Kalbini kıdığım için kalbim huzurlu değilim

FERASETLİ

KF Ailesinden
Özel Üye
#1
Kalbini kıdığım için kalbim huzurlu değilim...


Çok güçlü değil kalplerimiz. Kırılabiliyor..İnsanlar bazen kırıcı olabiliyorlar.
Bazen yüreğimiz yanıyor..Bazen sadece "susmak" kalıyor bize..
Neler yaşıyoruz. Ne sıkıntılar çevreliyor değil mi etrafımızı, kalbimizi, ruhumuzu. . .

Bana pollyanna ya da sevgi kelebeği der arkadaşlarım.
Ben bir pollyanna mıyım?..

Hiç kırılmaz mıyım?..
Nasıl kırılmaz bir yürek..
Nasıl sıkılmaz, nasıl acı çekmez?..
Ancak sıkıntıları, sıkıla sıkıla anlatarak büyütmek yahut küçültüp küçültüp yok etmek gibi seçenekler var..İnsanlara sıkıntıdan çok mutluluk vermeye çalışmak pollyannacılıksa evet, pollyanna olmak lazım bazen..Gencecik yüzlere gerilmiş çatılmış kaşlardan çok tebessümler ve gülen gözler yaraşır..

Bunun için bugün içime sıkıntı veren bazı şeylerden bahsedecek olmuştum ama sıkıntıyı kalbimden kovmaya karar verdim.
Ve rahatladım biraz...Kalbi benimki gibi incinmiş olanlara içten bir selam gönderip, sıkıntılarının küçülüp küçülüp toz kadar kalmasını uçup gitmesini diliyorum Rabbimden..

Yoksa sıkıntılar bir balon gibi şişip tüm yüreği kaplayabilir..
O zaman kalbe esas gerek olan şeylere yer kalmayabilir..

"Kalp kıran" ve "kalbi kırılan" olmaktan Rabbimize sığınıyoruz..


Kalp ki, Beyt-i Hüdadır...