Nur Talebesi Olmak

[zeyd]

Nur Talebesi Olmak




Risâle-i Nur Talebesi olmanın kazandırdığı mühim neticeleri yüksek dereceleri külliyâtın muhtelif yerlerinde görüyoruz. Ezcümle şirket-i maneviyeye dahil olmak îmanla kabre girmek melâikenin bile hürmet ve duasına mazhar talebe-i ulûm-i dîniye sınıfına dahil olup şühedâ mertebesine vâsıl olabilmek gibi pek yüksek kârları vardır.

Risâle-i Nur’a talebe olup bu yüksek kârlardan nasıl istifade edilebileceğini anlamak icin üç mevzuyu beraberce idrak etmek gerekmektedir.


1- Risâle-i Nur Talebesi ünvanı nasıl elde edilir nasıl talebe olunur?



2- Nur Talebesinde bulunması gereken şartlar ve hususiyetler nelerdir talebe hangi şuurda olmalıdır?
3- Talebenin temel vazifeleri nelerdir?
Bu üç soruya Risâle-i Nur’un verdiği cevapları kendi üzerinde tatbik eden elbette Risâle-i Nur Talebesi olur. O şuur ile hizmet edip gerekli vazifelerini yerine getirerek talebeliğin o yüksek neticelerini biiznillah elde eder.


Birinci soruya Risâle-i Nur’un verdiği cevap şudur:
Risâle-i Nur’a intisab eden bir zâtın en ehemmiyetli vazifesi onu yazmak ve yazdırmaktır ve intişarına yardım etmektir. Onu yazan ve yazdıran Risâle-i Nur Talebesi ünvanını alır. (1)
İkinci sorumuzun cevabı Mektubat’ta dost kardes ve talebenin şartlarının ve hususiyetlerinin beyan edildiği yerdedir:
Talebenin şartı ve hâssası şudur ki Sözleri (Risâle-i Nur’u) kendi malı ve te’lifi gibi hissedip sâhip çıksın ve en mühim vazife-i hayatiyesini onun neşir ve hizmeti bilsin. (2)
Demek hakikî bir talebe dost ve kardeşte bulunması gereken şartları ve hususiyetleri üzerinde bulundurmakla beraber Risâle-i Nur’u kendi eseri gibi görüp sahip çıkarak en mühim ve en öncelikli vazife onun neşir ve hizmeti bilmeli bu şuurda olmalıdır.
Üçüncü sorunun cevabı ise Sözler Mecmuasında zikredilmistir:


Şu kısa tarîkın evradı: İttiba-ı sünnettir feraizi işlemek kebâiri terk etmektir. Ve bilhassa namazı ta’dil-i erkân ile kılmak namazın arkasındaki tesbihâtı yapmaktır. (3)
O halde Nur Talebesi olan veya olmak isteyen birisi yazısını yazmalı “önce hizmet“ şuurunda olmalı ve verilen vazifeleri ifa etmelidir.
Talebeye lazım olan elbette Üstadına itaattir. Verilen vazifeyi aynen yapmaktır. Yoksa bir kısım bahâne ve te’villere kaçmakla vazifeyi ihmal etse yani intisabını ve teslimiyetini terk etse belki külliyattan bir mikdar malumat sahibi olsa da o yüksek kârları elde etmeye vesile olacak olan talebelik şerefinden mahrum kalır.


Öyle ya okumak isteyen birisi önce bir okula gidip kaydolmalı “Önce derslerim!“ şuurunda olmalı ve ödevlerini düzenli olarak yapmalıdır. Kaydını yaptırmayan birisi cam kenarından izleyerek veya hariçten kendisine başka birisini öğretmen kabul edip ondan ders almak suretiyle okul derslerinin tamamını da öğrense bu adama ögrenci kimlik kartı verilmez. Kimlik kartı olmadığı icin öğrenci haklarından tam istifade edemedigi gibi sonunda diploma da alamaz.


Evet Risâle-i Nur’a dost veya kardeş olmak da bir şereftir ama şirket-i maneviyeye girerek üstadımızın ve umum talebelerin duâ ve sevaplarına hissedar olmak yani günah cihetinde bir ama sevab cihetinde binler kişi hükmüne geçmek imanla kabre girmek şühedâ mertebesini kazanabilmek gibi o yüksek müjdeler hep talebelik ile talebelik de yazı ile yani Kur’ân harflerine kalemle hizmetle irtibatlandırılmıstır.


Acaba yazan neyi kaybetti veya yazmayan ne kazandı ki? Risâle-i Nur’u yazmakla kimsenin bir şey kaybetmediği âşikâr. Ama yazmayanlar az şey kaybediyor değil.
Demek yazmamak icin te’vil ve bahane arayan sadece kendini aldatır o yüksek kârlardan mahrum kalır.


Son söz:
Kalemle Nûrlara hizmet ve sadâkatle talebesi olmanın iki mühim neticesi vardır.


Bir: Âyât-ı Kur’âniyenin işâretiyle imânla kabre girmektir.
İki: Bütün şâkirdlerin ma’nevî kazançlarına Nûr dâiresindeki şirket-i ma’neviye sırrıyla umûm onların hasenâtlarına hissedâr olmaktır.
Hem bu talebesizlik zamanında melâikelerin hürmetine mazhar olan talebe-i ulûm-u dîniye sınıfına dâhil olup âlem-i berzahda tali’i varsa tam muvaffak olmuşsa Hâfız Ali (r.h.) gibi şühedâ hayatına mazhar olmaktır!
1- Kastamonu Lahikası Şeker Mektubu
2- Mektubat
3- Sözler 17. Söz’ün zeyli
4- Emirdağ Lahikası

Benzer Konular

• Müslüman olmak!...
• Yunusvari olmak...
• Kanaatkâr olmak...
• sevilenlerden olmak...
• ELİF olmak...

[Mu@YMe]

Öyle ya okumak isteyen birisi önce bir okula gidip kaydolmalı “Önce derslerim!“ şuurunda olmalı ve ödevlerini düzenli olarak yapmalıdır. Kaydını yaptırmayan birisi cam kenarından izleyerek veya hariçten kendisine başka birisini öğretmen kabul edip ondan ders almak suretiyle okul derslerinin tamamını da öğrense bu adama ögrenci kimlik kartı verilmez. Kimlik kartı olmadığı icin öğrenci haklarından tam istifade edemedigi gibi sonunda diploma da alamaz.

hocam çok güzel ve manidar bir konuydu
nurtalebesi olmak sanırım herkeze nasib olmuyor ... öncelikle bu 3 sorunun cevabını vermeniz ve hayatınıza nakşetmeniz
önceliklerine ve inceliklerine vakıf olmanız gerekiyor
manevi boyutlarına eriştiğinizdeki güzelliği tahmin bile edemiyorum ...

RABBİM yar ve yardımcımız olsun
isteyen ve layık olan her gönüle bu şerefi nail etsin inşeALLAH

[AhDe_VeFaLi]

RABBİM yar ve yardımcımız olsun
isteyen ve layık olan her gönüle bu şerefi nail etsin inşeALLAH

Amin Amin inşaAllah Allah zulcelal razı olsun abi bizlerde ulaşırız o mertebeye inşaAllah.

[zeyd]

Amin Amin inşaAllah Allah zulcelal razı olsun abi bizlerde ulaşırız o mertebeye inşaAllah.

:92639::92639::92639::63463::92639::92639::92639:

[Taberani]

Selamun Aleyküm Hocam

Henüz nur talebesi olamadım.Çok değerli bir abim Nur talebesiydi.Bana Zaman'ın Efendisinin her gün güzel yazılarından olaylar anlatırdı.Bunun üzerine Külliyat almaya karar verdim lakin abim almamı istemedi ve bana söz verdi.Bir hafta içerisinde bana Külliyat hediye edecek.İnşallah hediye edince baştan sona doğru okuma şansım olur.

Rabbim razı olsun Hocam.Amin

[AhDe_VeFaLi]

Selamun Aleyküm Hocam

Henüz nur talebesi olamadım.Çok değerli bir abim Nur talebesiydi.Bana Zaman'ın Efendisinin her gün güzel yazılarından olaylar anlatırdı.Bunun üzerine Külliyat almaya karar verdim lakin abim almamı istemedi ve bana söz verdi.Bir hafta içerisinde bana Külliyat hediye edecek.İnşallah hediye edince baştan sona doğru okuma şansım olur.

Rabbim razı olsun Hocam.Amin

İnşaAllah hocam. Çok güzel külliyat programları var kitaptan okumanın lezzetini alamazsınız belki ama en azından göz gezdirmek için bir araştırın derim. Risale-i Nur külliyatı çok nazlıdır. Önce hiç bir şey anlamazsınız okursunuz okursunuz ne diyo düşünürsünüz. Lakin pes etmeyip devam ederseniz o size kendisini açacaktır inşaAllah. Rabbim hakkıyla okuyup anlayanlardan eylsin cümlemizi.(Amin)

[Taberani]

Haklısınız Hocam.Abimde bana onu gözleri ile okuyanın değil kalbi ile okuyanın anlayacağını söylemişti.İnşallah bende sizler gibi kalbi ile okuyanlardan olurum.Amin

[Vuslat 71]

Haklısınız Hocam.Abimde bana onu gözleri ile okuyanın değil kalbi ile okuyanın anlayacağını söylemişti.İnşallah bende sizler gibi kalbi ile okuyanlardan olurum.Amin

kardeş külliyat yerine KURAN meali ve hadis kitapları okusan daha iyi olmazmı nurcularda adet haline gelmiş KURANI keç kez bitirdin demek yerine külliyatı kaç kez bitirdin diyorlar bana göre çok yanlış bu düşünce öncefarz olanlar yapılmalı bence.......

