Sponsorlu bağlantılar
Notu Gizle
SORU'NU SOR cevabını size iletelim. Soru sormak için TIKLAYINIZ.

Namaz Kelimesi Geçen 1229 Hadis

  1. kurtuluş KF Ailesinden Özel Üye

    Sponsorlu bağlantılar
    Namaz ile ilgili Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v)'in söylediği sözler, namaz ile ilgili hadisler.



    Kaynak:Kütübi Sitte


    14 "Abdullah İbnu Ömer İbni'l-Hattab (radıyallahu anh)'ın anlattığına göre, bir adam kendisine: Gazveye çıkmıyor musun?” diye sorar. Abdullah şu cevabı verir: “Ben Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'i işittim, şöyle buyurmuştu: “İslam beş esas üzerine bina edilmiştir: Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in O'nun kulu ve elçisi olduğuna şehadet etmek, Namaz kılmak, oruç tutmak, Kabe'ye haccetmek, Ramazan orucu tutmak”."

    15 "Yahya İbnu Ya'mur haber veriyor: “Basra'da kader üzerine ilk söz eden kimse Ma'bed el-Cüheni idi. Ben ve Humeyd İbnu Abdirrahman el-Himyeri, hac veya umra vesilesiyle beraberce yola çıktık. Aramızda konuşarak, Ashab'tan biriyle karşılaşmayı temenni ettik. Maksadımız, ondan kader hakkında şu heriflerin ettikleri laflar hususunda soru sormaktı. Cenab-ı Hakk, bizzat Mescid-i Nebevi'nin içinde Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anh)'la karşılaşmayı nasib etti. Birimiz sağ, öbürümüz sol tarafından olmak üzere ikimiz de Abdullah (radıyallahu anh)'a sokuldu. Arkadaşımın sözü bana bıraktığını tahmin ederek, konuşmaya başladım: “Ey Ebu Abdirrahman, bizim taraflarda bazı kimseler zuhur etti. Bunlar Kur'an-ı Kerim'i okuyorlar. Ve çok ince meseleler bulup çıkarmaya çalışıyorlar.” Onların durumlarını beyan sadedinde şunu da ilave ettim: “Bunlar, “kader yoktur, herşey hadistir ve Allah önceden bunları bilmez” iddiasındalar.” Abdullah (radıyallahu anh): “Onlarla tekrar karşılaşırsan, haber ver ki ben onlardan beriyim, onlar da benden beridirler.” Abdullah İbnu Ömer sözünü yeminle de te'kid ederek şöyle tamamladı: “Allah'a kasem olsun, onlardan birinin Uhud dağı kadar altını olsa ve hepsini de hayır yolunda harcasa kadere inanmadıkça, Allah onun hayrını kabul etmez.” Sonra Abdullah dedi ki: Babam Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh) bana şunu anlattı: “Ben Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in yanında oturuyordum. Derken elbisesi bembeyaz, saçları simsiyah bir adam yanımıza çıkageldi. Üzerinde, yolculuğa delalet eder hiçbir belirti yoktu. Üstelik içimizden kimse onu tanımıyordu da. Gelip Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in önüne oturup dizlerini dizlerine dayadı. Ellerini bacaklarının üstüne hürmetle koyduktan sonra sormaya başladı: Ey Muhammed! Bana İslam hakkında bilgi ver! Haz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) açıkladı: “İslam, Allah'tan başka ilah olmadığına, Muhammed'in O'nun kulu ve elçisi olduğuna şehadet etmen, Namaz kılman, zekat vermen, Ramazan orucu tutman, gücün yettiği takdirde Beytullah'a haccetmendir.” Yabancı: “-Doğru söyledin” diye tasdik etti. Biz hem sorup hem de söyleneni tasdik etmesine hayret ettik. Sonra tekrar sordu: “Bana iman hakkında bilgi ver?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) açıkladı: “Allah'a, meleklerine, kitablarına, peygamberlerine, ahiret gününe inanmandır. Kadere yani hayır ve şerrin Allah'tan olduğuna da inanmandır.” Yabancı yine: “Doğru söyledin!” diye tasdik etti. Sonra tekrar sordu: “Bana ihsan hakkında bilgi ver?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) açıkladı: “İhsan Allah'ı sanki gözlerinle görüyormuşsun gibi Allah'a ibadet etmendir. Sen O'nu görmesen de O seni görüyor.” Adam tekrar sordu: “Bana kıyamet(in ne zaman kopacağı) hakkında bilgi ver?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) bu sefer: “Kıyamet hakkında kendisinden sorulan, sorandan daha fazla birşey bilmiyor!” karşılığını verdi. Yabancı: “Öyleyse kıyametin alametinden haber ver!” de"

    16 "Enes İbnu Malik (radıyallahu anh) anlatıyor: Biz mescidde Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'le birlikte otururken, devesine binmiş olarak bir adam girdi ve mescidin avlusuna devesini ıhıp bağladıktan sonra: “Muhammed hanginizdir?” diye sordu. Biz: “Dayanmakta olan şu beyaz kimse” diye gösterdik. -Nesai'deki Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)'ın rivayetinde: “Şu dayanmakta olan hafif kırmızıya çalan renkteki kimse” diye tasvir mevcuttur.- Adam: “Ey Abdulmuttalib'in oğlu! diye seslendi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Buyur seni dinliyorum” dedi. Adam: “Sana birşeyler soracağım. Sorularımda aşırı gidebilirim, sakın bana darılmayasın” dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Haydi istediğini sor!” Adam: “Rabbin ve senden öncekilerin Rabbi adına soruyorum: Seni bütün insanlara peygamber olarak Allah mı gönderdi?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Kasem olsun evet!” Adam: “Allahu Teala adına soruyorum: Gece ve gündüz beş vakit Namaz kılmanı sana Allah mı emretti?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Allah'a kasem olsun evet!” Adam: “Allah adına soruyorum, senenin şu ayında oruç tutmanı sana Allah mı emretti?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Allah'a kasem olsun evet!” Adam: “Allahu Teala adına soruyorum: Bu sadakayı zenginlerimizden alıp fakirlerimize dağıtmanı Allah mı sana emretti?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Allah'a kasem olsun evet!” Bu soru-cevaptan sonra adam şunu söyledi: “Getirdiklerine inandım. Ben geride kalan kabilemin elçisiyim. Adım: Dımam İbnu Sa'lebe'dir. Benu Sa'd İbni Bekr'in kardeşiyim.” (Bunu beş kitap rivayet etmiştir. Metin Buhari'den alınmıştır). Müslim'in rivayetinde şöyle denir: “Bir adam geldi ve şöyle dedi: “Bize senin gönderdiğin elçi geldi ve iddia etti ki sen Allah tarafından gönderildiğine inanmaktasın.” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Doğru söylemiş” dedi. Adam tekrar: “Öyleyse semayı kim yarattı?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Allah!” dedi. Adam: “Peki bu dağları kim dikti ve içindekileri kim koydu?” dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Allah!” dedi. Adam: Peki semayı yaratan, arzı yaratan ve dağları diken Zat adına söyler misin, seni peygamber olarak gönderen Allah mıdır?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Evet!” dedi. Adam: “Elçin iddia ediyor ki biz gece ve gündüz beş vakit Namaz kılmalıyız, bu doğru mudur?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Doğru söylemiştir!” Adam: “Seni gönderen adına doğru söyle. Bunu sana Allah mı emretti?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Evet!” dedi. Adam sonra zekatı, arkasından orucu, daha sonra da haccı zikretti ve bu şekilde sordu. Ravi der ki: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) de her sualde “Doğru söylemiş” diye cevap veriyordu. Adam (son olarak) sordu: “Seni gönderen adına doğru söyle. Bunu sana Allah mı emretti?”"

    17 "Talha İbnu Ubeydillah haber veriyor: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e Necid ahalisinden bir adam geldi. Saçları karışıktı. Kulağımıza sesinin mırıltısı geliyordu, ancak ne dediğini anlayamıyorduk. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e iyice yaklaşınca gördük ki, İslam'dan soruyormuş. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Gece ve gündüzde beş vakit Namaz” demişti ki adam tekrar sordu: “Bu beş dışında bir borcum var mı?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Ramazan orucu da var” deyince adam: Bunun dışında oruç var mı? diye sordu. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Hayır!” Ancak dilersen nafile tutarsın” dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) ona zekatı hatırlattı. Adam: “Zekat dışında borcum var mı?” dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Hayır, ama nafile verirsen o başka!” dedi. Adam geri döndü ve gider ayak: “Bunlara ilave yapmayacağım gibi noksan da tutmayacağım” dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) da: “Sözünde durursa kurtuluşa ermiştir” buyurdu. Veya “Sözünde durursa cennetliktir” buyurdu. Ebu Davud'da “Kasem olsun kurtuluşa erer, yeter ki sözünde dursun” şeklinde te'kidli olarak gelmiştir."

    18 "Abdullah İbnu Abbas'ın rivayetine göre, bir kadın, kendisine küpte yapılan şıra (nebiz) hakkında sordu. Kadına şu cevabı verdi: “Abdulkays kabilesinin heyeti Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e geldiği vakit: “Bu gelenler kimdir?” diye sordu. “Rebialılar” diye kendilerini tanıttılar. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Merhaba, hoş geldiniz. İnşaallah bu ziyaretten memnun kalır, pişman olmazsınız” buyurdu. Misafirler: “Biz uzak bir yerden geliyoruz. Sizinle bizim aramızda şu kafir Mudarlılar var. Bu sebeple, size ancak haram ayında uğrayabiliyoruz. Öyle ise, bize kesin, açık bir amel emret, onu geride bıraktıklarımıza da öğretelim. Ve bizi cennete götürsün” dediler. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) de onlara dört emir ve dört yasakta bulundu: Önce tek olan Allah Teala'ya imanı emretti ve sordu: “İman nedir biliyor musunuz?” “Allah ve Resûlü daha iyi bilir!” dediler. Açıkladı: Allah'tan başka ilah olmadığına, Muhammed'in Allah'ın kulu ve elçisi olduğuna şehadet etmek, Namaz kılmak, zekat vermek, Ramazan orucu tutmak, harpte elde edilen ganimetten beşte birini ödemenizdir.” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) onlara şu kapları (şıra yapmada) kullanmalarını yasakladı: Hantem (topraktan mamul küp), dübba (su kabağından yapılmış testiler), nakir hurma kökünden ayrılan çanak, müzeffet -veya mukayyer- (içi ziftle -katranla- cilalanmış kap)."

    24 "Behz İbnu Hakim İbni Mu'aviye İbni Hayde el-Kuşeyri babası tarikiyle dedesinden şunu rivayet ediyor: “Dedim ki: Ey Allah'ın Resûlü, ben sana gelirken, seni ve dinini benimsemiyeceğim diye şunların (ellerinin parmaklarını göstererek) adedinden fazla yemin ettim. Meğerse, Allah ve Resûlünün öğrettiği dışında hiçbir şey anlamayan bir kimseymişim. Şimdi Allah rızası için senden soruyorum. Allah seninle bizlere ne gönderdi?” Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “İslam”ı dedi. “Pekala, dedim, İslam'ın alametleri nedir?” Şu cevabı verdi: “Kendimi Allah'a teslim ettim, başka şeyleri terkettim” demen, Namaz kılman, zekat vermendir. Her Müslüman bir başka Müslümana haramdır. İki Müslüman birbiriyle kardeştir ve birbirlerine yardımcıdırlar. Bir kimse Müslüman olduktan sonra müşrikleri terkedip, Müslümanlara karışmadıkça hiçbir ameli (Allah katında) makbul değildir.”"

    26 "Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) buyurdu ki: “Kim bizim Namazımızı kılar, bizim kıblemize yönelir, bizim kestiğimizi yerse işte o, Müslümandır”."

    37 "İbn-i Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Ben insanlar Allah'tan başka ilahın olmadığına, Muhammed'in de Allah'ın elçisi olduğuna şehadet edinceye, Namaz kılıncaya, zekat verinceye kadar onlarla savaş etmekle emrolundum. Bunları yaptılar mı, kanlarını, mallarını bana karşı korumuş (emniyet altına almış) olurlar. İslam'ın hakkı hariç. Artık (samimi olup olmadıklarına dair) durumları Allah'a kalmıştır”. Müslim'deki rivayette “İslam'ın hakkı hariç” ibaresi mevcut değildir."

    38 "Ubeydullah İbnr Adiy İbnu'l-Hıyar (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) ashabıyla otururken bir adam gelerek gizlice bir şeyler fısıldadı. Ne gibi bir sır tevdi etmişti bilmiyorduk. Nihayet Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) onu açıkladı. Meğerse o zat, münafıklardan birini öldürmek için izin istiyormuş. Adama: “Peki o Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın elçisi bulunduğuna şehadet etmiyor mu?” diye sordu. Adam: “Hayır o şehadeti ikrar etmiyor” dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Namaz kılıyor mu?” diye sordu. Adam: “Hayır Namaz da kılmıyor” deyince, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam); “Allah'ın öldürmekten beni men ettiği kimseler işte böyleleri” buyurdu”"

    41 "Avf İbnu Malik el-Eşca'i (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in huzurunda yedi veya sekiz veyahut dokuz kişiydik. “Allah Resûlü'ne biat etmiyor musunuz?” dedi. Ellerimizi uzatarak: “Hangi şarlara uymak üzere biat edeceğiz ey Allah'ın Resûlü?” dedik. Şu cevabı verdi: “Allah'a ibadet etmek ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmamak, beş vakit Namazı kılmak (verilen emirlere) kulak verip itaat etmek -ve bu sırada gizli bir kelime fısıldayarak devamla- “Halktan hiçbir şey istemeyin” buyurdu. Avf İbnu Malik İlaveten der ki, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'i benimle dinleyen o cemaatten öylelerini biliyorum ki, bineğinin üzerinde iken kazara kamçısı düşse kimseye “Şunu bana verir misin?” diye talebde bulunmaz (iner kendisi alır)dı.”"

    54 "İrbaz İbnu Sariye (radıyallahu anh) dedi ki: “Bir gün Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bize Namaz kıldırdı. Sonra yüzünü cemaate çevirerek çok beliğ, çok manidar bir vaazda bulundu. Öyle ki dinleyenlerin gözleri yaşla, kalpleri de heyecanla doldu. Cemaatten biri: “Ey Allah'ın Resûlü, sanki bu, bir veda konuşmasıdır, bize ne tavsiye ediyorsunuz?” dedi. “Size, buyurdu, Allah'a karşı takvada bulunmanızı, başınızda Habeşli bir köle olsa bile emirlerini dinleyip itaat etmenizi tavsiye ederim. Zira, sizden hayatta kalanlar benden sonra nice ihtilaflar görecek. Öyle ise size sünnetimi ve hidayet üzere olan Hülefa-i Raşidin'in sünnetini hatırlatırım, bunlara uyun ve dört elle sarılın. Sonradan çıkarılan şeylere karşı da son derece dikkatli ve uyanık olun. Zira (sünnette bulunana zıt olarak) her yeni çıkarılan şey bir bid'attır, her bid'at de dalalettir, sapıklıktır.”"

    63 "Enes (radıyallahu anh) şöyle der: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) devrinde mevcut olan şeylerden (kelime-i şehadet dışında) hiçbirini artık göremiyorum.” Kendisine “Namazı da mı?” diye itiraz edilince: “Namaza da ne yaptığınızı bilmiyor musunuz, (öğleyi akşama yakın kılmadınız mı)?” cevabını verir."

    65 "İbnu Mes'ûd (radıyallahu anh)'dan rivayet edildiğine göre, şöyle buyurmuştur. “Bir yol takip etmek isteyen, bu yolu, ölmüş olanların yolundan seçsin. Zira hayatta olanların fitnesinden emin oluNamaz. Ölmüş olanlar ise Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in Ashabıdırlar. Onlar bu ümmetin en efdalidir. Kalpçe en temizleri, ilimce en derinleri, amelce en ihlaslıları yine onlardır. Allah, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in sohbeti ve dininin yerleşmesi için onları seçmiştir. Öyleyse sizler onların üstünlüğünü idrak edin, onların yolundan gidin, elinizden geldikçe onların ahlakını ve yaşayış tarzlarını kendinize örnek kılın. Zira onlar en doğru yolda idiler.”"

    69 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in zevce-i paklerinin hane-i saadetlerine bir gurub erkek gelerek Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın (evdeki) ibadetinden sordular. Kendilerine sordukları husus açıklanınca sanki bunu az bularak: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) kim, biz kimiz? Allah O'nun geçmiş ve gelecek bütün günahlarını affetmiştir (bu sebeple O'na az ibadet de yeter) dediler. İçlerinden biri: “Ben artık hayatım boyunca her gece Namaz kılacağım” dedi. İkincisi: “Ben de hayatımca hep oruç tutacağım, hiç bir gün terketmeyeceğim” dedi. Üçüncüsü de: “Kadınları ebediyen terkedip, onlara hiç temas etmeyeceğim” dedi. (Bilahere durumdan haberdar olan) Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) onları bularak: “Sizler böyle böyle söylemişsiniz. Halbuki Allah'a yemin olsun Allah'tan en çok korkanınız ve yasaklarından en ziyade kaçınanınız benim. Fakat buna rağmen, bazan oruç tutar, bazan yerim: Namaz kılarım, uyurum da; kadınlarla beraber de olurum. (Benim sünnetim budur), kim sünnetimi beğenmezse benden değildir” buyurdu."

    71 "Yine Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bunun üzerine şöyle buyurdu: “Bil ki, ben, hem uyurum, hem Namaz kılarım; oruç da tutarım, kadınlarla evlenirim de, Ey Osman, Allah'tan kork, zira ehlinin senin üzerinde hakkı var, misafirin senin üzerinde hakkı var, nefsinin senin üzerinde hakkı var. Öyle ise bazan oruç tut, bazan ye. Namaz da kıl, uykunu da al” Rezin merhum, şunu ilave ediyor: Osman (radıyallahu anh) bütün gece Namaz kılmak, gündüzleri de hep oruç tutmak, kadınlarla da hiç nikah yapmamak üzere yemin etmişti. Osman Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a yemininden sordu. Bunun üzerine meali şu olan ayet nazil oldu: “Allah sizi rastgele yeminlerinizden (lağv) dolayı değil, fakat kalplerinizin kasdettiği yeminden dolayı sorumlu tutar” (Bakara, 225)."

    72 "Abdullah İbnu Amr İbni'l-As (radıyallahu anh) anlatıyor. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e benim “Hayatta kaldığım müddetçe vallahi gündüzleri oruç tutacağım geceleri de Namaz kılacağım” dediğim haber verilmiş. Beni çağırtarak: “Sen böyle böyle söylemişsin doğru mu?” dedi. “Annem babam sana feda olsun, evet böyle söyledim ey Allah'ın Resûlü” dedim. “İyi ama, dedi, sen buna güç yetiremezsin, bazan oruç tut, bazan ye; gece kalk, uyu da. Ayda üç gün tut (bu yeter), zira hayırlı işleri Allah on misliyle kabul ederek ücret veriyor. Bu üç gün, aynen yıl orucu yerine geçer” buyurdu. Ben: “Söylediğinizden daha fazlasına güç yetiririm” dedim. “Öyleyse, dedi, bir gün oruç tut, iki gün ye” Ben tekrar “Bundan başkasına da güç yetiririm” dedim. “Öyleyse, dedi, bir gün tut, bir gün ye. Bu Hz. Davud aleyhisselam'ın orucudur. Bu en kıymetli oruçtur -veya en efdal oruçtur.-” Ben yine: “Ben bundan daha fazlasına güç yetiririm” dedim. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Bundan efdali yoktur” buyurdu."

    73 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) şunu anlatır: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in bir hasırı vardı, geceleri perde yapıp gerisinde Namaz kılardı, gündüzleri de yayıp üzerine otururdu. Halk da Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın yanına dönep (gelip) aynen onun gibi Namaz kılmaya başladılar. Sayı gittikçe arttı. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) onlara yönelerek şunu söyledi: “Ey insanlar, takat getireceğiniz işleri yapın. Zira siz (dua etmekten) usanmadıkça Allah da sevap yazmaktan usanmaz. Allah'a en hoş gelen amel, az da olsa devamlı olanıdır.” Ravi der ki: Muhammed (aleyhissalatu vesselam)'in ailesi bir iş yapınca onu sabit kılardı (artık terketmez devamlı yapardı). Buhari'nin Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)'den yaptığı bir rivayette: “Orta yolu tutun, güzele yakın olanı arayın, sabah vaktinde, akşam vaktinde, bir miktar da gecenin son kısmında yürüyün (ibadet edin), ağır ağır hedefe varabilirsiniz. Unutmayın ki sizden hiç kimseye, yaptığı amel, cenneti kazandırmayacaktır” buyurdu. “Sen de mi (amelinle cennete gidemiyeceksin) ey Allah'ın Resûlü?” dediler. “Evet, ben de, dedi, Allah affı ve rahmeti ile muamele etmezse ben de!” Buhari ve Nesai'de gelen bir başka rivayette: “Bu din kolaylıktır. Kimse (aşırı gayretle) dini geçmeye çalışmasın, (başa çıkamaz, yine de yapamadığı eksiklikleri kalır ve) galebiyet dinde kalır” buyrulmuştur."

    75 "Sehl İbnu Ebi Ümame (radıyallahu anh)'nin anlattığına göre, Sehl ve babası beraberce Hz. Enes (radıyallahu anh)'in yanına girerler. Enes'i yolcu Namazı kılıyormuşcasına çok hafif bir Namaz kılıyor bulurlar. Selam verip Namazdan çıkınca: “Allah sana mağfiret buyursun bu kıldığın Namaz farz mı yoksa nafile miydi? dedik. “Farz Namazdı. Bu (eksiksiz). Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in Namaz tarzıdır. Bilerek hiç bir değişiklik de yapmadım” dedi ve ilave etti: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdu ki: “(Yıl orucu, her gece teheccüt, kadınları terk gibi kararlarla) kendinize zorluk çıkarmayın, zorluğa uğrarsınız. Zira (geçmişte) bir kavim (bir kısım zahmetli işlere azmederek) kendisini zora attı. Allah Da zorluklarını artırdı. Manastır ve kiliselerdekiler bunların bekayasıdır. “Onlar, üzerlerine, bizim farz kılmadığımız, fakat, güya Allah'ın rızasını kazanmak için kendilerinin koydukları ruhbaniyete bile gereği gibi riayet etmediler” (Hadid, 27)."

    76 "Enes (radıyallahu anh) buyurdu ki: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) mescide girmişti ki, iki direk arasına gerilmiş bir ip gördü. “Bu da ne?” diye sordu. Bu, Zeyneb (radıyallahu anh)'in ipidir, Namaz kılarken uykusu gelince buna takılıyor (ip onun düşmesini önlüyor)” dediler. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam):”Hayır (olmaz öyle şey) çözün ipi. Şevkiniz varken Namaz kılın, uykunuz gelince de yatın” emretti."

    79 "Ebu Cuheyfe (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Selman'la Ebu'd-Derda (radıyallahu anhüma)'yı kardeşlemişti. Selman bir defasında Ebu'd-Derda'yı ziyaret etti. Evde, Ebu'd-Derda'nın hanımını düşük bir kıyafet içinde buldu. “Bu halin ne?” diye sordu, kadın: “Kardeşiniz, Ebu'd-Derda'nın dünya ile alakası kalmadı” diye açıkladı. Ebu'd-Derda geldi ve Selman (radıyallahu anh)'a yemek getirerek: “Buyur, ye!” dedi ve ilave etti: “Ben orucum!”. Selman: “Hayır sen yemezsen ben de yemem” dedi. Beraber yediler. Akşam olunca Ebu'd-Derda (Selman'dan gece Namazı için müsaade istediyse de, Selman: “Uyu” dedi. Beraber uyudular. Bir müddet sonra Ebu'd-Derda Namaza kalkmak istedi. Selman tekrar: “Uyu!” dedi. Uyudular. Gecenin sonuna doğru Selman “Şimdi kalk!” dedi. Kalkıp beraber Namaz kıldılar. Sonra Selman şu nasihatta bulundu: “Senin üzerinde Rabbinin hakkı var, nefsinin hakkı var, ehlinin de hakkı var. Her hak sahibine hakkını ver.” Ertesi gün Ebu'd-Derda, durumu Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e anlattı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) “Selman doğru söylemiş” buyurdu."

    82 "İbnu Abbas (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e azadlı bir cariyenin geceleri Namaz, gündüzleri de oruçla geçirdiği haber verilince şöyle buyurur: “Her çalışanda bir şevk mevcuttur, her şevkin de bir sonu vardır. Kimin şevkinin sonu sünnetimde kalırsa doğru yoldadır. Kim de hata eder (sünnetimin haricinde kalır) ise o da sapıtmıştır.”"

    88 "Tarık İbnu Şihab anlatıyor: “Bayram hutbesini okuma işini Namazdan öne alanın ilki Mervan'dır. O, bu işe tevessül edince cemaatten birisi ayağa kalkarak: “Yanlış iş yapıyorsun, Namazın hutbeden önce kılınması gerekir” dedi. Mervan: “Artık o usül terkedildi” diyerek devam etmek istedi. Ebu Saidu'l-Hudri ortaya atılarak: “Bu adam, üzerine düşen vazifesini yaptı. Zira ben Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in şöyle söylediğini işittim: “Sizden kim (sünnetimize uymayan) bir münker görürse (seyirci kalmayıp) onu eliyle düzeltsin. Buna gücü yetmezse lisanıyla düzeltsin. Buna da gücü yetmezse kalbiyle buğzetsin. Bu kadarı imanın en zayıf mertebesidir.” Tirmizi'nin rivayetinde şöyle denir: “Bir adam kalkarak ey Mervan sünnete muhalefet ettin...” dedi. Ebu Davud şu ziyadeyi kaydeder: Sen bayram gününde minberi (musallaya) çıkardın. Halbuki daha önce bayramda minber çıkarılmazdı. Bir de hutbeyi Namazda öne aldın.” Nevevi rivayetinde bu açıklamalar yok, sadece Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in sözleri var."

    96 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) vefat edinceye kadar Ramazan'ın son on gününde itikafa girer ve derdi ki: “Kadir gecesini Ramazan'ın son on gününde arayın”. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'dan sonra, zevceleri de itikafa girdiler.” Bir başka rivayette şöyle denir: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) her Ramazan'da itikafa girerdi. Akşam Namazını kılar kılmaz itikaf mahaline gelirdi. Ravi der ki: Bir gün Hz. Aişe de itikaf için izin istedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) izin verdi. Mescidin içinde itikaf için bir çadır kuruldu. Bunu Hafsa validemiz (radıyallahu anha) işitti, O'nun için de bir çadır kuruldu. Arkadan Zeyneb (radıyallahu anha) validemiz için de bir çadır kuruldu. Sabah olup da Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) hücresinden çıkınca dört çadır kurulduğunu görür ve “Bunlar da ne?” diye sorar. Durum haber verilince: “Onları bu işe sevkeden şey nedir, Allah'ın rızasını kazandıracak bir amel düşüncesi mi? Hayır! Derhal kaldırın, gözüm görmesin!” emretti. Çadırlar kaldırıldı. O Ramazan Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'da itikafı terketti. Şevval'in son onunda itikafa girdi.” Bir diğer rivayette şöyle denir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) çadırların kaldırılmasını emretti. Derhal yıkıldılar. O yıl itikafa girmeyi Ramazan'da terketti, Şevval ayının ilk onunda yerine getirdi.”"

    101 "Yine Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'ın zevcelerinden biri, müstehaza haliyle Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'la birlikte itikafa girdi. Öyle ki, kadın, kanı ve elbisesinde sarı lekeyi de görüyor bu halde de Namaz kılıyordu. Kanın şiddetli akması halinde (kirletmeyi önlemek için) altına leğen koyduğu oluyordu.”"

    105 "Urvetu'bnu Zübeyr (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim ölü bir araziyi ihya ederse, burası onun olur. Başkasının arazisine izinsiz ağaç dikene hiçbir hak tanınmaz. Ebu Davud'da şu ziyade var: Urve (radıyallahu anh) dedi ki: “Şehadet ederim ki, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) şuna hükmetti: Arz, Allah'ın arzıdır, insanlar da Allah'ın kullarıdır. Kim bir ölü araziyi (mevat) ihya ederse, bu yere, o, herkesten ziyade hak sahibi olur. Bu hükmü Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'dan bize, ondan Namazı getirenler getirdi.”"

