Küfre Doymadın mı Ey Nefsim

Mu@YMe

Vip Üye
Özel Üye
#1
Hz. Hüseyin (a.s) hayatıyla nasıl hakkın şahidi olması gerektiğini
gösterdiği gibi ölümüyle de hakkın şahidi oldu. Ve oldu ki ölümünün
şahitliği bu zamana kadar devam etsin; nasıl ki bizden sonra da yankısı
devam edecek. Ve bir kez daha gördük ki, esasında şehitler ölmüyor, her
mekan ve zamanda yaşıyorlar. Ve mesaj bu kadar canlı, şehadet dışında olmuyor.

O, hayatıyla ispatladı.

O, hayatıyla zalimlere meydan okudu.

O, zilletli bir hayattansa, izzetle ölümü seçti.

O, inanan insanların satılamayacağını gösterdi.

O, inanan insanların Allah'tan başkasına hesap vermeyeceğini gösterdi.

O, insanın en büyük sermayesinin inancı olduğunu gösterdi.

O, insanın Allah'a olan yürüyüşünü gösterdi.

O, inanan insanın zalime, despota, yalana teslim olmayacağını gösterdi.

O, hakkın bakiliğini, zalimlerin faniliğini gösterdi.

O, risalet emanetinin nasıl taşınması gerektiğini gösterdi.

O, ilkeli olan inananların, ilkesiz olan inananlara üstünlüğünü gösterdi.

O, başarı ve zaferin yolunu gösterdi.

O, efendi olmanın yolunu gösterdi.

O, cennetin yolunu gösterdi.

Ya biz! ?


Hayatımız ne ki, ölümümüz ne olsun?! Hz. Hüseyin'in (a.s) yaşadığı çağın
aynısını yaşıyoruz. Sözde Müslümanlar ve Hüseyin (a.s) gibi özde
Müslümanlar. Allah merkezli inananlar ve ata dini inananlar.
Hiç kimsenin bizi dışarıdan bozmasına gerek yok. Ne Yahudilerin, ne
Hıristiyanların, ne de başka bir kesimin. Biz kendi kendimize yetiyoruz.
Peygamber'i (s.a.a) örnek alan çok az. Kur'ân-ı Kerim raflarda bekliyor,
insanlık değeri en az seviyede, tüm dikkat insanın çamur yönüne çevrilmiş,
nefis almış başını gidiyor.

Sanırım biz Allah'ımızı anlayamadık, Resul'ümüzü anlayamadık,
şehitlerimizi anlayamadık…


Yüce Allah'ım! Yalvarıyorum, bize anlamayı, idrak etmeyi nasip et! Yoksa
zillet çukurunda boğulup gideceğiz. Sözde "Müslümanım" demekle cehennemin
yolunu tutacağız. Amellerimizle yüzleştiğimiz gün pişman olmaktansa, şimdi
pişman olmayı nasip et Allah'ım!

Seni ölümüne istemeyi bizlere nasip et Allah'ım!

Yeter, küfre doymadın mı ey nefsim!

Artık sıraya gir, sözünde duranların sırasına