[AhDe_VeFaLi]

kardeş külliyat yerine KURAN meali ve hadis kitapları okusan daha iyi olmazmı nurcularda adet haline gelmiş KURANI keç kez bitirdin demek yerine külliyatı kaç kez bitirdin diyorlar bana göre çok yanlış bu düşünce öncefarz olanlar yapılmalı bence.......

Öncelikle cılar cular demesek daha iyi olacağı kanaatindeyim. Ayrıca Risale-i Nur külliyatının tefsir olduğunu söylememe gerek yoktur diye düşünüyorum. Kimse önce külliyatı oku Kur'an-ı kerimi sonra okursun gibi bir tavır takınmaz. Cılar cuları yermeden önce düşünmek gerekir. O cıların cuların hepsi aynı mıdır diye... Topluluğu yerdiğinizin farkına varmanızı dilerim. Meyve veren ağaç taşlanırmış deyimi bu gibi durumlar için ortaya çıkmış sanırım. Ayrıca Kuran-ı Kerimi okumak sünnettir. Dinlemek farz. Önce farz yapılmalıdır bencede peki burada meal okumak mı tefsir okumak mı önceliklidir? İnce ayrıntılara takılırsanız o ayrıntılarda boğulursunuz. Rabbim cümlemizi korusun bu durumdan.(Amin)

[~n'ss~]

RİSALE-İ NUR’UN ÖNEMİNİ KAVRAMA Hepimize her gün 24 saatlik zaman verilir. Sabahın ilk ışıklarıyla emanet aldığımız bu hazineyi ertesi günün sabahına kadar kullanırız. Rabbimiz günlük sermaye konusunda eşit davranmıştır hepimize. Hiç kimsenin daha az veya daha fazla süresi yoktur.

Bu süreyi bizce önemli ve değerli uğraşlarla doldururuz. Sizin için en büyük mesele ne ise onun için çırpınırsınız gün boyu. Neyi dert edinmişseniz onda yoğunlaşırsınız. Sizi peşinden koşturan hedefiniz ne kadar önemli ve değerliyse o kadar fedakârlıkta ve feragatta bulunursunuz.

Eğer üniversitede okumayı kafanıza koymuşsanız gece gündüz çalışmayı yüzlerce gece uykusuz sabahlamayı göze alacaksınız. Sizin için para kazanma vazgeçilmezse ağır hastayken bile yatağı değil iş yerini tercih edeceksiniz. Emekli oluncaya kadar bir gün bile işe geç kalmayan ya da gelmemezlik yapmayan insanların var olduğunu duymuşsunuzdur.

Bunları şaka mı sanırsınız? Hayır! Evlâdı için canını fedadan çekinmeyen anne üniversite için can atan öğrenci işinden vazgeçmeyen iş adamı hep neyi dert edindiğini gösterir davranışlarıyla...

Üstünkörü okumak yetmez!

Peki sonsuz ahiret hayatına bedel bir damla serap hükmünde olan dünya hayatının hedefleri bizi böylesine dertlendirirse ebedî saadeti kazanmanın anahtarı olan imanı sağlam elde etme gayretleri bizi bizden almalı değil midir?
Manevî bir binayı ve ulvî bir bir ağacı temsil eden insanın temeli ve kökleri hükmünde olan “iman” gerçeği tam ve mükemmel elde edilmezse ne din yaşanır ne de sonsuz mutluluk kazanılır. Yaratılış itibarıyla sonsuza âşık ve sonsuz mutluluğu isteyen insanın en büyük meselesi en büyük derdi ve en büyük davası “Kur’an’ın istediği iman”ı kazanmaktır.

İşte baştan sona tahkikî iman dersleri olan Risale-i Nur’u okuma ve anlama meselesini dert edinmeden ona tam zaman ayıramazsınız anlamak için çırpınamazsınız. “Dostlar alış verişte görsün” izlenimi veren “üstünkörü göz gezdirmek” “teberrüken okumak” “günde birkaç sayfayla yetinmek” bizleri “Biliyorum” gafletine sokan yetersiz çabalardır.

Oysa onu okumanın aşkıyla deli divane olmak onu anlamanın ateşiyle yanıp tutuşmak gerekir. Onu niçin büyük bir şevkle okumak ve anlamak zorunda olduğumuzun gerekçelerinden en önemlilerini sıralayalım.


2. En büyük davayı kazanacaksınız

Risale-i Nur’un müellifi Bediüzzaman Hazretleri 1939 yılında Kastamonu’da sürgün yaşamaktadır. O yıl İkinci Dünya Savaşı başlamıştır. Bütün dünya heyecanla savaşı izlemekte gazeteler ve radyolar bu ilgi çekici olayı haber vermektedir. Hatta bazı dindar kimseler camiyi ve cemaati bırakmış radyo dinlemekle meşguldür.

Bediüzzaman ise hiç merak etmemiş hiç kimseye bir şey sormamıştır. O sıralarda kendisine hizmet etmekte olan talebeleri Mehmed Feyzi ve Çaycı Emin bu ilgisizliğine şaşırırlar. Niye 50 gündür hiç sormadığını hâlbuki bu savaşın İslâm’ın geleceğiyle ilgili olduğunu belirterek “Onunla meşgul olmanın zararı mı var? Ondan daha büyük bir hadise mi var?” derler.
On Birinci Şua’nın Dördüncü Meselesinde geçen bu soruya verilen cevap müthiştir. Bediüzzaman’ın ilk cümlesi “Ömür sermayesi pek azdır lüzumlu vazifeler ise pek çoktur” şeklindedir. Bu cümle gaflet uykusundaki insanın beynine bir balyoz gibi inmektedir.

İman elde edilmezse dava kaybedilir

İnsanın kendi küçük dünyasında “en büyük en mühim ve sürekli” bir vazife vardır. Çünkü herkesin özellikle Müslüman’ın başına “iman karşılığında ebedî Cenneti kazanmak veya kaybetmek davası” açılmıştır. Eğer iman belgesini sağlam elde edemezse bu davayı kaybedecektir.

İşin acı yanı Bediüzzaman’ın keşfine göre bir yerde 40 kişi ölmüş ancak bunların sadece birkaçı imanla kabre girmiş diğerleri kaybetmişler.
Düşünün: Sonsuz mutluluğu kazanmak için verilen ömür sermayesini lüzumlu vazifelerle doldurmak yerine gelip geçici hayat için harcıyorsunuz. Sonunda iman vesikasını sağlam elde edemiyorsunuz. “Bu kaybedilen davanın yerini bütün dünya saltanatı verilse doldurabilir mi?”

Bütün dünya bizim olsa tüm karaların ve denizlerin hâkimi olsak hatta bin yıl mutlu bir hayat yaşasak imanın yerini tutabilir mi? Elbette ki tutamaz. Çünkü dünyanın bin sene en mutlu hayatı Cennette bir saat yaşamaya bile denk değildir.

Bütün dünya böyle ise dünyanın küçük işleri iman dersini hakkıyla öğrenmemize nasıl engel olabilir?

Müslüman’ın sorumluluğu daha büyük

Üstelik bu dava özellikle Müslümanların başına açılmış. Çünkü kendisine İslâm ulaşmamış kimse sadece ALLAH’a inansa kendini kurtarır. Müslüman ise “tam inanmak tam teslim olmak ve tam yaşamak” zorundadır.
Hele bir de bu Müslüman ümmet-i Muhammed’i (a.s.m.) selâmet sahiline çıkarmakla görevli ise... Risale-i Nur gibi bir iman hazinesini tanıyorsa... İşte onun sorumluluğunu ölçemeyiz bile!

Eğer bu durumdaysanız sanki Nurları henüz tanımış gibi sanki bu hazineyi yeni keşfetmiş gibi silkinmeniz yeni bir ceht ve gayrete girmeniz yepyeni bir hizmet şuuruyla donanmanız gerekir.

Zaten öyle olanların Rabbim şevk ve gayretini daim etsin bize de dua etsinler. Tavsiyemiz nefsim gibi gaflet gemisinde rahat yatarken Cennet rüyaları görenler için...


3. Şeytanın tuzağından kurtulacaksınız

Bütün ömrünüzü iman ve ibadetle geçirmiş olabilirsiniz. ALLAH’ı sevmiş hep O’nu anmış hep O’nun rızasını düşünmüş olabilirsiniz. Bunlar yetmiyor büyük imtihanı kazanıp sonsuz mutluluğa kavuşmaya...

Ruhlar âleminden başlayıp anne karnından dünyaya oradan kabre ve ahirete doğru uzanan yolda bir dizi tuzak bir dizi engel var. Hepsinden başarıyla geçmek son hedefinize varmak zorundasınız.

