Babaya Mektup....

Kraliçe

KF Ailesinden
Özel Üye
#1


Ne özledim seni bir bilsen
nasil tütüyorsun burnumda
yutkunamiyorum seni andikça,
hatta nefes alamiyorum.

Cüzdanimdaki resmine baktikça,
issiz gecelerde
hayaline kapiliyorum sessizce.

Şimdi olsaydi diyorum,
okşasaydi saçlarimi,
islak gözlerimi silebilseydi

Bu kadar erkenn gitmeseydide,
telimi, duğami görebilseydi.

Yaşasaydida dağ dağ gerilerde olsaydi.

Telefonda duyabilseydim sesini,
rüzgarlar getirseydi kokusunu,
bir mektubu, bir selami gelseydi,

Yilda bir, hatta on yilda bir görebilseydim,
o bennim buğulu gözlerimden
benn onun mis kokulu ellerinden öpseydim.

Koklasaydi bağrina basa basa.

Saçinin her teline, bin buse kondursaydim.

Göğsünde uyusaydim,
bastiğin yerlere sürseydim yüzümü,
ama hasret koymasaydi gözümü.

Beraber yudumlasaydik çayimizi,
beraber yaşasaydik yaşamadiklarimizi.

Sadece rüyamda değill ,
yanimda görebilseydim.

Babaciğim, keşke seninle ayni gün ölebilseydim,
ardinda, aslinda mutsuz bir nefes biraktin.

Kulağimda çinlayan hoş bir ses biraktin,
hakkkin yoktu inan, hiç hakkkin yoktu.

Benni çook erkenn yetim biraktin,
ah bir bilsen seni ne çook özledim.

Inan o çocuk ruhumla gelirsin diye aylarca bekledim.

Hiç inanmadim "öldüğüne"..

O çizgili pijamalarinla
pencerenin önünde buluvereceğim sandim hep,
uzansam tutacağim sandim,
günde bin kere uzandim
bir kez bile tutamadim.

Gördüğüm her adami,sensin sandim.

Zaman zaman karşimdasin gibi gördüm,
kimi an kayboldun duman duman,
ah bir bilsen babaciğim.

Bu yetimlik ne yaman,
sen gittin gideli sevmiyorum bayramlari,
yalan değill kiskaniyorum babali olanlari.

Hele o "babalar günü" varya babaciğim,
işte o gün kahroluyorum.

Sanki derin
sanki dipsiz kuyularda boğuluyorum............