Sen bir istisnamısın

FERASETLİ

KF Ailesinden
Özel Üye
#1
Hayat varlik nedenini dusunmeden yasamak, beyni uyusturmaksa, evet haklisin, ben o hayatta yokum…istemem, eksik olsun. Biliyorum ki gunahlarin lezzeti gider, dumani kalir.
Gelip gecici zevklerim icin ebedi hayatimi mahvedemem.
Karanlikla ugrasmaktansa isik yakmanin daha akillica oldugunu gordum…tahrip kolay, tamir zor.
Ben kulum, kendime yakisani yaparim…sonucu yaratacak olan Allah.
Gecenin sonu nehar, kisin akibeti bahar
Cizginin berisi dunya, otesi baska diyar.

Eski zamanda bir adam…seyahate gidiyormus, susamis…bir kaynak aramis icmek icin…derince bir kuyu bulmus…su alabilmek icin bir kap indirmesi gerekiyormus kuyuya…bakmis, atini baglayacak bir agac yok. Mecburen bir eliyle atinin dizginini tutmus obur eliyle de kap sarkitmis kuyuya…su cekmis…hem kendisi icmis hem de atina icirmis…sonra dusunmus…buraya bir kazik cakayim da yolcular atlarini baglasin, rahatca icsinler sularini …demis icinden…uygun bir agac dali bulup cakmis kuyunun yanina …bunu goren melek, hemen buyuk bir sevap yazmis amel defterine …adam gitmis…bir sure sonra baska biri gelmis atiyla…bakmis bir kuyu, kuyunun yaninda bir kazik…o da soyle dusunmus…simdi gunduzdur …onumu gorebiliyorum …ya gece biri gelir de bu kazigi goremezse …ayagi takilir, kuyuya duser…kim cikarir onu bu issiz yerde…iyisi mi bu kazigi sokeyim ben…sokup atmis…melek bu adama da sevap yazmis guzel niyetinden dolayi…
Boyleymis eski zamanlarda …bir arkadaslik basladi mi ardi arkasi kesilmezmis …bayrak tasir gibi dostluk tasirmis insanlar…
Once arkamdaki aslani oldur… onumdeki idamsehpasini kaldir…bana aci veren yaralarimi tedavi et… Zorunlu yolculugumu bitir…ondan sonra gel keyif surelim…
Birileri seni gunaha davet ederse, de onlara…benim sonsuz arzularim var, sen tatmin edebilir misin…manevi yaralarima deva bulabilir misin …uzun bir yola gitmek zorundayim, durdurabilir misin…elinde bir care varsa soyle…yoksa sus…bak, kuran kainati okuyor…ben, onu dinlemek, o nur ile nurlanmak , dunyada huzuru bulmak, ahirette kurtulusa ermek istiyorum…
Insaniz iste, bizi dunyada bir adim ileriye goturecek bir imtihan icin canimizi disimize takip calisiyoruz da bize ebedi bir dunyayi kazandiracak imtihan konusunda tembellik edebiliyoruz…
Her sey ziddini icinde tasir. Olumun annesi hayat, hayatin onsozu vefat. Ve toplami ask…tebessumun gibiyse olum, raziyim gulum, al beni, kalbin canima kabir olsun.



Beklentisiz sevebilir misin…
dunya degisti, bir omur suren sarkilar,
baki muhabbetler, ebedi intizarlar,
olene dek suren vefalar yok artik.
sen bir istisna misin…?
Hep kaderi sorguladim.
Zamani geri dondurmek ve hayati yeni bastan yasamak istedim.
Olan olmus, roller dagitilmis, yasanan yasanmisti.
Ne gecmisa hukmedebilirdim, ne de gelecege.
Imkansizin hayalini kurmakla gecti omrum.
Ah omrum
Ah seller misali akip giden yillarim.
Sonra farkina vardim ki, bendeki illet teslimiyet noksani imis.
Ondan razi olamamak.
Benden razi olmasini istiyor, ama onun benimle ilgili tercih, fiil ve sinamalarindan razi olamiyordum.
Basima gelenleri bir turlu kabullenemiyordum.
Yucelere giden yolun kavramlari bende maya tutmamisti.
Teshisi boyle koydum, kendimi islah yolunda ise giristim.
Inancimi derinlestirmeli, irademi kuvvetlendirmeli, sabrimi ve tahammulumu artirmaliydim.
Bitmek tukenmek bilmez bir cabaydi bu.
Ondan razi olmaliydim.
O bana neyi ne kadar verdiyse oylece
kabul etmeliydim.
Onun iradesini kendi irademin ustunde tutmaliydim.
Tek cikar yol, bundan sonra dogru tercihler yapmaya calismak, gelecekle ilgili guzel dileklerde bulunmakti.
Olume dek yurunen bir yol var onumde.
Hala yuruyorum.
Ne kadar ilerledim, bilmiyorum.
Bu yolda yurumek huzur verici
Bu yolda varmak yok
Bu yolda olmak guzel.
Hayat zor, omur kisa, ama yine de insan olmak guzel.

Ömer Sevinçgül aynı isimli kitabından alıntı