İşte bu tuzaklardan en önemlisi “imanla kabre girmek”tir. İslâm’ı çok iyi yaşayan ALLAH dostları son nefeslerini verinceye kadar “hüsn-ü hatime” için dua etmişler hep “iyi son” dilemişlerdir. Bir kimse gitmek istediği şehre kalkan tren için bilet alır ve yolculuğun sonuna kadar tren içindeki kurallara uyabilir. Ama son anda hoşuna giden bir istasyonda trenden inmemesi gerekiyor ki istediği şehre varabilsin. Yoksa yolculuk boyu çektiği acıların sıkıntıların uyduğu kuralların hiçbir önemi yoktur.

Bir insan ne kadar imanlı ve iyi olursa olsun son anda ALLAH’a olan inancını ümidini bağlılığını yitirirse sonsuz mutluluk değil sonsuz hüsran kazanır.

Sekeratta şeytan aldatmak ister

İşte bu çetin imtihandan bütün ALLAH dostları tir tir titremişler son anda imanla çene kapayabilmek için gözyaşı dökmüşler gece gündüz yalvarmışlardır.
Çünkü sekerat anında şeytan gelir ve insanın aklına şüpheler atar insanın imanını çalmak için çırpınır. Eğer kişinin sağlam bir imanı yoksa son anda aldanır ve hayatta iken canı gibi sevdiği imanını kaybeder.

Oysa Bediüzzaman’ın dediği gibi ilme’l-yakînden ayne’l-yakîne ve hakka’l-yakîne yükselen tahkikî iman kişinin aklına kalbine ruhuna ve bütün duygularına öyle bir yerleşir ki şeytan onu aldatamaz ve imanını çalamaz.
Düşünün: Bir ömür boyu iman ve ibadeti sevdiğini ve onu korumak için çırpındığını sanan bir Müslüman’ın ölüm anında imanını kaybetmesi kadar acı bir olay olabilir mi?

İşte Risale-i Nur’u üstünkörü değil çöldeki susuz insanın buz gibi suya yapışması gibi okumaya bu bakımdan da şiddetle ihtiyacımız var. Balıkların su içinde olduğu hâlde onun kıymetini bilmeyip ancak çıktıktan sonra fark etmeleri gibi iman ve Kur’an derslerinin yanı başında hatta içinde olan kimseler ondan kana kana içmezse ahirette uyanmak çok geç olur. Rabbim bizi böyle gaflete düşmekten korusun.

İmanla yaşayan imanla ölür

Şeytanın ölüm anındaki tuzağından başka “kabir hesap mizan sırat” engelleri var. Yüce Peygamberimiz (a.s.m.) “Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz nasıl ölürseniz öyle haşrolursunuz” buyuruyor.

Eğer işiniz gücünüz aklınız fikriniz iman dersleriyle dolmuş ibadet aşkıyla yoğrulmuş hizmet şevkiyle yanıp tutuşuyorsa müjde size! Çünkü “ALLAH ALLAH!” diye can vereceksiniz iman tahsilinize tıpkı Denizli hapsinde risale yazarken şehit olan Hafız Ali (r.a.) gibi kabirde devam edeceksiniz orada başta Peygamberimiz (a.s.m.) olmak üzere tüm İslâm büyükleriyle ve tüm sevdiklerinizle birlikte olacaksınız...

Söyleyin bundan daha büyük saadet olur mu? Bediüzzaman toprak altındaki hayatı gördüğünü söylüyor. Başka birçok veli kabirdeki müminlerin bizden daha mutlu ve rahat bir şekilde yaşadıklarını müjdeliyorlar. Biz bunları görmüş gibi inanıyoruz. Onlar gibi olmak için de iman ve Kur’an dersleriyle en yüksek seviyede meşgul olmalıyız.


4. Hesabınız kolay mizanınız ağır olacak

Kur’an yaptığımız zerre kadar iyilik ve kötülüğün mutlaka hesabını vereceğimizi belirtiyor. Her şey en ince ayrıntısına kadar sorulacak. Buna karşı da kâmil bir iman kazanıp her an ALLAH’ın huzurunda olduğumuz şuuruyla yaşayıp bütün davranışlarımıza ve sözlerimize dikkat etmemiz gerekmez mi?
O haşir âlemi ki müthiş bir âlem. Kıyame Suresinde denildiği gibi “insanların anasından babasından eşinden çocuğundan kaçtığı” bir âlem. Yüce Nebinin (a.s.m.)beyanıyla “güneşin tepemize indiği herkesin günahına göre ter denizinde yüzdüğü” bir âlem...

İşte o en sıkıntılı bir anda imdadımıza koşacak olan yine imanımız imanımız imanımızdır. Onu güçlendirmek ve en mükemmel hâle getirmek için gözümüzü yoruncaya kadar okusak beynimizi zorlayacak seviyede düşünsek ne kaybederiz? Hiçbir şey kaybetmeyiz.

Kaldı ki ne gözümüzü ne aklımızı kaybetmeden “bir iman çağlayanı” olan Risale-i Nur’u her gün muntazam okuyarak sağlam bir imanı kazanabiliriz.

“Hayrola Sıratı mı geçtin?”

Bir de Sırat Köprüsünü düşünün. Mahiyeti bilinmediğinden “kıldan ince kılıçtan keskin” diye anılan altında Cehennem ve ilerisinde Cennet bulunan bu engeli aşmadan Cennete gireceğinizi mi sanırsınız?
Bu öyle bir meseledir ki ehl-i kemal zatlar kahkahayla gülen insanlara “Hayrola nedir bu neşen? Sıratı mı geçtin?” diyerek uyarırlarmış. Çünkü orayı geçmeden tam rahatlık ve tam huzur duyamayız. Orayı geçmenin yolu da sağlam bir iman kazanmak her gün iman ve tefekkürle meşgul olmak başta namaz ve diğer ibadetleri hakkıyla yapmaktır. Çünkü namaz Sıratta burak olacaktır.

İşte Risale-i Nur’u okuyup anlamayı kendimize en büyük bir mesele ve en önemli bir dert edinmemiz için yığınla sebep var.

5. Cehennemden kurtulacaksınız

Bu eserlerde anlatılan gerçek imanı ve esma-i hüsna bilgisini hakkıyla elde edip imanla kabre girerseniz inşALLAH Cehennemden kurtulacaksınız. Diyebiliriz ki “insanlığın en mühim meselesi Cehennemden kurtulmak meselesidir.” Onun dışında insanlığın büyük zannettiği her mesele küçüktür.
Bir insan Cehennemden kurtulmadıktan sonra dünyanın hâkimi bile olsa neye yarar? Sanki bir hayal ülkesinde yaşıyormuş gibi bol imkânlar içinde geçen sorumsuz ve inançsız bir hayatın neticesi sonsuz azap olursa nasıl içimiz rahat eder nasıl huzur duyabiliriz?

Cehennemden kurtulmak için öylesine ateşli bir gayret ve coşkulu bir çırpınma içine girmeliyiz ki Rabbimizin bizi oraya bir saniye bile uğratmaması için elimizden geleni yapmalıyız.

Yazık ki bazı mü’minler ümitsiz bir hava içinde “Bizim günahımız çok Cehennemden kurtulamayız. Hiç değilse ALLAH bir süre yanıp da çıkanlardan eylesin” gibi yanlış bir dua ediyorlar.

ALLAH’ın rahmetini sınırlandırmayın

Oysa Rabbimiz meâlen “ALLAH’ın rahmetinden ümit kesmeyiniz” buyuruyor. Bir hadis-i kudsîde rahmetini yüze böldüğünü birini dünyada tecelli ettirdiğini doksan dokuzunu ahirete ayırdığını ifade eden Rabbimizin rahmetini niçin sınırlandırıyoruz? Onun sonsuz rahmetinden niye ümidimizi keselim? Mademki Kendisini Erhamürrâhimîn olarak tanıtıyor; niçin “merhametlilerin en merhametlisi”nden ümidimizi keseceğiz ki? Hem Cehennemin bir saniyesine bile dayanabilecek miyiz ki bir müddet yanmayı katlanılabilir görüyoruz?
Orası öyle bir azap yeridir ki İmam-ı Gazalî Hazretleri “Cehennemde bir gece kalmamak için dünyanın bütün zevk ve rahatı terk edilse değer” buyuruyor; çünkü oradaki azabın acısı çok şiddetli...

Yüce Peygamberimiz (a.s.m.) “Cehennemin en hafif azabı şudur ki bir kimsenin ayağının altına bir kor parçası konur da onun şiddetinden beyni fokurdar” buyuruyor. Buna nasıl dayanabiliriz? Nasıl bu azabı yıllarca asırlarca hele sonsuz olarak çekmeye karşı cür’etkâr ve korkusuz olabiliriz?
Sağlam imanı elde etmek için çalışmamak imanın gereği olan salih amelleri işlememek ve günahlardan kaçınmamak “Cehenneme karşı korkusuz olmak” demektir. Bunun anlamı bir bakıma ALLAH’ın celâline karşı meydan okumaktır. İşte bu hataya düşmemek için iman derslerinin her zaman ve her yerde gönüllü ve coşkun bir öğrencisi olmak gerekir.