    108 "Enes (radıyallahu anh) 'in anlattığına göre, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'i bir at yere atmıştı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın (sağ) tarafı veya (sağ) omuzu ezildi. Bu O'na ayakta duramayacak kadar ızdırab verdi. O sıralarda hanımlarını da bir ay müddetle terketti. Bu esnada, hurma kütüğünden yapılmış bir merdivenle çıkılan tenezzüh odasına (meşrübe) çekildi. Ashab (radıyallahu anhum ecmain) kendisine “geçmiş olsun” ziyaretine geliyorlardı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) oturarak Namaz kılardı, onlar ise ayakta durarak Namaza uymuşlardı. Selamı verince şöyle dedi: “İmam, kendisine uyulmak için vardır. Öyle ise ayakta Namaz kıldırıyorsa siz de ayakta kılın, şayet oturarak kıldırıyorsa siz de oturarak kılın, imam rükuya varmadan rükuya gitmeyin, o başını kaldırmadan siz de kaldırmayın.” Ravi der ki: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) ayın 29'unda meşrübeden indi. Ashab: “Ey Allah'ın Resûlü, sen bir aylık bir müddet için ila'ya (ayrı kalmaya) karar vermiştin” dediler. Onlara: “Bu ay yirmi dokuz gündür” cevabını verdi.” Buhari ve Müslim'de Ümmü Seleme'den gelen bir rivayette: “Bu ay yirmi dokuz çekiyor” buyurmuştur. Müslim'de Cabir (radıyallahu anh)'dan kaydedilen bir rivayette: “Sonra iki elini üç sefer uzattı, ikisinde her iki elinin bütün parmaklarıyla, sonuncu kerede sadece dokuz parmağıyla işaret etmişti” diye (yirmi dokuzu gösterdiği açıklanır) (Sıyam 24)."

    186 "Yine Buhari ve Müslim, Ebu Hüreyre'den (r. a.) kaydettiklerine göre, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) şöyle buyurmuştur: “Güneşin doğduğu her yeni günde kişiye, her bir mafsalı için bir sadaka vermesi gerekir. İki kişi arasında adalet yapman bir sadakadır. Kişiye hayvanını yüklerken yardım etmen bir sadakadır. Güzel söz sadakadır, Namaza gitmek üzere attığın her adım sadakadır. Yoldan rahatsız edici bir şeyi kaldırıp atman sadakadır.”"

    213 "Ebu'd-Derda (radıyallahu anh) buyurmuştur ki: “Ben, Şam'daki Ümeyye Camii'nin merdivenlerinde bir dükkan sahibi olup, her gün elli dinar kazanıp Allah yolunda harcamak ve bu esnada Namazlarımı da hep cemaatle kılmak, Allah'ın helal kıldıklarını da haram etmemek şartlarını arzulamaktan ziyade, Allahu Teala'nın, haklarında: “...o kimseler ki ne bir ticaret ne de bir alış veriş onları Allah'ı zikretmekten alıkoymaz” (Nur, 36) övgüsünü kullandığı kimselerden olmamaktan korkarım.”"

    246 "Amra Bintu Abdirrahman'ın naklettiğine göre Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şöyle buyurmuştur: “Kuyu suyunun fazlası yasaklaNamaz”"

    276 "Bir diğer rivayette şöyle gelmiştir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Deveyi bana bir okiyye'ye sat” dedi. Ben: “Hayır” dedim. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ısrar ederek: “Onu bana bir okiyye'ye sat” dedi ben de sattım fakat evime kavuşuncaya kadar binme şartını koştum. Medine'ye gelince, teslim etmek üzere deveyi Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a getirdim. Bana parasını hemen ödedi. Ben oradan ayrıldım. Arkamdan birini göndererek: “Esasen senin devene müşteri değilim, sen deveni geri al artık, o yine senin olsun” dedi. Bir diğer rivayette: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) hayvanın sırtını Medine'ye kadar bana iade etti” denir. Bir diğer rivayette: “Medine'ye kadar sırtı senin” denir. Bir diğer rivayette: “...Medine'ye kadar sırtını şart kıldı” ifadesi vardır. Buhari der ki: “Şart kılma ifadesi rivayetlerin çoğunda yer alır. Sahih olan da budur.” Bir diğer rivayette: “Deveyi, dört dinara (sattım)” denir. Bu, dinarın on dirhem hesabından bir okiyye yapar. Diğer bir rivayette “Bir okiyye altın'a” denir. Diğer bir rivayette “ikiyüz dirheme” denir. Bir diğer rivayette “dört okiyye'ye” denir. Bir diğer rivayette “Yirmi dinara” denir. Bir diğer rivayette: “Medine'ye geldiğim zaman dikkatli ol hanımın hayızlı olabilir” buyurdu. Bu rivayette “Akşam vakti Medine'ye geldim. Mescide uğradım. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı orada mescidin kapısında buldum. Bana “Şimdi mi geldin?” diye sordu. “Evet!” dedim. Bana: “Deveni bırak, içeri gir, iki rek'at Namaz kıl!” buyurdu. Ben hemen girdim, Namaz kıldım ve döndüm. Hz. Bilal'e emrederek bana bir okiyye tartmasını söyledi. Bilal derhal tarttı ve biraz da fazla koydu” denir. Bir diğer rivayette Cabir (radıyallahu anh) der ki: “(Evimize) girmek için gittiğim zaman, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şöyle uyardı: “Biraz ağır olun, evlere geceleyin girelim. Böylece, saçı başı dağınık olanlar taranır, gurbette kocası olanlar etek traşı olurlar.”"

    477 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Kişi ihramsız olarak (yani Mekke'de ikamet edenler veya umre için gelip, umreden sonra ihramı çıkaranlar) Beytullah'ı ziyaret eder. Bu imkan, hacc niyetiyle ihram giymeye kadar devam eder. Arafat'a çıkınca, kime deve, sığır veya davardan kurban müyesser olmuşsa, dilediğini kurban eder. Bunlardan biri olmazsa, ona hactaki, üç günün orucu terettüp eder. Bu günler, arefe gününden evvele ait olmalıdır. Bu üç günün sonuncu günü arefe gününe tesadüf ederse, bunda bir günah yoktur. Sonra Arafat'da vakfe'ye gider ikindi Namazından akşam karanlığının gelmesine kadar vakfede kalır. İbnu Abbas anlatmaya üslubu biraz değiştirerek devam ediyor. “Sonra Arafat'tan insanlar sökün edince, orayı terketsinler. Topluca geceyi geçirecekleri yere (Müzdelife'ye) gelsinler. Orada Allah'ı çokca zikretsinler, sabah vakti girmezden önce bilhassa tekbir ve tehlili çok yapsınlar sonra buradan da topluca hareket etsinler. Çünkü (eskiden beri) herkes buradan hareket ederdi. Cenab-ı Hakk: “İnsanların toplu olarak sökün ettiği yerden siz de sökün edin, (eski yaptıklarınızdan) Allah'a af dileyin. Allah bağışlar ve merhamet eder” (Bakara, 199). Şeytan taşlayıncaya kadar akmaya (ve çok zikretmeye) devam edin” buyurmuştur."

    5615 "Urve rahimehullah anlatıyor: “Hz. Aişe radıyallahu anha bana anlattı ki: Cahiliye devrinde dört çeşit nikah mevcuttu: Bunlardan biri, bugün (dinimizin meşru kıldığı ve) herkesçe tatbik edilen nikahtır: Kişi, kişiden kızını veya velisi bulunduğu kızı ister, mehrini verir, sonra onunla evlenir. Diğer bir nikah çeşidi şöyleydi: Kişi, hanımı hayızdan temizlenince: “Falancaya git, ondan hamilelik talep et” der ve hanımını ona gönderirdi. -Kadının o yabancı erkekten hamile kaldığı anlaşılıncaya kadar, kocası ondan uzak durur, temasta bulunmazdı. O adamdan hamileliği açıklık kazanınca, zevcesi dilerse onunla zevciyat muamelelerine başlardı. Bu nikah çeşidine asaletli bir evlat elde etmek için başvurulurdu. İşte bu nikaha nikahu'l-istibza denirdi. Diğer bir nikah çeşidi şöyleydi: On kişiden az bir grup toplanır, bir kadının yanına girerler ve hepsi de ona temasta bulunurdu. Kadın hamile kalıp doğum yaparsa, doğumdan birkaç gün sonra, kadın onlara haber salar, hepsini çağırırdı. Hiçbiri bu davete icabet etmekten kaçıNamaz, kadının yanına gelirdi. Kadın onlara: “Hadisenizi hatırlamış olmalısınız. İşte şimdi doğum yaptım. Ey falan, çocuk senindir” der, çocuğu bunlardan dilediğine nisbet ederdi. Adamın buna itiraz etmeye hakkı yoktu. Diğer dördüncü nikah çeşidi şöyleydi: Çok sayıda insan toplanıp bir kadının yanına girerlerdi. Kadın gelenlerden hiçbirine itiraz edemezdi. Bu kadınlar fahişe idi. Kapılarının üzerine bayraklar dikerlerdi. Bu kadınlarla temas arzu eden herkes bunların yanına girebilirdi. Bunlardan biri hamile kaldığı takdirde, çocuğunu doğurduğu zaman, o adamlar kadının yanında toplanırlar ve kaifler çağırırlardı. Kaifler bu çocuğun, onlardan hangisine ait olduğunu söylerse nesebini ona dahil ederlerdi. Çocuk da ona nisbet edilir, onun çocuğu diye çağrılırdı. O kimse bunu reddedemezdi. Muhammed aleyhissalatu vesselam hak ile gönderilince, bütün cahiliye nikahlarını yasakladı, sadece insanların bugün tatbik etmekte olduğu nikahı bıraktı.”"

    5621 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Dul kadın kendisiyle istişare edilmeden nikahlaNamaz, bakire de izni sorulmadan nikahlaNamaz” buyurmuşlardır. Ashabı sordu: “Ey Allah'ın Resülü! Onun izni nasıl olur?” “Sükut etmesiyle!” buyurdular.”"

    413 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Sizden kim evine döndüğü zaman üç adet gebe, iri, semiz deve bulmayı istemez?” diye sordu. “Hepimiz isteriz” diye cevap verdik. “Öyle ise, buyurdu, kim Namazda üç ayet okusa bu ona, üç iri ve semiz deveden daha hayırlıdır”"

    418 "Ebû Umame (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in şöyle söylediğini işittim: “Allah, geceleyin Kur'an okuyan bir kula kulak verdiği kadar hiçbir şeye kulak verip dinlemez. Allah'ın rahmeti Namazda olduğu müddetçe kulun başı üstüne saçılır. Kullar, ondan çıktığı andaki kadar hiçbir zaman Allah'a yaklaşmış olmaz.” Ebu'n Nadr der ki: “Ondan” tabiriyle “Kur'an'dan” denmek istenmiştir.”"

    436 "Ebu Said İbnu'l-Mualla (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben Mescid-i Nebevi'de Namaz kılıyordum. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) beni çağırdı. Fakat (Namazda olduğum için) icabet edemedim. Sonra yanına gelerek: Ey Allah'ın Resûlü Namaz kılıyordum (bu sebeple cevap veremedim diye özür beyan ettim). Bana: “Allahu Teala Kitab'ında “Ey iman edenler, Allah ve Resûlü sizi çağırdıkları zaman hemen icabet edin” buyurmuyor mu?” (Enfal, 24) dedi ve arkasından ilave etti: “Sen mescidden çıkmazdan önce , sana Kur'an-ı Kerim'in (sevapca) en büyük sûresini öğreteyim mi?” dedi ve elimden tuttu. Mescidden çıkacağı sırada ben: “Sana en büyük sureyi öğreteceğim” dememiş miydiniz? dedim. Bana: “O sure Elhamdü lillahi Rabbi'l alemin dir ki(Namazlarda tekrar tekrar okunan) yedi ayet (es-Seb'u'l-Mesani) ve bana verilen yüce Kur'an'dır” buyurdu."

    437 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam), Ubey İbnu Ka'b (radıyallahu anh)'a uğradı. O Namaz kılıyordu... devamını yukarıdaki gibi aynen kaydetti. Ancak şu ziyade var: “Nefsimi kudret elinde tutan Zat-ı Zü'l-Celal'e yemin ederim ki, Allah, Fatiha'ının bir mislini ne Tevrat'ta, ne İncil'de ne Zebur'da, ne de Furkan'da indirmemiştir. O (Namazlarda) tekrarla okunan yedi ayet ve bana ihsan edilen yüce Kur'an'dır.” Nesai'nin yine Ebu Hüreyre'den yaptığı bir rivayette: “O (Fatiha süresi) benimle kulum arasında taksim edilmiştir. Kuluma istediği verilmiştir” ziyadesi vardır."

    444 "Müslim'in bir rivayetinde yukarıdaki hadise şu ziyade yapılmıştır: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdu ki: “Sizden biri mescidde Namazı bitirdi mi, Namazından evine de bir pay ayırsın. Zira Cenab-ı Hakk, Namazlarından evine de hayır yaratacaktır”"

    448 "Amir İbnu Rebi'a (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz karanlık bir gecede Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte bir seferde idik. Kıble istikametini bilemedik. Herkes kendi istikametine yönelerek Namazını kıldı. Sabah olunca durumu Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a açtık. Bunun üzerine şu ayet indi. “...Nereye yönelirseniz Allah'ın yönü orasıdır (Bakara, 115).”"

    449 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh) Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e hitab ederek: “Ey Allah'ın Resûlü (tavaftan sonra kılınan iki rek'atı) Makam'ın gerisinde kılsak (daha iyi olmaz mı?)” diye bir temennide bulunmuştu, hemen şu ayet nazil oldu: “İbrahim'in makamını Namazgah yapın...” (Bakara, 125)."

    450 "el-Bera İbnu'l-Azib (radıyallahu anh) buyurdular ki: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Medine'ye gelince, önce Ensar'dan olan ecdadının -veya dayılarının- yanına indi: O zaman Namazlarını onaltı veya onyedi ay boyunca Beytu'l-Makdis'e doğru kıldı. Ancak kıblenin Kabe'ye doğru olmasını arzuluyordu. (Kabe'ye doğru) kıldığı ilk Namaz da ikindi Namazı idi. Bu Namazı Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'la birlikte ashabtan bir grup kimse kılmıştı. Bu Namazı kılanlardan biri, oradan ayrılınca bir mescide rastladı. Cemaati Namaz kılıyordu ve tam rükû halinde idiler. Adam onlara: “Şehadet ederim ki Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'le Kabe'ye doğru Namaz kıldık” dedi. Cemaat oldukları yerde Kabe'ye yöneldiler. Müslümanların Beytu'l-Makdis'e doğru Namaz kılmaları Yahudiler'i memnun ediyordu. Yüzler Kabe'ye doğru yönelince Yahudiler bundan hiç memnun kalmadılar. Arkadan hemen şu mealdeki ayet nazil oldu: “Yüzünü göğe çevirip durduğunu görüyoruz...” (Bakara, 144). Beyinsiz Yahudiler dedikoduya başladılar: “Uyageldikleri kıbleyi niye değiştirdiler? De ki: “Doğu da batı da Allah'ındır. Allah dilediğini doğru yola hidayet eder” (Bakara, 144)."

    451 "Müslim ve Ebu Davud'un Enes' (radıyallahu anh)'ten rivayet ettikleri bir diğer hadis şöyledir: “Onlar Beytu'l-Makdis'e doğru yönelmiş halde, sabah Namazının rükûunda iken, Beni Seleme'den bir adam kendilerine uğradı ve: “Kıble istikameti Kabe'ye çevrildi” dedi. Bu sözünü iki kere tekrar ettil. Cemaat rükûda iken Kabe'ye yöneldiler.”"

    452 "İbnu Abbas (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ayet-i kerimenin emriyle Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) kıbleyi Kabe'ye yöneltince Müslümanlar sordular: “Ey Allah'ın Resûlü, Beytü'l-Makdis'e yönelerek Namaz kılmış ve şimdi ölmüş olan kardeşlerimizin Namazları ne olacak?” Bunun üzerine Cenab-ı Hakk şu ayeti indirdi: “Senin yöneldiğin istikameti, peygambere uyanları, cayanlardan ayırd etmek için kıble yaptık. Doğrusu Allah'ın yola koyduğu kimselerden başkasına bu ağır bir şeydir. Allah imanlarınızı (ibadetlerinizi) boşa çıkaracak değildir” (Bakara, 143)."

    490 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Hendek Savaşı sırasında “Allah onların evlerini ve kabirlerini ateşle doldursun, bizim orta Namazımıza mani oldular, günaş batıncaya kadar kılamadık” buyurdu. Bir rivayette: “Bizi, salat-ı vusta olan ikindi Namazından alıkoydular” denir. Bir diğer rivayette: “Sonra ikindiyi akşamla yatsı arasında kıldık” denir."

    491 "Hz. Aişe'nin azadlısı Ebu Yunus anlatıyor: “Hz. Aişe (radıyallahu anha), kendisine bir mushaf yazmamı emretti ve dedi ki: “Şu ayete gelince bana haber ver: “Namazlara ve bilhassa orta Namazına devam edin” (Bakara, 238). Yazarken bu ayete gelince ona haber verdim. Bana şunu imla ettirdi: “Namazlara ve orta Namazına ve ikindi Namazına devam edin ve Allah için yalvaranlar olarak eda edin” (Bakara, 238). Hz. Aişe (radıyallahu anha): “Ben bunu Resûlullah'dan işittim” dedi."

    493 "Şakik İbnu Utbe, Bera İbnu'l-Azib (radıyallahu anhüma)'ten naklettiğine göre, demiştir ki: “Önce şu ayet nazil oldu: “Namazlara ve bilhassa ikindi Namazına devam edin.” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bunu bize Allah'ın dilediği müddetçe okudu. Sonra Allah bunu nashetti ve şu ayeti indirdi: “Namazlara ve bilhassa orta Namazına devam edin.” Şakik'in yanında oturmakta olan bir zat kendisine: “Öyle ise bu ikindi Namazıdır.” Bera dedi ki: “Ben bu ayetin nasıl nazil olduğunu Allah'ın nasıl neshettiğini sana haber verdim.”"

    494 "İmam Malik (rahimehumullah)'e ulaştığına göre, Ali İbnu Ebi Talib (radıyallahu anh)'e İbnu Abbas (radıyallahu anhüma), Kur'an'da zikri geçen “orta Namaz”a (salatu'l-vusta) sabah Namazı demişlerdir."

    495 "Zeyd İbnu Sabit ve Hz. Aişe (radıyallahu anhüma) “Orta Namazı, öğlen Namazıdır” derlerdi."

    496 "Ebu Davud'un Zeyd (radıyallahu anh)'den kaydettiğine göre, Hz. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) öğle Namazını zevalden sonra sıcağın en şiddetli olduğu saatte kılardı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın kıldığı Namazlar içinde ashabına en zor geleni bu Namaz idi. Bunun üzerine şu ayet nazil oldu: “Namazlara ve orta Namazına devam edin.” Zeyd devamla dedi ki: “(Orta Namazı, öğlen Namazıdır, zira) bundan önce iki Namaz var (birisi geceden -yatsı-, diğeri gündüzden -sabah-), ondan sonra da iki Namaz var (biri gündüzden -ikindi- diğeri geceden -akşam-)”."

    509 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Cenab-ı Hakk'ın şu mealdeki sözü nazil olunca: “İçinizdekini açıklasanız da gizleseniz de Allah sizi onunla hesaba çeker ve dilediğini bağışlar, dilediğine azab eder...” (Bakar, 284) bu ihbar Sahabe (radıyallahu anhüma)'ye çok ağır geldi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a geldiler, diz çöküp oturdular ve dediler ki: “Ey Allah'ın elçisi, bize yapabileceğimiz işler emredildi: Namaz, oruç, cihad ve sadaka, bunları yapıyoruz. Ama Cenab-ı Hakk sana şu ayeti inzal buyurdu. Onu yerine getirmemiz mümkün değil.” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) onlara: “Yani sizler de sizden önceki Yahudi ve Hıristiyanlar gibi “dinledik ama itaat etmiyoruz” mu demek istiyorsunuz? Hayır öyle değil şöyle deyin: “İşittik itaat ettik. Ey Rabbimiz affını dileriz, dönüş Sana'dır.” Cemaat bunu okuyup, dilleri ona alışınca, bir müddet sonra Cenab-ı Hakk şu vahyi inzal buyurdu: “Peygamber ve inananlar O'na Rabbi'nden indirilene inandı. Hepsi Allah'a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine inandı. “Peygamberleri arasında hiçbirini ayırdetmeyiz, işittik, itaat ettik, Rabbimiz! Affını dileriz, dönüş sanadır” dediler” (Bakara 285). Ashab bunu yapınca Allah, önceki ayeti neshetti ve şu ayeti inzal buyurdu: “Allah kişiye ancak gücünün yeteceği kadar yükler; kazandığı iyilik lehine, ettiği kötülük de aleyhinedir. Rabbimiz! Eğer unutacak veya yanılacak olursak bizi sorumlu tutma. (Resûlullah bu duayı yapınca Allah Teala hazretleri: Pekala, yaptım buyurmuştur). Rabbimiz bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır yük yükleme! (Allah Teala hazretleri: Pekiyi buyurmuştur). Rabbimiz! Bize gücümüzün yetmiyeceği şeyi taşıtma (Rabb Teala hazretleri: Pekiyi dedi). Bizi affet, bizi bağışla, bize acı. Sen Mevlamızsın, kafirlere karşı bize yardım et (Rabb Teala buna da Pekiyi demiştir)."

    526 "Nesai'de geldiğine göre, İbnu Ömer, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in sabah Namazında başını sonuncu rekatta kaldırdığı sırada “Ey Rabbim... lanet” diye aynen yukarıdaki hadiste muhtevayı işittiğini söylemiştir."

    539 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma), “Taksimde yakınlar yetimler ve düşkünler bulunursa, ondan onlara da verin, güzel sözler söyleyin” (Nisa, 8) ayeti hakkında şu açıklamayı yaptı: “Bu ayet muhkemdir ve mensuh da değildir. Bazıları bunun mensuh olduğunu zanneder. Hayır, Allah'a kasem olsun mensuh değildir. Ancak, bu ayet halkın hükmüyle amel etmemek suretiyle kadrini idrak edemediği ayetlerdendir. Terekede tavarrufta bulunan ve tereke ile ilgili işleri üzerine alan veli iki kısımdır: 1. Mala varis olan mutavarrıf veli, (mesela asabe gibi). İşte bu veli (taksim sırasında hazır bulunan yakınlara, yetimlere ve düşkünlere onların gönüllerini hoş edecek birşeyler) verir. 2. Mala varis olmayan veli (yetimin velisi gibi ki taksimde hayır bulunanlara maldan bağışta bulunmak gibi tasarrufta buluNamaz. Onlara bazı) tatlı sözü bu veli söyler. Mesela şöyle de: Benim, sizlere birşeyler verme yetkim yok.”"

    555 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “İbnu Avf (radıyallahu anh) bizim için yemek hazırlayarak bizi davet etti, gittik, yemeği yedik. Arkadan şarap ikram etti, içtik. Bu ziyafet şarabın haram edilmesinden önce idi. Şarab beni sarhoş etmişti. Namaz vakti gelince imam olmamı istediler. Namazda Kafirûn suresini okudum. Ancak “sizin taptığınıza ben tapmam” diyecek yerde “biz, sizin taptığınıza taparız” şeklinde yanlış okudum. Bunun üzerine: “Ey iman edenler! Sarhoşken, ne dediğinizi bilene kadar, cünübken -yolcu olan müstesna- gusledene kadar Namaza yaklaşmayın...” ayeti nazil oldu.”"

    556 "Ebu Davud'da şu rivayet de var: Ensardan bir zat kendisine (Hz. Ali'yi) ve Abdurrahman İbnu Avf'ı yemeğe çağırdı. “Rivayet, Hz. Ali'nin icabet ettiğini, akşam Namazında cemaate imamlık yaptığını belirtir ve hadisi(n devamını yukarıdaki gibi) zikreder."

    561 "Yine İbnu Abbas (radıyallahu anh) anlatıyor: “Abdurrahman İbnu Avf ve bir kısım arkadaşları, Mekke'de Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e gelerek şöyle dediler: “Biz müşrik iken izzet ve itibarı olan kimselerdik. Müslüman olduktan sonra zelil duruma düştük. (Müsaade edin müşriklere karşı koyalım). Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) onlara: “Ben affetmekle emrolundum. Sakın müşriklerle mücadeleye kalkmayın” dedi. Ancak, Medine'ye hicretten sonra Cenab-ı Hakk cihad emretti. Bu sefer onlar durakladılar. Bunun üzerine şu ayet nazil oldu: “Kendilerine: “Elinizi savaştan çekin, Namaz kılın, zekat verin” denenleri görmedin mi? Onlara savaş farz kılındığında, içlerinden bir takımı hemen, insanlardan, Allah'tan korkar gibi hatta daha çok korkarlar ve “Rabbimiz! bize savaşı niçin farz kıldın, bizi yakın bir zamana kadar te'hir edemez miydin?” derler. Ey Muhammed de ki: “Dünya geçimliği azdır, ahiret, Allah'a karşı gelmekten sakınan için hayırlıdır, size zerre kadar zulmedilmez” (Nisa, 77)."

    575 "Ya'la İbnu Ümeyye anlatıyor: “Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh)'a: “Ayet-i kerime'de: “Yerzüzünde sefere çıktığınız zaman, kafirlerin size fenalık yapacağından endişe ederseniz, Namazdan kısaltmanızda üzerinize bir vebal yoktur” (Nisa, 101) buyuruluyor. Şimdi ise halk emniyet içerisinde, buna rağmen, sefer halinde niye Namaz kasrediliyor (kısaltılıyor)” diye sordum. Bana şu cevabı verdi: “Senin gibi, ben de aynı şekilde merak ederek, bu meselede Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a sormuştum. Bana şu açıklamayı yapmıştı: “Namazın kısaltılması, Allah'ın sizlere yaptığı bir sadakadır. Rabbinizin sadakasını kabul edin.”"

    576 "Ümeyye İbnu Abdillah İbnu Halid merhumun anlattığına göre Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'e şöyle demiştir: “-Cenab-ı Hakk ayeti kerimede: “Kafirlerin size fenalık yapacağından endişe ederseniz, Namazdan kısaltmanızda üzerinize bir vebal yoktur” (Nisa, 101) diyerek (savaş ve korku halinde) kısaltmaya izin verdiği halde, seferde Namaz neye dayanılarak kısaltılır?” İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) şu cevabı verdi: “- Ey kardeşimoğlu! Bizler hep dalalette iken Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bize geldi ve dinimizi öğretti. Bize öğrettikleri arasında Namazı sefer sırasında iki rekat kılmak da var.”"

    592 "Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh) anlatıyor: Ömer: “Allah'ım, şarap hakkında bize tatminkar bir açıklamada bulun” diye dua etmişti ki Bakara suresinde bulunan şu ayet indi: “Sana içki ve kumarı sorarlar de ki: “İkisinde hem büyük günah ve hem insanlara bazı faydalar vardır. Günahları faydasından daha büyüktür.” (Bakara 219). Bunun üzerine Ömer (radıyallahu anh) çağırıldı ve ayet kendisine okundu. Ömer yine: “Allah'ım şarap hakkında bize tatminkar bir açıklamada bulun” dedi. Bir müddet sonra Nisa suresindeki: “Ey iman edenler! Sarhoşken ne dediğinizi bilene kadar, cünübken, -yolcu olan müstesna- gusledene kadar Namaza yaklaşmayın...” (Nisa, 43) ayeti nazil oldu. Ömer (radıyallahu anh) çağırıldı ve ayet kendine okundu. Ömer yine: “Allah'ım şarap hakkında bize tatminkar bir açıklamada bulun” dedi. Bir müddet sonra, Maide suresindeki ayet indi: “Ey iman edenler! İçki, kumar, putlar ve fal okları şüphesiz şeytan işi pisliklerdir. Bunlardan kaçının ki saadete eresiniz. Şeytan şüphesiz içki ve kumar yüzünden aranıza düşmanlık ve kin sokmak ve sizi Allah'ı anmaktan alıkoymak ister. Artık bunlardan vazgeçersiniz değil mi?” (Maide 90-91). Ömer yine çağırılıp ayet kendisine okundu. Bu sefer “Evet Rabbimiz vazgeçtik, vazgeçtik” dedi."

