“Karanlık geceleri aydınlatın!”

miray

KF Ailesinden
Özel Üye
#1
İmam-ı Rabbani hazretleri buyurdu ki: “Ağlamak ve ahiret korkusu, ilahi nimetlerdendir. Ve manevi ilerleme sağlar. Karanlık geceleri ağlamak ve istigfar ile aydınlatın!
korkusundan ağlamak, kalbin cilasıdır. Kahkaha ile gülmek, kalbin zehridir. İnsan, ölümü istemez. Halbuki mevt, fitneden hayırlıdır. İnsan yaşamayı sever. Halbuki mevt, ona hayırlıdır. Salih olan mümin, mevt ile, dünyanın eziyet ve yorgunluğundan kurtulur.İmam-ı Gazali hazretleri buyurdu ki:
Ümmeti Muhammedden büyük günah işleyenler Cehennemde bir araya getirilir. İhtiyar, genç, erkek, kadın nerede ise hepsi bir araya toplanır. Cehennemin bekçisi olan (Malik) onlara baktığı vakit der ki: “Siz, Cehennem zümresindensiniz. Amma görüyorum ki, ne eliniz bağlanmış ve ne de yüzünüz kararmış. Sizden güzel kimse Cehenneme gelmedi.” Onlar da “Ya Malik! Biz Muhammed aleyhisselamın ümmetiyiz. Lakin işlediğimiz günahlar Cehenneme sürükledi. Bizi bırak da günahlarımıza ağlayalım” derler. Malik onlara; “Ağlayınız! Fakat şimdi size ağlamak fayda vermez!” der.
Bunun için ağlamayı fayda vereceği yerde ve zamanda yapmalıdır. Nice orta yaşlılar (dertlerim, sıkıntılarım arttı!) diyerek ağlarlar. Bir ihtiyar erkek ellerini beyaz sakalı üzerine koyup (Ah gençlik geçti. Elem, üzüntü arttı. Zelil oldum, rezil oldum!) diye ağlar. Nice delikanlılar (Ah gençliği elden kaçırdım! Yani gençliğimin kıymetini bilemedim!) diye ağlarlar. Nice kadınlar, saçlarından tutup (Eyvah! Yüzüm kara oldu, rezil oldum!) diye ağlarlar.
Yalnız iken
korkusundan ağlamak çok faziletlidir, riya, gösteriş için ağlamak tehlikelidir. Ağlama veya gülme ihtiyacı olmadan ağlamak veya gülmek rol yapan kimselerin âdetidir.
En güzel ağlama vakti herkesin el etek çektiği seher vaktidir. Teheccüd namazına kalkarak ağlamalı, istiğfar etmelidir. Gaflet uykusundan uyanıp, ölümü ve ahireti düşünmeli, haram olan dünya işlerinden yüz çevirip, ahiret işlerine yönelmelidir! Bu hale yönelebilmek için ağlayarak yalvarmalıdır.


Hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:
“Sağılan süt, tekrar memeye girmediği gibi,
korkusundan ağlayan da ateşe girmez