6. Şüpheleriniz yok olacak

Risale-i Nur’u tam anlarsanız imanınız taklitten tahkike çıkacak ilme’l-yakînden ayne’l-yakîne oradan da hakka’l-yakîne terakki edecektir; ibadette de ihsan makamına yükseleceksiniz her an ALLAH’ın huzurunda bulunduğunuz şuuruyla hareket ederek huzur-u daimîyi kazanacaksınız.

Hakkal-yakîn iman hakikatini tam hissetmek zevk etmek ve yaşamaktır. Nasıl ki mutfaktaki yemeğin varlığını üç yolla bilirsiniz. Birisi onun kokusunu duyunca ne olduğunu anlamak; diğeri gidip gözle görmektir. Üçüncüsü ise bizzat yemek onun tadına bakmak ve özelliklerini hissetmektir. Nasıl ki sonuncusu en kuvvetli bilgi ise hakkal-yakîn de en kuvvetli iman mertebesidir.

İhsan ise ALLAH’ı görür gibi ibadet etmektir. Peygamberimiz (a.s.m.) bir hadislerinde bunu anlatırken “İhsan ALLAH’ı görür gibi ibadet etmektir. Her ne kadar sen Onu görmüyorsan da O seni görüyor” buyurmuştur. Bu durumda ihsan ALLAH’ın seni gördüğünü bilme şuurudur bir bakıma.

Ben Rabbimle beraberdim

Bir gün Beyazid-i Bestamî Hazretleri namaz kılarken evine hırsız girmiş ve ne var ne yoksa her şeyi toplayıp gitmiş. “Nasıl olur da sen evde iken her şeyi alır gider? Hiçbir şey duymadın mı?” diye sormuşlar. “Ben o anda namaz kılıyordum. Rabbimle beraberdim. Hiçbir şey ne gördüm ne duydum” demiş.
İşte ihsan budur. Tıpkı Hz. Ali Efendimizin (r.a.) ayağına batan oku namaza durduğu zaman çıkarmalarını istemesi gibi... Çünkü o anda kendinden geçiyor ve namaz ona ameliyat anında kullanılan bir anestezi görevi görüyor. Dış âlemden kopup ulvî âlemlere dalıyor.

Huzur-u daimî “Ve Hüve meaküm eynemâ küntüm” âyetinin sırrına mazhar olmaktır. Yani “Siz nerede olursanız olun ALLAH sizinle beraberdir.”
Günün 24 saatinde ne kadar mekân değiştiriyorsak değiştirelim nereye gidersek gidelim her yerde isim ve sıfatlarıyla hazır ve nâzır olan Rabbimiz bizimle beraberdir.

Huzur-u daimîyi kazanmak

“İmanın en mükemmeli nerede olursan ol ALLAH’ın seninle beraber olduğunu bilmendir” buyuran Peygamberimiz (a.s.m.) hem bu âyeti hem de huzur-u daimîyi açıklamış oluyor.

Huzur-u daimî ALLAH’ın varlığını isimlerini ve sıfatlarını öyle bir hissetmektir ki her ânının Onun bir ihsanı ve her davranışının Onun kontrolü ve gözetiminde olduğunu bilmektir.

Âyetlerde belirtilen “Onun izni olmadan bir yaprak bile düşmez” “O gönüllerinizdekini bilir” “O kişi ve kalbi arasına girer” gibi mânâlar inandığımız gönülden kabul ettiğimiz gerçeklerdir. Her mü’min bunu kabul ve tasdik eder. Ancak huzur-u daimî her an bu gerçeklerin farkında olduğunu bilerek yaşamaktır.

ALLAH’ın kendisini görüp gözettiğini bütün isim ve sıfatlarıyla her yerde tecelli ettiğini her şeyiyle Ona teslim olduğunu bilen ve her an bu gerçekleri hisseden bir insan günah işleyebilir mi? Haksızlık yapıp yalan söyleyebilir mi? Huzur-u daimîyi bütün zerreleriyle hisseden bir mü’min ezanlar asumanı çınlatırken namaza koşmak dışında bir başka işle meşgul olabilir mi? Hele ibadetlerini ihmal edebilir mi? Mümkün değil...

Sultanlar Sultanının huzurunda
Onun varlığı her yerde hazır ve nazır olduğu hayatının ve ölümünün sevincinin ve üzüntüsünün ancak ve ancak Onun kudret ve iradesinde bulunduğunu tam kabul eden bir mü’min ALLAH’ın emir ve yasaklarının dışına çıkamaz.
İşte bu makama ulaşan maneviyat büyüklerinden Gümüşhaneli Ahmed Ziyaeddin Efendi (k. s. ) hasta iken bile ayağını uzatmaktan kaçınır. Çünkü o ALLAH’ın huzurundadır. Sultanlar Sultanının huzurunda ayak uzatılır mı? Etrafındakiler onu rahatlatmak için ayağını uzatırlar hemen geri çeker ve “Beni günaha sokmayın” der.

Bu yüce makamın yücelerinde olan Bediüzzaman Hazretleri bir saniyesini bile boş geçirmeden ibadet eder diz çökmekten ayakları yara olur. Talebesi Molla Resul böylesi takvayı aklına sığıştıramaz ve nazı geçtiği için şunları söylemekten kendini alamaz: “Biz de ALLAH’tan korkuyoruz ama senin ödün patlıyor...”

Bediüzzaman Hazretleri huzur-u daimîyi anlatırken bir Arap şaire ait olan şu ifadeyi sık sık zikreder: “Her şeyde ALLAH’ın birliğine delâlet eden bir âyet vardır.” Evet huzur-u daimî her şeyle ALLAH’ı bulmak ve bilmektir.

İman binanın temeli gibidir
İşte her gün Risale-i Nur’la meşgul olarak böyle bir iman şuurunu kazanacaksınız. İmandaki bu yüce mertebeleri elde etmek için imanın mâhiyetini iyi bilmeniz gerekir.

İman bir binanın temeli veya bir ağacın kökü gibidir. Nasıl ki ağacın kökündeki değişim ve gelişim dallarında ve meyvelerinde etkisini gösterir; imandaki terakki de insanın ibadetlerinde duyarlılığa devama ve gelişmeye sebep olur. Bu iman teknolojik alet ve makinelere hareket veren elektrik veya bedene canlılık kazandıran ruh gibi fonksiyonel ve etkilidir.
Hiç şüphesiz bahsini ettiğimiz basmakalıp üstünkörü ruhsuz cansız etkisiz kuru bir iman değildir. Kast ettiğimiz Kur’an’da ve hadislerde anlatılan başta Resulullah’ın (a.s.m.) ashabının ve maneviyat büyüklerinin yaşadığı coşkun hareketli muhteşem imandır. İşte bu imanı Yüce Rabbimiz binlerce ayetle anlatıyor. Belki diyebiliriz ki Kur’an’ın yarısı bu imanı anlatan ibretli âyetlerle doludur.

Coşkun ve fonksiyonel iman
Yoğun bir biçimde Kur’an’ın imanî ayetlerini açıklayan Bediüzzaman Hazretlerinin Risale-i Nur’da anlattığı iman ise Kur’an’ın istediği o coşkun ve fonksiyonel imandır. Bu iman Rabbimizin sadece varlığını değil aynı zamanda isim ve sıfatlarını hattâ şuunatını ve tecellilerini bilmekle elde edilir. Çünkü Muhyiddin-i Arabî’nin dediği gibi “ALLAH’ı bilmek varlığını bilmekten başkadır.”

“ALLAH bilgisi” diyebileceğimiz mârifetullah Onun sadece varlığına inanmakla meydana gelmez; Onun bütün isimlerini sıfatlarını şuunatını ve bunların zerreden kürelere kadar her şeyde her varlıkta tecellilerini anbean günbegün görmekle bilmekle inanmakla elde edilir. İnsan kendi vücudunda duygularında âlemdeki bütün varlıklarda bu tecellileri defalarca görmeli her fırsatta tefekkür etmeli Rabbine olan bağlılığını her an tazelemelidir. Zaten Peygamberimizin (a.s.m.) bir hadislerinde “Bir saat tefekkür bir sene nafile ibâdetten hayırlıdır” demesi bu sırra işarettir.

Risaleler tefekkür programıdır
Tefekkür uçsuz bucaksız sınırsız kuralsız bir kavramdır. Onu yapabilmek için bir kurallar silsilesi bir program bir rehber lâzımdır. İşte Risale-i Nur bu programdır. Yoksa plânsız programsız kuralsız hangi varlığın hangi cihetle Rabbimizin hangi isim ve sıfatına delâlet ettiğini bilemeyiz.

Risale-i Nur Kur’an’ın imanî âyetlerini anlatan muazzam bir programdır; bu programı ne kadar çok okuyup anlarsak o derece imanımız ziyadeleşir.

İman nazarımızı zihnimizi dikkatlerimizi ALLAH’tan başkasından (masivadan) alıp Ona yöneltmektir. Ne kadar zihnimizi dağıtan masivadan yüzümüzü çevirip ilgimizi Rabbimize yöneltirsek o kadar imanımız parlar. Bunun için de Risale-i Nur’u yoğun bir şekilde okumalısınız.