    595 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: Benu Sehm'den bir kişi, Tecimüd'-Dari ve Adiy İbnu Bedda ile birlikte yola çıktı. Es-Sehmi, hiç Müslüman bulunmayan bir yerde vefat etti. Terikesini Temin ve Adiyy getirdiler. Ancak (Sehmi'nin yakınları vasiyette adı geçen) gümüş işlemeli bir kabı (teslim edilen mallar arasında) bulamadılar. (Şikayet üzerine) Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bu hususta ikisine (Temim ve Adiyy'e) yemin ettirdi. Sonra kap Mekke'de bulundu. Kabın yanlarında bulunduğu kişiler: “Biz bunu Temin ve Adiyy'den aldık” diye yemin ettiler. Sehmi'nin yakınlarından iki kişi de kalkıp Allah'a yemin ederek: “Bizim şahitliğimiz o ikisinin şehadetinden daha doğrudur, kap da arkadaşımıza aittir” dediler. İbnu Abbas der ki şu ayet bunlar hakkında nazil oldu: “Ey iman edenler! Ölüm birinize geldiği zaman vasiyet ederken içinizden iki adil kimseyi, şayet yoklukta olup başınıza da ölüm müsibeti gelmişse, Namazdan sonra alıkoyacağınız, -şüpheleniyorsanız, “Akraba bile olsa yeminle hiçbir değeri değiştirmeyeceğiz, Allah'ın şahidliğini gizlemiyeceğiz, yoksa şüphesiz günahkarlardan oluruz” diye yemin eden- sizden olmayan iki kişiyi şahid tutun. Eğer bu şahidlerin günah işlemiş oldukları ortaya çıkarsa ölene kadar yakın hak sahibi diğer kişi bunların yerine geçer ve “bizim şahidliğimiz ikisininkinden de daha doğrudur, biz aşırı gitmedik, yoksa şüphesiz zulmedenlerden oluruz” diye Allah'a yemin ederler. Bu, şahitliği gerektiği gibi yapmalarını veya yeminlerinden sonra yeminlerin kabul edilmesinden korkmalarını daha iyi sağlar. Allah'tan sakının, dinleyin, Allah fasık kimselere yol göstermez” (Maide, 106-108);"

    638 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Ci'rane umresinden dönünce Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh)'i haccın başında emir olarak yolladı. Onunla birlikte biz de vardık, el-Arc mevkiinde iken (es-salatu hayrun minen nevm) diye çağrıda bulundu. Bir müddet sonra da tekbir getirmek üzere doğrulduğu sırada arka tarafından kulağına bir deve sesi geldi. Bunun üzerine tekbiri bıraktı ve “Bu ses, dedi, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın devesi Ced'a'nın sesi, muhakkak ki hacc konusunda Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) yeni bir karara varmıştır, belki de bu, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın kendisidir, bu durumda Namazı birlikte kılarız.” dedi. Devenin sırtındaki Ali (radıyallahu anh) idi. Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh) ona: “Hacc emiri olarak mı geldin, elçi olarak mı?” diye sordu. Hz. Ali (radıyallahu anh): “Elçi olarak geldim, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) beni Berae suretiyle gönderdi. Onu hacc mahallerinde halka okuyup tebliğ edeceğim” dedi. Sonra kurban günü geldi. Arafat'ı terketti. Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh) dönünce, tekrar halka hitabetti. Onlara Arafat'ı terketme (adabın)dan kesimlerinden (vesair) menasiklerinden sözetti. Sözü bitince, yine Hz. Ali (kerremallah vechehu) ayağa kalktı, halka, Berae suresini sonuna kadar okudu. Nefru'l-evvel günü (Mina'dan Mekke'ye hareket günü) Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh) kalktı ve halka bir hitabede daha bulundu. Mina'yı nasıl terkedeceklerini, nasıl taşlama yapacaklarını tarif etti, haccın menasikini öğretti. Konuşmasını bitirince fecirden Hz. Ali (radıyallahu anh) kalktı. Halka Berae suresini sonuna kadar (bir kere daha) okudu.”"

    640 "en-Nu'man İbnu Beşir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın minberinin yanında idim. Bir adam: -”Ben Müslüman olduktan sonra başka bir amelde bulunmamış olmama kıymet vermem, ancak hacılara su dağıtmam hariç” dedi. Bir diğeri: -”Ben de Müslüman olduktan sonra başka bir iş yapmamış olmama ehemmiyet vermem, ancak Mescid-i Haram'ı imar edip bakımını yapmam hariç” dedi. Bir üçüncüsü de: -”Allah yolunda cihad, söylediklerinizden daha üstün bir ameldir” dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh) onlara müdahale ederek konuşmalarını menetti ve: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın minberinin yanında sesinizi yükseltmeyin, bugün cumadır. Namazı kılınca ben huzura girer, ihtilaf ettiğiniz hususu sorarım” dedi. Arkadan Cenab-ı Hakk şu ayeti indirdi: “Hacca gelenlere su vermeyi, Mescid-i Haram'ı onarmayı Allah'a ve ahiret gününe inananla, Allah yolunda cihad edenle bir mi tuttunuz? Allah katında bir olmazlar, Allah zulmeden milleti doğru yola eriştirmez. İnanan, hicret eden ve Allah yolunda mallarıyla, canlarıyla cihad eden kimselere Allah katında en büyük dereceler vardır. işte kurtulanlar onlardır” (Tevbe, 19-20)."

    649 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: Abdullah İbnu Übey İbni Selül öldüğü zaman oğlu (radıyallahu nah) Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın huzur-i alilerine çıkıp, mübarek gömleklerini babasına kefen olarak vermesini talep etti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) talebi kabul edip verdi. Bunun üzerine, babasının cenaze Namazını kıldırıvermesini talep etti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bu talebi de kabul etti ve Namaz kıldırmak üzere kalktı. Ancak, Hz. Ömer (radıyallahu anh) kalkarak Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın elbisesinden tuttu ve: “Ey Allah'ın Resulü, Rabbin seni, ona Namaz kılmaktan men etmişken, sen nasıl ona Namaz kılarsın?” diye müdahale etti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Allah beni muhayyer bırakmıştır, zira: “Onların ister bağışlanmasını dile, ister dileme, birdir. Onlara yetmiş defa bağışlanma dilesen de Allah onları bağışlamayacaktır” (Tevbe, 80) buyurmaktadır. ben yetmişden de fazla bağışlama talebinde bulunacağım” dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh): “Ama, o münafıktır!” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buna rağmen onun ardından Namaz kıldı. Bunun üzerine Cenab-ı Hakk şu ayeti inzal buyurdu: “Onlardan ölen hiç kimse için ebediyyen Namaz kılmayacaksın, mezarı başında da durmayacaksın. Çünkü onlar Allah ve Resûlüne inanmadılar, fasık olarak öldüler” (Tevbe, 84) Hz. Ömer (radıyallahu anh) der ki: “Sonra o gün Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a karşı izhar ettiğim cür'ete hayret ettim. Allah ve Resûlü daha iyi bilirler.” (Bu son cümlenin İbnu Abbas'ın sözü olma ihtimali de mevcuttur). Tirmizi'nin rivayetinde şu ziyade var: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bu ayetten sonra münafıkların cenaze Namazını kılmadı.”"

    652 "Muhammed İbnu Şihab ez-Zühri anlatıyor: “Bana Abdurrahmen İbnu Abidllah İbni Ka'b İbni Malik nakletti: Abdullah İbnu Ka'b -ki babası Ka'b gözlerini kaybettiği zaman kardeşleri değil, kendisi babasına rehberlik etmişti- kavmi içinde Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)7ın ashabının hadislerini en iyi bilen ve en iyi öğrenmiş olanıydı. Abdullah dedi ki: “Babam Ka'b İbnu Malik'in, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Tebük seferine çıktığı zaman, sefere katılmayışı ile ilgili hikayeyi kendisinden dinledi. Şöyle anlatmıştı: “Ben Tebük gazvesi hariç Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın çıkardığı gazvelerden hiçbirine katılmamazlık etmemiştim. Gerçi Bedir gazvesine iştirak etmedim. Ancak buna katılmayanlardan kimseyi Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) kınamadı. O seferde Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ve Müslümanlar savaşı değil, Kureyş'in kervanını ele geçirmeyi düşünüyorlardı. Ne var ki Cenab-ı Hakk bunlarla düşmanı beklenmedik anda karşı karşıya getirdi. Ben Akabe gecesinde İslam'la müşerref olup ilk andlaşmayı yaptığımız esnada Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'la beraberdim. Ben Akabe'de hazır bulunmayı Bedir'de hazır bulunmaya değişmem, halk Bedir gazasını Akabe biatından daha çok ansa da. Benim Tebük seferinden geri kalışımla ilgili habere gelince, gerçekten ben hiçbir zaman, o sıradaki kadar güçlü ve zengin olmamıştım. Allah'a kasemle söylüyorum, daha önce hiçbir zaman iki devem olmamıştı. Ama o gazve sırasında iki tane binmeye mahsus devem vardı. Bir de Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) gazaya niyet etti mi mübhem ifadeler kullanarak asıl hedefi belli etmezdi. Fakat bu gazvede öyle yapmadı. Çünkü Tebük seferi çok sıcak bir mevsimde oluyordu. Uzak bir seferi ve tehlikeleri göze almış, büyük bir düşmanı hedef edinmişti. Müslümanlar gazve hazırlıklarını tam yapsınlar diye durumu bütün ciddiyetle açıklamış, gidecekleri istikameti gizlemeksizin bildirmişti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'la sefere katılacak Müslümanlar pek çoktu. Askerlerin künyelerini kayıt defteri almıyordu. Kayıt defterinden maksat künyelerin yazıldığı divandı.” Ka'b (rivayetine devamla) der ki: “Pek az kimse gözden kaybolmayı (katılmamayı) arzu ediyordu. Bunlar da vahiy gelmedikçe, gizlendikleri, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) tarafından bilinilemiyeceğini zanneden kimselerdi. Bu gazve, tam meyvelerin erdiği, gölgelerin iyice tatlılaştığı bir zamana rastlamıştı. Ben de meyve ve gölgeye düşkün bir kimseydim. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ve Müslümanlar yol hazırlığı yaptılar. Ben de onlarla yol hazırlığı yapmak üzere sabahleyin evden çıkar (kararsızlık içinde) hiçbir şey yapmadan geri dönerdim. Kendi kendime: “Bu da bir şey mi, dilersem hazırlığı çabucak yapabilirim” diye teselli olur, avunurdum. Bu hal böylece devam etti. Öyle ki, başkaları ciddi ciddi hazırlığını tamamlamıştı. Derken Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ve Müslümanlar yola çıktılar. Ben hala hiçbir hazırlık yapmamıştım. Yine hazırlık için gittim geldim ama bir şey yap"

    660 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam gelerek: “Ey Allah'ın Resulü! Ben şehrin öbür tarafında bir kadına elledim, cima yapmaksızın onunla nefsimi tatmin ettim. Ve işte ben buradayım, istediğin cezayı ver” dedi. Hz. Ömer atılarak: “Allah seni örtmüş, keşke sen de kendini örtüp açıklamasaydın” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) hiçbir cevap vermedi. Adam kalkıp gitti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) peşine bir adam göndererek onu çağırtıp şu ayeti okudu: “Gündüzün iki ucunda ve gecenin gündüze yakın zamanlarında Namaz kıl. Doğrusu iyilikler kötülükleri giderir... Bu, öğüt kabûl edenlere bir öğüttür” (Hûd, 114). Bunun üzerine bir adam: “Ey Allah'ın Resulü bu hüküm sadece soru sahibi için mi (başkasına da şamil mi)?” diye sordu. Resûlulah (aleyhissalatu vesselam): “Herkes için” cevabını verdi."

    669 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın arkasında çok güzel bir kadın Namaz kılıyordu. Cemaatten bazıları onu görmemek için ön safa kaçıyor, (münafık ve cahil takımından) bazıları da en arka safa geliyor, rükuya vardığı zaman koltuğunun altından ona bakıyordu. Bu durum üzerine Cenab-ı Hakk şu ayeti indirdi: “Andolsun, sizden öne geçenleri de biz biliriz, geri kalanları da biz biliriz” (Hicr, 24)."

    680 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma), “Güneşin kayması (dülûku'ş-şems) anından gecenin kararmasına kadar güzelce Namaz kıl” (İsra, 78) ayetinde geçen dülûku'ş-şems'ten maksad, “güneşin meyli” derdi."

    682 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)'nin rivayetine göre, “...Sabah Namazı şahidlidir” (İsra, 78) ayeti hakkında Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şu açıklamayı yapmıştır: “Onda gece melekleri de gündüz melekleri de, hazır bulunurlar”"

    689 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma), “... Ey Muhammed Namaz kılarken sesini yükseltme, gizli de okuma, ikisi ortasında bir yol tut” (İsra, 110) ayeti hakkında şu açıklamayı yaptı: “Bu ayet, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın gizli (tebligatta) bulunduğu sırada nazil olmuştur. O zaman sesini yükseltince müşrikler işitiyor ve Kur'an'a onu indirene, onu getirene küfrediyorlardı. Allah Teala Hazretleri, “Namazını açıktan yapma.” yani “açıktan, yüksek sesle okuma, ta ki müşrikler duymasın, ashabın işitmeyecek kadar da kısma” buyurarak ikisi arası, yani seslilikle sessizlik ortası bir yol tutmasını emretti.”"

    690 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) diyor ki: “Şu ayet dua hakkında nazil olmuştur: “(Ey Muhammed) Namaz kılarken sesini yükseltme, gizli de okuma...” (İsra, 110)."

    721 "İkrime (radıyallahu anh) anlatıyor: “Irak ahalisinden bir grub İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'a dediler ki: - Şu ayet hakkında ne dersiniz? “Ey iman edenler! Ellerinizin altında olan köle ve cariyeler ve sizden henüz erginliğe ermemiş olanlar sabah Namazından önce, öğle sıcağından soyunduğunuzda ve yatsı Namazından sonra yanınıza gireceklerinde üç defa izin istesinler. Bunlar sizin için açık bulunabileceğiniz üç vakittir. Bu vakitlerin dışında birbirinizin yanına girip çıkmakta, size de, onlara da bir sorumluluk yoktur. Allah size ayetlerini böyle açıklar. Allah bilendir. Hakim'dir” (Nur 58). Cenab-ı Hakk burada kesin emirde bulunduğu halde biz bunları tatbik etmiyoruz, dediler. İbnu Abbas (radıyallahu anhüma): “Allah mü'minlere karşı halim ve rahimdir. Onları örtmeyi sever. İnsanlar o zaman evlerinde ne örtü ne de perde kullanmıyorlardı. Bazan hizmetçisi veya evladı veya yetimesi, kişi ehlinin üzerinde iken çıkagelirdi. Cenab-ı Hakk bunun üzerine, mezkur avret vakitlerinde izin istemeyi emretti. Böylece Allahu Teala onlara örtü ve hayır getirdi. Ne var ki, hala bu emirle amel eden tek kişi görmedim.”"

    735 "Hz. Enes (radıyallahu anh), “Yanları yataklarından uzaklaşır, korku ve ümid ile Rablerine dua ederler..” (Secde 16) mealindeki ayetin, Atame denen yatsı Namazını bekleyenler hakkında indiğini söylemiştir.”"

    736 "Hz. Enesin rivayeti Ebu Davud'da şu şekilde gelmiştir: Müslümanlar, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) zamanında) akşamla yatsı arasında nafıle Namaz kılıyorlardı. Bunun üzerine “Yanları yataklarından uzaklaşır, korku ve ümid ile Rablerine dua ederler..:' ayeti nazil oldu.” Hasan Basri merhum: “Ayet-i kerime kıyamu'l-leyl yani gece Namazı ile ilgilidir, o kastedilmektedir” demiştir."

    740 "İbnu Abbas (radıyallahu anhûma): “Allah bir adamın içinde iki kalp yaratmadı...” (Ahzab, 4) mealindeki ayet hakkında şunu söylerdi: “Bir gün, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) Namaz kılmak için kalkmıştı, Namazda bir hata yaptı. Cemaatte onunla Namaz kılan münafıklar derhal: “Bakın, bunun iki kalbi var, bunlardan biri sizinle, biri onlarla (Ashabıyla)” dediler. İşte onların bu sözü üzerine bu ayet nazil oldu.”"

    786 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Sabah Namazı sırasında Ten'im dağından seksen kişi Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın üzerine geldiler. Niyetleri onu öldürmekti. Yakalandılar. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) onları serbest bıraktı. Bunun üzerine şu ayet indi. (mealen): “Sizi onlara üstün kıldıktan sonra, Mekke bölgesinde, onların ellerini sizden, sizin ellerinizi onlardan geri tutan, savaşı önleyen O'dur...” (Feth, 24)."

    793 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma), “Gecenin bir cüz'ünde ve secdelerin arkalarında da onu tesbih et” mealindeki ayette geçen “secdelerin arkalarında” tabiriyle ilgili olarak: “Cenab-ı Hakk, tesbihi, bütün Namazların ardından yapmayı emretmektedir” demiştir."

    794 "Hz. Enes (radıyallahu anh), “Onlar gecenin (ancak) az bir kısmında uyurlardı” (Zariyat, 17) mealindeki ayet hakkında şu açıklamayı yaptı: “Onlar akşamla yatsı arasında Namaz kılarlardı.” Bir rivayette şu ziyade var: “Böylece yanları yataklarından uzaklaşır” (Secde,16)."

    796 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'ın rivayetine göre, Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Gecenin bir kısmında ve yıldızların batışından sonra dahi tesbih et” (Tur, 49) ayetinde geçen “yıldızların batışından sonra” kılınacak Namazın (idbare's-sücud), sabahın farzından önce kılınan iki rekat; (Kaf suresinde geçen) edbare's-sücud ile de akşamın farzından sonra kılınan iki rek'at olduğunu söylemiştir.”"

    817 "Ali İbnu Ebi Talib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ey iman edenler, siz Peygambere mahrem bir şey arzetmek istediğiniz vakit bu mahrem konuşmanızdan evvel sadaka verin. Bu sizin için daha hayırlı, daha temizdir. Fakat bulamazsanız Şüphe yok ki Allah çok mağfiret edici, çok esirgeyicidir” (Mücadele, 12) mealindeki ayet nazil olduğu zaman Hz. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bana: “ (Bu sadakanın) bir dinar olmasına ne dersin?” diye sordu. Ben: “- Bu miktar çoktur, takat getiremezler” dedim. “ Yarım dinara ne dersin?” dedi. “- Ona da takat getiremezler” dedim. “ Öyleyse ne kadar o1sun?” dedi. “- Bir kıl (ağırlığında altın) miktarı” dedim. “ Sen de pek parasızsınl” dedi. Bunun üzerine şu ayet indi: “Mahrem konuşmanızdan evvel sadakalar vereceğinizden korktunuz mu? Çünkü işte yapmadınız. (Bununla beraber) Allah sizin tevbelerinizi kabul etti. O halde Namazı kılın. Zekatı verin. Allah ve Peygamberine (diğer emirlerinde de) itaat edin. Allah ne yaparsanız hakkıyla haberdardır” (Mücadele,13). Hz. Ali (radıyallahu anh) der ki: “Allah, benim sebebimle bu ümmetin mükellefıyetini hafıfletti.”"

    829 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'le birlikte Namaz kılarken yiyecek maddesi taşıyan bir kervan geldi. Cemaatte bulunanlar, (camiyi bırakıp) kervanı karşılamaya koştular. Camide on iki kişi kaldı. Hz. Ebu Bekir ve Ömer (radıyallahu anhüma) kalanlar arasındaydı. Bu durum üzerine şu ayet nazil oldu. (mealen): “Onlar bir ticaret, yahud bir oyun, bir eğlence gördükleri zaman ona yönelip dağıldılar. Seni ayakta bıraktılar. De ki: Allah nezdindeki (sevab, mü'minler için) eğlenceden de, ticaretten de hayırlıdır. Allah, rızık verenlerin en hayırlısıdır” (Cum'a, 11)."

    836 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) balı ve tatlı şeyleri severdi. Ayrıca, ikindi Namazlarını kıldıktan sonra (hergün) kadınlarını teker teker ziyaret eder, her birine yaklaşır (sohbette bulunurdu.) Bu ziyaretlerinin birinde Hz. Hafsa (radıyallahu anha)'nın yanına girmişti. Bu defa onun yanında, her zamanki kaldığı mutad müddetten fazla kaldı. Ben bunu kıskanarak sebebini (Resûlullah'ın diğer hanımlarından) sordum. Bana: “Yakınlarından bir kadın Hafsa'ya bir okka (Taif) balı hediye etti, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a ondan şerbet yapıp ikram etmiş olmalı, (o da şerbet hatırına sohbetini biraz uzatmıştır)” dediler. Ben: “- Öyleyse, kasem olsun biz de ona mutlaka bir hile kurmalıyız!” dedim. Sevde (radıyallahu anha)'ye: “- (Hafsa'dan sonra sıra senin) O girince sana yaklaşacak. Sana yaklaşınca O'na: “Ey Allah'ın Resûlü! Sen megafıh mi yedin?” diyeceksin. (Ben biliyorum ki, o sana:) “Hayır!”diyecek. O zaman sen de: “Öyleyse senden burnuma gelen bu koku da ne?” diyeceksin.” Bir rivayette Hz. Aişe şu açıklamayı yapar: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) kendisinde kötü bir koku hissedilmesine tahammül edemez, buna çok üzülürdü (Bu sebeple gerçeği. itiraf ederek) muhakkak “Hafsa bana bal şerbeti ikram etti” diyecek. O zaman sen kendisine “Demek ki arı, balını urfut ağacından almış” diyeceksin. (Senden sonra bana uğradığı zaman) ben de böyle hareket edip aynı şeyleri söyleyeceğim. Ey Safıyye, sana uğradığı zaman sen de aynı şeyleri söyle! dedim.” Hz. Aişe anlatmaya devam etti: “Sevde (bilahere bana) dedi ki: “Kendinden başka ilah bulunmayan Allah'a kasem olsun, bana tenbih ettiğin şeyleri, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) kapıdan görünür görünmez, senden korktuğum için (unutmadan) hemen söylemek istedim.” Ne ise, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) kendisine yaklaşınca Sevde: “Ey Allah'ın Resûlü meğafır mi yediniz?” der: “Hayır!” cevabını alır. Bunun üzerine aralarında şu konuşma geçer: “- Öyleyse bu koku da ne?” “ Hafsa bana bal şerbeti ikram etti. “ “- Demek ki arı urfut yemiş.” Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatmaya devam ediyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bana uğrayınca ben de aynı şeyleri söyledim. Keza, Safıyye (radıyallahu anha)'ye uğrayınca o da aynı şeyleri söyledi. Müteakiben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Hafsa (radıyallahu anha)'nın yanına girince: “- Ey Allah'ın Resûlü sana o şerbetten ikram edeyim mi?” diye sorar. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “- Hayır, ihtiyacım yok!” cevabını verir. (Bu durumu işittiği zaman) Sevde (radıyallahu anha): “- Allah'a kasem olsun balı ona haram ettik!” dedi. Ben kendisine: “- Sus, (sesini çıkarma)” dedim.”"

    844 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) şöyle demiştir: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam), cinlere Kur'an okumadığı gibi, onları görmedi de. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bir grup ashabıyla Ukaz panayırına gitmek niyetiyle yola çıktı. Bu esnada, şeytanlarla, semadan gelen haber arasına engel konmuş idi. (Bundan dolayı, mutad olarak semadan haber getiren) şeytanlar üzerine şahablar gönderildi. Böylece şeytanlar kavimlerine (eli boş ve habersiz) döndüler. Kavmi: “- Ne var, niye (boş) döndünüz?” diye sordular. Onlar: “- Bizimle semavi haber arasına mania kondu, üzerimize şahablar gönderildi. (Biz de kaçıp geri geldik)” dediler. “- Bu, dediler, yeni zuhur eden bir şey sebebiyle olmalı, arzın doğusunu ve batısını dolaşın, (bu engel hakkında bir haber getirin).” (Yeryüzünü taramak üzere gruplar halinde yola çıktılar. Bunlardan) Tihame tarafına giden bir grup, (Ukaz panayırına giderken yolda ashabıyla sabah Namazı kılmakta olan Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e (Nehle denen yerde) rastladı. Kur'an-ı Kerim'in tilavetini duyunca durup kulak kabarttılar. “- Bizimle semavı haber arasına engel olan şey işte bu!” deyip kavimlerine döndüler. Onlara şöyle dediler: “- Biz hakiki hayranlık veren bir Kur'an dinledik ki o, Hakk'a ve doğruya götürüyor. Bundan dolayı biz de ona iman ettik. Rabbimize (bundan sonra) hiçbir şeyi asla ortak tutmayacağız..” (Cin 1-2) Bunun üzerine Cenab-ı Hakk Peygamberine (aleyhissalatu vesselam) vahyederek durumu bildirdi: “(Habibim) de ki: Bana şu hakikatler vahyolunmuştur: “Cinden bir zümre (benim Kur'an okuyuşumu) dinlemiş de (şöyle) söylemişler: “Bize, hakiki hayranlık veren bir Kur'an dinledik ki o, Hakk'a ve doğruya götürüyor...” (Cin 1-Cin'in sözü 15. ayette biter)."

    845 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) Müzzemmil suresinde geçen: “Ey (esvabına) bürünen (habibim), gecenin birazı hariç olmak üzere kalk, yarısı miktarınca, yahud ondan birazını eksilt. Yahut (o yarının) üzerine (ilave edip) artır. Kur'an'ı da açık açık tane tane oku...” (Müzzemmil 1- 4) ayetleri hakkında şu açıklamayı yaptı: Bu ayeti, aynı surede yer alan: “...O, buna sizin takat getiremiyeceğ'inizi bildiğ'i için size karşı (ruhsat canibine) döndü. Artık Kur'an'dan kolay geleni okuyun...”(Müzzemmil 20) müteakip bir ayet neshetti.” İbnu Abbas (radıyallahu anh) devamla, surede geçen: “Şüphesiz gece kalkışı daha te'sirli ve o zaman okumak daha elverişlidir” (6. ayet) mealindeki ayette geçen, “gece kalkışı”ndan murad, gecenin evvelidir. Böylece mana şu oluyor: “Gecenin evvelinde kalkmak, gece Namazı olarak Allah'ın size farz kıldığı ibadeti yerine getirmenize daha elverişlidir.” Bunun sebebi şudur: İnsan bir kere uyudu mu, ne zaman uyanacağını bilemez. “Şüphesiz gece kalkışı daha tesirli ve o zaman okumak daha elverişlidir” ayetinde geçen “okumak daha elverişlidir”den maksada gelince “Kur'an'ı anlamak, Kur'an'da fıkıh sahibi olmak” demektir. İbnu Abbas, “Gündüzleyin seni uzun uzun alıkoyacak işler var” (7. ayet) mealindeki ayeti de, “Kur'an okumaktan çokca uzak kalmak” şeklinde anlamıştır."

    860 "Ebu Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) mescidde iken huzuruna girdim. Bana: “- Ey Ebu Zerr mescide tahiyye (selam vermek) gerekir” buyurdu. Ben: “- Mescide verilecek selam nedir?” diye sorunca: “ (Girince) kılacağın iki rek'at Namazdır” dedi. Ben: “- Ey Allah'ın Resûlü, Hz. İbrahim ve Hz. Musa'nın suhuf1arında olanlardan herhangi bir şey size indirildi mi?” diye sordum, şu cevabı verdi: “ Ey Ebu Zerr! (Evet, şu mealdeki ayetler indi deyip okudu:) “Şüphesiz iyi temizlenen ve Rabbinin adını zikredip de Namaz kılan kimse umduğuna erişmiştir. Belki siz dünya hayatını (ahiretten) üstün tutarsınız. Halbuki ahiret daha hayırlı, daha süreklidir. Şüphesiz ki bunlar evvelki sahifelerde, İbrahim ile Müsa'nın sahifelerinde de vardır” (A'la,14-19). Ben tekrar sordum: “- Ey Allah'ın Resûlü, Hz. İbrahim ve Hz. Musa (aleyhimasselam)'nın suhuflarında ne vardı?” “ Bunlarda, dedi, hep ibretli şeyler vardı. (mesela şöyle denmişti): “Ölümü görüp bildiği halde gamsız-kedersiz yaşayana şaşarım. Cehenneme kesinlikle inandığı halde gülene şaşarım. İçinde yaşayanlarla birlikte dünyanın devamlı değiştiğini görüp de ondan tatmin bulana şaşarım. Kadere inanıp da (haram-helal ayırımı yapmadan hırsla mal peşinde) yorulana şaşarım. Ahiret hesabına inanıp da o maksadla çalışmayana şaşarım.”"

    861 "İmran İbnu'l-Husayn (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a (Fecr suresinin baş tarafında geçen) “tek” ve “çift” tabiriyle ne kastedildiği sorulmuştu, şu cevabı verdi: “Bunlar Namazlardır. (Bildiğiniz gibi) bazısı çifttir, bazısı da tektir.”"

    865 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaz kılarken Ebu Cehil gelip, hiddetle: “Ben seni bundan yasaklamadım mı? Ben seni bundan yasaklamadım mı? Ben seni bundan yasaklamadım mı?” dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) Namazdan çıkıp, Ebu Cehil'i (davranışı sebebiyle) sertce azarladı. Bunun üzerine Ebu Cehil: “Biliyorsun ki Mekke'de adamı en çok olan benim (bana baskın çıkmaya gücün yetmez)” dedi. Onun bu sözüne mukabil Cenab-ı Hakk şu ayeti inzal buyurdu: “Haydi meclisini çağırsın, biz de zebanileri çağırırız” (Alak 17-18.) İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) der ki: “Allah'a kasem olsun adamlarını çağırsaydı, herifi, Allah'ın zebanileri anında yakalayacaklardı.”"

    882 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bir gün mescidde iken hafıf bir uyku kestirmesi yaptı, sonra gülerek başını kaldırdı. Kendisine: “Ey Allah'ın Resülü, niçin gülüyorsunuz?” diye sorulunca: “ Bana az önce şu süre nazil oldu” deyip besmele çekti, sonuna kadar Kevser süresini okudu: “Bismillahirrahmanirrahim, Ey Muhammed! Doğrusu sana pek çok nimet vermişizdir. Öyleyse Rabbin için Namaz kıl, kurban kes. Doğrusu adı sanı ortadan kalkacak olan, sana kin tutan kimsedir” (Kevser 1-3). Resûlullah kıraatı tamamlayınca sordu: “Kevser'in ne olduğunu biliyor musunuz?” Biz: “- Allah ve Resûlü bilir” dedik. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) açıkladı: “Bu bir nehirdir. Rabbim onu bana vadetmiştir. O nehir üzerinde pek çok hayırlar var. Bu bir havuzdur da. Kıyamet günü ümmetim onun başında (su içmek üzere) toplanacak. Bu havuzdaki maşrapalar gökteki yıldızlar kadar çoktur. Derken içlerinden bir kul çıkarılıp atılacak. Ben müdahale edip: “Ey Rabbim (onu niye atıyorsun) o benim ümmetimdendir?” diyeceğim. Ancak Cenab-ı Hakk: “Bunlar senden sonra ne bid'atler işlediler senin haberin yok” diyecek.”"

    895 "Ukbe İbnu Amir (radıyallahu anh) Tirmizi'de gelen bir rivayette der ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), bana, her Namazın arkasından Muavvizeteyn'i okumamı emretti.”"

    896 "Abdullah İbnu Hubeyb (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hafif bir yağmur ve karanlığa maruz kalmıştık. Bize Namaz kıldırsın diye Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı bekledik.” (Ravi der ki; Abdullah İbnu Hubeyb şu manada birşeyler daha söyledi: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) çıktı ve: “ Söyle !” dedi. Ben: “- Ne söyliyeyim?” diye sordum. Bunun üzerine; “ Akşama ve sabaha erince Kul hüvallahu ahad ve Muavvizeteyn sûrelerini üçer kere oku. Bu sana, her şeye karşı yeterlidir” dedi."

    906 "Ebû Said (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) mescidde i'tikaf'a girmişti. Cemaatin Kur'an'ı cehri olarak okuduklarını işitti. Perdeyi aralayıp şöyle seslendi: “Bilin ki, herkes Rabbine hususi şekilde münacaatta bulunuyor, bir birinizi (seslerinizle) rahatsız etmeyin. Biriniz okurken (veya Namazda iken) diğerinin kıraatini bastırmasın.”"

    919 "Abdullah İbnu Amr İbni'l-As'ın daha önce zikri geçen: “Bana haber verildi ki sen gündüzleri oruç tutuyor, geceleri de Namaz kılıyormuşsun, doğru mu?..” diye başlayan hadis bu konuya girer."

    920 "Abdurrahman İbnu Abdi'l-Kari (rahimehullah) anlatıyor: “Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh)'ın şöyle söylediğini işittim: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim geceleyin hizbini veya hizbinden bir kısmı okumadan uyursa bunu sabah Namazı ile öğle Namazı arasında tamamlasın. Bu takdirde, sanki gece (mütad vaktinde) okumuş gibi aynı Sevaba nail olur.”"

    921 "Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hişam İbnu Hakim İbni Hizam'ı, Furkan süresini farklı şekillerde okurken dinledim. Resûlullah ( aleyhissalatu vesselam) bana bu şekillerden hiçbiriyle okumamıştı. Namazın içinde adamın üzerine atılacak oldum. Kendimi zorla zabtedip Namazı bitirmesini bekledim. Selamı verir vermez ridasından tutup kendime doğru çektim ve: “Sana bu süreyi (böyle okumayı) kim öğretti?” diye sordum. Hişam: “Onu bana Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) öğretti!” demez mi! (Tepem attı): “- Yalan söylüyorsun, onu Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bana da öğretti, ama senin okuduğuna hiç benzemiyor!” dedim. Adamı derdest edip doğru Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a götürdüm. “- Ey Allah'ın Resûlü, dedim, bu adamı Furkan süresini, bana hiç okumadığın çok farklı şekillerde okuyor gördüm!” Resûlullah, sükünetle: “ Hele yakasını sal!” diye emretti ve ona dönerek: “ Ey Hişam oku bakalım!” dedi. Hişam, kendisinden işittiğim şekilde, süreyi yeniden okudu. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bana yönelerek: “ Evet, süre bu şekilde indirildi!” buyurdu. Sonra bana: “ Ey Ömer, dedi. Sen de oku!” Aynı süreyi ben de, bana öğretmiş olduğu şekilde okudum. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şu açıklamayı yaptı: “ Evet süre bu şekilde (de) nazil oldu. Biliniz ki, bu Kur'an yedi harf (şekil) üzere indirilmiştir. Bunlardan hangisi kolayınıza gelirse onunla okuyun.”"

    941 "Semüre İbnu Cündeb (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) sık sık: “Sizden bir rüya gören yok mu?” diye sorardı. Görenler de, O'na Allah'ın dilediği kadar anlatırlardı. Bir sabah bize yine sordu: “ Sizden bir rüya gören yok mu ?” Kendisine: “- Bizden kimse bir Şey görmedi!” dediler. Bunun üzerine: “ Ama ben gördüm” dedi ve anlattı: “Bu gece bana iki kişi geldi. Beni alıp haydi yürü! dediler. Yürüdüm. Yatan bir adamın yanına geldik. Yanıda biri, elinde bir kaya olduğu halde başucunda duruyordu. Bazan bu kayayı başına indirip onunla başını yarıyordu, taş da sağa sola yuvarlanıp gidiyordu. Adam taşı takip ediyor ve tekrar alıyordu. Ama, başı eskisi gibi iyileşinceye kadar vurmuyordu. İyileştikten sonra tekrar indiriyor, önceki yaptıklarını aynen yeniliyordu. Beni getirenlere: - Sübhanallah ! nedir bu ? dedim. Dinlemeyip: - Yürü! Yürü! dediler. Yürüdük, sırtüstü uzanmış birinin yanına geldik. Bunun da yanında, elinde demir kancalar bulunan biri duruyordu. Adamın bir yüzüne gelip, çengeli takıp yüzünün yarısını ensesine kadar soyuyordu. Burnu, gözü enseye kadar soyuluyordu. Sonra öbür tarafına geçip, aynı şekilde diğer yüzünün derisini de ensesine kadar soyuyordu. Bu da, yüz derileri iyileşip eskisi gibi sıhhate kavuşuncaya kadar bekliyor, sonra tekrar önce yaptıklarını yapmaya başlıyordu. Ben burada da: - Sübhanallah, nedir bu? dedim. Cevap vermeyip: - Yürü ! Yürü ! dediler. Beraberce yürüdük. Fırın gibi bir yere geldik. İçinden birtakım gürültüler, sesler geliyordu. Gördük ki, içinde bir kısım çıplak kadınlar ve erkekler var. Aşağı taraflarından bir alev yükselip onları yalıyordu. Bu alev onlara ulaşınca çığlık koparıyorlardı. Ben yine dayanamayıp: - Bunlar kimdir? diye sordum. Bana cevap vermeyip: - Yürü ! Yürü ! dediler. Beraberce yürüdük. Kan gibi kırmızı bir nehir kenarına geldik. Nehirde yüzen bir adam vardı. Nehir kenarında da yanında bir çok taş bulunan bir adam duruyordu. Adam bir müddet yüzüp kıyıya doğru yanaşınca yanında taşlar bulunan kıyıdaki adam geliyor, öbürü ağzını açıyor bu da ona bir taş atıp kovalıyordu. Adam bir müddet yüzdükten sonra geri dönüp adama doğru yine yaklaşıyordu. Her dönüşünde ağzını açıyor, kıyıdaki de ona bir taş atıyordu. Ben yine dayanamayıp: - Bu nedir? diye sordum. Cevap vermeyip yine: - Yürü ! Yürü ! dediler. Beraberce yürüdük. Çok çirkin görünüşlü bir adamın yanına geldik. Böylesi çirkin kimseyi görmemişsindir. Bunun yanında bir ateş vardı. Adam ateşi tutuşturup etrafında dönüyordu. Ben yine: - Bu nedir? diye sordum. Cevap vermeyip: - Yürü ! Yürü ! dediler. Beraberce yürüdük. İri iri ağaçları olan bir bahçeye geldik. İçerisinde her çeşit bahar çiçekleri vardı. Bu bahçenin içinde çok uzun boylu bir adam vardı. Semaya yükselen başını neredeyse göremiyordum. Etrafında çok sayıda çocuklar vardı. Ben yine: - Bunlar kimdir? dedim. Cevap vermeyip: - Yürü ! Yürü ! dediler. Beraberce"

    946 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) zamanında kişi, bir rüya görecek olsa onu aleyhissalatu vesselam efendimize anlatırdı. O sıralarda ben genç, bekar bir delikanlıydım, mescidde yatıp kalkıyordum. Bir gün rüyamda, iki meleğin beni yakalayıp cehennemin kenarına kadar getirdiklerini gördüm. Cehennem kuyu çemberi gibi çemberlenmişti. Keza (kova takılan) kuyu direği gibi iki de direği vardı. Cehennemde bazı insanlar vardı ki onları tanıdım. Hemen istiazeye başlayıp üç kere: “Ateşten Allah'a sığınırım” dedim. Derken beni getiren iki meleği üçüncü bir melek karşılayıp, bana: “Niye korkuyorsun? (korkma)” dedi. Ben bu rüyayı kızkardeşim Hafsa (radıyallahu anha)'ya anlattım. Hafsa da Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a anlatmış. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “- Abdullah ne iyi insan, keşke bir de gece Namazı kılsa!” demiş. Salim der ki: “Abdullah bundan sonra geceleri pek az uyur oldu!”"

    970 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyalahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'tan bir gün sordular: “- Ey Allah'ın Resûlü! Allah yolunda yapılan cihada hangi amel denk olur?” “ (Başka bir amelle) dedi, ona güç getiremezsiniz !” Soruyu soranlar ikinci ve hatta üçüncü sefer tekrar sordular. Resûlullah her seferinde aynı cevabı verip: “ (Bir başka amelle) ona güç getiremezsiniz!” dedi ve sonra şunu ilave etti: “ Allah yolundaki mücahidin misali (gündüzleri ve geceleri hiç ara vermeden oruç tutup, Namaz kılan, Allah'ın ayetlerine de itaatkar olan ve Allah yolundaki mücahid, cihaddan dönünceye kadar Namaz ve oruçtan hiç gevşemeyen kimse gibidir. “"

    1001 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Emiriniz, fazıl veya facir her nasıl olursa olsun, (onun emri altında) cihad etmeniz size farzdır. Keza, Namazı da fazıl veya facir ve hatta kebair işlemiş bile olsa her Müslümanın, arkasında kılması bütün Müslümanlara farzdır.”"

    1009 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ve askerleri (sefer sırasında) tepeleri tırmandıkça tekbir getirirler, inişe geçince de tesbihte bulunurlardı. Namaz dahi buna göre vazedildi.”"

    1018 "Şeddad İbnu'l-Had (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir bedevi gelerek Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a iman etti. Sonra da sordu: “Seninle hicret edeyim mi?” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) onu ashabından birine teslim edip meşgul olmasını söyledi. Sonra yapılan gazvede Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), bir miktar ganimet elde etmişti. Bunu taksim etti ve bedeviye de bir pay ayırdı. Bedevi: “Bu nedir?” diye sordu. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Bu payı sana ayırdım” dedi. Adam: “Ben bunun için sana tabi olmuş değilim, ben -eli ile boğazını göstererek- şuraya bir ok atılıp ölmem ve cennete gitmem için sana tabi oldum” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) da: “Sen Allah'a sadık oldun mu o da sana sadık olur (dilediğini verir)” dedi. Askerler bir müddet durdular. Sonra düşmanla mukatele etmek üzere kalktılar. Adamcağızı, az sonra sırtlayıp Hz.Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e getirdiler. Tam gösterdiği yere bir ok isabet etmiş ve ölmüştü. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Bu, o adam mı?” diye sordu: “Evet, odur!” dediler. “Öyleyse o Allah'a doğru söyleyip sadakat gösterdi, Allah da ona sadakat gösterdi” dedi. Adam, Resûlullah (aleyhissalatu vessselam)'ın cübbesi ile kefenlendi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) cenazeyi öne çıkardı, üzerine Namaz kıldı. Okuduğu duadan işitilenler arasında şu da vardı: “Ey Allahım, bu senin bir kulundur. Senin yolunda hicret etmek üzere memleketinden ayrıldı. Şehid olarak öldürüldü. Ben buna şahidlik ediyorum.”"

    1025 "Nu'man İbnu Mukarrin. (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile birçok gazvelere katıldım. (Şunu gördüm): Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), şafak sökünce, güneş doğuncaya kadar mukateleyi durdururdu. Güneş doğunca öğle vaktine kadar tekrar mukateleye geçerdi. Tam öğle vaktinde mukateleyi durdurur, güneş batıya meyledinceye kadar ara verirdi. Meyledince, ikindi vaktine kadar mukatele eder, ikindi vaktinde ikindi Namazını kılıncaya kadar ara verir, sonra tekrar mukateleye geçerdi. (Ashab) derdi ki: “Bu vakitte (yani güneşin zevali vaktinde) yardım rüzgarları eser, mü'minler Namazlarında orduları için dua ederler.”"

    1053 "Zeyd İbnu Abdillah anlatıyor: “Biz Basra'da Mirbed denen yerde idik. Saçları dagınık, bir adam geldi, elinde kırmızı renkli bir deri parçasi vardı. Kendisine: “- Köylüsün galiba.” dedik. “- Evet!” dedi. “- Elindeki şu deri parçasını bize ver (de ne var bir bakalım)!” dedik. Hemen alıp içindekini okuduk. Şu yazılı idi: “Allah'ın Resulu Muhammed'den Beni Züheyr İbnu Kays . Siz, şayet Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın elçisi olduğuna şehadet eder, Namaz kılar, zekat verir, ganimetten beşte biri, Peygamberin hissesini ve safiyy payı'nı eda ederseniz, sizler Allah ve Resulü'nün emanıyla emniyette olursunuz. Biz: “Bu mektubu size kim yazdı?” diye sorduk. “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)!” dedi."

    1058 "İrbaz İbnu Sarıye es-Sulemi (radiyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'la Hayber Kalesi'ne indik. Beraberinde başka birçok Müslüman da vardı. Hayber'in sahibi (lideri) cebbar, mütekebbir birisi idi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelerek: “- Ey Muhammed! Sizin eşeklerimizi kesmeye, meyvelerimizi yemeye, kadınlarımızı dövmeye hakkınız mı var?” dedi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bu sözlere öfkelenerek emretti: “Ey İbnu Avf merkebine bin ve şöyle nida et: “Haberiniz olsun, cennet sadece mü'minlere helaldır, Namaz kılmak üzere toplanın!” Ravi, devamla, der ki: “Cemaat toplandı. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) onlara Namaz kıldırdı. Sonra da kalkıp sunları söyledi: “ Sizden biri, (rahat) koltuğuna kurulup, Allah'ın sadece şu Kur' an'da yazdıklarını mı haram ettiğini sanıyor? Haberiniz olsun, vallahi ben (Allah'ın yasaklarını) duyurdum, (Kur'an'da olmayan hayırlar) emrettim, birçok şeylerden sizleri yasakladım; bunlar, Kur'an ın bir misli kadar ve belki de daha çoktur. Allah Teala hazretleri, Ehl-i Kitab'ın evlerine izinsiz girmenizi helal kılmamıştır. Kadınları dövmenizi, borçlarını (olan cizyeyi) verdikten sonra meyvelerini yemenizi de helal kılmamıştır.”"

    1097 "Amr İbnu Abese (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) kıble istikametinde (sütre olarak) bir ganimet devesi bulunduğu halde gerisinde bize Namaz kıldırdı. Namaz kılınca, hayvanın yan kısmından bir tutam yün aldı (elinde tutup göstererek): “Ganimetinizden humus dışında şu kadarı bile bana helal değildir. Humus da size iade edilecek (sizin maslahatlarınızda harcanacak)tır” dedi.”"

    1103 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a Bahreyn'den bir mal getirildi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Bunu mescide dökün” dedi. Bu mal (şimdiye kadar) Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelenlerin en çok olanı idi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaza gitti ve mala hiç nazar etmedi. Namaz bitince gelip malın yanında durdu. Her gördüğüne ondan veriyordu. Derken amcası Abbas (radıyallahu anh) geldi ve: “Ey Allah'ın Resûlü, bana da ver. Zira ben hem kendimin, hem de Akil'in (esaretten kurtuluş) fıdyesini verdim!” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) da: “Al!” dedi. Bunun üzerine o da torbasını iyice doldurdu. Sonra onu sırtlamaya çalıştı, ancak muvaffak olamadı. “Ey Allah'ın Resûlü, birilerine söyle de sırtıma kaldırıversin” dedi ise de: “Hayır” cevabını aldı. Bunun üzerine; Abbas: “Öyleyse sen sırtıma kaldırıver!” dedi. Yine: “Hayır!” cevabını aldı. Bunun üzerine Abbas, torbadan bir miktarını döktü, tekrar sırtlamaya çalıştı, yine kaldıramadı. Ve: “Birilerine söyle sırtıma kaldırıversin!” dedi. “Hayır!” cevabını alınca, yine: “Öyleyse sen kaldırıver” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buna da “Hayır!” deyince Abbas bir miktar daha boşalttı, sonra kaldırıp omuzuna koyup çekip gitti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), Abbas (radıyallahu anh)'taki para hırsına taaccübünden, bize görünmez oluncaya kadar gözleriyle onu takip etmişti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) tek dirhem kalıncaya kadar oradan ayrılmadı.”"

    1106 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Peygamberlerden (aleyhimüsselam) biri, gazveye çıktı da kavmine: “Nikahla bağlanıp, gerdeğe girmek istediği halde henüz gerdek yapmadığı kadını olan benimle gelmesin, keza bina yapıp henüz çatısı atılmamış inşsaatı olan da gelmesin, keza gebe koyun veya develer satın alıp doğurmalarını bekleyeniniz varsa o da gelmesin” dedi. . Gazveye çıktı. Derken tam ikindi Namazı sırasında veya buna yakın bir zamanda (fethedeceği) beldeye yaklaştı. Güneş'e: “Sen bir memursun, ancak ben de bir memurum” dedi ve Allah'a yönelerek: “Ey Rabbim, şu güneşi bize durdur (da Namazımız geçmesin!)” diye dua etti. Güneş, o yerlerin fethini Allah müyesser kılıncaya kadar durduruldu. Sonra elde edilen ganimetleri topladılar. Toplanan ganimetleri yemek üzere ateş geldi. Fakat ateş tatmadı bile. Bunun üzerine Peygamber: “İçimizde ganimetten çalan bir hırsız var, her kabileden bir kişi bana biat etsin!” dedi. Bu suretle ona biat etmeye başladılar. Derken bir adamın eli peygamerin eline yapışıp kaldı.”Hırsız bu kabilede. Kabilenin her ferdi bana teker teker biat etsin !” dedi. Biat etmeye başladılar. İki veya üç kişinin eli O'nun eline yapıştı kaldı. “Ganimet hırsızı sizde” dedi. Öküz başı kadar iri bir altın getirdiler. Ganimet yığınının içine o da atıldı. Ateş gelip ganimeti yedi. Bilesiniz, bizden önce hiçbir ümmete ganimet helal kılınmamıştır. Ganimetleri Allah sadece bize helal kıldı. Bu da, bizde gördüğü aczimiz ve za'fımız sebebiyledir."

    1111 "Zeyd İbnu Halid (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hayber Savaşı sırasında Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın ashabından biri öldürülmüştü. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a haber verildi. “Arkadaşınız üzerine Namaz kılnız!” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın sözü üzerine, halkın çehresi değişmiş, (bir soğukluk çökmüştü). Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) açıkladı: “Arkadaşımız Allah için cihad sırasında ganimetten çalmıştı !” Bunun üzerine, maktülün eşyasını karıştırdık. Yahudilere ait boncuk kolyelerden iki dirhem bile etmeyen bir kolyeyi çalmış olduğunu gördük.”"

    1122 "El-Misver İbnu Mhreme (radıyallahu anhüma)'ye Amr İbnu Avf (radıyallahu anh) şunu anlatmıştır: “Resûlullah (aleyhissalam vesselam) Ebu Ubeyde (radıyallahu anh)'yi Bahreyn'e, oranın cizyesin getirmek üzere yolladı. Mallarla dönünce Ensar geldiğini işitti. Sabah Namazını Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'le kıldılar. Namaz bitince, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın etrafını sardılar. Resûlullah (aleyhissalàtu vesselam) tebessüm buyurdular ve: “Öyle zannediyorum, Ebu Ubeyde'nin bir şeyler getirdiğini işittiniz” dedi. Hep birlikte: “Evet!” dediler. Bunun üzerine şunları söyledi: “Öyleyse sevinin ve sizi sevindiren şeyi ümid edin. Allah' a yemin olsun, sizler için fakirlikten korkmuyorum. Ben size dünyanın genişlemesinden korkuyorum. Sizden öncekilere dünya genişlemişti de hemen dünya için birbirleriyle boğuşmaya başladılar ve helak oldular. Genişleyen dünyanın onlar gibi sizi de helak etmesinde korkuyorum.”"

    1128 "Ebu Sellam, sahabeden birinden rivayet etmektedir: “Cuheyne'den bir mahalle üzerine baskın yaptık. Müslümanlardan biri, (teke tek vuruşmak üzere) onlardan bir adam taleb etti. (Bir cengaver gelince) hemen kılıncıyla saldırıya geçti. Ancak hata yaptı ve kılıncı kendisine isabet etti. Resulullah (aleyhissalatu vesselam): “Ey Müslümanlar, kardeşinize (yardım edin)” diye bağırdı. Halk ona doğru koşuştu. Ama ölmüştü. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) onu elbisesi ve kanı ile birlikte sardı, üzerine Namaz kıldı ve defnetti. “Ey Allah'ın Resulü, bu şehid midir?” diye sordular. “Evet o şehiddir ve ben ona bu hususta şahidim” cevabını verdi.”"

    1130 "İbnu Ömer (radiyallahu anhuma) anlatıyor: “(Babam) Ömer İbnu'l-Hattab (radiyallahu anh) şehid olduğu halde yıkandı, kefenlendi, üzerine Namaz kılındı.”"

    1195 "Nafi anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) ihram giyerek Mekke'ye müteveccihen yola çıktığı zaman, güzel kokusu olmayan bir yağ ile yağlanırdı. Sonra Zülhuleyfe mecsidine gelir, orada (ihram için iki rek'at) Namaz kılar, sonra hayvanına binerdi. Devesi (ayağa kalkıp) onu doğrultunca telbiyeye başlar ve şöyle derdi: “Ben Resûlullah'ın böyle yaptığını gördüm.”"

    1238 "Ebu Cübeyr anlatıyor: “İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'a dedim ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın, vacib kıldığı zaman, getirdiği telbiye hususunda Ashab'ın ihtilafına doğrusu hayret ediyorum!” Bana şu cevabı verdi. “Bu meseleyi ben herkesten iyi biliyorum. Aslında Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) tek bir hacc yaptı. Bütün ihtilaflar bununla ilgili. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) hacc maksadıyla (Medine'den) yola çıktı. Zülhuleyfe Mescidi'ne gelip iki rekatlık ihram Namazını kılınca, haccı fiilen olduğu yerde başlattı. Namazı bitirince de hacc için telbiyede bulundu. İşte bu telbiyeyi bır kısım insanlar işitti. Bunu kendisind en ben de (işittim ve) hatırımda tuttum. Sonra hayvanına bindi. Devesi onu yerden kaldırınca tekrar telbiye getirdi. Bu ikinci telbiyeyi de işitenler oldu. (Her seferinde telbiyeleri) farklı kimselerin işitmesi, insanların dağınık ve hareket halinde olmalarındandı. Böylece, devesi onu kaldırdığı zaman çektiği telbiyesini de yeni insanlar işitti. İşte bunlar: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), devesi kaldırdığı zaman telbiye getirdi”dediler. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) yoluna devam etti. Beyda tepesine çıkınca da telbiye getirdi. Bu telbiyeyi de işiten başkaları vardı. Bunlar: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Beydaya çıkınca telbiye getirdi” dediler. Allah'a kasem olsun! Resûlullah Namazgahında haccı başlattı. Devesi kaldırdığı zaman telbiye getirdi, sonra Beyda tepesine çıkınca orada da telbiye getirdi.” Said İbnu Cübeyr sözüne devamla dedi ki: “İbnu Abbas'ın sözünü esas alanlar (Zülhuleyfe 'deki) Namazgahta iki rek 'atlık ihram Namazını kılar kılmaz telbiye getirdi.”"

    1239 "Nafi' diyor ki: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) Harem bölgesinin en yakın yerine geldi mi telbiyeyi artık bırakırdı. Sonra zu Tuva nam mevkide geceyi geçirir, orada sabah Namazını kılar, sonra yıkanırdı ve derdi ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) böyle yapmıştı.”"

    1284 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Biz hacc aylarında, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'la birlikte, hacc için ihrama girmiş olarak, hacc gecelerinde yola çıkıp Seref nam yere indik. Orada Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Kimin beraberinde kurbanlığı yoksa, haccını umre yapmak isteyen umreye çevirsin. Beraberinde kurbanlığı olan bunu yapmasın” dedi. Hz. Aişe sözünde devamla der ki: “Ashab'tan bazısı umreye niyet etti, bazısı da terketti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile, gücü yerinde olan bazısının yanında kurbanlığı vardı. (Bir ara) Resûlullah yanıma gelince beni ağlar buldu. “Niye ağlıyorsun?” diye sordu. “Ben ashabına söylediklerini işittim ve umre yapmaktan engel olundum!” dedim. Bunun üzerine: “Neyin var?” diye tekrar sordu. “Namaz kılamıyorum (hayız oldum)” dedim. “Bu sana zarar vermez. Sen Hz. Adem (aleyhisselam)'in kızlarından bir kadınsın. Allah öbürlerine yazdığı kaderi sana da takdir etti, bu bir kusur sayılmaz. Sen haccına devam et. Cenab-ı Hakk inşaallah, umreyi de sana nasib edecek” dedi."

    1287 "Bir başka rivayette şöyle denmiştir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Beytullah'a uğrayıp sabah Namazından önce tavaf etti, sonra Medine'ye hareket etti.”"

    1303 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı, yedi şavttan üçünü hızlıca yaptığı ilk tavafta, Hacer-i Esved'e istilam buyururken gördüm.” Bir rivayette şöyle demiştir: “Safa ile Merve arasında sa'y ederken sel çukurunda koşuyordu.” Buhari ve Müslim'in bir rivayetinde şöyle demiştir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Haceru'l-Esved'den Haceru'l-Esved'e üç tur remel yaptı, dört tur da yürüdü, sonra iki rekat Namaz kıldı, yani tavaftan sonra. Sonra da, hem haccda hem de umrede Safa ile Merve arasında tavaf yaptı.”"

    1304 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Mekke'ye geldi. Doğru Mescid-i Haram'a girdi ve Haceru'l-Esved'i istilam buyurdu. Sonra sağ kolu üzerinde ilerleyerek üç tur remel yaptı, dört tur da yürüdü. Sonra Makam-ı İbrahim'e geldi ve “Siz de İbrahim'in makamından bir Namazgah edinin...” (Bakara 125) ayetini okudu. Ardından makam, Beytullah'la kendi arasında olacak şekilde iki rek'at Namaz kıldı. Bu Namazı bitirince tekrar Haceru'l-Esved'e geldi ve istilamda bulundu. Sonra Safa ve Merve'ye gitti. Zannedersem orada: “Şüphe yok ki Safa ve Merve Allah'ın şeairindendir” (Bakara 158) ayetini okudu.”"

    1325 "Nafi' anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) her yedide iki rek'at Namaz kılardı.”"

    1326 "Urve (rahimehullah) anlatıyor: “İbnu'z-Zübeyr yedilerin arasını birleştirir ve yürüyüşü hızlandırırdı ve Hz. Aişe (radıyallahu anha)'nin de böyle yaptığını söylerdi. Ancak en sonda her yedi için iki rek'at (tavaf) Namazı kılardı.”"

    1327 "Bir diğer rivayette: “İbnu Zübeyr'in “Fecirden sonra tavaf ta bulunduğu, iki rek'at Namaz kıldığı, tavaf edince hızlı yürüdüğü” belirtilir.”"

    1328 "Hz. Aişe'ye hizmet eden bir kadının rivayetine göre: “Hz. Aişe (radıyallahu anha) kendisiyle birlikte kesintisiz, yedili dört tavaf yapmış, her bir yedinin ardından kılınması gereken iki rek'atlik tavaf Namazlarını en sonda ard arda kılmıştır. Hz. Aişe (radıyallahu anha) ilaveten demiştir ki: “Her bir şavtın sonunda rükn-ü istilam müstehabdır.”"

    1329 "Abdurrahrman İbnu Abdi'l-Kari anlatıyor: “Ömer İbnu'I-Hattab (radıyallahu anh) ile, sabah Namazından sonra tavaf ettik. Hz. Ömer tavafı tamamlayınca güneşe baktı ve (doğduğunu) göremedi. Devesine binip Zu-Tava nam mevkiye kadar geldi. Orada devesini durdurarak iki rek'at (tavaf sünnetini) kıldı.”"

    1330 "İsmail İbnu Ümeyye (merhum) anlatıyor: “Zühri'ye, “Ata: “Farz Namaz, iki rek'atlik tavaf Namazının yerini de tutar” diyor, (ne dersiniz)?” dedim. Şu cevabı verdi: “Sünnete uymak daha iyidir. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam ) yedi şavtlık bir tavaf yaptı. Mutlaka onun için iki rek'atlik bir tavaf Namazı kılmıştır.”"

    1331 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), iki rek'atlik tavaf Namazında iki İhlas süresini yani: Kul ya eyyuhe'l-kafirûn ve Kul hüvallahü ehad sürelerini okudu.”"

    1338 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Beytullah etrafındaki tavaf, Namaz gibidir. Ancak bunda konuşabilirsiniz. Öyle ise, kim tavaf sırasında konuşursa sadece hayır konuşsun.”"

    1339 "Nesai'nin bir başka rivayetinde şöyle buyurulmuştur: “Tavaf sırasında az kelam edin. Zira sizler Namazdasınız.”"

    1341 "Ebu Davud'da gelen bir diğer rivayette: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Mekke'ye geldiği vakit hasta idi. Bu sebeple bineği üzerinde tavaf etti. Tavaf sırasında Rüknün karşısına her gelişte onu bastonu ile selamladı. Tavafını bitirince, devesini ıhdı ve iki rek'at Namaz kıldı.” denir."

    1344 "Ümmü Seleme (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a hasta olduğumu söyledim. Bana: “ Öyleyse, insanların gerisinden, bir hayvan üzerinde tavaf et” dedi. Ben, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Beytullah'ın yan tarafında Namaz kılarken tavaf ettim. O Namazda “Ve't-Tür ve Kitabi'n-Mestur” süresini okuyordu.”"

    1347 "Cübeyr İbnu Mut'im (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Ey Abdümenafoğulları, sizden kim halkı idarede bir sorumluluk deruhte ederse, Beytullah'ı gündüz veya gece herhangi bir saatte ziyaret edip Namaz kılanı sakın menetmesin.”"

    1348 "Ebuz-Zübeyr el Mekki anlatıyor: “İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'ın ikindi Namazından sonra yedi kere tavaf edip hücresine çekildiğini gördüm. Artık orada ne yaptığını (tavaf Namazı kılıp kılmadığını) bilmiyorum.” Ebu'z-Zübeyr devamla dedi ki: “Ben Beytullah'ın sabah Namazından sonra, güneş doğuncaya kadar, ikindi Namazından sonra da güneş batıncaya kadar boşaldığını, kimsenin tavaf etmediğini gördüm.”"

    1362 "Abdullah İbnu's-Saib in anlattığına göre, (yaşlanıp gözlerini kaybettiği vakit) İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'a (tavaf sırasında) refakat edip, Haceru'1-Esved'i takip eden (Haceru'1-Esved ile) kapı arasındaki kısımda (mültezem) durdurmuş bu sırada İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) kendisine: “Bana söylendiğine göre, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) işte burada Namaz kılarmış” demiştir. Abdullah İbnu Saib de “evet” demiş, bunun üzerine İbnu Abbas, kalkıp orada Namaz kılmıştır.”"

    1372 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), beraberinde Usame İbnu Zeyd, Bilal, Osman İbnu Talha (radıyallahu anhüma) olduğnu halde hep beraber girip kapıyı kapadılar. Açtıkları zaman içeri ilk giren ben oldum. Bilal'le karşılaştım ve hemen Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Kabe'nin içerisinde Namaz kılıp kılmadığını sordum. “Evet” dedi, “iki Yemani direk arasında.” Kaç rek'at kıldığını sormayı unuttum.”"

    1373 "Bir rivayette geldiğine göre (İbnu Ömer) şöyle demiştir:”Çıktığı zaman Bilal (radıyallahu anh)'e sordum: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) içerde ne yaptı?” Cevaben: “İki direği sağına, birini de soluna aldı, üç direği de arkasına aldı. -O zaman Beytullah'ta altı direk vardı- sonra Namaz kıldı.”"

    1374 "Bir rivayette şöyle gelmiştir: “Beytullah'a girdiği zaman soluna gelen iki direk arasında iki rek'at Namaz kıldı. Sonra çıktı ve Kabe'nin önünde iki rek'at Namaz kıldı.”"

    1377 "Yine Müslim'de kaydedilen bir rivayette, İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) şunu söyler: “Sizler Kabe'yi tavafla emrolundunuz, içine girmekle değil.” Ve der ki: “Üsame (radıyallahu anh) bana, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın, Beytullah'a girdiği zaman her tarafında dua ettiğini, dışarı çıkıncaya kadar Namaz kılmadığını, çıkınca Beytullah'ın önünde (kapısına yakın yerde) iki rek'at kılıp: “Bu (Beyt), kıbledir” dediğnni haber verdi.”"

    1378 "Buhari'nin bir diğer rivayetinde şöyle denmiştir. “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Kabe'ye girdi. İçeride altı direk vardı. Her bir direğin yanında bir miktar durdu, dua etti, ama Namaz kılmadı.”"

    1379 "Nesai'de şöyle denmiştir: “Kabe'ye girdi ve her tarafında tesbihde bulundu. Namaz kılmadan çıktı. Makam'ın gerisinde iki rek'at Namaz kıldı.”"

    1380 "Nesai'nin bir diğer rivayeti şöyle: “Resûlullah (aleyhissalàtu vesselam)) Kabe'ye girdi, ilerledi. Kapıya yakın bulunan iki sütunun arasına gelince oturdu. Allah'a hamd ve senada bulundu. Sonra kalkıp Kabe'nin arka cihetinden karşısına gelen kısma kadar yürüdü. Alnını ve yanağını sürdü. Allah'a hamd'u senada bulundu, dua ve istiğfar etti. Sonra Kabe'nin her bir köşesine gitti ve her birini tekbir, tehlil, tesbih ve Allah Teala'ya sena, dua ve istiğfarla karşıladı.Sonra çıkıp, Beytullah'ın ön yüzünde iki rek'at Namaz kıldı. Namazdan çıkınca: “Bu (Beyt), kıbledir” dedi.”"

    1382 "Eslemiyye (radıyallahu anha) anlatıyor: “Hz. Osman (radıyallahu anh)'a dedim ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) seni çağırdığı zaman sana ne söyledi.” Bana şu cevabı verdi: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bana: “Sana iki boynuzu örtmeni söylemeyi unuttum. Zira Beytullah'da Namaz kılan kimseyi meşgul edecek herhangi bir şeyin bulunması doğru değildir” dedi. “"

    1383 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Ben Kabe'ye girip içinde Namaz kılmayı çok arzu ediyordum. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ellerimden tutup beni Hıcr'a soktu ve: “Beytullah'a girmek istiyorsan burada Namaz kıl. Zira burası ondan bir parçadır. Senin kavmin Kabe'yi (tamir maksadıyla) yeniden inşa ederken, inşaatı kısa tutup onu Beytullah'tan hariç bıraktılar”dedi.”"

    1385 "Nafi 'anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma), Kabe'ye girdi mi, girince yüzü istikametinde yürür, kapıyı arkasında tutar, karşı duvarla arasında üç zira'lık mesafe kalıncaya kadar düz yürür, (orada durup) Namaz kılar, böyle davranmakla, Hz. Bilal (radıyallahu anh)'in, “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) burada kıldı” diye haber verdiği yerde Namaz kılmayı kastederdi. Ancak (İbnu Ömer) şunu da söyledi: “- Kişinin, Beytullah'ın içerisinde, dilediği noktada Namaz kılmasında bir beis yoktur!”"

    1394 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) arefe günü sabahı, sabah Namazını kılınca Mina'dan hareket ederek Arafat'a geldi, Nemire'ye indi. Burası, Arafat'a gelen ümeranın indikleri yerdir. Öğle Namazı vakti olunca Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) sıcakta Nemire'den yürüdü. Öğle ile ikindiyi birleştirdi, sonra halka hitab etti. Sonra yürüyüp Arafat'taki vakfe yerinde durdu.”"

    1398 "Urve İbnu Mudarrıs et-Tai (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a Müzdelife'de Namazı kıldığı zaman geldim. “Ey Allah'ın Resûlü, dedim, ben Tayy dağlarından geliyorum. Hayvanım da kendim de yorgunum ve bitkin düştük. Allah'a kasem olsun, ey Allah'ın Resûlü, gelirken geçtiğim her dağın başında mutlaka durdum. Benim için hacc imkanı var mı?” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şu cevabı verdi: “Bizimle birlikte şu Namazı burada kılıp, bizimle kalan, bundan önce de Arafat'da geceleyin veya gündüzleyin kalmış olan, artık haccını tamamlamış, haramlardan kurtulmuş olur.”"

    1403 "Üsame İbnu Zeyd (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) güneş battığı zaman Arafat'tan (ifaza yaparak) yola çıktı. Dağ geçidine geldiği zaman deveden inip bevletti. Sonra abdest aldı. Abdesti bol su kullanarak değil, hafıfçe aldı. Ben: “Namaz mı kılacağız ey Allah'ın Resûlü`?” diye sordum. “Hayır, Namaz önümüzde!” dedi ve devesine bindi. Müzdelife'ye gelince hayvandan indi ve yeniden abdest aldı. Bu sefer bol su kullandı.Sonra Namaz başladı. Akşam Namazını kıldı. Sonra herkes devesini ıhdı.Yine Namaza başlandı. Bu sefer de yatsıyı kıldı. İkisi arasında başka bir Namaz kılmadı.”"

    1405 "Fatıma Bintu'l-Münzir anlatıyor: “Esma Bintu Ebi Bekr (radıyallahu anhüma) kendisi ve beraberindekilere Müzdelife'de sabah Namazı kıldırıverecek olan kimseye, şafak söktüğü zaman kıldırmasını emredip, bineğine atlar ve Mina'ya hareket eder (yolda da) durmazdı.”"

    1409 "Fatıma Bintu'l-Münzir anlatıyor: “Esma Bintu Ebi Bekr (radıyallahu anhüma) kendisi ve beraberindekilere Müzdelife'de sabah Namazı kıldırıverecek olan kimseye, şafak söktüğü zaman kıldırmasını emredip, bineğine atlar ve Mina'ya hareket eder (yolda da) durmazdı.”"

    1465 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Zülhuleyfe'de öğle Namazını kıldı, sonra kurbanlık devesini getirip hörgücünün sağ yanına nişanı vurdu, kan akıttı (boynuna) iki tane nalın taktı. Sonra binek devesine atladı. Beyda düzlüğüne ulaşınca, hacca niyet ederek telbiye getirdi.”"

    1468 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Namazdan önce kurban kesmiş olan (bilsin ki, kestiği kurban değildir, ailesine et takdim etmiştir), yeniden kessin!”buyurdu.”"

    1469 "Bera (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ebu Bürde İbnu Niyar (radıyallahu anh) Namazdan önce kurbanını kesmişti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ona: “Kurbanını yenile!” dedi. Ebu Bürde: “Ey Allah'ın Resûlü, benim sadece bir oğlağım var. Ancak nazarımda yıllanmış olandan daha kıymetlidir!” deyince: “Öbürünün yerine bunu kurban et. Ancak oğlak senden sonra, kimseye kurban için yeterli olmayacak!” dedi.”"

    1473 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) yevm-i nahr'de alacalı, boynuzlu ve iğdiş edilmiş iki koç kesti. Koçları kesmek üzere (yatırıp kıbleye) yöneltince: “Şüphesiz ki ben, bir muvahhid (Allah'ı bir tanıyıcı) olarak yüzümü o gökleri ve yeri yaratmış olan Allah'a yönelttim. Ben müşriklerden değilim” ve “Şüphesiz benim Namazım da, menasikim de, hayatım da, ölümüm de hiçbir ortağı olmayan, alemlerin Rabbi Allah'ındır. Ben böylece emrolundum. Ben (bu ümmette) Müslüman olanların ilkiyim” (En'am 162) (ayetlerini okudu ve:) “Ey Rabbim (bu kurban bize) sendendir, senin rızan için (kesiyoruz) ve sana (ulaşacak)tır. Ey Rabbim, Muhammed ve ümmetinden bunu kabul buyur. Bismillahi vallahu ekber!” deyip, sonra koçu kesti.”"

    1509 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'den anlatıldığına göre: “O, iki dağ yolu arasındaki Zu-Tuv nam mevkide geceyi geçirir, sonra Mekke'nin yukarı yolundan şehre girerdi. Hacc veya umre yapmak niyetiyle Mekke'ye geldiği vakit, devesini doğruca Beytullah'ın kapısının yanında ıhdırırdı. Sonra (hayvandan iner) Mescid-i Haram'a girer, Haceru'1-Esved rüknüne gelir, oradan başlayarak yedi kere Beyt'i tavaf eder ilk üçünde koşar, dördünde de yürürdü. Sonra tavaftan çıkar, evine dönmezden önce iki rek'at Namaz kılar, Safa ile Merve arasında da tavaf ta (sa'y) bulunurdu. Hacc ve umreden çıktığı zaman, Zülhuleyfe'deki Batha'da devesini ıhtırırdı. Orada Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) da devesini ıhtırırdı”"

    1510 "Nafi' anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) Muhassab'da öğle, ikindi, akşam, yatsı Namazlarını kılar, bir miktar uyurdu. İbnu Ömer (radıyallahu anhüma), Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın böyle yaptığını söylerdi.”"

    1556 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Arafat'ta vakfe yaptı ve: “Burası Arafat'tır, vakfe yeridir, Arafat'ın her yeri vakfe yeridir” dedi. Sonra güneş batar batmaz ifaza yaptı. (Arafat'ı terketti). Devesinin terkisine Üsame İbnu Zeyd (radıyallahu anhüma)'i bindirdi. Efendimiz (aleyhissalatu vesselam), -halk sağında ve solunda (develere telaşla vururlarken) onlara dönüp bakmadan her zamanki sükun ve rıfk halini koruyarak eliyle işaret edip: “Ey insanlar! Sakin olun” diyordu. Sonra Cem'e (Müzdelife'ye) geldi. Orada iki Namazı da (akşam ve yatsı) beraberce kıldırdı. Sabah olunca Kuzah tepesine gelip üzerinde vakfe yaptı. “Burası Kuzeh'dir, vakfe yeridir. Cem'in tamamı vakfe yeridir!”dedi. Sonra oradan ayrıldı, Muhassır vadisine geldi. Devesine vurdu. Deve dört nala koşarak vadiyi geçti. Orada durup, amcası Abbas (radıyallahu anh)'ın oğlu Fazl'ı devesinin terkisine aldı. Oradan Cemretu'l-Akabe'ye geldi ve taşlama yaptı. Sonra menhara (kesim yerine) geldi: “Burası menhardır (kurbanlarımızı keseceğimiz yer), Mina'nın her tarafı menhardır” buyurdu. Has'am kabilesinden genç bir kadın gelerek: “Ey Allah'ın Resûlü! Babam yaşlanmış bir ihtiyardır, Allah'ın hacc farizası kendisine terettüp etmektedir. Ben ona bedel hacc yapabilir miyim?” diye bir sual sordu. Resûlullah (aleyhissalatu vesselàm): “Babana bedel hacc yap!”cevabını verdi. Bu sırada eliyle, devenin terkisinde bulunan Fazl'ın başını büktü. Amcası Abbas (radıyallahu anh): “Ey Allah'ın Resûlü! Amcanın oğlu Fazl'ın başını niye büktün?” diye sordu. “İkisini de birer genç görüyorum. Onlar hakkında şeytanın şerrinden emin değilim!” dedi. Derken bir adam daha gelip: “Ey Allah'ın Resûlü, ben traş olmazdan önce ifaza tavafını yaptım!” dedi. “Traş da ol, bunda mahzur yok!” cevabını aldı. Derken bir başkası daha gelip: “Ey Allah'ın Resûlü, ben taşlama yapmazdan önce kurbanımı kesmiş bulundum!” dedi. “Taşlarını da at, bunda bir mahzur yok!” cevabını aldı. Sonra Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Beytullah'a geldi, onu tavaf etti, sonra zemzem'e geldi ve: “Ey Abdulmuttaliboğulları, eğer halk size bunun üzerine galebe etmeyecek olsa mutlaka çekerdim” dedi.”"

    1568 "Vail İbnu Hucr İbni Rebia (radıyallahu anh) anlatıyor; “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın sağlığında, Namaz kılmak maksadıyla bir kadın evinden çıkmıştı. Yolda ona bir erkek rastladı. Kadına çullanıp ihtiyacını giderdi. Kadın bağırdı, adam ise sıvıştı gitti. (Çığlığı üzerine) kadına bir erkek uğramıştı. Ona başından geçeni anlatıp, bir adam bana böyle böyle yaptı dedi. Sonra, bir grup muhacire rastladı, başından geçeni onlara da anlatıp: “Bir adam bana böyle yaptı!” dedi. Hep beraber yürüyüp, kadının kendisine tecavüz ettiği kimseyi yakalayıp kadına getirdiler. Kadın: “- Evet bu odur?” dedi. Sonra adamı Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in yanına götürdüler. Resûlullah adamın recmedilmesini emrettiği sırada, kadına tecavüz etmiş olan kimse kalkıp: “- Ey Allah'ın Resûlü, suçlu benim!” diye itirafta bulundu. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) kadına: “ Git. Allah günahlarını affetti” dedi. Zan altında kalmış olan kimseye de güzel sözler söyleyip (gönlünü aldı). Mütecavizin recmedilmesini emretti ve recmedildi. Sonra Resûlullah şunu söyledi: “ Bu adam öyle bir tevbe ile tevbe etti ki, böyle bir tevbeyi Medine ahalisi yapsaydı kabul edilirdi.” Tirmizi, şu ziyadede bulunmuştur: “Vail (radıyallahu anh) Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in kadına mehir takdir edip etmediğini zikretmedi.”"

    1577 "Hz. Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a, Maiz İbnu Malik el-Eslemi (radıyallahu anh) gelerek: “- Ey Allah'ın Resûlü, ben nefsime zulmettim, zina fazihasını işledim, beni temizlemeni istiyorum” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) onu reddetti (geri çevirip meselenin üzerine gitmedi). Ancak Maiz ertesi gün tekrar geldi. Yine: “- Ey Allah'ın Resûlü, ben zina fazihasını irtikab ettim!” diye ikinci sefer itirafta bulundu. Adamı ikinci sefer geri çeviren Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) adamın kavmine birisini yollayarak: “Onun aklında bir noksanlık biliyor musunuz, normal bulmadığınız bir davranışına rastladınız mı?”diye tahkik ettirdi. Ancak hep beraber: “Biz onu gördüğümüz kadarıyla, aramızdaki salih kişilere denk akıl (ve feraset) sahibi biliyoruz” dediler. Maiz üçüncü sefer müracaatta bulundu. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) onlara yine birini göndererek adam hakkında sordurdu. Yine ne kendinde, ne aklında bir kusur olmadığını söylediler. Adam dördüncü sefer müracaat edince, ona bir çukur kazdırdı. Taşlanmasını emretti ve taşlandı. Ravi der ki: Gamidiye adında bir kadın da gelerek: “Ey Allah'ın Resûlü, beni niye reddediyorsun. Görüyorum ki, beni de Maiz gibi geri çevirmek istiyorsun. Allah'a kasem olsun ben hamileyim de!” dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Öyle ise hayır. Sen git ve çocuğu doğurunca gel” dedi. Kadın gitti çocuğu doğurunca, bir beze sarılmış olarak çocukla geldi. “İşte çocuk, doğurdum!” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Git, sütten kesinceye kadar emdir, sonra gel!” buyurdu. Kadın gitti, o çocuğu sütten kesince çocukla birlikte geldi. Çocuğun elinde bir ekmek parçası vardı. “Ey Allah'ın Resûlü, işte çocuk, sütten kestim, yemek de yedi” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) çocuğu alıp, Müslümanlardan birine teslim etti. Sonra bir çukur kazılmasını emir buyurdu. Göğsüne kadar derinlikte bir çukur kazıldı. Bundan sonra halka taşlamalarını emretti. Herkes taşladı. Halid İbnu Velid (radıyallahu anh) elinde bir taş ilerledi, başına attı. Kan yüzüne fışkırmıştı, kadına küfretti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Halid'in kadına küfrettiğini işitince: “Ey Halid ağır ol!” dedi ve ilave etti: “Nefsimi kudret elinde tutan Zat-ı Zülcelal'e kasem olsun, bu kadın öyle bir tevbe yaptı ki, şayet alış-verişte sahtekarlık yapanlar aynı tevbe ile tevbe yapsalardı, onların bile mağfiretine yeterdi !” Sonra Resûlullah (tekfın) emretti. Kadının üzerine Namaz kıldırdı ve defnedildi.”"

    1579 "İmran İbnu'l-Husayn (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a Cüheyneli, zinadan hamile kalmış bir kadın geldi ve: “- Ey Allah'ın Resûlü! Ben bir hadd cürmü işledim, cezasını bana tatbik et” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) da kadının velisini çağırıp: “ Buna iyi muamelede bulunun. Çocuğu doğurunca kadını bana getirin!” buyurdu. Velisi öyle yaptı. (Doğumdan sonra gelince) Resûlullah kadının elbisesini üzerine bağlamalarını emretti. Sonra taşlamalarını söyledi ve taşlandı. Üzerine cenaze Namazı kıldırdı. (Bunu gören) Hz. Ömer: “- Bu zaniye kadına Namaz mı kıldırıyorsun?” dedi. Aleyhissalatu vesselam Efendimiz: “ Bu öyle bir tevbe yaptı ki, onun tevbesi Medine ahalisinden yetmiş kişiye taksim edilseydi onların hepsini rahmete bandırırdı. Sen Allah için canını vermekten daha efdal bir amel biliyor musun?” diye cevap verdi.”"

    1647 "Hz. Ebu'd-Derda (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kıyamet günü, mü'minin mizanında güzel ahlaktan daha ağır basan bir şey yoktur. Allah Teala hazretleri, çirkin düşük söz ve davranış) sahiplerine buğzeder.” Tirmizi'nin bir rivayetinde şöyle dennıiştir: “Güzel ahlak sahibi, ahlakı sayesinde, Namaz ve oruç sahibinin dereceisine ulaşır.”"

    1655 "Ebû Bürde Amir İbnu Ebi Misa (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bana, Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anhüma): “Biliyor musun babam babana ne demiş?” diye sordu. Ben: “Bilmiyorum” dedim. Bunun üzerine: “Babam, senin babana: “Ey Ebu Musa! Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'la olan İslamımız, onunla olan hicretimiz, onunla olan bütün amellerimiz bizim için sabit ve devamlı olsa, ondan sonra işlediğimiz amellerin de herbirinden başa baş kurtulsak bu seni memnun eder mi?” dedi. Baban, babama şu cevabı verdi: “Vallahi hayır! Biz ondan sonra cihad yaptık, Namaz kıldık, oruç tuttuk, çok hayırlar işledik. Bizim elimizde çok insan Müslüman oldu. Biz bütün bunların ecrini ümid ediyoruz.” Babam tekrar dedi ki: “Fakat ben, Ömer'in ruhu yed-i kudretinde olan Zat-ı Zülcelal'e kasem olsun, bunların bize sabit kalmasını, O'ndan sonra yaptıklarımızdan da başa baş kurtulmayı isterim.” Ben atılıp: “Senin baban, vallahi benim babamdan daha hayırlıymış” dedim.”"

    1705 "Ka'b İbnu Ucre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bana şunu söyledi: “Ey Ka'b İbnu Ucre, seni, benden sonra gelecek ümeraya karşı Allah'a sığındırırım. Kim onların kapılarına gider ve onları, yalanlarında tasdik eder, zulümlerinde onlara yardımcı olursa, o benden değildir, ben de ondan değilim; ahirette havz-ı kevserin başında yanıma da gelemez. Kim onların kapısına gitmez, yalanlarında onları tasdik etmez, zulümlerinde yardımcı olmazsa o bendendir, ben de ondanım; o kimse, havzın başında yanıma gelecektir. Ey Ka'b İbnu Ucre! Namaz bürhandır. Oruç sağlam bir kalkandır. Sadaka hataları söndürür, tıpkı suyun ateşi söndürdüğü gibi. Ey Ka'b İbnu Ucre ! Haramla biten bir ete mutlaka ateş gerekir. “"

    1717 "Abdullah İbnu Selam (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Osman (radıyallahu anh) muhasara edildiğn zaman, Namaz kıldırma işine Hz. Ebû Hüreyre (radıyallahu anh)'yi tayin etti. Bazan Hz. İbnu Abbas kıldırıyordu. Sonra, Hz. Osman (isyancılara) elçi yollayıp, benden ne istiyorsunuz? diye sordu. Onlar: “Hilafetten ayrılmanı istiyoruz” dediler. O da: “Allah'ın bana giydirdiği bir kaftanı çıkarmam” diyerek reddetti. “Onlar seni öldürecekler!” dediler. O: “Beni öldürdüğünüz takdirde, ebediyyen birbirinizi sevmeyecek, düşmanla elbirlik savaşamayacaksınız. Göre göre ihtilafa düşeceksiniz. Ey kavm, bana karşı çıkardığnnız şu ihtilaf sakın ola başınıza, sizden öncekilerin maruz kaldığı belayı dolamasın!” dedi. İhtilalcilerin tazyikleri artınca, cuma gününe oruçlu olarak girdi. Gün biraz ilerleyince uyudu.Uyanınca: “Şu anda rüyamda Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı gördüm. Bana: “Akşam yanımızda iftarını yapacaksın” buyurdu” dedi. O gün öldürüldü. Sonra Hz. Ali (radıyallahu anh) hutbe okumak üzere kalktı. Hamd ü senadan sonra: “Ey insanlar, dedi, bana yaklaşın, gözlerinizi, kulaklarınızı dört açın. Şahsen ben ve sizler hepimizin fıtnenin içine düşmemizden korkuyorum. Fitne sırasında, hepimize gayret gerekecek.” Devamla dedi ki: “Allah bu ümmeti iki edeble terbiye etti: Kitap ve Sünnet. Bunların (tatbiki hususunda), sultan nezdinde gevşeklik olamaz. Öyle ise Allah'tan korkun, aranızdaki meseleleri halledin.” Hz. Ali (radıyallahu anh) bunları söyleyip minberden indi ve beytü'l-maldan arta kalan servete yönelerek Müslümanlar arasında taksim etti.”"

    1728 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bir kimse evine veya yatağına gir'ince hemen bir melek ve bir şeytan alelacele gelirler. Melek: “Hayırla aç!” der. Şeytan da: “Şerle aç!” der. Adam, şayet (o sırada) Allah'ı zikrederse melek Şeytanı kovar ve onu korumaya başlar. Adam uykusundan uyanınca, melek ve şeytan aynı şeyi yine söylerler. Adam, şayet: “Nefsimi, ölümden sonra bana geri iade eden ve uykusunda öldürmeyen Allah hamdolsun. İzniyle yedi semayı arzın üzerine düşmekten alıkoyan Allah'a hamdolsun”dese bu kimse yatağından düşüp ölse şehit olur, kalkıp Namaz kılsa faziletler içinde Namaz kılmış olur.”"

    1729 "Hz.Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Allah'ı zikreden bir cemaatle sabah Namazı vaktinden güneş doğuncaya kadar birlikte oturmam, bana İsmail'in oğullarından dört tanesini azad etmemden daha sevgili gelir. Allah'ı zikreden bir cemaatle ikindi Namazı vaktinden güneş batımına kadar oturmam dört kişi azad etmemden daha sevgili gelir.”"

    1731 "Ebû Ümame (radıyallahu anh) anlatıyor: “Derdi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! En ziyade dinlenmeye (ve kabule) mazhar olan dua hangisidir?” “Gecenin sonunda yapılan dua ile farz Namazların ardından yapılan dualardır!” diye cevap verdi.”"

    1746 "Hz. İbnu. Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer (radıyallahu anhüma) beraber otururlarken ben Namaz kılıyordum. (Namazı bitirip) oturunca, Allah'a sena ile zikretmeye başladım ve arkasından Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a salat okuyarak devam ettim. Sanra kendim. için duada bulundum. (Bu tarzımı beğenmiş olacak ki) Hz. Peygaınber (aleyhissalatu vesselam); “İşte!.İstediğin veriliyor. İşte! İstediğin veriliyor'' dedi.”"

    1768 "Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaz için tahrime tekbirini alınca kıraate geçmezden önce bir müddet süküt buyurmuştur. Ben: “Ey Allah'ın Resûlü, dedim, anam babam sana feda olsun, tekbir ile kıraat arasındaki süküt esnasında ne okuyorsunuz?” Bana şu cevabı verdi: “Ey Allahım, beni hatalarımdan öyle temizle ki, kirden paklanan be-yaz elbise gibi olayım. Allahım beni, hatalarımdan su, kar ve dolu ile yıka” diyorum.” Ebû Davud, Nesai (ve Buhari'nin) rivayetlerinin başında şu ziyade vardır: “Allahım, benimle hatalarımın arasını doğu ile batının arası gibi uzak kıl,”"

    1769 "İbnu Ömer (radyallahu anhuma) anlatıyor: “Biz, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte Namaz kılarken, cemaatten biri aniden: “Allahu ekber kebira, velhamdü lillahi kesira, subhanallahi bükraten ve asila (Allah, büyükte büyüktür, Allah'a hamdimiz çoktur, sabah akşam tesbihimiz Allah'adır!” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) efendimiz: “Bu sözleri kim söyledi?” diye sordu. Söyleyen adam: “Ben, ey Allah'ın Resûlü” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesellam) efendimiz:” “O sözler hoşuma gitti. Sema kapıları onlara açıldı” buyurdu. İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) der ki: “Söylediği günden beri o zikri okumayı hiç terketmedim.” Nesai, bir rivayette şu ziyadede bulunmuştur: “On iki adet meleğin, bu sözleri (yükseltmek üzere) koşuştuklarını gördüm.”"

    1770 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaz kılarken nefes nefese bir adam geldi ve: “Allahu ekber, Elhamdü lillahi hamden kesiran tayyiben mubareken fihi. (Allah büyüktür, çok temiz ve mübarek hamdler Allah'adır!)” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazı bitirince: “Şu kelimeleri hanginiz söyledi?” diye sordu. Cemaat bir müddet sessiz kaldı, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “(Kim söylediyse çekinmesin, benim desin), Zira fena bir şey söylemiş değil)” dedi. Bunun üzerine adam: “Ben, ey Allah'ın Resûlü!” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) da: “Ben on iki melek gördüm. Her biri, bu kelimeleri (Allah'ın huzuruna) kendisi yükseltmek için koşuşmuşlardı.”"

    1771 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaza başlarken tekbir getirir, sonra (bazan) şunu okurdu: “İnne salati ve nüsüki ve mahyaye ve memati lillahi Rabbi'l-alemin. La şerike lehu ve bi-zalike ümirtü ve ene evvelü'l-müslimin. Allahümmehdini li-ahseni'l a'mali ve ahseni'l-ahlaki. La yehdi li-ahseniha illa ente. Ve kıni seyyie'l-a'mal ve seyyie'l-ahlak. La yaki seyyieha illa ente. (Namazım, ibadetim hayatım ve ölümüm alemlerin Şeriksiz Rabbi Allah içindir. Ben bununla emrolundum. Ben bu emre teslim olanların ilkiyim. Ey Allah'ım, beni amellerin ve ahlakın en iyisine sevket. Bunların en iyisine senden başka sevkeden yoktur. Beni kötü amellerden ve kötü ahlaktan koru, bunların kötülerinden ancak sen korursun.”"

    1772 "Muhammed İbnu Mesleme (radıyallahu anh)anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) nafile Namaz kılmak için kalktığı vakit (bazan) şunu okurdu: “Allahu ekber veccehtü vechiye li'llezi fatara's-Semavati ve'1-arza hani-fen müslimen ve ma ene mine'l-müşrikin... (Allah büyüktür. Yüzümü Ha-nif ve Müslüman olarak semavat ve arzı yaratan Allah a yönelttim. Ben müşriklerden değilim). . . “) Devamını Hz. Cabir (radıyallahu anh)'in rivayetinde olduğu şekilde zikretti. Sonra şunu okudu: “Allahümme ente'l-Meliku. La ilahe illa ente sübhaneke ve bihamdike Allahım (kainatın gerçek) Meliki sensin. Senden başka ilah yoktur. Seni hamdinle takdis ederim]. “ Sonra kıraata geçti.”"

    1773 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaza (iftitah tekbiri ile) başlayınca şunu okurdu: “Subhaneke Allahümme ve bi-hamdike ve tebarekesmüke ve teala ceddüke ve la ilahe gayruke. (Allah'ım seni her çeşit noksan sıfatlardan takdis ederim, hamdim sanadır. Senin ismin mübarek, azametin yücedir, senden başka ilah da yoktur).”"

    1783 "Abdullah İbnu Amr İbni'l-As (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a, Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh) gelerek: “Bana Namazda okuyacağım bir dua öğret” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ona şu duayı okumasını söyledi: “Allahümme inni zalemtü nefsi zulmen kesiran ue la yağfiru z-zünübe illa ente fà'ğfir li mağfireten min indike verhamni inneke ente'l-ğàfüru'r-rahim. (Allahım ben nefsime çok zulmettim. Günahları ancak sen affedersin. Öyle ise beni, şanına layık bir mağfiretIe bağışla, bana merhamet et. Sen affedici ve merhamet edicisin”."

    1785 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın geceleyin Namazdan çıkınca şu duayı okuduğunu işittim: “AlIahım! Senden, katından vereceğin öyIe bir rahmet istiyorum ki, onunla kalbime hidayet, işlerime nizam, dağınıklığıma tertip, içime kamil iman, dışıma amel-i salih, amellerime temizlik ve ihlas verir, rızana uygun istikameti ilham eder, ülfet edeceğim dostumu lutfeder, beni her çeşit kötülüklerden korursun. Allahım, bana öyle bir iman, öyle bir yakin ver ki, artık bir daha küfür (ihtimali) kalmasın. Öyle bir rahmet ver ki, onunla, dünya ve ahirette senin nazarında kıymetli olan bir mertebeye ulaşayım. Allahım! Hakkımızda vereceğin hükümde lütfunIa kurtuluş istiyorum, (kurbuna mazhàr olan) şühedaya has makamları niyaz ediyorum, bahtiyar kulların yaşayışını diliyorum, düşmanlara karşı yardım taleb ediyorum! Allahım! Anlayışım kıt, amelim az da olsa (dünyevi ve uhrevi) ihtiyaçlarımı senin kapına indiriyor (karşılanmasını senden taleb ediyorum). Ràhmetine muhtacım, halimi arzediyorum. (İhtiyacım ve fakrim sebebiyledir ki) ey işlere hükmedip yerine getiren, kalplerin ihtiyacını görüp şifayab kilan Rabbim! Denizlerin aralarını ayırdığın gibi benimle cehennem azabının arasını da ayırmanı, helake davetten, kabir azabindan korumanı diliyorum. Allahım! Kullarından herhangi birine verdiğin bir hayır veya mahlukatindan birine vaadettiğin bir lütuf var da buna idrakim yetişmemiş, niyetim ulaşamamış ve bu sebeple de istediklerimin dışında kalmış ise ey alemlerin Rabbi, onun husülü için de sana yakarıyor, bana onu da vermeni rahmetin hakkında senden istiyorum. Ey Allahım! Ey (Kur'an gibi, din gibi) kuvvetli ipin, (şeriat gibi) doğru yolun sahibi! Kafirler için cehennem vaadettiğin kıyamet gününde, senden cehenneme karşı emniyet, arkadan başlayacak ebediyet gününde de huzur-i kibriyana ulaşmış mukarrebin meleklerle, (dünyada iken çok) rükü ve secde yapanlar ve ahidlerini ifa edenlerle birlikte cennet istiyorum. Sen sınırsız rahmet sahibisin, sen (seni dost edinenlere) hadsiz sevgi sahibisin, sen dilediğini yaparsın. (Dilek sahipleri ne kadar çok, ne kadar büyük şeyler isteseler hepsini yerine getirirsin.) Allahım! Bizi, sapıtmayıp, saptırmayan hidayete ermiş hidayet rehberleri kıl. Dostlarına sulh (vesilesi), düşmanlarına da düşman kıl. Seni seveni (sana olan) sevgimiz sebebiyle seviyoruz. Sana muhalefet edene, senin ona olan adavetin sebebiyle adavet (düşmanlık) ediyoruz. Allahım! Bu bizim duamızdır. Bunu fazlınla kabul etmek sana kalmıştır. Bu, bizim gayretimizdir, dayanağımız sensin. Allahım! Kalbime bir nur, kabrime bir nur ver; önüme bir nur, arkama bir nur ver; sağıma bir nur, soluma bir nur ver; üstüme bir nur, altıma bir nur ver; kulağıma bir nur, gözüme bir nur ver; saçıma bir nur, derime bir nur ver; etime bir nur, kanıma bir nur ver; kemiklerime bir nur koy! Allahım nurumu büyüt, (söylediklerimin hepsine bedel olacak) bir nur ver, (söylenmiyenler"

    1786 "Hz. Sevban (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) selam verip (Namazdan çıkınca) üç kere istiğfarda bulunup: “Allahümme entes-selam ve minke's-seIam tebarekte ve tealeyte ya ze'l-celali ve'I-ikram. (Allahım sen selamsın. Selàmet de sendendir. Ey celal ve ikram sahibi sen münezzehsin, sen yücesin)” derdi.”"

    1787 "Kà'a İbnu Ucre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) duyurdular ki: “Namazın takipçileri (muakkibat) var. Onları her Namazın peşinden söyleyenler -veya yapanlar- (cennet ve mükafaat hususunda) hüsrana uğramazlar. Bunlar otuz üç adet tesbih, otuz üç adet tahmid, otuzdört adet tekbir'dir”. Nesai'nin Zeyd İbnu Sabit (radıyallahu anh)'ten yaptığı bir rivayette şöyle denmektedir: “Bu emredildiği zaman Ensar'dan bir adam rüyasında görür ki bir kimse: “Bunu yirmi beş yapın, tehlili de ilave edin” demektedir. Sabah olunca bunu Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'aanlattı. Efendimiz : “Söylendiği şekilde yapın!” buyurdu”."

    1788 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim sabah Namazının arkasından yüz kere tesbihde ve yüz kere tehlilde bulunursa, deniz köpüğü gibi çok bile olsa günahları affedilir”."

    1789 "Ukbe İbnu Amir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) her Namazın arkasından muavvizatı okumamı emretti.”"

    1790 "Hz. İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) teheccüt Namazı kılmak üzere geceleyin kalkınca şu duayı okurdu: “AIIahım, Rabbimiz! Hamdler sanadır. Sen arz ve semavatin ve onlarda bulunanIarın kayyumu ve ayakta tutanısın, hamdler yalnızca senin içindir. Sen semavat ve arzın ve onlarda bulunanların nûrusun, hamdler yalnızca sanadır. Sen haksın, va'din de haktır. Sana kavuşmak haktır, sözün haktır. Cennet haktır, cehennem de haktır. Peygamberler hàktır, Muhammed (aleyhissalatu vesselam) de haktır. Kıyamet de haktır. AIIahım! Sana teslim oldum, sana inandım, sana tevekkül ettim. Sana yöneldim. Hasmına karşı senin (bürhanın) iIe dava açtım. Hakkımı aramada senin hakemliğine başvurdum. Önden gönderdiğim ve arkada bıraktığım hatalarımı affet. Gizli işlediğim, aleni yaptığım, benim bilmediğim, senin benden daha iyi bildiğin hatalarımı da affet! İlerleten sen, gerileten de sensin. Senden başka ilah yoktur”."

    1815 "el-Hudri (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bir gün Mescid'e girdi. Orada Ensar'dan Ebu Ümame (radıyallahu anh) denen kimse ile karşılaştı. Ona: “Ey Ebu Ümame, niçin seni Namaz vakti dışında Mescid'de oturmuş görüyorum?” diye sordu. “Peşimi bırakmayan bir sıkıntı ve borçlar sebebiyle ey Allah'ın Resülü” diye cevap verdi. Bunun üzerine Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Sana bazı kelimeler öğreteyim mi? Bunları okursan, Allah, senden sıkıntını giderir ve borcunu öder.” “Evet, ey Allah'ın Resülü, öğret!” dedim. “Öyleyse, dedi, akşama çıktın mı sabaha erdin mi şu duayı oku: “AIlahım üzüntüden ve kederden sana sığınırım. Aczden ve tembellikten sana sığınırım, korkaklıktan ve cimrilikten sana sığınırım. Borcun galebe çaImasından ve insanların kahrından sana sığınırım.” (Ebu Ümame) der ki: “Ben bu duayı yaptım, Allah benden gamımı giderdi, borcumu ödedi.”"

    1820 "Hz. İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Hz. Ali İbnu Ebi Talib (radıyallahu anh) Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelerek: “Annem ve babam sana kurban olsun, şu Kur'àn göğsümde durmayıp gidiyor. Kendimi onu ezberleyecek güçte göremiyorum” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ona şu cevabı verdi: “Ey Ebül-Hüseyin! (Bu meselede) Allah'ın sana faydalı kılacağı, öğrettiğin takdirde öğrenen kimsenin de istifade edeceği, öğrendiklerini de göğsünde sabit kılacak kelimeleri öğreteyim mi?” Hz. Ali (radıyallahu anh): “Evet, ey Allah'ın Rasülü, öğret bana!” dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber şu tavsiyede bulundu: “Cuma gecesi (perşembeyi cumaya bağlayan gece) olunca, gecenin son üçte birinde kalkabilirsen kalk. Çünkü o an (meleklerin de hazır bulunduğu) meşhüd bir andır. O anda yapılan dua müstecabtır. Kardeşim Yà'kub da evlatlarına şöyle söyledi: “Sizin için Rabbime istiğfàr edeceğim, hele cuma gecesi bir gelsin.” Eğer o vakitte kalkamazsan gecenin ortasında kalk. Bunda da muvàffàk olamazsan gecenin evvelinde kalk. Dört rek'àt Namaz kıl. Birinci rek'atte, Fatiha ile Yà-sin süresini oku, ikinci rek'atte Fatiha ile Ha-mim, ed-Duhan süresini oku, üçüncü rek'atte Fatiha ile Eliflam-mim Tenzilü's-secde'yi oku, dördüncü rek'atte Fatiha ile Tebareke'l-Mufassal'ı oku. Teşehhüdden boşaldığın zaman Allah'a hamdet, Allah'a senayı da güzel yap, bana ve diğer peygamberlere salat oku, güzel yap. Mü'min erkekler ve mü'min kadınlar ve senden önce gelip geçen mü'min kardeşlerin için istiğfar et. Sonra bütün bu okuduğun duaların sonunda şu duayı oku: “Allahım, bana günahları, beni hayatta baki kıldığın müddetçe ebediyen terkettirerek merhamet eyle. Bana faydası olmayan şeylere teşebbüsüm sebebiyle bana acı. Seni benden razı kılacak şeylere hüsn-i nazar etmemi bana nasib et. Ey semavat ve arzın yaratıcısı olan celal, ikram ve dil uzatılamayan izzetin sahibi olan Allahım. Ey Allah! ey Rahman! celalin hakkı için, yüzün nuru hakkı için kitabını bana öğrettiğin gibi hıfzına da kalbimi icbar et. Seni benden razı kılacak şekilde okumamı nasib et. Ey semavat ve arzın yaratıcısı, celalin ve yüzün nuru hakkı için kitabınla gözlerimi nurlandırmanı, onunla dilimi açmanı, onunla kalbimi yarmanı, göğsümü ferahlatmanı, bedenimi yıkamanı istiyorum. Çünkü, hakkı bulmakta bana ancak sen yardım edersin, onu bana ancak sen nasib edersin. Herşeye ulaşmada güç ve kuvvet ancak büyük ve yüce olan Allah'tandır. “ Ey Ebu'l-Hasan, bu söylediğimi üç veya yedi cuma yapacaksın. Allah'ın izniyle duana icabet edilecektir. Beni hak üzere gönderen Zat-ı Zülcelal'e‚ yemin olsun bu duayı yapan hiçbir mü'min icabetten mahrum kalmadı.” İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) der ki: “Allah'a yemin olsun, Ali (radıyallahu anh) beş veya yedi cuma geçti ki Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a aynı önceki mecliste tekrar gelerek: “Ey Allah'ın Resülü! dedi, geçmişte dört beş ayet ancak öğrenebiliyordum. Kendi kendime okuyunca onlar da (aklımda durmayıp) g"

    1821 "Şeddad İbnu Evs (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazda şu duayı okumamızı öğretiyordu: “Allàhım! Senden işte (dinde) sebat etmeyi, doğruluğa da azmetmeyi istiyorum. Keza nimetine şükretmeyi, sana güzel ibadette bulunmayı taleb ediyor, doğruyu konuşan bir dil, eğriliklerden uzak bir kalb diliyorum. AIIahım, senin bildiğin her çeşit şerden sana sığınıyorum, bilmekte olduğun bütün hayırları senden istiyorum, bildiğin günahlarımdan sana istiğfàr ediyorum!”"

    1834 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ufuk-ı semada bir bulut belirtisi gördü mü işi terkeder, Namazda idiyse kısa keser ve şu duayı okurdu: “Allah'ım, bunun şerrinden sana sığınırım.” Yağmur başlarsa: “Allah'ım, boI yağmur, faydalı yağmur (ver)” derdi.”"

    1839 "Amir İbnu Rebia (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)ın arkasında Namaz kılan birisi, Namazda hapşırdı ve şu duayı okudu: “Mübarek (heyrı boI), ihlaslı ve çok hamdle Allah'a hamdederiz, ta Rabbimiz razı oluncaya kadar; dünya ve ahiret işindeki rızasından sonra da (hamdimize devam ederiz).” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazdan çıktıktan sonra: “Namazda dua okuyan kimdi?” diye sordu. Ancak okuyan kişi süküt etti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) tekrar sordu: “Duayı kim okudu? Zira fena bir şey söylemedi.” Bunun üzerine adam: “Bendim, bu dua ile sadece hayır murad ettim” dedi. Efendimiz: “(Duanız) Rahman'ın Arşına kadar yükseldi” buyurdu.”"

    1854 "Abdullah İbnu Amr İbni'l-As (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “İki haslet veya iki hallet -vardır ki onları Müslüman bir kimse (devam üzere) söyleyecek olursa mutlaka cennete girer. Bu iki şey kolaydır. Kim onlarla amel ederse, azdır da... Her (farz) Namazdan sonra on kere tesbih (sübhanallah), on kere tahmid (elhamdülillah), on kere tekbir (Allahu ekber) söylemekten ibarettir.” (Abdullah der ki:) “Ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın bunları söylerken parmaklarıyla saydığını gördüm. Resûlullah devamla buyurdular: “Bunlar beş vakit itibariyle toplam olarak dilde yüzellidir. Mizanda bin beş yüzdür. “İkinci haslet” ise yatağa girince Allah'a yüz kere tesbih, tekbir ue tahmid'de bulunmanızdır. Bu da lisanda yüzdür, mizanda bindir. (Her ikisi toplam iki bin beş yüz eder.)” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) sözlerine şöyle bir soru ile devam etti: “Hanginiz bir günde, gece ve gündüz iki bin beş yüz günah işler?” “Bunları niye söylemiyelim ey Allah'ın Resülü?” dediler. Şu cevabı verdi: “Şeytan, Namazda iken her birinize gelir: “Şunu şunu hatırla” der, ve Namazdan çıkıncaya kadar devam eder. (Bu hatırlatmaların neticesi olarak) kişi bu tesbihatı terk bile eder. Kişi yatağına girince de şeytan ona gelir, (zikir yapmasına imkan vermeden) uyutmaya çalışır ve uyutur da.”"

    1864 "Esma İbnu'I-Hakem el-Fezari (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hazreti Ali'yi dinledim, şöyle demişti: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'dan bir hadis dinledim mi, Allah Teala hazretlerinin faydalanmamı dilediği kadar ondan istifade ediyordum. Şayet bir adam O'ndan hadis rivayet edecek olsa (gerçekten duydun mu diye) yemin ettiriyordum. Yemin edince onu tasdik edip rivayetini kabül ediyordum.” Hz. Ebu Bekri's-Sıddik (radıyallahu anh) bana şu hadisi rivayet etti ve bu rivayetinde Ebu Bekir doğru söyledi: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı dinledim, demişti ki: “Günah işleyip arkasından kalkıp abdest alarak iki rekat Namaz kılan sonra da AIIah Teala hazretlerine tevbe eden her insan mutlaka mağfiret olunur.” Sonra da şu ayeti okudu. (Mealen): “Onlar fena bir şey yaptıklarında veya kendilerine zulmettiklerinde Allah'ı zikrederler, günahlarının bağışlanmasını dilerler. Günahları Allah'tan başka bağışlayan kim vardır? (Al-i İmran 135)."

    1867 "Resûlullah (aleyhissàlatu vesselam)'ın zevcelerinden Cüveyriyye (radıyallahu anha)'nin anlattığına göre, “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) efendimiz bir gün sabah Namazını kılınca, daha kendisi Namazgahında iken, erkenden yanından çıkmış, gitmiş, kuşluktan sonra Cüveyriyye (aynı yerinde zikrederek) otururken geri gelmiş ve: “Bırakıp gittiğim halde duruyorsun (hiç yerinden kımıldamadın galiba?)” diye sormuştur. “Evet” cevabı üzerine şunu söylemiştir: “Ben senden ayrıldıktan sonra dört kelime(Iik bir dua)yı üç kere okudum. Eğer bunlardan hasıl olan sevab tartılacak olsa, senin burada sabahtan beri okuduğun duaların sevabının ağırlığına denk olur. O dua şudur: “Sübhanallahi ve bihamdihi adede halkıhi ve rıda nefsihi ve zinete arşihi ve midade kelimatihi. (Allah'ı mahlukatı sayısınca, nefsinin rızasınca, arşının ağırIığınca, kelimelerinin adedince tesbih (noksanlıklardan tenzih) ederim.”"

    1915 "Ebu Katade (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a Namazını kıldırıvermesi için bir adam(ın cenazesi) getirildi. Aleyhissalatu vesselam: “Onun üzerinde borç var, arkadaşınızın Namazını siz kılın!” buyurdu. Ben: “(Borç) benim üzerime olsun, ey Allah'ın Resülü” dedim. “Sadakatle mi ?” dedi. “Sadakatle!” dedim. Bunun üzerine cenazenin Namazını kıldı.”"

    1988 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) vefat edince, ondan sonra Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh) halife seçildi. Bunun üzerine bedevilerden bir kısmı “irtidat” etti. (Hz. Ebu Bekir halife olarak onlarla savaşmaya karar verince) Hz. Ömer, “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “İnsanlar lailaheillallah deyinceye kadar onlarla savaşmaya emrolundum. Bunu söylediler mi, benden mallarını ve nefislerini korurlar. (İslam'ın) hakkı hariç artık hesapları da Allah'a kalmıştır!” demiş iken, sen nasıl insanlarla savaşırsın?” dedi. Hz. Ebu Bekir: “Allah'a yemin olsun, Namazla zekatın arasını ayıranlarla savaşacağım. Zira zekat, malın hakkıdır. Vallahi, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a vermekte oldukları bir oğlağı vermekten vazgeçseler, onu almak için onlarla savaşacağım” dedi. Hz. Ömer sonradan demiştir ki: “Allah'a yemin ederim, anladım ki, Hz. Ebu Bekir'in bu görüşü, Allah'ın savaş meselesinde ona ilhamından başka bir şey değildi. İyice anladım ki, bu karar hakmış.”"

    2067 "Fudale İbnu Ubeyd (radiyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) halka Namaz kıldırırken, bazı kimseler açlık sebebiyle kıyam sırasında yere yıkılırlardı. Bunlar Ashab-ı Suffe idi. (Medine'de misafireten bulunan) bedeviler, bunlara delirmiş derlerdi. Efendimiz Namazdan çıkınca yanlarına uğrar ve: “Eğer (bu çektiğiniz sıkıntı sebebiyIe) Allah indinde elde ettiğiniz mükafaatı bilseydiniz, fakirlik ve ihtiyaç yönüyle daha da artmayı dilerdiniz” derdi.”"

    2092 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a el ve ayaklarına kına yakmış bir muhannes getirdiler. “Bunu niye getirdiniz, nesi var?” diye sordu. Kendisine: “Kendisini kadınlara benzetmiştir!” dediler. Bunun üzerine Efendimiz emretti ve Naki' nam mevkiye sürgün edildi. “Ey Allah'ın Resülü, onu öldürmeyelim mi?” diye soranlar olmuştu ki: “Hayır! dedi, ben Namaz kılanları öldürmekten men edildim.”"

    2096 "Ebu Müsa (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “AIIah, bedeninde halûk'tan bir parça eser bulunan kimsenin Namazını kabul etmez.”"

    2112 "Hz. Enes (radıyrallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bana, (dünyanızdan) koku ue kadın sevdirildi. Gözümün nuru ise Namazda kılındı.”"

    2121 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kendisine buhur değen kadın sakın bizimle yatsı Namazına katılmasın."

    2131 "Ebü'l-Husayn el-Heysem İbnu Şefi anlatıyor: “Ben ve künyesi Ebu Amir olan Meafirli bir arkadaşım İliya (da denen Kudüs)'da Namaz kılmak üzere beraberce yola çıktık. Onlara kıssa anlatan büyükleri, Ezd kabilesine mensup Ebu Reyhane künyesini taşıyan bir Sahabi idi. Ebü'l-Hüsayn der ki: “Arkadaşım benden önce mescide vardı. Sonra da ben geldim ve yanına oturdum. Bana: “Ebu Reyhane'nin anlattığına yetiştin mi?” dedi. “Hayır!” diye cevap verince: “Ben onun anlattığını dinledim, diyordu ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) on şeyi yasakladı: Dişleri törpüleyip inceltmek, dövme yapmak, (erkeklerin saç ve sakallarındaki akları, kadınların yüzlerindeki tüyleri) yolması, kadının kadınla, erkeğin erkekle aynı örtü altında arada bir mania olmadan yatması, erkeğin Acemler gibi elbisesinin alt kısmına ipek şerit ilave etmesi, yine Acemler gibi omuzlarına alem olarak (dört parmak genişliğinden fazla) ipek koyması, yağmacılık yapması; saltanat sahibi olmayanın (Acemlerin ziyyi (süsü) durumunda olan) kaplan (derisinin) üzerine oturması ve yüzük takması.”"

    2153 "Ukbe İbnu'l-Haris (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bize ikindi Namazı kıldırmış idi. (Selam verince) acele ile cemaati yarıp evine girdi. Halk onun bu telaşesinde hayrete düşmüştü. Ancak geri dönmesi gecikmedi. Gelince, (halkın merakını yüzlerinden anlayan Hz. Peygamber şu açıklamayı yaptı): “Yanımda kalan birkısım altın vardı (Namazda) onu hatırladım. Beni alıkoyacağından korktum ve hemen gidip dağıttım.”"

    2183 "İbnu Ömer ve Ka'b İbnu Malik (radiyallahu anhum) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bir seferden dönünce önce mescide uğrardı. Orada iki rekat Namaz kılar, ondan sonra evine dönerdi.” Nafi: “İbnu Ömer de Öyle yapardı” demiştir.”"

    2213 "Safiyye Bintu Ebi Ubeyd, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın zevce-i paklerinden naklen anlatıyor: “Resülulah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim bir arrafa (kahine) gelir, birşeyler sorar ve söylediklerine de (inanıp) onu tasdik ederse, kırk gün Namazı kabul edilmez.”"

    2293 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'in şöyle söylediğini işittim: “Sizden birinizin kapısının önünden bir nehir aksa ve bu nehirde hergün beş kere yıkansa, acaba üzerinde hiç kir kalır mı, ne dersiniz?” “Bu hal, dediler, onun kirlerinden hiçbir şey bırakmaz!” Aleyhissalatu vesselam: “İşte bu, beş vakit Namazın misalidir. Allah onlar sayesinde bütün hataları siler” buyurdu.”"

    2294 "Sa'd İbnu Ebi Vakkas (radıyallahu anh) anlatıyor: “İki erkek kardeş vardı. Bunlardan biri öbür kardeşinden kırk gün kadar önce vefat etti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)ın yanında bunlardan birincinin faziletleri zikredildi. Bunun üzerine Efendimiz (aleyhissalatu vesselam): “Diğeri müslüman değil miydi?” diye sordu. “Evet, müslümandı ve fena da değildi!” dediler. Aleyhissalatu vesselam: “Öldükten sonra, Namazının ona ne kazandırdığını biliyor musunuz? Namazın misali, sizden birinin kapısının önünde akan ve her gün içine beş kere girip yıkandığı suyu bol ve tatlı bir nehir gibidir. Bu (nehrin) onun üzerinde kir bıraktığını göremezsiniz. Öyleyse, siz ona Namazının neler ulaştırdığını bilemezsiniz.”"

    2295 "Ebu Ümame (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile beraber mescidde idik. O esnada bir adam geldi ve: “Ey Allah'ın Resülü, ben bir hadd işledim, bana cezasını ver!” dedi, Resûlullah adama cevap vermedi. Adam talebini tekrar etti. Aleyhissalatu vesselam yine sükut buyurdu. Derken (Namaz vakti girdi ve) Namaz kılındı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazdan çıkınca adam yine peşine düştü, ben de adamı takip ettim. Ona ne cevap vereceğini işitmek istiyordum. Efendimiz adama: “Evinden çıkınca abdest almış, abdestini de güzel yapmış mıydın?” buyurdu. O: “Evet ey Allah'ın Resülü!” dedi. Efendimiz: “Sonra da bizimle Namaz kıldın mı?” diye sordu. Adam: “Evet ey Allah'ın Resülü!” deyince, Efendimiz: “Öyleyse Allah Teala hazretleri haddini -veya günahını demişti- affetti” buyurdu.”"

    2296 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın yanında idim. Bir adam huzuruna gelerek: “Ey Allah'ın Resülü, dedi, ben bir hadd (suçu) işledim, cezasını tatbik et!” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) adama (birşey) sormadı. Derken Namaz vakti girdi. Resûlullah'la birlikte o da Namaz kıldı. Aleyhissalatu vesselam Namazını tamamlayınca, adam yanına geldi ve: “Ey Allah'ın Resülü! dedi, ben hadd (çeşidine giren bir suç) işledim. Bana Allah'ın Kitabını tatbik et!” Efendimiz: “Sen bizimle birlikte Namazını eda etmedin mi?” diye sordu. Adam: “Evet!” dedi. Efendimiz: “Öyleyse git. Zira Allah, senin günahını affetti” veya -hadd'ini affetti” dedi.”"

    2297 "Asım İbnu Süfyan es-Sakafi (radıyallahu anh)'nin anlattığına göre, bunlar Selasil gazvesine gitmişler. Fakat fiilen gazveye iştirak edememişlerdi. Bunun üzerine kendilerini Allah yoluna verdiler. Sonra Hz. Muaviye (radıyallahu anh)'nin yanına döndüler. Hz. Muaviye'nin yanında Ebu Eyyüb el-Ensari ve Ukbe İbnu Amir vardı. Asım: “Ey Ebu Eyyüb! dedi. Bu sene gazveyi kaçırdık. Bize, (bunun telafisi için bir çare) haber verildi. Buna göre, kim dört mescitte Namaz kılarsa, günahları affedilirmiş.” Ebu Eyyüb: “Ey kardeşimin oğlu! dedi. Ben sana bundan daha kolayını haber vereyim. Ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın şu sözünü işittim: “kim emredildiği şekilde (mükemmel olarak) abdestini alır, emredildiği şekilde Namazını kılarsa, önceden yapmış olduğu (kusurlu) ameli sebebiyle affolunur. “ Ey Ukbe! (Resûlullah'ın tebşiri) böyleydi değil mi?” Ukbe: “Evet!” dedi.”"

    2298 "Ukbe İbnu Amir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın şöyle söylediğini işittim: “Rabbin, koyun güden bir çobanın, bir dağın zirvesine çıkıp Namaz için ezan okuyup sonra da Namaz kılmasından hoşlanır ve AIIah Teala hazretleri şöyle der: “Benim şu kuluma bakın! Ezan okuyor, Namaz kılıyor, yani benden korkuyor. Kasem olsun, kulumu affettim ve onu cennetime dahil ettim.”"

    2299 "İmam Malik (radıyallahu anh)'e ulaştığına göre, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şöyle buyurmuştur: “İstikamet üzere olun. (Bunun sevabını) siz sayamazsınız. Şunu bilin ki, en hayırlı ameliniz Namazdır. (Zahiri ue batini temizliği koruyarak) abdestli olmaya ancak mü'min riayet eder.”"

    2300 "Hz. Huzeyfe (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı herhangi bir şey üzecek olursa Namaz kılardı.”"

    2301 "Abdullah İbnu Selman, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın ashabından birisinden naklediyor: “Hayberin fethedildiğii gün bir adam Hz. Peygamber'e gelerek: “Ey Allah'ın Resülü, bugün ben öyle bir kar ettim ki böyle bir karı şu vadi ahalisinden hiçbiri yapmamıştır” dedi. Efendimiz: “Bak hele! Neler de kazandın?” diye sordu. Adam: “Ben alıp satmaya ara vermeden devam ettim. Öyle ki üçyüz okiyye kar ettim dedi. Aleyhissalatu vesselam efendimiz: “Sana karların en hayırlısını haber vereyim mi?” diye sordu. Adam: “O nedir, ey Allah'ın Resülü?” dedi. Efendimiz açıkladı: “(Farz) Namazdan sonra, kılacağın iki rekattir.”"

    2302 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bana kadın ve güzel koku sevdirildi, gözümün nuru Namazda kılındı.”"

    2305 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a: “Allah, kullarına kaç vakit Namazı farz kıldı?” diye sordu. Aleyhissalatu vesselam: “AIIah, kullarIna beş vakit Namazı farz kıldı” diye cevap verdi. Adam tekrar sordu: “Bunlardan önce veya sonra başka bir şey var mı?” “AIIah kullarına beş vakti -farz kıldı. “ Bu cevap üzerine adam, bunlar üzerine hiçbir ilavede bulunmayacağına, onlardan herhangi bir eksiltme de yapmayacağına dair yemin etti. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Bu adam sözünde durursa mutlaka cennete girecektir!” buyurdu.” Bu rivayeti, Müslim ve Tirmizi, Kitabu'I-İman'da mezkur, uzun bir hadis zımnında tahric ederler."

    2306 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a Mi'rac'a çıktığı gece elli vakit Namaz farz kılındı. Sonra bu azaltılarak beşe indirildi. Sonra da şöyle hitap edildi: “Ey Muhammed! Artık, nezdimde (hüküm kesinleşmiştir), bu söz değiştirilmez. Bu beş vakit, (Rabbinin bir lüftu olarak on misliyle kabul edilerek) senin için elli vakit sayılacaktır.”"

    2307 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Allah, Namazı peygamberinizin diliyle hazerde dört, seferde iki, korku halinde de dört rek'at olarak farz kılmıştır.”"

    2308 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Allah Namazı (ilk defa farz ettiği zaman iki rek'at olarak farz etmişti. Sonra onu hazer için (dörde) tamamladı. Yolcu Namazı ilk farz edildiği şekilde sabit tutuldu.”"

    2309 "Hz. Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: “Kurban bayramında kılınan Namaz iki rek'attir, Fıtır (Ramazan) bayramında kılınan Namaz iki rek'attir, sefer Namazı iki rek'attir, cum'a Namazı da iki rek'attir. Bunlar Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın lisanı üzere, tamamdır, kısaltma yoktur.”"

    2310 "Abdullah İbnu Fudale, babası (Fudale'den) naklen anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın bana öğrettikleri arasında: “Beş vakit Namaza devam edin!” emri de vardı. Ben: “Bu beş vakit, benim meşguliyetlerimin bulunduğu anlardır. Bana (bunların yerine geçecek) cami (kapsamlı) bir şey emret, öyle ki onu yaptım mı, benden beş vakit Namaz borcunun yerine geçsin!” dedim. Bunun üzerine: “Öyleyse Asreyn'e devam et!” buyurdu. Bu kelime bizim dilimizde yoktu. Bu sebeple: “Asreyn nedir?” diye sordum. “Güneş doğmazdan önceki Namazla güneş batmazdan önceki Namaz” buyurdu.”"

    2311 "Sebretü' bnu Ma'bed (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Yedi yaşına geldi mi çocuğa Namazı emredin, on yaşına geldi mi kılmadığı takdirde dövün.” Tirmizi'nin rivayetinde “Çocuğa Namazı yedi yaşında öğretin, kılmadığı takdirde on yaşında dövün” şeklindedir."

    2312 "Amr İbnu'l-As (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Çocuklarınıza, onlar yedi yaşında iken Namazı emredin. On yaşında olunca Namaz(daki ihmalleri) sebebiyle onları dövün, yataklarını da ayırın.”"

    2313 "Onun bir diğer rivayetinde şöyle denir: “Resûlullah'a bundan (Namazın çocuğa ne zaman emredileceğinden) sorulmuştu: “Çocuk sağını solundan ayırmasını bildi mi ona Namazı emredin” buyurdu.”"

    2315 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim bir Namaz unutacak olursa hatırlayınca derhal kılsın. Unutulan Namazın bundan başka kefareti yoktur.”"

    2316 "Buhari ve Müslim'in bir diğer rivayetinde şöyle denmiştir: “Sizden biriniz Namaz sırasında yatmış idiyse veya Namaza karşı gaflet etmiş (ve unutmuş) ise, hatırlar hatırlamaz onu kılsın. Zira Allah Teala Hazretleri şöyle buyurmuştur: “Beni anmak için Namaz kıl!” (Ta-ha 14)."

    2317 "Ebu Katade (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah'la beraber bir gece boyu yürüdük. Cemaatten bazıları: “Ey Allah'ın Resülü! Bize mola verseniz!” diye talepte bulundular. Efendimiz: “Namaz vaktine uyuya kalmanızdan korkuyorum” buyurdu. Bunun üzerine Hz. Bilal: “Ben sizi uyandırırım!” dedi. Böylece Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) mola verdi ve herkes yattı. Nöbette kalan Bilal de sırtını devesine dayamıştı ki gözleri kapanıverdi, o da uyuyakaldı. Güneşin doğmasıyla Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) uyandı ve: “Ey BiIaI! Sözün ne oldu?” diye seslendi ve Hz. Bilal: “Üzerime böyle bir uyku hiç çökmedi” diyerek cevap verdi. Aleyhissalatu vesselam: “AIIah Teala Hazretleri, ruhlarınızı dilediği zaman kabzeder, dilediği zaman geri gönderir. Ey BiIaI! Halka Namaz için ezan oku” buyurdu. Sonra abdest aldı ve güneş yükselip beyazlaşınca kalktı, kafileye cemaatle Namaz kıldırdı.”"

    2318 "Bu hadis Ebu Davud'un bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Güneşin harareti onları uyandırınca kalktılar, bir müddet yürüdüler, sonra tekrar konaklayıp abdest aldılar. Hz. Bilal (radıyallahu anh) ezan okudu. Sabahın iki rekatlik (sünnet) Namazını kıldılar, sonra da sabah Namazını (kazaen) kıldılar. Namazdan sonra hayvanlara binip yola koyuldular. Giderken birbirlerine: “Namazımızda ihmalkarlık ettik” diye yakınıyorlardı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Uyurken (vaki olan Namaz kaçması) ihmal sayılmaz, ihmal uyanıklıktadır. Sizden biri, herhangi bir Namazda gaflete düşer kaçırırsa, hatırlayınca onu hemen kılsın. Ertesi sabahın Namazı da mütad vaktinde kılınır” buyurdu.”"

    2319 "Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde şöyle gelmiştir: “Namaz(ın kaçmış olmasın)dan korkarak kalktık, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Ağır olun, ağır olun, bunda bir taksiriniz yok!” buyurdu. Güneş yükselince de: “Sizden kim sabahın iki rekat sünnetini (mütad olarak) kılıyor idiyse yine kılsın” dedi. Bu emir üzerine kılan da, kılmayan da kalkıp sünnetini kıldı. Sonra Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaz için kamet emretti. Kamet getirildi. Efendimiz kalktı ve bize Namaz kıldırdı. Namaz bitince: “Haberiniz olsun, AIIah'a hamdediyoruz ki, bizi Namazımızdan, dünyevi işlerimizden herhangi biri alıkoymuş değildir. Ancak ruhlarımız AIlahu Teala'nın kabza-i tasarrufundadır, dilediği zaman onu salar. Sizden kim sabah Namazına, sabahleyin mütad vaktinde kavuşursa, sabah Namazıyla birlikte bir mislini de kaza etsin!” dedi.”"

    2320 "Ebu Davud, Tirmizi ve Nesai'nin bir diğer rivayetinde şöyle gelmiştir: “Şunu bilin ki, uykuda ihmal sözkonusu değildir. İhmal lyani taksir), diğer bir Namazın vakti girinceye kadar Namazını kılmayan için mevzubahistir.”"

    2323 "İbnu Abbas (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) gecenin evvelinde yürüdü, sonuna doğru uyku molası verdi. Ancak güneş doğuncaya -veya bir kısmı ufuktan çıkıncaya- kadar uyanamadı. (Uyanınca) Namazı hemen kılmadı. Güneş yükselince Namazı kıldı. İşte bu orta Namazdır (Salatu'l-Vusta).”"

    2324 "İmam Malik, Zeyd İbnu Eslem'den naklen anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdu ki: “Muhakkak ki, Allah, ruhlarımızı kabzetmektedir. Dilerse onu, bize bundan başka bir vakitte iade eder.” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) böyle söyledikten sonra Hz. Ebu Bekri's-Sıddik (radıyallahu anh)'a yönelerek: “Şeytan (bu gece) Namaz kılmakta iken Bilal'e geldi ve onu yatırdı. Uyuması için bir çocuk nasıl sallanarak avutulursa öylece onu da sallayarak uyuttu” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) sonra Bilal'i çağırdı. Gelince Bilal, Resûlullah'a onun Hz. Ebu Bekr'e anlattığının tıpkısını haber verdi. Hz. Ebu Bekr bu işittikleri karşısında: “Şehadet ederim ki, sen Allah'ın Resülüsün!” demekten kendini alamadı.”"

    2325 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Ömer, Hendek savaşı sırasında bir keresinde güneş battıktan sonra geldi ve Kureyş kafirlerine küfretmeye başladı ve bu meyanda: “Ey Allah'ın Resülü dedi, güneş batmak üzereyken ikindi Namazını (güç bela) kılabildim.” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Vallahi ikindiyi ben kılamadım!” dedi. Beraberce kalkıp Butha'ya gittik. Orada Efendimiz abdest aldı, biz de abdest aldık. Güneş battıktan sonra ikindiyi kıldı, sonra da akşamı kıldı.”"

    2326 "İbnu Mes'üd (radıyallahu anh) anlatıyor: “Müşrikler Hendek günü Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı fazlaca meşgul ederek dört vakit Namazı kazaya bıraktırdılar, geceden Allah'ın dilediği bir müddet geçinceye kadar onları kılamadı. Sonra Bilal (radıyallahu anh)'e emretti, o da ezan okudu. Sonra kamet getirdi. Resûlullah öğleyi (kazaen) kıldı. (Bilal tekrar) ikamet getirdi, Resûlullah ikindiyi kıldı. Sonra (Bilal tekrar) ikamet getirdi. Resûlullah akşamı kıldı. Sonra (Bilal yatsı için) kamet getirdi ve Resûlullah yatsıyı kıldı.”"

    2327 "Nafi' anlatıyor: “Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'e baygınlık gelmiş ve aklı gitmişti. (Bu esnada kılamadığı) Namazı kaza etmedi.” İmam Malik der ki: “Doğruyu Allah bilir ya, bana göre bu şundan ileri gelir: “Vakit çıkmıştır. Ama vakit içinde ayılan, o vaktin Namazını kılar..”"

    2328 "Yine Nafi' anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) dedi ki: “Kim bir Namazı unutur ve bunu imamın arkasında Namaz kılarken hatırlarsa, imam selamı verince unutmuş olduğu Namazı hemen kılsın, sonra da öbür Namazı (kıldığını yeniden) kılsın.”"

    2329 "Hz. Cabir (radıyallahu anh)'in anlattığına göre, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'in şöyle söylediğini işitmiştir “Kişiyle şirk arasında Namazın terki vardır.” Tirmizinin metni şöyledir: “Küfürle iman arasında Namazın terki vardır.”"

    2330 "Tirmizi ve Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde: “Kulla küfür arasında Namazın terki vardır.”"

    2331 "Hz. Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Benimle onlar (münafıklar) arasındaki ahid (antlaşma) Namazdır. Kim onu terkederse küfre düşer.”"

    2332 "Abdullah İbnu Şakik merhum anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Ashab'ı ameller içerisinde sadece Namazın terkinde küfür görürledi.”"

    2333 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “İkindi Namazını kaçıran bir insanın (uğradığı zarar yönünden durumu), malını ve ehlini kaybeden kimsenin durumu gibidir.”"

    2334 "Ebü'l-Melih (rahimehümullah) anlatıyor: “Biz bulutlu bir günde Büreyde (radıyallahu anh) ile bir gazvede beraberdik. Dedi ki: “İkindi Namazını erken kılın, zira Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Kim ikindi Namazını terkederse ameli boşa gider” buyurdu.”"

    2335 "Hz. Ebu Mûsa (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a bir zat gelerek Namaz vakitlerini sordu. Efendimiz ona hiçbir cevap vermedi.” (Sabah vaktinde) şafak sökünce, henüz kimse kimseyi tanıyamayacak kadar ortalık karanlık iken Bilal'e emretti, sabah ezanını okudu. Sonra, güneş tam tepe noktasından batıya dönme (zeval) anında yine Bilal'e emretti, öğle ezanını okudu. Bu vakit için, -öbürlerinden daha iyi bilen- birisi: “Bu, gün ortası (nısfu'n-Nehar)” demişti. Sonra, güneş henüz yüksekte olduğu zaman emretti, Bilal akşam narnazı için ezan okudu. Sonra ufuktaki aydınlık (şafak) kaybolunca yatsı için emretti, Bila! yatsı ezanını okudu. Sonra ertesi gün, sabah Namazını tehir etti. O kadar geciktirdi ki, kişinin, “sabah vakti çıktı veya çıkmak üzere” demesi anında Namazı tamamladı. Sonra öğleyi tehir etti, öyle ki, öğle Namazını dün ikindiyi kıldığımız ana yakın bir vakitte kıldı. Sonra ikindiyi tehir etti. Bir kimsenin, “Güneş (ikindi) kızıllığına büründü” diyebileceği bir vakitte Namazdan çıktı. Sonra akşamı, nerdeyse ufuktan aydınlığın (şafak) kaybolduğu ana kadar tehir etti.”"

    2336 "Bir rivayette de şöyle gelmiştir: Akşamı, ikinci günde, ufuktaki aydınlığın kaybolmasından önce kıldı. Sonra yatsıyı, gecenin ilk üçte birine kadar tehir etti. Sonra sabah oldu ve soru sahibini çağırdı: “İşte Namazın vakti bu iki hudud arasındadır” buyurdu."

    2337 "Ebu Davud'un bir rivayetinde şöyle denmiştir: “Sabah Namazını kişi arkadaşının yüzünü tanıyamayacak -veya kişi yanındakini tanımayacak- kadar (ortalığın karanlık olduğu) bir anda kıldı. Sonra ikindiyi öylesine tehir etti ki, Namazdan çıktığı zaman güneş sararmıştı...” Rivayetin sonunda Ebu Davud der ki: Bu hadisi rivayet edenlerden bazısı şöyle dedi: “sonra yatsıyı gece yarısına kadar tehir ederek kıldı.”"

    2338 "Hz. Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a Namazların vaktinden sormuştu. Ona: “Şu (önümüzdeki) iki günde Namazları bizimle kıl!”buyurdu. (O gün) güneş tam tepe noktasından (batıyor) kayınca ezan için Bilal'e emretti. O da öğle ezanını okudu. Sonra öğle için kamet okumasını emretti. Sonra güneş yüksekte, beyaz parlak iken emretti ve ikindi için kamet okudu. Sonra güneş batınca emretti, akşam için kamet okudu. Sonra ufuktaki aydınlık kaybolunca emretti, yatsı için kamet okudu. Sonra şafak sökünce emretti sabah için kamet okudu. İkinci gün olunca, Bilal'e ortalığın serinlemesini beklemeyi emretti. O da öğleyi, ortalık iyice serinleyinceye kadar geciktirdi. İkindiyi, güneş yüksekten, dünkü vakitten biraz sonra kıldı. Akşamı ufuktaki beyazlık kaybolmazdan az önce kıldı. Yatsıyı gecenin üçte biri geçtikten sonra kıldı. Sabahı ortalık iyice ağarınca kıldı. Sonra: “Namaz vakitlerinden soran kimse nerede?” diye sordu. Soru sahibi: “Benim ey Allah'ın Resülü!” dedi. “Namazlarınızın vakti dedi, gördüğünüz (iki vakit) arasındadır.”"

    2339 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Cibril (aleyhisselam) bana, Beytullah'ın yanında, iki kere imamlık yaptı. Bunlardan birincide öğleyi, gölge ayakkabı bağı kadarken kıldı. Sonra, ikindiyi her şey gölgesi kadarken kıldı. Sonra akşamı güneş battığı ve oruçlunun orucunu açtığı zaman kıldı. Sonra yatsıyı, ufuktaki aydınlık (şafak) kaybolunca kıldı. Sonra sabahı şafak sökünce ve oruçluya yemek haram olunca kıldı. İkinci sefer öğleyi, dünkü ikindinin vaktinde herşeyin gölgesi kendisi kadar olunca kıldı. Sonra ikindiyi, herşeyin gölgesi kendisinin iki misli olunca kıldı. Sonra akşamı, önceki vaktinde kıldı. Sonra yatsıyı, gecenin üçte biri gidince kıldı. Sonra sabahı, yeryüzü ağarınca kıldı. Sonra Cibril (aleyhisselam) bana yönelip: “Ey Muhammedl Bunlar senden önceki peygamberlerin (aleyhimüssalatu vesselam) vaktidir. Namaz vakti de bu iki vakit arasında kalan zamandır!” dedi. “"

    2340 "Nesai'nin Hz. Cabir (radıyallahu anh)'den yaptığı bir rivayette şöyle denmiştir: “Sonra O'na (Cibril), Fecr uzayıp sabah olunca daha yıldızlar parlak ve cıvıl cıvıl iken geldi. Dünkü yaptığını aynen yaptı, sabah Namazını kıldı. Sonra da: “Namaz vakti, işte gördüğünüz bu iki Namaz arasıdır” dedi.”"

    2342 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bilesiniz, Namazın bir ilk vakti bir de son vakti vardır. Öğle vaktinin evveli güneşin tepe noktasından batıya meyil (zeval anıdır. Son vakti de ikindinin girdiği andır. İkindi vaktinin evveli, vaktinin girdiği andır. Vaktin sonu da güneşin sarardığı andır. Akşam vaktinin evveli, güneşin battığı andır. Vaktin sonu da ufuktaki aydınlığın (şafak) kaybolduğu andır. Yatsı vaktinin evveli, ufuğun kaybolduğu andır. Vaktin sonu da gecenin yarısıdır. Sabah vaktinin evveli fecrin (aydınlığı) doğmasıdır. Vaktin sonu da güneşin doğmasıdır.”"

    2343 "Muvatta'da Abdullah İbnu Rafi' Mevla Ümmü Seleme'den kaydedilen bir rivayette şöyle denmiştir: “Abdullah İbnu Rafi', Ebu Hüreyre'ye Namazların vaktini sormuştu. Ebu Hüreyre kendisine şu açıklamayı yaptı: “Ben sana haber vereyim: Gölgen kendi mislin kadarken öğleyi kıl. İkindiyi gölgen iki mislin olunca kıl. Akşamı güneş batınca kıl. Yatsıyı seninle arana gecenin üçte biri girince kıl. Sabahı da alaca karanılıkta kıl.”"

    2344 "İmam Malik'in anlattığına göre, Hz. Ömer valilerine şöyle yazdı: “Nazarımda işlerinizin en ehemmiyetlisi Namazdır. Kim onu (farz, vacib, sünnet ve vaktine riayetle) korur ve (tam zamanında kılmaya) devam ederse dinini korumuş olur. Kim de onu(n zamanını tehir suretiyle) zayi ederse, onun dışındakileri daha çok zayi eder.” Hz. Ömer yazısına şöyle devam etti: “Öğleyi gölge bir ziralıktan birinizin gölgesi misli oluncaya kadar kılınız. İkindiyi, güneş yüksekte, beyaz, parlak iken, hayvan binicisinin, güneş batmazdan önce iki veya üç fersahlık yol alacağı müddet içerisinde; akşamı güneş batınca; yatsıyı ufuktaki aydınlık battımı gecenin üçte birine kadar kılınız. -Kim (yatsıyı kılmadan) uyursa gözüne uyku düşmesin, kim (yatsıyı kılmadan) uyursa gözüne uyku düşmesin, kim (yatsıyı kılmadan) uyursa gözüne uyku düşmesin- Sabahı da yıldızlar parlak ve cıvıldarken kılınız.”"

    2345 "Muvatta'nın diğer bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Hz. Ömer (radıyallahu anh), Ebu Müsa el-Eş'ari hazretlerine yazdığı bir mektupta aynı şeyi hatırlattı ve (ilaveten) şunu yazdı: “Onda -yani sabah Namazında- mufassal sürelerden iki uzun süre oku.”"

    2346 "Yine benzer bir diğer rivayette şu ifade mevcuttur: Hz. Ömer, Ebu Müsa (radıyallahu anhüma)'ya şöyle yazdı: “. . .Yatsıyı seninle (akşam Namazıyla) arana gecenin üçte biri girince kıl. Geciktirirsen gecenin yarısına kadar olsun. Sakın gafillerden olma.”"

    2347 "Abdullah İbnu Amr İbni'l-As (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Öğlenin (başlama) vakti, güneşin (tepe noktasından batıya) meylettiği zamandır. Kişinin gölgesi kendi uzunluğunda olduğu müddetçe öğle vakti devam eder, yani ikindi vakti girmedikçe. İkindi vakti ise güneş sararmadıkça devam eder. Akşam vakti ufuktaki aydınlık (şafak) kaybolmadığı müddetçe devam eder. Yatsı Namazının vakti orta uzunluktaki gecenin yarısına kadardır. Sabah Namazının vakti ise fecrin doğmasından (yani şafağın sökmesinden) başlar, güneş doğuncaya kadar devam eder. Güneş doğdu mu Namazdan vazgeç. Çünkü o, şeytanın iki boynuzu arasından doğar.”"

    2348 "Ebü'l-Minhal Seyyar İbnu Selame (rahimehullah) anlatıyor: “Ben ve babam birlikte Ebu Berze el-Eslemi (radıyallahu anh)'nin yanına girdik. Babam ona: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) farz Namazları nasıl kılardı?” diye sordu. Şu cevabı verdi: “Efendimiz sizin “el-Evvel” dediğiniz öğle Namazını güneş (tepe noktasından) batıya kayınca kılardı. Birimiz ikindiyi kılınca, Medine'nin en uzak yerindeki evine dönerdi de güneş hala canlılığını korurdu. Akşam Namazı hakkında ne söylediğini unuttum. Sizin atame dediğiniz yatsıyı geciktirmeyi iyi bulurdu (müstehap addederdi). Yatsıdan önce uyumayı, sonra da konuşmayı mekruh addederdi. Kişi (yanında beraber oturduğu) arkadaşını tanıyınca sabah Namazından ayrılırdı. Namazda altmış-yüz ayet miktarınca Kur'an okurdu.”"

    2349 "Muhammed ibnu Amr İbni'l-Hasen İbni Ali İbnu Ebi Talib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Haccac, Medine'ye geldiğinde Namazı mütad vaktinden tehir ediyordu. Bunun üzerine Cabir İbnu Abdillah (radıyallahu anh)'a (Namazların vakti hakkında) sorduk. Bize şu açıklamayı yaptı: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) öğleyi hararetin şiddetli olduğu zamanda (hacire vaktinde) kılardı. İkindiyi de güneş parlakken kılardı. Akşamı, güneş batınca; yatsıyı bazan geciktirir, bazen de öne alırdı. Halkın toplandığını görünce tacil eder, onları ağır görünce de tehir ederdi. Sabahı da alaca karanlıkta kılardı."

    2351 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) öğle Namazı kıldığı zaman (gölgenin) miktarı, yazda üç ayaktan beş ayağa kadar idi. Kışta da beş ayaktan yedi ayağa kadardı.”"

    2352 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Mü'min kadınlar Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'la birlikte sabah Namazlarını, bürgülerine sarılmış olarak kılarlardı. Sonra, Namazlarını kılınca evlerine dönerlerdi de bu esnada karanlıktan dolayı kimse de onları tanıyamazdı.”"

    2353 "Yine Hz. Aişe anlatıyor: “Ben öğle Namazını, ne Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) kadar, ne de Ebu Bekr ve Ömer kadar tacil edip geciktirmeyen bir başka insan tanımıyorum.”"

    2359 "Bir diğer rivayette şöyle gelmiştir: “Es'ad İbnu Sehl İbnu Huneyf der ki: “Biz Ömer İbnu Abdilaziz (rahimehullah) ile öğleyi kıldık. Sonra çıkıp Hz. Enes İbnu Malik (radıyallahu anh)'in yanına gittik. Varınca onu ikindiyi kılıyor bulduk. Ben kendisine:- “Ey amcacığım! Kıldığın bu Namaz da ne?” diye sordum. Bana: “Bu, ikindi Namazıdır. Ve bu Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'Ia beraber kıldığımız Namazdır” dedi."

    2360 "Bir diğer rivayette de şöyle gelmiştir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bize ikindiyi kıldırdı. Namazdan çıkınca Efendimizin yanına Beni Seleme'den birisi geldi ve: “Ey Allah'ın Resülü! dedi. Biz, bir deve kesmek istiyor ve sizin de kesimde hazır bulunmanızı arzu ediyoruz.” Efendimiz “Pekala!” deyip gitti. Biz de onunla gittik. Varınca, devenin henüz kesilmediğini gördük. Kestiler, parçaladırlar. Bir miktarını pişirdiler. Güneş batmadan o eti yedik.”"

    2364 "Mersed İbnu Abdillah el-Müzeni (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ebu Eyyüb, gazi (mücahid) olarak yanımıza geldi. Bu sırada Ukbe İbnu Amir de Mısır'da vali idi. Ukbe, akşam Namazını tehir etti. Ebu Eyyüb ona yönelerek: “Ey Ukbe! dedi. Bu kıldırdığın Namaz ne Namazıdır?” Ukbe, hatasını anlayarak: “Meşguliyetimiz vardı” diye özür beyan etti. Ebu Eyyüb: “Sen Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın şu sözünü işitmedin mi? Buyurmuştu ki: “Ümmetim, akşam Namazını, yıldızlar cıvıldayana kadar geciktirmedikçe hayır üzere -veya fıtrat üzere demişti- olmaktan geri kalmaz. “"

    2365 "Hz. Ali İbnu Ebi Talib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bana şu tembihte bulundu: “Ey Ali, üç şey vardır, sakın onları geciktirme: Vakti girince Namaz, (hemen kıl!) Hazır olunca cenaze, (hemen defnet!) Kendisine denk birini bulduğun bekar kadın, (hemen evlendir!)”"

    2366 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim sabah Namazından bir rek'ati güneş doğmazdan önce kılabilirse, sabah Namazına yetişmiş demektir. Kim ikindi Namazından bir rek'ati güneş batmadan önce kılabiIirse ikindi Namazına yetişmiş demektir.”"

    2367 "Buhari ve Nesai'de gelen bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Sizden kim, ikindi Namazının bir secdesini güneş batmazdan önce kılabilirse, Namazını tamamlasın, sabah Namazının da bir secdesini güneş doğmazdan önce kılabilen, Namazını tamamlasın.” Ancak Nesai (bir rivayetinde de) şöyle der: “. . iIk rekatinde kılarsa. . . “"

    2368 "Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Hararet şiddetlenince Namazı (vakit) biraz serinleyince kılın. Çünkü, şiddetli hararet cehennemden bir kabarmadır."

    2370 "Ebu Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz bir sefer sırasında Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile beraberdik. Müezzinimiz öğle Namazı için ezan okumak istedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ona: “Serinlemeyi bekle!” dedi. Bir müddet geçince müezzin ezan okumak istemişti, yine ikinci ve hatta üçüncü defa: “Serinlemeyi bekle!” dedi. (Bekledik), hatta tümseklerin (doğu cihetindeki) gölgelerini gördük. O zaman aleyhissalatu vesselam: “Şiddetli hararet cehennemin bir kabarmasıdır. Öyleyse, hararet şiddetlenince öğle Namazını (vakit) serinleyince kılın” dedi."

    2371 "Kasım İbnu Muhammed anlatıyor: “Ben, Ashab'ı öğle Namazını aşiyy'de kılar gördüm.”"

    2373 "Ali İbnu Şeyban (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın yanına geldik. İkindi Namazını, güneş gökte beyaz ve (sarılıktan arı ve) parlak olduğu müddetçe tehir ediyordu.”"

    2374 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Akşam yemeği hazırlanmış ise, yemeğe Namazdan önce başlayın. Yemeğinizi aceleye de getirmeyin.”"

    2375 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şöyle buyurdular: “Namaz başlar ve akşam yemeği de hazır olursa akşam yemeğiyle başlayın.”"

    2376 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Birinizin akşam yemeği konur, (bu sırada) Namaz da başlarsa, siz akşam yemeği ile başlayın. Ondan boşalıncaya kadar acele de etmeyin.” “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) için yemek konunca Namazın başladığı olurdu. O, yemekten boşalmadıkça Namaza gelmezdi. Ancak o, imamın kıraatını dinlerdi.”"

    2377 "Ebu Dauud'un bir diğer rivayetinde AbduIlah İbnu Ubeyd İbni Umeyr şunu anlatır: “İbnu'z-Zübeyr zamanında, ben Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'in yanında babamla birlikte bulunuyordum. Abbad İbnu Abdillah İbni'z-Zübeyr sordu: “Biz işittik ki, akşam yemeğine Namazdan önce başlanırmış, (doğru mu?)” AbduIIah İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) şu cevabı verdi: “Bak hele! Onların akşam yemekleri nasıldı? Zanneder misin ki, bu, babanın akşam yemeği gibiydi?”"

    2378 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Yemek veya bir başka şey için Namazınızı tehir etmeyin.”"

    2379 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) (bir gün) yatsıyı tehir etmişti. Ömer (radıyallahu anh) çıkıp: “Ey Allah'ın Resülü, Namazı kılalım. Kadınlar ve çocuklar yattılar” dedi. Aleyhissalatu vesselam başı su damlıyor olduğu halde çıkıp: “Ümmetime meşakkat vermemiş olsam yatsıyı bu vakitte kılmalarını emrederdim!” buyurdu.”"

    2380 "Hz. Enes (radıyallahu anh)'den rivayet edilir ki, kendisine: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) yüzük kullandı mı?” diye sorulmuştur da şu cevabı vermiştir: “Bir gece, yatsıyı gece yarısına kadar (şatru'l-leyl) tehir etti. Sonra yüzü bize dönmüş olarak yanımıza geldi -sanki şu anda yüzüğünün parıltısını görüyor gibiyim- ve şöyle dedi: “İnsanlar Namazlarını kıldılar ve yattılar. Siz ise, Namazı beklediğiniz müddetçe Namaz kılma (sevabını almaktasınız."

    2381 "Yine Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Yatsı Namazı için ikamet okunmuştu ki bir adam: “Benim bir işim var!” diyerek araya girdi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) (farzı kıldırmazdan önce) kalktı, adamla hususi şekilde konuşmaya başladı. İnsanlar -veya bir kısmı- uyuyuncaya kadar konuşma uzadı. Namazı sonra kıldılar.”"

    2382 "Hz. Muaz İbnu Cebel (radıyallahu anh) anlatıyor: “(Bir gece) Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı yatsı Namazı için uzun müddet bekledik, ama gecikti. O kadar ki, bazıları (hane-i saadetinden) çıkmayacağı zannına düştü. İçimizden: “Namazını (evinde) kılmıştır” diyen bile oldu. İşte biz bu hal üzere iken Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) çıktı ve kendisine önceden tahminen söylediklerini tekrar ettiler. Bunun üzerine: “Geceye bu Namazla girin. (Bilin ki) siz bu Namaz sayesinde diğer ümmetlere üstün kılındınız. Bunu sizden önceki ümmetlerden hiçbiri kılmadı” buyurdu.”"

    2383 "Ebu Müsa (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bir gün yatsı Namazını geciktirdi. Hatta gecenin çoğu gitti. Sonra çıktı ve cemaate Namazlarını kıldırdı. Namazı bitirince Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) orada hazır bulunan cemaate: “(Buradan ayrılmakta) acele etmeyin, size bir husus haber vereyim de sevinin: Bilesiniz, üzerinizdeki AIIah'ın nimetlerinden biri de şudur: Şu saatte Namaz kılan sizden başka hiç kimse yok -veya sizden başka kimse şu saatte Namaz kılmamıştır.-” Bu iki sözden hangisini söylemişti bilemiyoruz.” Ebu Müsa ilaveten dedi ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'tan işittiklerimize sevinerek evlerimize döndük."

    2384 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namazdan bir rekate yetişen Namazın tamamına yetişmiş sayılır.”"

    2385 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namazlardan herhangi bir Namazın bir rekatine yetişen, o Namaza yetişmiş demektir. Ancak, kaçırdığını kaza eder.”"

    2386 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ölünceye kadar, hiçbir Namazı son vaktinde iki kere kılmış değildir.”"

    2387 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namazın ilk vaktinde Allah'ın rızası vardır. Son vaktinde de affı vardır.”"

    2388 "Rafi' İbnu Hadic (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Sabah Namazını aydınlıkta kılın.”"

    2389 "Yahya İbnu Said (radıyallahu anh) demiştir ki: “Musalli, (farz) Namazı vakti çıkmış olan Namazları da kılar. Onun vaktinde kılamayıp kaçırdığı, ehlinden de malından da daha mühim (bir kayıp)dır.”"

    2390 "Ümmü Ferve (radıyallahu anha) -ki Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a biat edenlerden biri idi- anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a, “Hangi amel efdaldir?” diye sorulmuştu, şu cevabı verdi: “İlk vaktinde kılınan Namaz!”"

    2391 "Ukbe İbnu Amir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Üç vakit vardır ki, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bizi o vakitlerde Namaz kılmaktan veya ölülerimizi mezara gömmekten nehyetti: - Güneş doğmaya başladığı andan yükselinceye kadar. - Öğleyin güneş tepe noktasına gelince, meyledinceye kadar. - Güneş batmaya meyledip batıncaya kadar.”"

    2392 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Hiç biriniz, güneşin doğması ve batması esnasında Namaz kılmaya kalkmasın.”"

    2393 "Abdullah es-Sunabihi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Güneş, beraberinde şeytanın boynuzu olduğu halde doğar, yükselince ondan ayrılır. Bilahare istiva edince (tepe noktasına gelince) ona tekrar mukarenet (yakınlık) peydah eder. Zevalden sonra (tepe noktasından ayrılıp batıya meyletimi) ondan yine ayrılır. Batmaya yakın tekrar ona yakınlık peydah eder, batınca ondan ayrılır.” Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) işte bu vakitlerde Namaz kılmaktan men etti.”"

    2394 "Amr İbnu Abese es-Sülemi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir gün Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a: “Ey Allah'ın Resülü! dedim, Allah'a biri diğerinden daha yakın olan bir saat var mıdır -veya- Allah'ın zikri taleb edilen daha yakın bir saat var mıdır?” “Evet, dedi, vardır. Allah'ın kula en yakın olduğu zaman gecenin son kısmıdır. Eğer bu saatte Aziz ve Celil olan Allah zikredenlerden olabilirsen ol. Zira o saatte kılınan Namaz, güneş doğuncaya kadar (meleklerin) beraberlik ve şehadetine mazhardır. Çünkü güneş şeytanın iki boynuzu arasından doğar ve bu doğma anı kafirlerin ibadet vakitleridir. O esnada, güneş bir mızrak boyunu buluncaya ve (sarı, zayıf) ışıkları kayboluncaya kadar Namazı bırak. Bundan sonra Namaz -güneş gün ortasında mızrağın tepesine gelinceye kadar- yine (meleklerin) beraberlik ve şehadetine mazhardır. Güneşin tepe noktasına gelme saati, cehennem kapılarının açıldığı ve cehennemin coşturulduğu bir saattir; Namazı (eşyaların gölgesi) doğu tarafa sarkıncaya kadar terkedin. Bundan sonra Namaz -güneş batıncaya kadar- meleklerin beraberlik ve şehadetine mazhardır. Güneş, batarken de bu beraberlik ve şehadet kalmaz, çünkü o, şeytanın iki boynuzu arasında kaybolur. O sırada yapılacak ibadet kafirlerin ibadetidir.”"

    2395 "Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Sabah Namazını kıldıktan sonra güneş yükselinceye kadar artık Namaz yoktur. İkindiyi kıldıktan sonra da güneş batıncaya kadar Namaz yoktur.”"

    2396 "Kütüb-i Sittenin beş kitabı tarafından İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'dan kaydedilen bir rivayette şöyle buyurulmuştur: “Nazarımda pek değerli birçok kimse -ki bence onların en değerlisi Hz. Ömer'di- şu hususta şahidlik ettiler: “ResüIuIIah (aleyhissalatu vesselam), sabah Namazından sonra güneş doğuncaya kadar, ikindi Namazından sonra da batıncaya kadar Namaz kılmayı yasakladı.”"

    2397 "Nadr İbnu Abdirrahman, ceddi Muaz (radıyallahu anh)'dan anlattığına göre, der ki: “Muaz İbnu Afra ile birlikte tavafta bulundum (tavaftan sonra kılınan iki rekatlik tavaf Namazını) kılmadı. Kendisine: “Namaz kılmıyor musun?” diye sordum. Şu cevabı verdi: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “İkindi (Namazı)ndan sonra güneş batıncaya kadar Namaz yoktur. Sabah (Namazın)dan sonra da güneş doğuncaya kadar Namaz yoktur.”"

    2398 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) dedi ki: “Ömer vehme düştü (yanıldı). Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Namaz kılmak için güneşin batma ve doğma zamanını taharri etmeyin (araştırıp seçmeyin). Çünkü o, şeytanın iki boynuzu arasında doğar” diye yasakladı.” Müslim, şu ziyadede bulundu: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ikindiden sonraki iki rekati hiç bırakmadı.”"

    2399 "Cündüb İbnu's-Seken el-Gıfari'nin -ki bu zat Ebu Zerr (radıyallahu anh)'dır- anlattığına göre, Kabe'nin basamağına çıkıp şöyle demiştir. “Beni bilen bilir, bilmeyen de bilsin ki, ben Cündüb'üm. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı, şöyle söyler işittim: “Sabah (Namazın)dan sonra güneş doğuncaya kadar Namaz yoktur. İkindi Namazından sonra da güneş batıncaya kadar; Mekke'de hariç, Mekke'de hariç, Mekke'de hariç.”"

    2400 "Hz. Ali İbnu Ebi Talib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ikindi (Namazı)ndan sonra, güneşin yüksekte olma halini istisna ederek, Namaz kılmayı yasakladı.” Nesai nin rivayetinde (ibare, ifade bakımından biraz farkla) şöyle gelmiştir: “...güneşin beyaz ve parlak halde olmasını istisna ederek...”"

    2401 "Ebu Basra el-Gıfari (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) el-Muhammas'ta ikindi Namazı kıldırdı. Ve dedi ki: “Bu Namaz, sizden öncekilere de arz olundu, ama onlar bunu zayi ettiler. Kim buna devam ederse ecri iki kere verilecek. Şahid doğuncaya kadar; ondan sonra Namaz mevcut değildir.”"

    2402 "es-Saib İbnu Yezid (radıyallahu anh)'in anlattığına göre, “ikindiden sonra Namaz kıldığı için el-Münkedir'i Hz. Ömer (radıyallahu anh)'in dövdüğünü görmüştür.”"

    2403 "Ebu Katade (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) cuma günü hariç, gün ortasında (nısfu'n-nehar) Namaz kılmayı mekruh addederdi ve derdi ki: “Cehennem, cuma dışında (her gün o vakitte) coşturulur.”"

    2404 "Ala İbnu Abdirrahman'ın anlattığına göre, öğle Namazından çıkınca, Basra'daki evinde Enes İbnu Malik'e uğramıştı. Zaten evi de mescidin bitişiğindeydi. Der ki: “Huzuruna çıktığım zaman bana: “İkindiyi kıIdınız mı?” diye sordu. Ben: “Hayır, şu anda öğle Namazından çıktık” dedim: “İkindiyi kılın!” dedi. Kalkıp kıldık. Namazdan çıkınca: “Ben, dedi, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın şöyle söylediğini işittim: “Bu, münafıkların Namazıdır, oturur, oturur şeytanın iki boynuzu arasına girinceye kadar güneşi bekler, sonra kalkıp dört rek'at gagalar. Namazda Allah'ı pek az zikreder.”"

    2405 "İbnu Mes'üd (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı vakti dışında sadece iki Namazı kılarken gördüm: (Veda Haccı sırasında) Müzdelife'de akşamla yatsıyı birleştirerek kıldı. O gün, sabah Namazını da (mütad) vaktinden önce kıldı.”"

    2406 "Buhari'nin Abdurrahman İbnu Yezid'den kaydettiği bir diğer rivayet şöyledir: “İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) haccetmişti. Yatsı ezanı sırasında veya buna yakın bir zamanda Müzdelife'ye geldik. Yanındaki bir adama söyledi, ezan ve arkasından ikamet okudu. Sonra akşam Namazını kıldı. Arkasından iki rekat (sünnetini) kıldı. Sonra akşam yemeğini istedi ve yedi. Arkadan bir adama emretti, ezan ve ikamet okudu, iki rekat olarak yatsıyı kıldı. Şafak söktüğü zaman: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şu saatte bugün ve bu yer dışında şu Namazı hiç kimse kılmamıştır” dedi. Abdullah (radıyallahu anh) dedi ki: “İşte şu ikisi, vakti değiştirilmiş olan yegane iki Namazdır. Biri akşam Namazı- bu, halk Müzdelife'ye geldikten sonra kılınır; diğeri sabah Namazı, bu da şafak söker sökmez kılınır.” İbnu Mes'ud sözlerine devamla: “Ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın bunu yaptığını, sonra ortalık ağarıncaya kadar kaldığını gördüm” dedi. Sonra sözlerini şöyle tamamladı: “Eğer, Emirü'l Mü'minin -yani Hz. Osman (radıyallahu anh)- şu anda ifaza'da bulunsa (Mina'ya müteveccihen hareket etse) sünnete uygun hareket etmiş olur.” (Hadisin ravisi Abdurrahman İbnu Yezid der ki): “Bilemiyorum, İbnu Mes'ud'un bu sözü mü önce telaffuz edildi, Hz. Osman'ın (Mina'ya) hareket emri mi. . . Derhal telbiye çekmeye başladı ve bu hal, yevm-i nahirde Büyük Şeytan'a taş atılıncaya kadar devam etti.”"

    2407 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “İnsanlar, eğer ezan okumak ile Namazın ilk safında yer almada ne (gibi bir hayır ve bereket) olduğunu bilseler, sonra da bunu elde etmek için kur'a çekmekten başka çare kalmasaydı, mutlaka kur'aya başvururlardı.”"

    2408 "Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namaz için ezan okunduğu zaman şeytan oradan sesli sesli yellenerek uzaklaşır, ezanı duyamayacağı yere kadar kaçar. Ezan bitince geri gelir. İkamete başlanınca yine uzaklaşır, ikamet bitince geri dönüp kişi ile kalbinin arasına girer ve şunu hatırla, bunun düşün diye aklında daha önce hiç olmayan şeylerle vesvese verir. Öyle ki (buna kapılan) kişi kaç rekat kıldığını bilemeyecek hale gelir.”"

    2409 "Müslim'in diğer bir rivayetinde şöyle denmiştir: “Şeytan Namaz için okunan ezanı işitti mi kaçar. Müezzinin sesini işitmemek için sesli sesli yellenir. (Ezan bitip müezzin) susunca geri döner ve vesvese verir. İkameti işittiği zaman, müezzini duymamak için gider, susunca geri döner ve vesvese verir.”"

    2410 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın şöyle söylediğini işittim: “Şeytan Namaz için okunan ezanı işitince Ravha nam yere kadar gider.”"

    2413 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Ezanı işittiği zaman kim: “Allahümme Rabbe hazihi'd-da'veti't-tamme ve's-salati'I-kaime ati Muhammedeni'I-Vesilete ve'I-fadilete veb'ashu makamen mahmüdeni'Ilezi va'adtehu. (Ey bu eksiksiz davetin ve kılınan Namazın sahibi! Muhammed'e‚ Vesile'yi ve fazileti ver. O'nu, va'adettiğin -bir rivayette va'adettiğin üzere- makam-ı Mahmüd üzere ba's et (dirilt)” derse, ona Kıyamet günü mutlaka şefaatim helal olur.”"

    2420 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Müezzin, sesinin gittiği yer boyunca mağfiret olunur. Yaş ve kuru herşey onun lehinde şehadet eder, Namaza katılan kimseye yirmibeş kat Namaz yazılır ve iki Namaz arasındaki (günahları) affedilir.”"

    2421 "Bera (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Allah ve melekleri Namazda birinci safa rahmet ederler. Müezzin sesinin ulaştığı yere kadar mağfiret görür. Yaş ve kuru her ne, sesini işitirse, onu tasdik eder. Ona, beraberinde Namaz kılanların ecrinin bir misli verilir.”"

    2423 "Abdullah İbnu Abdirrahman İbni Ebi Sa'sa'a anlatıyor: “Ebu Said (radıyallahu anh) bana dedi ki: “Seni, koyunları ve kır hayatını seviyor görüyorum. Koyunlarınla birlikte veya kırda olunca Namaz ezanı okursan, ezan sırasında sesini yükselt. Zira, müezzinin sesini insan, cin ve sair her ne işitirse en uzağı” bile Kıyamet günü onun lehinde şehadet eder.” Ebu Said sözlerini şöyle tamamladı: “Ben bunu Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'dan işittim”"

    2426 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Müslümanlar Medine'ye geldikleri vakit toplanıyorlar ve Namaz vakitlerini birbirlerine soruyorlardı. Namaz için kimse nida etmiyordu. Bir gün bu hususta konuştular. Bazıları: “Hristiyanların çanı gibi bir çan edinin” dedi. Bazıları da: “Yahudilerin boynuzu gibi bir boynuz edinerek (onu öttürün!)” dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh): ''Bir adam çıkarsanız da Namazı ilan etse!” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Ey BiIaI! Kalk! Namazı ilan et!” dedi.”"

    2427 "Ebu Umeyr İbnu Enes, Ensar'dan olan bir amcasından naklen anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) halkı Namaza nasıl toplayacağı meselesine eğildi. Kendisine: “Namaz vakti olunca bir bayrak dik, onu görünce halk birbirine haber verir” dendi. Bu, Aleyhissalatu vesselam'ın hoşuna gitmedi. Bunun üzerine O'na, boynuz hatırlatıldı. Bu, yahudilerin borazanı idi. Onu bu da memnun etmedi ve hatta: “Bu yahudi işidir!” dedi. Bunun üzerine büyük çan hatırlatıldı. Efendimiz: “Bu hristiyanların işidir” dedi. Bu (konuşmalar)dan snnra Abdullah İbnu Zeyd el-Ensari, Resûlullah'ın üzüntüsüne üzülerek ayrıldı. Bunun üzerine rüyasında ezan öğretildi.”"

    2428 "Bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Ensardan bir adam gelerek: “Ey Allah'ın Resülü! Ben sizin üzüntünüzü görüp ayrıldığım vakit (rüyamdan) bir adam gördüm. Üzerinde yeşil renkli iki giysi vardı. Kalkıp mescidin üzerinde ezan okudu. Sonra bir miktar oturdu. Tekrar kalkıp aynı söylediklerini bir kere daha tekrarladı. Ancak bu sefer bir de kad kameti's-salat (Namaz başlamıştır) cümlesini ilave etti. Eğer halkın (bana yalancı diyeceğinden korkum) olmasaydı ben “uykuda değildim, uyanıktım” diyecektim” dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam): “Allah sana hayır göstermiş. Bilal'e söyle (bu kelimeleri söyleyerek) ezan okusun!” dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh) de atılarak: “Onun gördüğünü aynen ben de gördüm, ancak o, anlatma işinde benden önce davranınca, ben utandım (anlatamadım)” dedi. “Adam anlattıkları arasında şunları da söyledi: “(Mescidin üzerine çıkan adam) kıbleye yöneldi ve dedi ki: “Allahu ekber Allahu akber Allahu ekber Allahu ekber, eşhedu en la ilahe illallah, eşhedu en la ilahe illallah. Eşhedü enne Muhammeden Resûlullah eşhedü enne Muhammeden Resûlullah, hayye ala's-salat -iki defa-, hayye ala'l-felah -iki defa- Allahu ekber Allahu ekber, lailahe illallah.” Sonra bir miktar durduruldu. Sonra adam tekrar kalktı, aynı şeyleri yeniden söyledi. Ancak bu sefer Hayye ala'l-felah'tan sonra kad kameti's-salat kad kameti's-salat dedi. Ravi ilave etti: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Bunu Bilal'e öğret!” buyurdu. (Adam emri yerine getirdi) Bilal de onları söyleyerek ezan okudu.”"

    2429 "Abdullah İbnu Zeyd (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), halkı Namaz için toplamak maksadıyla çalınmak üzere bir çan yapılmasını emrettiği zaman, ben uyurken yanıma bir adam geldi. Elinde bir çan vardı. Ben: “Ey Allah'ın kulu, bu çanı bana satar mısın?” dedim. Adam: “Pekala, ama bunu ne yapacaksın?” dedi. Ben: “Bununla insanları Namaza çağıracağım” dedim. Bana: “Sana bu iş için daha hayırlı bir söz göstereyim mi?” dedi. Ben de ona: “Elbette!” dedim. “Öyleyse şunu söyle!” diyerek bana öğretti: “Allahu ekber Allahu ekber Allahu ekber Allahu ekber. Eşhedü enne Muhammeden Resûlullah, eşhedü enne Muhammeden Resûlullah. Hayye ala's-salat, Hayye ala's-salat. Hayye ala'l-felah, Hayye ala'l-felah. Allahu ekber Allahu ekber Lailahe illallah.” Abdullah İbnu Zeyd (radıyallahu anh) devamlı dedi ki: “(Rüyamdaki bu zat) benden biraz uzaklaştı sonra tekrar söze başlayıp: “Sonra Namazı kılacağın zaman şunu söylersin” dedi ve öğretti: “Allahu ekber Allahu ekber-Eşhedu en la ilahe illallah, Eşhedü enne Muhammeden Resûlullah, Hayye ala's-salat, Hayye ala'l-felah, Kad kameti's-salat, kad kameti's-salat, Allahu ekber Allahu ekber Lailahe illallah.” Sabah olunca Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelerek (rüyamda) gördüklerimi haber verdim. Bana: “İnşallah bu hak bir rüyadır. Kalk rüyada öğrenmiş olduğunu Bilal'e öğret. O bunları söyleyerek ezan okusun. Zira o, sesce senden daha gür!” buyurdu. Ben de Bilal'le birlikte kalktım. Ona teker teker arzediyordum. O da bunları yüksek sesle söyleyerek ezan okumaya başladı. Bunu evinde olan Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh) işitmişti. Hemen evden çıkıp ridasını çekerek geldi ve: “Ey Allah'ın Resülü! diyordu, seni hak ile gönderen Zat-ı Zülcelal'e yemin olsun, onun gördüğünün aynısını ben de gördüm!” Bunu işiten Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Elhamdülillah! Şimdi bu daha sağlam oldu!” dedi.” Bir diğer rivayette şöyle gelmiştir: “(Bilal ezanı okuyup sıra ikamete gelince) Abdullah: “Onu ben gördüm, ben okumak isterim!” dedi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) da: “Öyleyse sen de ikamet getir!” buyurdu.” Tirmizi'nin bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “(Abdullah İbnu Zeyd ezanla ilgili kıssayı anlatırken elfazı ikişer ikişer zikretti, ikameti ise birer kere zikretti.” