Şarkı sözlerinde Elfazı küfür

  • Konuyu başlatan Misafir Sorusu
  • Başlangıç tarihi
M

Misafir Sorusu

Ziyaretçi
Selamun aleykum bir bayan şarkıcının sözünü aynen yazıyorum.
Cikadar çıkan bu çıktı benimde karşıma
Şaka şaka mı yaptı acaba Allah
Diye devam ediyor sizden ve diyanet işleri başkanlığından ricam bir basın toplantısı yapıp bu tür sözlerin elfazı küfür olduğunu bilmeyen insanlara açıklamanızı
Zira birisi Allah cc. Şaka yaptım der haşa başka biri Allah adına daha başka bir şey söyler onun içindir ki bu şeyleri açıklayıp cahil müslüman olan halkımızı bilinçlendirmek kurum olarak size düşmektedir ve vebali sizin üstünüzedir.
Ben size duyulmaktadır görevimi yapıyorum.
 

A

A.KADİR ÖKSÜZ

Ziyaretçi
SARKI SÖZLERİNDEKİ BÜYÜK TEHLİKE..!

Bir tanrıya bir sana taptım dedi bir ses,
Ne şirk kokan bir sözdü alamadım sanki nefes,
Yaradan’ın kuluna tapmak da ne demek,
Bir de isim bulmuşlar Tatlıses, Gürses..!

Biri dedi Cenneti değişmem saçının teline,
Öbür dünyada o saç teli senin neyine,
Dinledin, dinlettin, eşlik etsinse,
Unutma ki yazıldı senin amel defterine..!

Madem unutacaktın beni neden yarattın,
Bu şarkıyı söyleyen sen büyük hata yaptın,
Yaradan unutsa hiç nefes alır mıydın,
Kimbilir belki bu sözle cehennemde yer kaptın..!

İsyanım var benim kadere dedi diğeri,
Belki de Rahman’ın katında düştü değeri,
Bu sözleri çarpılınca yüzüne ahirette,
Söylediklerinin dönüşü olmayacak geri..!

Lanet kaderim yine beni seçmiş,
Yarimi benden alıp ellere vermiş,
Bu şarkıyı söyleyen sayın çok bilmiş,
Şükret ki Rabb’im sana insanlık vermiş..!

Ben kulun değilim gücenme tanrım,
Acaba kimin kulusun yarım akıllım,
Mahşerde Rabb’ine gitmek için can atarken,
Rabb'in kulluğunu kabul edecek mi bakalım..!
 

A

A.KADİR ÖKSÜZ

Ziyaretçi
Dikkat: Bu sözleri söyleyenler dinden çıkar!
İnsan konuşurken kullandığı sözlere dikkat etmeli, imana aykırı sözlerle dilini ve kalbini kirletmemelidir. Allah korusun bilmeden imanımızı kaybedebiliriz. İşte o tehlikeli sözlerden bazı örnekler:



İman, kişiyi bütün varlığın tek sahibi Allah’a muhatap kılması ve O’na bağlaması itibarıyla, insana huzur ve şeref veren büyük bir güç merkezidir. Çünkü iman sayesinde insan Yaratıcı’sına bağlanır. Bu sayede insan, iman ile insanda görünen İlâhî sanatları ve Cenab-ı Hakk’ın isimlerinin nakışları itibarıyla kıymet kazanır. İnançsızlık ise o bağı koparır. İnsanın Rabb’iyle arasındaki bağ kopunca, Allah’ın insan üzerindeki sanatı gizlenir.

İnsan çok zayıf ve aciz bir varlıktır. Kendisinin veya başkalarının başına gelen musibetlerde çoğu zaman bir şey yapamaz. Bu musibetler, imansızları veya imanı zayıf olan kimseleri aşırı derecede sıkıntıya sokar, huzursuz eder. Fakat huzursuz olmakla elinden de hiçbir şey gelmez.