Sathî üstünkörü alelusul meşguliyet istediğimiz istifadeyi sağlamaz. İmanın bütün haşmetiyle hayatınıza hükmetmesini istiyorsanız her gün ve yoğun bir şekilde meşguliyetten başka seçeneğiniz yoktur.

İşte Risale-i Nur’u anlayarak okuduğunuzda imanınızı sarsacak ve tehlikeye atacak tuzaklardan kurtulacaksınız. Aklınıza iman hakkında hiçbir şüphe gelmeyecek. Bu müthiş bir kazanç!.. Belki Peygamberimizi (a.s.m.) bazı evliyaları veya melekleri uyanıkken göreceksiniz.

Özellikle okuma programlarında bu tür harikalıklar oluyor. Çünkü iman şuuru müthiş inkişaf ediyor zihinler bir noktaya odaklanıyor. Buraya kadar saydığımız avantajlar bile iman ve Kur’an tahsili için deli divane olmaya yetmez mi?

7. Risale-i Nur okumakla muhteşem kazançlar elde edeceksiniz

Bir eseri okumaya sizi teşvik eden nedir? Bir öğrenci niye sabahlara kadar ders çalışır? Neden üniversiteye girmek için gecenizi gündüzünüze katıp uykusuz kalırsınız?

Parklarda otobüslerde hattâ fatura ödeme kuyruğunda bile kitap okuyan insanlar görürsünüz. Neyin peşindedirler acaba?

Çünkü okumakla büyük kazançlar elde edeceklerine inanmışlardır. Üniversite için yıllarca dershane peşinde koşturan öğrenci iyi bir okul kazanıp güzide bir meslek sahibi olacaktır; kariyer edinecek mesleğinde yükselecek dünya hayatını başarılarla süsleyecektir. Sınıfını geçen okulunu bitiren gencin kafasında geleceğe yönelik türlü türlü hedefler vardır.

Ancak dünyayla ilgili kazançlarımızın hiçbirisi Risale-i Nur okumakla elde edeceğimiz muhteşem kazançlara ulaşamaz. Bir eseri okumak için gösterilecek gayret katlanılacak fedakârlık elde edilecek kazancın büyüklüğü oranında olacağına göre risaleleri okumakla neler kazanacağımıza bakalım ve birkaç maddede ele alalım. Bu kazançlar öylesine büyük olmalı ki onun değerini bilen binlerce insan yazıldığı günden beri deliler gibi okuyor gece gündüz ondan ayrılmıyor.

8. Bir yılda âlim olacaksınız

Risale-i Nur’un yazarı Bediüzzaman Hazretleri “Bu eserleri bir yıl kabul ederek ve anlayarak okuyan bu zamanın mühim ve hakikatli bir âlimi olabilir” demektedir. Süre çok kısa hedef ise çok büyük... Bundan daha güzel bir müjde olabilir mi?

“İman” ilmini tam elde etmek dinimizi öğrenmek günahlardan kaçınıp ibadetleri hakkıyla yerine getirmek âlim olmaya bağlı... Rabbimiz “ALLAH’tan hakkıyla korkan kimselerin ancak âlimler olduğunu” belirtiyor. Elbette bilmeyen yaşayamaz.

Peygamberimiz (a.s.m.) âlimler için “Uykusu bile ibadettir” buyuruyor. Daha ötesi var mı? Âlimin hiçbir eylem yapmadığı uykusu bile ibadet olarak kabul edilirse diğer fiillerinin sevabını kim ölçebilir ALLAH’tan başka?

Ancak bu büyük müjdenin böyle muhteşem avantajları yanında bize yüklediği küçük bir zahmeti var. O da bu bir yıl içinde Risale-i Nur’la yoğun bir şekilde meşgul olmaktır. Bunun için risaleleri tam anlamak ve gönülden kabul etmek gerekir. Yoksa risaleleri ara sıra hatırladıkça teberrüken ve üstünkörü okumakla değil bir sene bin sene de okusanız âlim olamazsınız.

Yanlış olan müjde değil ilgisizliktir
Nitekim bu eserlerle 20-30 yıldır meşgul olan okuduğunu sanan nice insan bir türlü âlim olamadığını görür. Yanlış olan Bediüzzaman’ın müjdesi değil onu ara sıra okuyup anlama yolunda gereken gayreti göstermeyen kimsenin lâkayt ve sorumsuz davranış biçimidir.

Oysa bu muhteşem sonuca ulaşmak için o bir yıl içinde en mühim ve en yoğun meşguliyetiniz onu okumak ve anlamak olacaktır.

Sözgelişi; sabah kalktığınızda tıpkı mesaiye gider gibi masanın başına geçecek günlük işinizi yapar gibi en az 10 saat belki 16 saat onunla meşgul olacaksınız. Bu kadar süreyi fazla büyük görmeyin. Elde edeceğiniz muhteşem kazanç karşılığında bu kadar bir gayret “hiç” hükmündedir.

Böyle bir fedakârlığa girişebilir misiniz? Girişebilirsiniz... Yeter ki delicesine isteyin ve kararlı olun. Çünkü elde edeceğiniz başarı hiçbir şeyle kıyaslanmayacak kadar büyüktür.

Böyle bir faaliyete giriştiğinizde risaleleri okumak ve anlamak için ciddî bir program yapmanız gerekecektir. Size tavsiye edeceğimiz örnek programı uygularken bu kitabın üçüncü bölümünde yer alan “Risale-i Nur’u anlamak için nasıl bir teknik izlenmeli?” başlığı altındaki kuralları dikkate almalısınız.

Nasıl âlim olabilirsiniz?
Bu konuda çalışma yapmak isterseniz şöyle bir program takip edebilirsiniz:
Önce bir yılı dörde böleceksiniz. Her üç ayı plânladığınız yoğun eğitimin bir dilimi olarak kabul edin.

Birinci Dilim-İlk Üç Ay:
Diyelim ki günde 10 saatinizi feda etmeyi göze aldınız. Günde en az 200 sayfa risale okuyarak bir ayda külliyatı aktaracaksınız. Bir ayı fazla kısa bulmayın. Çünkü 15 günde bu işi bitirenlerin olduğunu hatırlayın. İlk üç ayınız düz okumakla geçecek ve risaleleri en az üç kez aktaracaksınız. Böylece genel anlamda mantığına vâkıf olacak kelimelerine alışacak neyin nerede olduğunu öğreneceksiniz.

İkinci Dilim-İkinci Üç Ay:
İkinci üç ayda elinize defter kalem alacak kelime ve terkipleri yazarak öğrenerek gideceksiniz. Hatta bilemediğiniz yerleri bilenlere soracaksınız. Bu şekilde tümünü en az iki kez aktaracaksınız.

Üçüncü Dilim-Üçüncü Üç Ay:
Anlaşılması zor olan ve tekrarı gereken yerlerde yoğunlaşacaksınız. Sözgelişi; Onuncu ve Yirmi İkinci Söz Yirmi Dördüncü Mektup Otuzuncu Lem’a Yedinci Şuâ gibi bölümlerin derinliklerine inecek yıllardır tanıyor olsanız bile fark etmediğiniz mânâ cevherlerini keşfedeceksiniz. Bu şekilde genel üzerinde çalışmak yerine bölümler ve konular üzerinde çalışacaksınız.

Dördüncü Dilim-Dördüncü Üç Ay:
Bir önceki çalışmayı sürdürmekle beraber meslek ve meşrebinde âdap ve erkânında ibadet ve evradında tam mesafe alacağınız tam mücehhez olacağınız bir devre olacak. Bu devrede girift meseleler üzerine biraz daha eğilecek belki genel bir tekrar yapacaksınız.

Bir yılda 12 yıllık tahsil mümkün
Bu her üç ay eski medrese tahsilinin veya günümüz üniversitelerinin bir yılı mesabesindedir. Hatta bazı kabiliyeti gelişmiş insanlar için bir yılın her ayı bir yıllık eğitim değerindedir.

Böylece bir yılda en az 4 en fazla 12 yıllık bir tahsil mertebesine ulaşacağınıza kesin inanın. Çünkü günümüz eğitiminin çoğu teneffüs yoklama sohbet derse giriş imtihan tartışma dersi kaynatma ve boş ders gibi fuzulî şeylerle doldurulmakta zaman hebâ olup gitmektedir. Elbette bunların tümü boş değildir ama tam verimli değerlendirilemediğinden vakit israfı çok olmaktadır.

Kariyer yapmış temayüz etmiş ilim adamlarına bakın... Eğitimlerini yerleşik üniversite kural ve uygulamalarıyla mı edinmişlerdir? Hayır! Orada işin anahtarını öğrenmişler asıl çalışmalarını evlerinde duvarlarını kitapla ördükleri özel kütüphanelerinde masalarının başında ve bilgisayarlarının karşısında yapmışlardır.

Siz de yaşınız mesleğiniz işiniz ne olursa olsun böyle muhteşem bir hedef için program yapabilirsiniz. Dünyanın hiçbir güzelliği hiçbir avantajı bu müthiş gayenin yerini tutamaz.

