Notu Gizle
SORU'NU SOR cevabını size iletelim. Soru sormak için TIKLAYINIZ.

Gönül Ehli Olmak

Konusu 'TASAVVUF' forumundadır ve Resule Hasret tarafından 10 Aralık 2008 başlatılmıştır.

  1. Resule Hasret

    Resule Hasret Tecrübeli

    Mesajlar:
    83
    Beğenileri:
    10
    Ödül Puanları:
    5
    Gönül ehli olmak bir fazilettir. Gönül ehli olan insanlar, bütün güzel sıfatları, iklimden iklime bir bahar bulutu gibi taşıyıp dururlar.

    Onun havası buram buram bahar kokar, çiçek kokar, gönül kokar, indiği yere hayat verir, can katar. Sinesinden neşrettiği ışık ve nur hüzmeleriyle, ölü toprağa bile hayatiyet kazandırır.

    Gönül ehli olan insan başkalarını sıkmaz ve başkalarının eza ve cefalarından usanmaz sıkılmaz. O hep kendi hesabını yapar, kendi kusurunu araştırır, başkalarıyla uğraşmaz, uğraşsa da gönül dünyasında uğraşır, gönül yoluyla ıslaha çalışır. Bu yüzden herkes ona hayran, herkes ona meftundur.

    Başkalarının gönülleri paslı, kalpleri mühürlü olsa bile, o hep kendi gönlünü paslı, kalbini mühürlü görüp, gösterip inler ve gönül sahipleri de onu anlar, iniltilerine iştirak eder. Bu yüzden ilahî mesajlarla, gönüllerin Sultanı ile buluşur. Öyle demiyor mu, gönüllerin Sahibi: "Ben kalbi kırıklar, gönlü yanıklarla beraberim."

    Hani, payımıza düşen ve bir türlü kadir ve kıymetini bilemediğimiz, bilmeye, anlamaya yanaşmadığımız yüce gönüllü, aşk bahçesinin dertli bülbülü var ya; onun iniltileri, tevazuları, feryatları hep gönül ehli olmasından değil midir? O gönül ehli olmasaydı, gönüllere tesir edebilir miydi?... Onun gönül telinden çıkan sesler, ok gibi, mızrak gibi paslı gönülleri yarıp geçer, inletir, ağlatır; anası, babası ölmüşçesine, canı yanmışçasına feryad ettirebilir miydi?...

    ''İlmim, irfanım, iz'anım yoktur..." devken, ellibin, yüzbin kişiyi birden. ''Hayır! O bahsettiğin biziz, sen değilsin!.. "dercesine koro halinde ağlatıp, inletebilir miydi?...

    "Yine boş laf ettim, sizi oyaladım, sizi kırdım, beni bağışlayın!..." der demez, maşerî vicdanın uyanıp, birden hoplayan yürekleri, İnleyen gönülleri ve şelaleler gibi çağlayan gözyaşlarıyla;

    "Hayır, hayır!.. Boş konuşmak, oyalamak bizim işimiz. Esas biz seni kırdık ey yüce gönül, sen bizi bağışla!..." dercesine, ağlayıp, gözyaşlarıyla isyan etmeleri, gönülden gönüle bir sesleniş, bir intikal, bir anlaşma değil midir?...

    Gönül ehlinin, gönlü daima yükseklerde uçmak ister. Fakat bizim gibi, bir türlü kendini bulamayan, gönlüne inemeyen, gönül ehlini anlayamayan nadanlar, onları, hep aşağıya çeker, ayaklarına takılır, uçmalarına engel olurlar.

    Ne güzel ifade etmiştir dertli şair, "Şâhî":

    Dil-i câhilde olmaz nûr-i irfan

    Ki, nadanın olur kalbi de nâdân

    Allah aşkına söyleyin, bu nadanlığımıza rağmen, O gönül ehli bizi terkedip gitti mi? Bize katlanıp, nadanlıklarımızı gönül deryasında eritmedi mi? Her derdimizi kendi derdi bilip, sinesinde buharlaştırmadı mı? Bizim İçin, bize belli etmeden, ellisine kadar gizli gizli bir bulgur kazanı gibi kaynamadı mı?.

    "Dertli söylegen olur" tabiriyle, o gönül ehlinin söylediği en sert sözlere dahi kırılıp, incinen kaç kişi vardır? Şayet, lütfedip fakire en ağır hakareti yapsaydı, O'nun, o sözü söylediği günü, saati, hatta saniyeyi dahi yazar, bir iltifat olarak çerçevelettirip, evimin en göze çarpan yerine asar, her gelene gösterir, onunla övunurdum. Hatta kabirde Melekler, o gönül ehliyle olan irtibatımı sorduklarında "İşte! Bana da böyle bir iltifatı vardı..." derdim. Şayet lütfedip yüzüme tükürseydi, onu kuruyup zayi olmasın diye sildiğim mendili cebimde saklar, günde beş defa çıkarıp koklardım ve vasiyet edip kefenime iliştirirdim. Ama ben o talihlilerden değilim ki!...

    Ben, "Nev'inin dediği gibi kendinden, kendi gönlünden şikayetçi; gönül ehli, gönül adamı olamayışından dertli ve muzdarip bir insanım:

    "Belâ dildendir, ol dildâr ehlinden dadımız yoktur, Gönüldendir şikâyet, gayriden feryadımız yoktur."

    Gönül ehlini kırmak cinayet kadar büyük bir suç olsa gerektir. Çünkü o bir yandan halkla, bir yandan da Hak'la beraberdir. Bu hususa Yunus diliyle bakacak olursak;

    "Bir kez gönül yıktı isen

    Bu kıldığın namaz değil

    Bir gönül yaptın ise...

    Birine bin az değil "dır.

    Hatta:

    "Gönül Çalab'ın tahtı Çalab gönüle baktı. İki cihan bedbahtı Kim gönül yıkar ise."

    Gönül ehlinin düşüşü de, kalkışı da ayrı bir mizana göredir. Gönüller Sultanı (cc), ona farklı bakar, farklı muamele eder. Sonra, gönül ehli düşse bile çabuk kalkar. Çünkü onlarda, "Ara sıra bir kısım sarkmalar olsa bile, içten bir nedamet, yürekten bir iniltiyle, gönüllerini saran günahları ruhlarında eritecek ve yollarına devam edecekledir." diyen, "Ölçü" sahibimiz, bu hususu bir gönül ehli üslûbu, bir ruh mimarı hassasiyetiyle, gayet açık ve net ifade etmişlerdir.

    Gönül ehlinin tevazu ve mahviyeti, luğu ve içe dönüklüğü asla yanlış anlaşılmamalıdır. Onun büyüklüğü esas bu formüllerde aranmalıdır. Başkalarını emri altına alma, tahakküm etme ve büyük görünme hastalığına yakalananlar ve bu hastalığın, bünyesinde onulmaz bir dert gibi müzminleştiği kimseler, esas küçük ve âdi, bayağı kimselerdir. Onların tedavileri de, yine gönüllerine dönebilmek için gönül sultanlarının kapısında dergâhına odun taşımaya bağlıdır.

    "Yaşadıkları toplum içinde, kadir ve kıymeti bilinmeyenler, seciyelerindeki tevazu sayesinde er geç yükselir, şereflere ererler. Büyüklük kompleksine kapılanlar ise, toplum tarafından irdene irdene yaşadıkları muhit içinde birer yabancı unsur haline gelirler." (Ölçü,1/95) şeklindeki teşhis de bir şey anlatmıyorsa, öyle yoz gönüllere artık ne diyecek bir şey kalmıştır, ne de yapacak!...
     
    Sponsorlu bağlantılar
  2. FERASETLİ

    FERASETLİ KF Ailesinden Özel Üye

    Mesajlar:
    8.341
    Beğenileri:
    113
    Ödül Puanları:
    1.017
    YAZILARINIZ DAİM OLSUN
    [​IMG]
     
  3. Resule Hasret

    Resule Hasret Tecrübeli

    Mesajlar:
    83
    Beğenileri:
    10
    Ödül Puanları:
    5
    Allahim Razi olsun Her iki Alemde De insaALLAH Ahmed Muhammed Mustafa s.a.v Hürmetine
     

Sayfayı Paylaş