İmanı elde eden bir mümin ise her şeyde İlâhî rahmetin izini, özünü görür. Her şeyde O’nun hikmetini, adaletinin güzelliğini müşahede eder, tam bir teslimiyet ve rıza ile Rabb’inden gelen musibetleri teslimiyetle karşılar. Hayatın zorlukları karşısında dirençli olur. Böyle kimseler, çeşitli musibetlere maruz kalanlara karşı Cenab-ı Hakk’ın merhametinden daha çok şefkat göstermez ki, elem ve azap çeksinler. Böylece sadece ahiret hayatında değil, dünya hayatını dahi saadet içerisinde geçirirler. Ayrıca imanın insana kazandırdığı en mühim fayda, insanı nefsin ve şeytanın vesveselerine kapılmadan huzurlu bir şekilde kabre imanlı olarak götürmesidir. Bu şekilde insan hem bu dünya hem de öte dünya saadetini elde eder.

AĞZIMIZDAN ÇIKAN SÖZLERE DİKKAT!

Bu şekilde imanı elde ettikten sonra önemli bir aşama da imanı muhafaza etmek, korumak; yıpranmasına, zayıflamasına, herhangi bir tehlikeye maruz kalmamasına çalışmaktır. İnanan bir insan her konuda olduğu gibi, imanî meselelerde de ağızdan çıkan sözlere dikkat etmeli, imana aykırı sözlerle dilini kirletmemelidir. Şayet umursamaz bir biçimde, dikkat etmeden, sözün nereye vardığını, nasıl bir sonuç doğuracağını düşünmeden imana aykırı sözleri söylerse, Allah korusun imanını kaybedebilir.

Böyle bir hataya düşmemek için akıllı, dikkatli ve titiz davranırken, hatasının farkına varır varmaz da, hemen tedbirini almalı, bir an önce tövbe istiğfar etmeli, imanını yenilemeli, kelime-i şahadet getirerek taze bir imanla yeniden hayata başlamalıdır.

Şimdi imana aykırı düşen, imana zarar veren, imanlı hayatı zedeleyen bazı sözlere dikkat çekelim.

“ALLAH GELSE, ELİMDEN ALAMAZ!”

Bir öfke sonucu düşünmeden bu sözü söyleyen kişinin Allah’ın gücü ve kudreti konusunda en ufak bir bilgisinin olmadığı anlaşılıyor. Bir kere Allah’ın gücünün ve kudretinin ne bir sınırı vardır, ne bir hududu... Çünkü Allah’ın kudreti sonsuzdur, sınırsızdır. “Ve hüve alâ külli şey’in kadîr” yani “O’nun her şeye gücü yeter” ifadesi, Kur’an’da 40-50 yerde geçiyor.

“Her şey” derken, bu ifadenin içine girmeyen kalmıyor. Allah’ın kendi Zât’ı (celle celaluhu) dışında, varlık âleminde bulunan, Allah tarafından yaratılmış olan, aklımıza gelen gelmeyen bütün yaratıklar bu “her şey”in içindedir.

“Allah’ın şuna gücü yeter, buna yetmez; şunu yapar, bunu yapamaz; şu kişiyle baş eder, bu kimseyle baş edemez” diye bir şey söz konusu olamaz.

Bu ifadeler bir insan olarak, bizim için söylenebilir. Mesela, ben 10 kiloyu çok rahat kaldırırım, 20-30 kiloda biraz zorlanırım, 50 kiloda çok zorlanırım; ama 100 kiloyu asla kaldıramam.

Neden? Çünkü benim gücüm ve kudretim bellidir. Ama Cenab-ı Hak için, ağır-hafif, büyük-küçük, az-çok, aşağı-yukarı gibi kavramlardan söz edilmez.

Allah’ın kudreti karşısında bir sinekle dünyamızdan bir milyon üç yüz bin defa büyük olan güneş aynıdır.

Ufacık bir sineği aynı kolaylıkla havada tuttuğu ve uçurduğu gibi, koca güneşi aynı kolaylıkla uzayda tutar ve seyrettirir. İçinde milyarlarca yıldızın yer aldığı galaksiyi de aynı kolaylıkla uzayda gezdirir.

Bu açıdan bilir bilmez biçimde, olur olmaz yerde, anlamlı anlamsız durumlarda, ne manaya geldiğini düşünmeden ileri geri konuşup, “Allah gelse, seni elimden alamaz.” gibi sözlerin hiçbir değeri, kıymeti ve anlamı yoktur. Bu değerlendirme, yazımızdaki diğer ifade kalıpları için de geçerlidir.