Sezai Karakoç’un “14 asırlık İslâm kültürünün özeti” diye nitelendirdiği Risale-i Nur sizi de âlim yapar. Çünkü zamanında girdiği bütün münazaralardan başarıyla çıkan ve bileğini hiç kimsenin bükemediği Bediüzzaman bile bu eserleri herkesten fazla okuyup istifade ediyorsa hepimizin onu okuyup anlamaya canımız pahasına koşmamız gerekir.


9. İmanınızı kurtaracak ve Cennete gireceksiniz

İki dünyamızı da ışıklandıracak olan Kur’an’ın mükemmel bir tefsiri olan Risale-i Nur’u okuyup anlamakla imanınızı kurtaracak ve Cennete gireceksiniz. Bu müjdeden daha büyük ve daha mühim bir kazanç olamaz.

Sonsuz mutluluk yurdu olan Cennet öyle muhteşem güzellikler barındırıyor ki Peygamberimiz (a.s.m.) bunlar için “Ne göz görmüş ne kulak işitmiş ne insanın gönlünden geçmiştir” buyuruyor. Demek ki Cennetin güzellikleri dünyadaki en harika güzelliklerle kıyaslanmayacak kadar benzersiz... Zaten Yirminci Mektupta “dünyanın bin sene mes’udane hayatının Cennetin bir saatlik hayatına kâfi gelmediği” belirtiliyor.

Oysa bizler dünyanın güzelliklerine bile vuruluyoruz. Düşünün ki denize bakan görkemli bir köşkünüz var. İçinde dilediğiniz kadar hizmetçi arzu ettiğiniz kadar araba aklınıza gelen tüm yiyecek ve içecekler dünyanın en güzel ve rağbet edilen zevkleri bulunuyor. Eğlenmeniz ve mutlu olmanız için en küçük bir ayrıntı bile düşünülmüş. Dilediğinizde en hızlı vasıtalarla dünyanın en güzide yerlerine gidebiliyor istifade edebiliyorsunuz. Hiçbir hastalığınız sıkıntınız derdiniz yok. Bıkar mısınız?

Cennet hayatının hayali bile güzel

Bırakın böylesine benzeri olmayan bir mutluluk saltanatından bıkmayı; biz şu sıradan hayatımızın zevklerine bile dört elle sarılıyoruz! Oysa Cennet hayatı hayal edebileceğimiz en güzel dünya hayatından bile tam 8 milyon 760 bin kattan daha da güzel... Çünkü bin sene en mutlu dünya hayatı Cennetin bir saatine kâfi gelmiyor ve bin senede tam 8 milyon 760 bin saat var.

Cennetin ne harika bir mutluluk yurdu olduğunu anlamak için Kur’an’daki ve hadislerdeki Cennet tasvirlerini okuyun. Nasıl özlem duyarsınız... Taşı ağacı kuşu canlı ve emir dinleyen bir saadet yurduna özlem duymamak mümkün mü?

İşte sağlam ve köklü bir iman Rabbimizin en büyük nimeti olan Cenneti kazandırıyor. Bu sonsuz mutluluk için geceyi gündüze katarak iman derslerini mütalâa etmeye değmez mi?

Hem sağlam bir imanı elde etmekle Cenab-ı Hakk’ın rızasını kazanacak ve cemâlini göreceksiniz. İşte burada söz biter kalem durur beyin çalışmaz... Çünkü hoşnutluğunu kazanmaya çalıştığımız öyle bir Zat ki bizi yoktan var eden ve tutkun olduğumuz her şeyi bizim için yaratan Odur. Onu razı etmek demek sevdiğimiz ve bizi mutlu edeceğine inandığımız her şeye sahip olmak demektir.

Cemalullah Cennetten de güzel

Aklımıza gelen her şeyin sahibi O her şeyin dizgini Onun elinde... İşte Onun rızasını kazanarak nefsimizi “nefs-i marzıyye” yani “kendisinden razı olunan nefis” mertebesine çıkarmak öyle bir makamdır ve öyle bir mutluluktur ki uğrunda her şey feda edilir her sıkıntıya katlanılır.

Düşünün: Her şeyin sahibinin “Ey mutmain nefis! Sen Rabbinden razı Rabbin senden razı olarak Rabbine dön. Razı olduğum kullarım arasına katıl ve Cennetime gir” sözüne muhatap olduğumuz gün bizden daha mutlu kim olabilir?

Onun rızası kâmil bir iman salih bir amel ve tam bir ihlâsla kazanılır. Bu üç önemli gayeyi elde etmek için Risale-i Nur’u düzenli ve devamlı okumak hakkıyla anlamak gerekir.

Onun hoşnutluğunu kazanıp Cennete giren kimseyi sınırsız zevkler ve mutluluklar bekliyor. Bunların en azametlisi en haşmetlisi en güzeli ise Rabbimizin cemalini görmektir. Onu görmek ise Cennette bin sene yaşamaktan daha güzel daha lezzetli...

Bütün güzellikler Onun güzelliğinin gölgesi

Elbette Onun güzelliğini anlatmaya hiçbir kimse güç yetiremez. Ancak şu kadarını düşünebiliriz: Gözümüzle gördüğümüz bütün güzellikler Onun sonsuz güzelliğinin zayıf bir tecellisidir. Ağaçlarda çiçeklerde yıldızlarda denizlerde hayvanlarda ve insanlarda ne kadar güzellik varsa O sonsuz güzellikten gelen parıltılar belki gölgelerdir. Gölgesi bile bizim aklımızı başımızdan alırsa ya Kendisi nasıldır düşünebiliyor muyuz?

İşte Yüce Peygamberimizin (a.s.m.) ALLAH yolunda her acıya katlanmasının her işkenceye göğüs germesinin herkesten fazla ibadet etmesinin bir sırrı budur. Çünkü onun gözleri “Güzeller Güzelini” görmüş cemal tecellisi olan Cenneti görmüş celâl tecellisi olan Cehennemi görmüş; niye dünyanın basit güzelliklerine ve geçici zevklerine aldansın?

Bizler her ne kadar gaybî âlemleri gözümüzle göremiyor isek de aklımızla biliyoruz kalbimizle hissediyoruz ve görür gibi inanıyoruz. O halde Efendimizi (a.s.m.) örnek almak onun kutlu ve mutlu yolunda her fedakârlığa katlanmak gerekir. İşte bu yüzden onun dâvâsını bu zamanda en güzel bir şekilde temsil eden Bediüzzaman Hazretlerinin eserlerini okumak ve anlamak Cennet gibi güzel ve ebedî saadet gibi şirindir.


10. Ahiret ortaklığı kuracaksınız

Bediüzzaman Hazretleri eserlerini okuyan yaşayan ve hizmet edenler arasında manevî kazançlarda ortaklık bulunduğunu belirtir ve bunu “iştirak-i amal-i uhreviye” ifadesiyle anlatır.

Nasıl ki bulundukları odayı aydınlatmak isteyen adamlardan birisi lâmbanın şişesini diğeri fitilini başkası gaz yağını öbürü kibriti getirse hepsi de karanlıktan kurtulurlar. Halbuki kendi başlarına hareket etseler bu lâmbaya sahip olamazlar. Ortak hareket etmekle karanlıktan kurtuldukları gibi birinin istifadesi de diğerine engel değildir.

İşte “iştirak-i amal-i uhreviye” de böyledir. Bunun anlamı “iman ve Kur’an hizmetinde olanların ahiretle ilgili işlerde ortaklık kurmaları” dır.
Herkes ibadet ve takvasıyla hizmet ve gayretiyle bu manevî şirkete katkıda bulunuyor. Sonuçta hepsinin kazandığı toplam sevap hizmetteki derecelerine ve takvadaki mertebelerine göre defterlerine yazılıyor.

Böylece yalnız başına kazandığı sevaptan katbekat fazla bir sevap ve makam kazanıyor. Özellikle bu zamanda böylesine manevî ortaklığa ihtiyacımız var. Çünkü günahlar sel gibi hücum ediyor. Onlara karşı tek vücut olmak bir değil milyonlar dille dua ve istiğfar etmek gerekiyor. Bunlardan birisinin duası kabul olsa hepsi kabul olmuş gibidir. Çünkü her biri bütün kardeşlerine dua ediyor. İşte bu ortaklığın şartı Risale-i Nur’u anlayarak okumak ve onun hizmetinde bulunmaktır.

11. Başkalarının imanına kuvvet vereceksiniz

Yaşadığımız devir iman hizmetinin zirveleştiği bir çağdır. Bu zamanın en büyük en güzel en faziletli en vazgeçilmez hizmeti “iman hizmeti”dir.
Risale-i Nur’un yazarı Bediüzzaman Hazretleri imana ve Kur’an’a hizmet görevinin “bir ihsan-ı İlâhî” olarak talebelerinin omuzlarına konduğunu belirtir.

