Senden sonra kimseyi yerine koyamadım

  • Konuyu başlatan enderhafızım
  • Başlangıç tarihi
enderhafızım

enderhafızım

Tecrübeli


Uzak bir kentin siyah bir gecesinden yazıyorum sana
Benden bu kadar uzaklarda imisin huzurlumusun
Söyle sevgili söyle mutlumusun
Beni sorarsan daha gidişine alışamadım
Sensizliği hasretini taşıyamadım
Geceler düşman bana geceler firar
Sensiz bir gece uyuyamadım
Şimdi sokaklar yalnız komşular çoktan uyudu
Sen gideli ben nöbetindeyim hasretinin
Adını benimle beraber ezberledi geceler
Eski bir nihavend bir şarkı eşlik etti özlemine
“şarkılar seni söyler dillerde nağme adın”
Karşımda resmin çaresizce bakıp ağlıyorum
Ve bir kadeh rakıya hayallerimi kurban ediyorum
Kimselere anlatamıyorum gidişini
Aslında daha kendimle de yüzleşmedim
Hala sen diye açıyorum çalan telefonu
Sabahları erken kalkıyorum seni uyandırmak için
İş çıkışlarını bekliyorum aramak için
Hala sınavların için dua ediyorum
Sana kaldırıyorum meyleri karşımdaymış gibi
Anlayacağın daha kendime söylemedim gidişini
Sensiz bir güne uyanmadım daha senden ayrılmadım
Başka gönüllerde seni aramadım
Ben herkesde sana vardım
Senden sonra kimseyi yerine koyamadım
Unutmadım seni bir an unutamadım…
Sana bu şiiri yarım bir yürekle cansız bir bedenle
Ve yarım bir alfabeyle yazıyorum

Senden sonra her şey yarım kaldı
Anlatamadım konuşamadım sustum ağladım
Ben seni hiç unutmadım.....

Hüzne_Müptela
 

Üst