“BURASI ALLAH’IN UNUTTUĞU YER!”

Bu da çok tehlikeli bir ifade kalıbıdır. Allah’ın unutması mümkün mü? Dünyada yan yana gelmeyecek iki kelime varsa, o da “Allah” ve “unutma” kelimeleridir.

Kur’an, Allah’a “unutma” yakıştırmasını şiddetle reddediyor, Musa aleyhisselamın diliyle Kur’an diyor ki: “Onlar hakkındaki bilgi Rabbimin katında bir kitaptadır. Rabbim yanılmaz ve unutmaz.” (Tâhâ, 20/52)

Cebrail aleyhisselamın ağzından da şu gerçeği dile getiriyor:

“Biz ancak Rabb’imizin emriyle ineriz. Geçmişimiz, geleceğimiz ve ikisi arasındaki her şey O’na aittir. Ve Rabbim hiçbir şeyi unutmaz.”(Meryem, 19/64)

Bundan dolayı Allah için “unutma” kelimesini kullanmak hem caiz değildir, hem de insanın ayağını kaydırır, kişiyi inançsızlık/imansızlık çukuruna yaklaştırır. Çünkü “unutmak” noksan bir sıfattır. Allah ise bütün noksan ve eksik sıfatlardan beridir ve uzaktır. Böyle bir ifadeyi mecaz manasında kullanmak da doğru değildir. Bir mümin, hangi manayı kasdederse etsin ağzına, neticesi itibariyle kendisini çıkmaz sokaklara götürecek böylesi tehlikeli sözleri alıştırmamalıdır.

“BU ADAM ALLAH’LIĞIN BİRİ!”

Bu söz, imana ve inanca leke getiren, insanın kalbini rencide eden, bir yerde vicdanı sızlatan bir yakıştırma… Çoğu zaman bu ve benzeri sözler rastgele, gelişigüzel kullanılıyor, sözün nereye vardığı hiç mi hiç düşünülmüyor, hesabı kitabı yapılmadan dillerde gezip duruyor. Halbuki bu sözler sakıncalı sözlerdir. Her yönüyle saçma ve bayağı ifadelerdir.

TDK sözlüğü, “Allah’lık” kelimesi için şöyle bir açıklama getiriyor:“Kendisinden hiçbir işte yararlık umulmayan saf ve zararsız kimse.”Bir de örnek cümle veriyor: “Bu adam Allah’lığın biri, elinden hiçbir şey gelmiyor.”

Günlük dilde de şu şekilde dönüp dolaşıyor:

“İşiniz Allah’lık”, “Allah’lık adam”, “Allah’lık Ali Bey misali”, “Tam Allah’lık bir hal, ahı gitmiş vahı kalmış.”

Dikkat edilirse, bilgisiz, beceriksiz, sorunlu ve hiçbir işe yaramayan insanlar bu sözlerle anlatılıyor. Sanki insan Allah’a yaklaşırsa, Allah’a kul olmaya çalışırsa, Allah’ın emir ve yasaklarını yerine getirirse aptal/budala ve sefil bir hale gelirmiş gibi bir mana çıkıyor.

Yahut bir iş yolunda gitmiyorsa, planlandığı ve düşünüldüğü gibi bir sonuca varılamıyorsa, suç Allah’a atılıyor, hata Allah’a mal ediliyor. Böylece insan farkına bile varmadan Allah’a isyan ediyor. Oysa beceriksizlik insanın kendinden kaynaklanır, dağınıklık kişinin kendi ihmali ve tembelliği sonucudur. Neden Allah’a verilsin, bu konularda niçin Allah suçlansın?

Kur’an bu konuda diyor ki: “Başınıza ne musibet gelirse, kendi elinizle işledikleriniz yüzündendir.” (Şûra, 42/30)

“ALLAH BABA KIZAR!”

Allah’a baba ve oğul isnadı yapılmaz, caiz de değildir, mümkün de değildir. Böyle bir sözü, bir Müslüman söylememelidir. Çünkü mesele doğrudan doğruya Allah’ın birliği ile alakalıdır. Bir kere bütün babaları ve oğulları, erkekleri ve kızları yaratan Allah’tır. Yaratıcı, yaratılan olamaz. İslamî deyimle Hâlık, mahluk olmaz. Böyle bir sözü ve inancı kesin olarak Kur’an reddeder. Hepimizin bildiği İhlas Suresi’nde, “Lem yelid velem yûled” diyoruz. Bunun anlamı, “O doğurmamış ve doğurulmamıştır” demektir. Yani, doğanlar ve doğurulanlar Yaratıcı ve Allah olamaz.

Yabancı filmlerdeki sözler olduğu gibi tercüme ederek söylendiği ve bazı eski Türk filmlerinde düşünülmeden bilinçsizce kullanıldığı için bu batıl inanç ve ifade, dilimize bu filmler kanalıyla geçmiştir. Böyle bir sözü söylemek doğru değildir.

“KADER UTANSIN.. KAHPE KADER!”

Kaderi suçlayan o kadar söz var ki, saymakla bitmez. Kendine söz geçiremeyen, kadere taş atar. Kimseyi suçlayamayan, kaderi taşlar. Karşısındakine gücü yetmeyen kadere yüklenir. Böyle bir kör dövüşüdür gider. Kime vurduğunu bilemez, vurduğu yeri göremez, rastgele hücum eder. Beceriksizliğini, tembelliğini ve bilgisizliğini kendi üstüne almaz, eline geçen taşı kadere fırlatır, durur. “Kader utansın” der. Kader ne yapmış ki utansın, kaderin utanacağı neyi vardır? Gerçekten utanması gereken birisi varsa, o da kişinin kendisidir aslında.

Kader bir suç işlememiş, bir hata yapmamış, bir yanlışa girmemiştir. Suçu işleyen, hatayı yapan, yanlışa giren kişinin kendisi; neden kader hatalı olsun? Geçen zaman içinde daha büyük bir kayba uğramış, daha büyük bir zarar etmiş, daha büyük bir belaya çarpılmışsa, kadere olan kızgınlığının dozunu biraz daha artırır.

Bu sefer ağzından çıkanı kulağı duymaz halde, söylediği sözlerin nerelere vardığını düşünmez biçimde, açar ağzını, yumar gözünü, Allah muhafaza “kahpe kader” deyiverir. Bu sözler insanı o kadar boşluğa atar, o kadar uçuruma sürükler ve o kadar sert bir duvara toslatır ki, insanı iman dairesinden çıkarabilir…

Bu gereksiz ve yersiz sözlerin hiçbirinin bir Müslüman’ın ağzından çıkmaması lazım… İnanan bir insanın böyle sözleri söylememesi gerekir. Söylenmemesi bir tarafa, bu sözlere karşı tavır koymalı, böyle sözlerin toplumda barınmasına, tutunmasına meydan vermemelidir.

“SENİNLE CENNET’E BİLE GİRMEM!”

Karşısındakine o kadar kızmış, o kadar öfkelenmiş, o kadar içerlemiş, o kadar kin ve nefret duymuş ki, Cennet’te bile onunla birlikte olmak istemiyor. Bu durumdaki ve bu kanaatteki bir kişiye “Cennet’e girmen kesinleşse, fakat şu kişiyle girmen gerekir, başka türlü girmen mümkün değil” dense, sözünün nereye gittiğini bile düşünmeden, “Allah korusun, onunla mı, asla, Allah yazdıysa bozsun” gibi sözleri bile sarf edebilir. Hatta, “Eğer Allah bana şu kişiyle Cennet’e girmeyi emretse, girmem” diyecek kadar, hiç hesap kitap etmeden Allah’ın emrine bile karşı gelmeyi göze alabilir.

Cennet, Allah’ın rahmetinin tecelli ettiği bir yer, her türlü nimetinin bolca bulunduğu bir âlem, altı iman rüknünden âhirete imanın bir parçası ve bir âhiret yurdu…

Cennet ve ebedi hayat ve sonsuz saadet Cenab-ı Hakk'ın mü’min kullarına sırf bir hediyesi, ikramı ve özel bir ödülüdür. Bu ödülü reddetmek, bir dostunuzun verdiği bir hediyeyi reddetmek gibi değildir, öyle düşünülmez. Bu, Allah’a isyandır, Allah’a başkaldırmak, Allah’a karşı gelmektir, Allah’ın rahmetini reddetmektir.

Çünkü Rabbimiz mü’min kullarını Cennet’e davet ediyor ve buyuruyor ki: “Allah, sizi izniyle Cennet’e ve bağışlanmaya çağırıyor.” (Bakara, 2/221)

Bu ve bunun gibi pek çok âyette yapılan Allah’ın davetini sırt çevirir bir anlamda, ileri geri konuşarak, bilir bilmez laf ederek “Onunla Cennet’e bile gitmem” sözlerini sarf etmek, insanı çok büyük kayıplara sürükler. Gerçi kişi, “Ben bu sözü bahsini ettiğiniz manada kullanmıyorum” dese de bir müminin ağzından böylesi ifadeler çıkmamalı.

“ÖKÜZ ALEYHİSSELAM!”

Kötü bir kimseye -hâşâ- “öküz aleyhisselam” demek, insanı uçuruma götürebilecek sözlerden biridir.

Aleyhisselam, “Allah’ın selamı üzerine olsun” anlamında bir selam ve saygı ifadesidir. Dinî literatürde peygamberlerin adını söyledikten sonra “aleyhisselam” derken, Peygamber Efendimiz için “aleyhissalâtü vesselam” veya “sallallâhu aleyhi ve sellem” deriz.

“Aleyhisselam” ifadesi peygamberler için kullanılır. Peygamberler, Allah tarafından özel olarak görevlendirilmiş Allah’ın elçilerdir. Peygamberler, insanlığın en yüce ve en yüksek mertebesinde bulunan insanlardır.

Bunun içindir ki, bir mümin, peygamberlerin adını söylerken, onlardan bahsederken, onları anlatırken kullanmış olduğu saygılı ifadeleri ne bir insan için, ne de bir hayvan için kullanmamalı. Hele hele bir hakaret anlamı taşıyan “öküz” lafıyla birlikte hiçbir zaman kullanma cüretinde bulunmamalı.

İmanı tehlikeye atan diğer bazı sözler:

1. “Seni Allah’tan çok seviyorum.” demek.

2. Bir adamı sevmediği zaman, “Cehennem’e girmeye imza verdim.”demek.

3. “Allah bize zulmediyor.”, “Ben Allah mallah tanımam.”, “Şu işe Allah’ın bile gücü yetmez.” gibi sözleri söylemek.

4. Hasta olan birisine, “Seni Allah unuttu.” demek.

5. Birisi için, “Onun hakkından Allah bile gelemez, ben nasıl geleyim”demek.


6. “Allah sana merhamet etme hususunda cimrilik etti.” demek.

7. Herhangi bir şey için, “Allah’ın hiç işi kalmamış da bunu mu yapıyor veya yaratıyor?” demek.

8. Peygamberimiz’in sünnetlerinden veya hadislerinden birisini alaya alır bir tarzda “Çok dinledik bunları” demek.

9. Herhangi bir işi yapan kimseye yapmaması söylendiği zaman, “Peygamber gelse de ‘Yapma!’ dese veya gökten ‘Yapma!’ diye ses duysam yine yaparım” demesi.

10. Kendisine, “Dünya için ahiretini terk etme!” denilen kimsenin cevap olarak, “Ben veresiye için peşin olanı bırakmam.” demesi.

11. Fakir bir kişinin, “Allah falan kuluna şu kadar zenginlik veriyor; bana ise az veriyor. Böyle adalet olur mu?” demesi.

12. “Namaz ve helal olan şeyler, bana iyilik getirmiyor” veya “Ne için namaz kılacağım; malım yok, mülküm yok. Çoluğum yok, çocuğum yok” yahut “Namazı rafa bıraktım” demek.

13. “Sensiz Cennet’i de istemem, orası da benim için zindandır.” demek.

İmanı tehlikeye atan veya insandan imanı kaldıran sözler elbette bu kadar değildir. Burada bu sözlerin bir kısmına yer verilmiştir.

Bu ve benzeri sözleri söylemekten kesinlikle kaçınmalı ve yanlışlıkla bu sözler söylenirse de hemen kelime-i şehadet getirilmelidir.

Bu sözler insanı küfre götürecek sözler olsa da bu sözleri söyleyenler ekseriyetle imansızlığından değil cehaletinden dolayı söylemektedir. Bu gibi insanlara hemen kafir oldun damgasınız da vurmamak gerekir. Yumuşak bir uslup ile ikaz etmeli tevbe etmesini tavsiye etmeliyiz.



(Mehmet Paksu, İnsanı Uçuruma Götüren Sözlerden)
 

A

A.KADİR ÖKSÜZ

Ziyaretçi
SARKI SÖZLERİNDEKİ BÜYÜK TEHLİKE..!

Bir tanrıya bir sana taptım dedi bir ses,
Ne şirk kokan bir sözdü alamadım sanki nefes,
Yaradan’ın kuluna tapmak da ne demek,
Bir de isim bulmuşlar Tatlıses, Gürses..!

Biri dedi Cenneti değişmem saçının teline,
Öbür dünyada o saç teli senin neyine,
Dinledin, dinlettin, eşlik etsinse,
Unutma ki yazıldı senin amel defterine..!

Madem unutacaktın beni neden yarattın,
Bu şarkıyı söyleyen sen büyük hata yaptın,
Yaradan unutsa hiç nefes alır mıydın,
Kimbilir belki bu sözle cehennemde yer kaptın..!

İsyanım var benim kadere dedi diğeri,
Belki de Rahman’ın katında düştü değeri,
Bu sözleri çarpılınca yüzüne ahirette,
Söylediklerinin dönüşü olmayacak geri..!

Lanet kaderim yine beni seçmiş,
Yarimi benden alıp ellere vermiş,
Bu şarkıyı söyleyen sayın çok bilmiş,
Şükret ki Rabb’im sana insanlık vermiş..!

Ben kulun değilim gücenme tanrım,
Acaba kimin kulusun yarım akıllım,
Mahşerde Rabb’ine gitmek için can atarken,
Rabb'in kulluğunu kabul edecek mi bakalım..!

" İnsanı Küfre götüren şirke sokan şarkı ve sözleri yazıyoruz arkadaşlar."


Farketmeden dinlediğimiz,anlamını tam olarak

anlayamadığımız bazı şarkılar Allah'a şirk

koşmamıza sebeb olabilir. Bu sebeble

dinlediğimiz şarkıları dikkatli seçelim.

Birkaç örnek vereceğim ben, sizlerinde

bildiğiniz bu türden şarkılar varsa sizlerde

paylaşabilirsiniz...

Kubat:''Seni ALLAH kadar sevdim''

Nükhet Duru:Sen gördüğüm en son ilahsın..

Edip Akbayram:''dertlerin kalkinca saha,bir

sitem yolla ALLAH'a''

Mahsum Kirmizigül:''Sevdim seni Rabbim

kadar''

Orhan GencebayKaderin böylesine yazıklar

olsun

Yildiz Tilbe:Sensiz ölürüm cennette

Grup AF:Yaradanin bos vaktine gelmis deli

yosma

Muazzez Abacinin Vurgun Sarkisi:Seninle

cehennem ödüldür bana sensiz cennet bile

sürgün sayilir ...

Duman'ın 'hayatı yaşa' şarkısı:

'aldanma öbür dünyaya , hayatı yaşa ' sözleri ..

ahirete inanmak imanın şartlarından biri

olduğundan direk bağıntı kurulabilir.

Cem Adrian 'ben geldim' sarkisinda: 'Beni

Tanriya tekrar inandirabilir misin?' şeklinde

bağırmaktadir.

EROL EVGIN:seni sevmek ibadetim

ORHAN GENCEBAY:batsin bu dünya

Hakki Bulut:Sana taptim taptim taptim taptim

be yahu!

Ibrahim Tatlises:Ben insan degilmiyim

Hande Yener-armağan.of güzel allahim,

icimi isitan adam sanki senin aynan dı!!!

EBRU GÜNDES Alev Alev:Benim sana yaptığım

canım,aşk tadında ibadet

Ferdi Tayfur -Tovbekar :

Kızdım getirene beni dünyaya

Anama babama günahkar oldum

Ahmet Kaya-Cinayet Saati:Allahına kitabına

sövüp saydım

Murat Gögebakan:Kara gözlüm, sende yalanci

ciktin

Kara gözlüm, sende vefasiz ciktin,

....

SENI KENDIME ILAH YAPMISTIM (Tövbe ya rab)

Müslüm Gürses klasiklerinden:'Yıkılsın

minareler açılsın meyhaneler'.. Çok sağlam bir

ateizm örneğidir.

Müslüm gürses:isyanim var benim Kadere

ne güldürdü öldürdü bir kere..

Müslüm Gürses: "rest cektim kadere"

Oğuz Yılmaz :' bas bas paraları leylaya, bir

daha mı geleceğiz dünyaya..'

Ferhat Göçer:'Cenneti değişmem saçının

teline.'

selami şahin - tapılacak kadınsın

Latif Doğan:'Kur'anıma kitabıma küstüm'..

Bir de Mor Ve Ötesi var ''cin oldun adam

çarptın cellat oldun kelle uçurdun''

Bunlara çok dikkat etmek lazım.

...

ama söyleyen onlar dinleyenler neden şirk

koşsun? DİYE DÜŞÜNEBİLİRSİNİZ:

Bazen şarkıya kendimizi kaptırıp eşlik

ettiğimiz zamanlar olur. Böylece bizde

farkında olmadan günaha girmiş oluruz ve

ayrıca bu tür şarkıları dinlememiz, onları

onaylamamız anlamına gelir.Bu tür şarkıları

söyleyenlerin kaset,cd vs alarak da onlara

destek vermiş oluruz.Bu sebeble dikkat

etmemiz gerekli.Bunlar sadece nacizane birer

uyarı.

Ahirette olacak şeylerle alay etmek. Mesela

(Ben Cenneti istemem, Cehennemi isterim.

Çünkü bütün nataşalar oradadır) demek

insanı şirke sürükler.

Konu şirk olunca küçük bir hatırlatma

yapayım...İslamiyete, (İslam düşüncesi)

demekte insanı şirke sokar. Çünkü İslamiyet

bir düşünce sistemi değildir. İlahi emir ve

yasaklara düşünce demekten çok

sakınmalıdır! İçinde (İslam düşüncesi), (İslam

nazariyesi) gibi ifadeler bulunan kitaplar çok

zararlıdır.

Küfre rıza göstermek küfürdür.Bunların hepsi

küfrü gerektiren sözlerdir. Küfre sebep olan

bir sözü, tehdit edilmeden söyleyenin imanı

gider. Çünkü her müslümanın bilmesi gereken

şeyleri öğrenmesi farzdır. Bilmemesi özür

olmaz, büyük günahtır. Küfre girenin önceki

ibadetleri yok olur. Tevbe edince, geri gelmez.

Tevbe için yalnız kelime-i şehadet söylemek

yetmez. Küfre sebep olan şeyden de tevbe

etmesi gerekir.

Bir sözle insan küfre düşebilir, kâfir

olabilir.İman ne kadar kıymetli ise, bir söz

söyleyerek kâfir olmak da o kadar kötüdür.

Çok dikkat etmek gerekir.

Kuran-ı Kerim ; Nisa - 116 :

Allah, kendisine ortak koşulmasını asla

bağışlamaz; ondan başka günahları dilediği

kimse için bağışlar. Kim Allah'a ortak koşarsa

büsbütün sapıtmıştır.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyuruyor:

"Allah'a hiçbir ortak koşmaksızın ölen kimse

affedilmeye hak kazanır. Allah onu dilerse

azaba çarptırır, dilerse affeder. `Allah,

kendisine ortak koşma suçunu kesinlikle

affetmez. Bunun dışında kalan günahları

dilediklerine bağışlar."

İbn-i Ebu Hatem.

Allah celle celaluhu bizi küfre düşürmekten

sakındırsın.(amin)
 

Üst