Notu Gizle
SORU'NU SOR cevabını size iletelim. Soru sormak için TIKLAYINIZ.

Secde...

Konusu 'NAMAZLA DİRİLİŞ' forumundadır ve rumuzkederli tarafından 20 Ekim 2009 başlatılmıştır.

  1. rumuzkederli

    rumuzkederli Deneyimli Üye Kademeli

    Mesajlar:
    111
    Beğenileri:
    13
    Ödül Puanları:
    7
    İnsanın tabii halidir secde.
    Henüz anne karnında bir ceninken kapanmıştır o yerlere!
    Ve programlıdır bir ömür secdeye.

    Herkes mi?
    Evet ,ama kime?

    Kimi hırslarına secde eder,
    Kimi de tükenmek bilmeyen ihtiraslarına.
    Şehvete secde edenler de en az benliğine sacidler kadar çoktur.
    Ya paraya, makama, kadına secde?
    Yönelmek varken Var edene, dupduru bir kalble.

    Hükümdar Dakyanus'tan kaçarken emeli tekti Kehf Ashabı'nın:
    Duru, berrak ve lılık bir secdeydi aradıkları.
    Yokluktaki varlık içindi bütün çektikleri.
    Hayatları secdeydi onların, secdeleri hayat!
    İsrafil'in Sur'u ile kıyam edeceklerdi, bir kere ahd etmişlerdi.
    Onlar bir yemin etmişlerdi, artık değişmezdi kıbleleri ebedî.
    Yemin bir olurdu çünkü,secde bir kere!.
    Makseline arkadaşlarını teselli ediyordu:
    "Ey kardeşlerim!"
    Mademki sonunda O'na döneceğiz,
    Hükümdar bizi yakalasa da dönmeyeceğiz!
    Ve işte sadakatin canı deşip canana varmasıdır secde!
    Ölümüne, Kıtmircesine!.
    Atılan taşlara,
    Yanımızdan uzaklaş
    Bizi ele vereceksin uyarılarına rağmen
    Ashab-ı Kehf'in;
    Arka ayakları üstünde dikilip
    "Ne olur beni de aranıza alın,
    Siz Allah'ın sevdiklerisiniz,
    Sizin bekçiniz olmayı bana çok görmeyin!"
    Diyecek yürek ister Kıtmir olmak.
    Kıtmir oluşun adıdır Var edene yönelen secde.

    Secde bir gönül işidir eğer rotasını doğru tayin etmişse.
    O'nu bulmayan bütün yönelişler boşluğa akar,
    Her şey helak olup gidicidir,
    O'na bakan yüz müstesna!
    Sahibine yönelen secde bir ömür boyunca akar,

    Çağlar, hayat verir kurumuş beldelere ve bulur havzasını.
    Kılıktan kılığa girer,
    Değişik şekillerde tebarüz eder; ama değişmez özde.
    Varış noktasnı simgeler şehitlik,
    Secdenin son menzilde ulaşacağı.
    Hayatı sadece bir anlık istihkarı değildi
    Mus'ab'ı efsane kılan!
    Belki, dünya ona her şeyiyle gülümserken
    Elinin tersiyle onu bir kenara itip
    Allah Resulü'ne (s.a.v.) koşması
    Ve bütün sıkıntılara rağmen
    Ondan bir lahza ayrı düşmeden
    Alevleri göğsünde eritmesi
    Ve son demde de bu şiiri şehadet kafiyesiyle noktalamasıydı!
    Sadakatini, yeminini
    Yani her şey olan secdesini kanlarıyla dillendirmesiydi
    Mus'ab'ı Mus'ab yapan!
    Biatini yerine getirememiş olma endişesiyle,
    Her şeyini O'nun uğrunda yitirirken,
    Son secdesinde yüzünü kapatmasıydı;
    "Koruyamadım Seni Ya RasulAllah!
    Koruyamadım dünyalara değişmeyeceğim o mübarek bedenini!"
    Izdırabın bestesidir secde!.

    Ve değişmez asla kutsiler küçük bir menfaatle!
    Lisan-ı Nebi'de ekin'dir onlar
    Ayçiçekleridir,
    Sonunda Güneş'i görür
    Hep, savrulsa, yatsa bie.
    Başkalarına dönmek en büyük zillettir kutsilere,
    Çekinirler çünkü
    "Kalblerin ve gözlerin (dehşetle) döneceği günden"
    Dünya her saniye döner de hayalleri dahi dönmez
    Kutsilerin nefsin en küçük isteklerine bile.
    Para, makam, şöhret de neymiş secde varken Var edene.
    Dünya mı dedin dostum,
    Değimiyor alâka-i kalbe!.
     
    Sponsorlu bağlantılar
Daha önce açılmış benzer konular:
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş