Gönül ile hasbihal

  • Konbuyu başlatan AhDe_VeFaLi
  • Başlangıç tarihi
A

AhDe_VeFaLi

Guest
#1
Ben sustum. Lâkin gönül rahatlık âleminden pek uzak. Gönülde feryad u figân, kavga ve nizâ alabildiğine hüküm sürmekte.

Nihayeti olmayan dertlerin devâsı, yine dertlerin kendinde gizli.

Ey sevgiliyle haldaş olma sevdası ile yanıp yakılan gönlüm!

Hâlin sevgiliye uygun değilse, hiç yeltenme varmaya o eşsiz güzellik sahibinin huzuruna. Mest u giryân ol, dağda taş, çölde kum ol, esen rüzgârın önünde sararmış yaprak ol! Lâkin, huzurda var olma sakın! Ölüm okşarken alnını, verdiğin son nefeste aşk hükmüne sabırla, şükürle, niyazla eyvallah et! Belki o dem, baş ucunda görürsün sevgiliyi karanlıkları delen ışığıyla!

Gönül!
Yolda sebat et ki, hasta ve düşkün halde mahmûr ve ölgün bakan gözlerin, sevgilinin lal dudağının ışığının lütfuyle yine canlansın.

Gönül!
Nasıl ki, şeb-i vuslatın nihâyetinden şikâyet edersin, öyle de nihâyete erecek hicrân dolu günler. Unutma. Gaybın anahtarlarını ancak sebât edenler bulur.

Gönül!
Varlığının bedeli, bu hayal sahnesinde ancak ve ancak teni de terk etmek, cânı da. Yoksa yüzüne bakmazlar senin.

Gönül!
Söylenmedik kelâm kalmasa da cihân da, iyi bil ki daha sevgilinin gölgesinin tavsifi dahî yapılmamıştır. Nerde senin kırık dökük kelimelerin onu anlatsın!

Gönül!
Aşk vadisi, kana bulanmıştır. Sevgiliye sunabileceğin yegâne hediyye de, kana bulanmış cânından başka birşey değildir.

Gönül!
Bilâ tedbir, çok laf ettin. Gayrı sus! Gizlen! Saklan! Öyle ki, seni "yok" bile sanmasın kimse!

Vesselam!
 
S

sessiz yuruyus

Guest
#3
Gönül;
Der ve susar şair.gayrisi yürekte ve fikriyatta zelzelere sebebiyet verir.Eyvallah yüreğine...