Eğer siz bu mukaddes ve ulvî vazifeyi omuzlamayı kabul etmişseniz eğer saniyelerinizi iman ve Kur’an hizmetiyle süslemeyi ve ebedîleştirmeyi ideal edinmişseniz bu uğurda her şeyi göze almak ve çalışıp çabalamak zorundasınız; başka kurtuluşunuz yok; bu hizmeti yapmaya mecbursunuz mahkûmsunuz. Sizin sorumluluğunuz başkalarına benzemez.

Kaynağın başında bulunan kişi başkaları susuzluktan can çekişirken rahat uyuyamaz zevk ve sefaya dalamaz kendisini başkaları gibi kabul edemez.

Dünyevîleşmek en büyük engel
Risale-i Nur’u anlamanın önündeki en büyük engellerden birisi dünyevîleşmektir. Dünya rahatı gelip geçici zevk ve keyifler okuyup hizmet etmenin en büyük engelidir. Bu eserler dün hapishanelerin en ağır şartlarında okunup yazılıyordu. Eğer biz sıcak koltuklarımıza oturup onları okuyup anlamak yerine elimizde kumanda aletiyle televizyon kanallarını geziyorsak ahiretteki hesabımızı zor vereceğiz demektir.

Herkes sadece “yaptıkları ve yapmadıklarıyla” sorumlu olmayacak aynı zamanda “yapabilme ve kaçınabilme” seviyesiyle orantılı bir şekilde hesap verecektir. Bunun için iman derslerini okurken bir kişinin imanını kurtarmanın ne büyük bir şeref ve nimet olduğu bilinciyle hareket edeceksiniz.

Peygamber Efendimiz (a.s.m.) “Bir kişinin imanını kurtarmak dünya ve içindekilerden hayırlıdır” “Bir kişi senin vasıtanla imana girse sahralar dolusu kırmızı koyundan hayırlıdır” buyurarak iman hizmetinin önemini vurgulamıştır.

Kimse kurtulmuş insan değildir

Bir kişinin imanını kurtarmak dünya ve içindeki her şeyden daha hayırlıysa kazanmak için ömür boyu çırpındığımız basit varlıkların ne değeri olabilir?
Dünyadan hissemize düşen basit ve küçük mal ve mülk için ahiret hizmetimizi tehlikeye atmaya değer mi?

Elbette değmez! Eğer bu eserleri tanıma bahtiyarlığına ermişseniz sakın kendinizi “kurtulmuş insan” gibi görmeyiniz. Sizin sorumluluğunuz başkalarından çok farklıdır. Çünkü siz yolcu değil mürettebatsınız. Bu yüzden farklısınız.

Bediüzzaman’ı bütün rahatı bırakıp zahmeti tercih etmeye götüren sebep nedir? Bunun altında yatan sır nurlu hakîkatleri sana bana ona ulaştırma azmidir.
“Kur’an’ımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa Cenneti de istemem” diyen o değil mi? “Milletimin îmânını selâmette görürsem Cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım” fedakârlığının altında yatan sır başka ne olabilir?
O kendisi için yaşamadı bizim için yaşadı; tıpkı diğer mâneviyat büyükleri gibi...

İslâm kahramanların omuzlarında yükseldi

Eğer bir fikir uğruna hayatı hakîr gören milyonlarca kahraman olmasaydı İslâm dâvâsı bugün olmayabilirdi. ALLAH bu yüce dâvâsını bu büyük insanların omuzlarında yükseltti.

Mes’uliyet ve vazifenin takat getirmesi güç ağırlığı sadece nebîlere ve velîlere has değildir. Kur’an’dan aynı dersi alan insanlar sıradan bir mü’min gibi gözükseler bile kabiliyetleri miktarınca mes’uliyetin ağırlığını hissederler.

Onun gönlünde yanan mes’uliyet ateşidir. Onun gecelerini uykusuz bırakan mes’uliyet şuurudur. Onu durup dinlenmeden çalıştıran aç susuz bırakan mes’uliyetin her şeyin üzerindeki ağırlığıdır. Bizi sizi onları bir ideal uğrunda koşturan bu sorumluluk değil midir?

Ne diyor Asrın Bedîi İhlâs Risâlesinde?
“Ümmet-i Muhammedi (a.s.m.) sahil-i selâmete çıkaran sefine-i Rabbaniyede çalışan hademeleriz” demiyor mu? Bu hizmetin bir ihsan-ı İlâhî tarafından omzumuza konduğunu belirtmiyor mu?

Mürettebat sıradan insanlar gibi olamaz

Geminin mürettebatı uyumaz uyuyamaz. Herkesin rahat etmesi için o dâimâ uyanık olmalıdır. Başkaları belki gönlünce dinlenip eğlenebilir; ama başkaları için yaşayanlar sıradan insanlar gibi olamazlar.

Etrafımızda kimi insanlar görürüz... Başkaları rahatken onlar telâşlıdır başkaları gezerken onlar çalışmaktadır. Onları her zaman bitip tükenmeyen bir meşguliyetin içinde görürüz. Çünkü onlar sadece kendilerini değil başkalarını da düşünmektedirler. Belki onlar düşündükleri insanlardan daha fazla onlara acımakta onlar için çırpınmaktadırlar. Çünkü onların örneği Resulullah’tır (a.s.m.).

Herkes uyurken sabaha kadar gözyaşı dökerek ümmeti için af ve mağfiret dileyen Resûlullah... Savaşta en önde cihadda en başta ıstırapta en yüksekte olan Resûlullah... Âlemlere rahmet olduğu için âlemi düşünen Resûlullah...

İhsan şükür ister

Onu rehber eden elbette onu taklit edecek ona benzemeye çalışacak; onun fedakârlığının sorumluluk duygusunun gayretinin hiç değilse bir zerresini göstermek için çırpınacak. Yoksa “ihsan-ı İlâhî tarafından omzuna konulmuş hizmetin” hesabını vermesi güçtür.

İhsan şükür ister. İhsan gereğiyle amel etmeyi gerektirir. Başkalarından farklı olarak bazı gerçekleri bilmek ALLAH’ın bir lûtfudur. Ancak bu lûtfun şükrü onu muhtaçlara ulaştırmaktır. Eğer bu yapılmazsa eğer kişi “farklı” olduğunu fark etmezse eğer kendini sıradan kabul ederse onun hesabı ağırdır onun neticesi acıdır. Ama ihsana karşı şükürle hizmeti başkasına ulaştırmakla mukabele ederse karşılığı ebedî saâdettir.

12. Risale-i Nur’u anlamak için Bediüzzaman’ı iyi tanıyın!

Belki de bu kimilerine hiç de aklî ve ilmî gelmeyecektir; “Bir eseri anlamak için onun yazarını tanımak niçin gereksin?” diye düşünenler olacaktır. Gerçekten de Risale-i Nur’u anlamak için Bediüzzaman Hazretlerini tanımak ve sevmek fazla aklî ve ilmî değildir. Ancak akıl ve ilimden çok hâlî vicdanî ve hissî bir gerçektir.

Onu tanıyan seven ve şevkle eserlerini okuyan birçok insan fazla tahsilleri olmadığı halde okumuş nice insanın bilemediği imanî gerçekleri öğrenmiş çevrelerine ışık saçmışlardır. Risalelere sevgiyle sarılmışlar onu anlamayı kendilerine dert edinmişlerdir.

Evet bir insan tanıdığı ve sevdiği kimsenin yazısını eserini daha bir arzuyla okur ondan istifade eder; hissen hoşlanmadığı bir kimsenin eserlerine de soğuk ve uzak olur.

Bu açıdan yaklaştığımızda Bediüzzaman Hazretleri bütün ruh u canımızla sevip sayacağımız bir ulu şahsiyettir.

O asrın söz sahibi müceddididir

Çünkü onun ilimde ahlâkta takvada ibadette zikir ve taatta hizmet ve mücadelede sevk ve idarede emsali yoktur. İlmî seviyesi tartışılmazdır. Çağının bütün âlimleriyle münazara etmiş ve hepsinde galip gelmiştir.
Takvada ibadette o kadar ileridir ki tüm sıkıntılara rağmen nafile dahi olsa namaz ve evradlarını terk etmemiştir. Bir taraftan ibadetin en yüksek mertebesinde iken diğer tarafta da her türlü şer güçlerin engellerine karşı tarihte emsalsiz bir hizmeti organize etmiştir.

Peygamberimizin (a.s.m.) “Âlimler peygamberlerin varisleridir” hadisine lâyık olmuş veraset-i nübüvvet makamında olan bir şahsiyettir. “Rüyada Bir Hitabe”de geçen asırların mümessillerine niçin hesap vermiştir? Çünkü “asrın temsilcisi” seçilmiştir. Bir rüya-yı sadıkada meşhur Ağrı Dağı infilâk ederken ona “İ’caz-ı Kur’an’ı beyan et” diyerek emreden mühim bir zat kimdir? Peygamberimizdir (a.s.m.). Büyük bir makamın görevlendirdiği şahıs elbette büyüktür ve sevgiye lâyıktır.

Gelecek nesillerin imanının kurtulması için 35 yıl sürgün hayatı yaşamış 40 ay haps-i münferidde kalmış 21 kez zehirlenmiş ve bunlar yetmiyormuş gibi “Milletimin imanını selâmette görürsem Cehennemde yanmaya razıyım” diyecek kadar fedakârlık göstermiştir.

Basit bir hastalığa yakalansak çalışamıyoruz. Nezle grip gibi gelip geçici rahatsızlıklar çoğu kez programımızı aksatıyor. O ise talebelerinden Mustafa Sungur’a “Bende 10 hastalık var. Bunlardan birisi sizde olsa ayağa kalkamazsınız” demiştir.

Onca hastalık yaşlılık işkenceye rağmen eser yazmaktan ve yaymaktan bir an geri durmamıştır.

Onuncu Söz’ü 500 kere okumuş

Bizim için her zaman istirahatini feda eden bir an bile durmadan sürekli üreten bir kimseyi elbette gönülden sevmek ve uyarılarını dikkatle yerine getirmek gerekir.

Bütün hayatını Kur’an’dan süzülen Risale-i Nur eserlerine vakfeden “Bunlar benim değil Kur’an’ın malıdır” diyerek kendisi bile sürekli okuyarak istifade eden bir zatın tavsiyelerini elbette can kulağıyla dinlemeniz şevkle yerine getirmeniz icap eder.

Kendisi yazdığı halde Onuncu Sözü 500 kere okuması onun risaleler hakkındaki nitelendirmelerinin ne kadar yerinde olduğunu gösterir.

Onun manevî makamını Kur’an’a ve İslâm’a olan hizmetini şahsiyetini meziyetlerini faziletlerini anlatmakla bitiremeyiz. Baştan başa Risale-i Nur sanki yazılı bir Bediüzzaman kendisi de canlı bir Risale-i Nur’dur. Çünkü ne yazmışsa yaşamış yaşamadığını da yazmamıştır.

Tarihçe-i Hayat ve onu görenlerin hatıralarından derlenen Son Şahitler dizisi onun özelliklerini ve büyüklüğünü anlatan eserlerdir. Koskoca ciltler dolduran bir meseleyi bizim birkaç sayfada anlatmamız zaten düşünülemez.
Ancak bir işaretle yetiniyoruz ve diyoruz ki: Onu tanımayı ve anlamayı da kendinize dert edinin. Onun nasıl manevî zirveleri tuttuğunu ve bizim henüz o zirvenin eteğinde bile olamadığımızı bilin. Onu hakkıyla tanıyıp sevin ki eserlerindeki mânâ çiçekleri açılsın.

13. Risale-i Nur’u anlamak için özelliklerini bilin!

Öğrenmek istediğiniz bilim dalına olan ilgi ve sevginiz o dalda elde edeceğiniz başarıyı etkiler. Ne kadar çok ilgi ve sevgi duyuyorsanız o kadar çok istifade edersiniz.

Kimi öğrenciler matematik dersinden nefret eder ama bir başkası problem çözmeye bayılır! En zor matematik problemleriyle uğraşmak bir zevktir onun için... Bu yüzden o derste başarılıdır.

Birçok ilim dalı insanları bir yönüyle ilgilendirir; ancak üzerinde durduğumuz “iman” ilmi insanları kâinatın bütün varlıklarıyla birlikte ilgilendirir. İman ibadet ihlâs ve ahlâka dair bilgiler insanı akıl kalp ruh ve diğer duygularıyla birlikte cezb eder. Çünkü iman insanın bütün varlığını hareketlendiren ışıklandıran ona huzur ve sürur veren onu mutlu eden bir güçtür.

İşte Risale-i Nur insanın en mühim meselesi olan “nereden gelip nereye gittiği ve niçin yaratıldığı” gerçeğine tatmin edici cevaplar verdiğinden onu okumak anlamak ve hayata geçirmek bambaşka bir zevktir.

Risale-i Nur’un özelliklerini meziyetlerini ve faziletlerini anlatmak için bir kitap yazmak bile yetmeyebilir. Bizim konumuz kısaca işaret ve hatırlatma olduğu için birkaç noktaya temasla yetineceğiz.

Risale-i Nur nasıl yazılıyordu?

Risale-i Nur’un en mühim özelliklerinden biri bir insanın eseri değil tam “bir ilham-ı İlâhî” olmasıdır. Bunun telifini anlatan Risale-i Nur’un ilk kâtiplerinden Şamlı Hafız Tevfik Bediüzzaman Hazretlerinin sürekli ufuktaki bir noktaya bakarak söylediğini ve kendisinin de hızla yazdığını anlatıyor.
Öyle ki o kadar ağır ve ilmî meseleler âdeta bir konuşma yapıyor gibi bir hızla yazılıyor. Demek ki Bediüzzaman Hazretlerinin emsalsiz ilmi yanında ALLAH’ın da büyük bir lütfu ve ilhamı vardır.

Hattâ İşarâtü’l-İ’caz savaş meydanında at sırtında yazılmıştır. Birçok ilim adamının çalışma masalarında okurken anlamakta zorlandıkları bir eserin bilhassa sanki bir bilgisayar hesabı gerektiren huruf-u mukattaaya dair yazılan bölümlerin at sırtında yazılması Üstadın harika ilmini ihlâsını ve Cenab-ı Hakk’ın ikram ve ihsanını gösterir.

Müellif yaşayarak yazıyordu
Özellikle yazılan gerçeklerin yaşanarak kaydedildiğini düşünürsek bu eserlerin kıymeti bir derece daha anlaşılır. Sözgelişi Ayetü’l-Kübrayı yazarken kıtalarda asırlarda yıldızlarda geziyor.
Üstad Hazretleri bir gün Sungur ve Ceylân Ağabeyleri odasına çağırıyor ve “Ayetü’l-Kübrada kıtalarda asırlarda gezen cevval ruh kimdir biliyor musunuz?” diye soruyor. Onlar da kendisini kast ederek “Evet biliyoruz Üstadım” cevabını veriyorlar.

Demek ki eserlerini yazarken zaman ve mekânın dışına çıkıp konuyla ilgili âlemlere giriyor göremediğimiz mânâ âlemlerinde ilhama mazhar oluyor. Bediüzzaman Hazretleri eserlerinin birçok yerinde “Sözler güzeldirler fakat benim değildirler” diyerek Cenab-ı Hakk’ın ikram ve ilhamına işaret ediyor.

Kaynağın kudsiyeti önemli
Bu hakikat Risale-i Nur’u okuma ve anlamada nasıl bir etki meydana getirir? O yazsa ne olur ilham-ı İlâhî olsa ne olur?

Arada çok büyük bir fark vardır. İkinci şıkta bu eserlerin bu asrın insanına ALLAH tarafından ihsan edilmiş bir kurtarıcı ve Kur’an’ın manevî bir mûcizesi gerçeği vardır. Elbette kaynağın kudsiyeti çok önemlidir. Bediüzzaman ise Cenab-ı Hakk’ın bu asrın insanına bir kurtarıcı olarak gönderdiği bu harika tefsiri yazmaya ve yaymaya muvaffak olmuş ilmiyle âmil ihlâsıyla namdar muhteşem bir şahsiyettir.

Onun eserleri yazarken nasıl bir ilhama mazhar olduğunu şu olayda da görüyoruz: Bir gün Emirdağda iken hizmetine geç gelen bir ağabeye “Kardeşim az önce gelseydiniz yaptığımız ders Kader Risalesine iyi bir zeyl olurdu” diyor.

Demek daha sonra yazamıyor; o kudsî kuşu avlayamıyor...

Eseri severseniz öğrenmeye çalışırsınız

Ayrıca Risale-i Nur’un üslûbu işleyiş tarzı bakış açısı temel mantığı muhteşem... Onu deli gibi sevmek Zübeyir Ağabeyin müdâfaasında dediği gibi “Kâğıt bulamazsak derimizi kâğıt kanımızı mürekkep yapacağız” diyebilmek gerekir.

Bir eseri sever ve kıymetini takdir ederseniz onu okumak ve anlamak için can atarsınız; sevgi ve takdiriniz ölçüsünde katlanacağınız zahmet ve fedakârlık da artar.

Risale-i Nur imanımızı kurtarıp İslâm’ı yaşama şuuru kazandırdığı için onu okuyup anlamayı ciddî bir iş kabul etmek mutlaka halledilmesi gereken bir mesele ve bu meseleyi dert edinmek şarttır.

Yoksa “Gerçekten faydalı bir kitap... Ara sıra okumak gerekir. Bende de var. Hattâ eskiden çok okurdum” mantığı ondan istifadeyi temin etmez.
Bediüzzaman’ı iyi tanımak ve Risale-i Nur’un özelliklerini öğrenebilmek için Hizmet Rehberini tahlil ederek okumak gerekir. Eğer bu eserleri yeni bir heyecanla tekrar ele almak istiyorsanız Hizmet Rehberini çok iyi müzakere etmelisiniz.

Risale-i Nur’u ilk günkü heyecan ve tazeliğiyle sevmeniz dört elle sarılmanız okuyup anlamanız için özel plân ve programlar yapmanız gerekir. Bir sonraki bölümde böyle bir programın teknikleri üzerinde duracağız.

Bediüzzaman'ı tanımadan külliyatların nasıl yazıldığını ne amaca hizmet ettiğini tam bilmeden laf etmesek iyi olur.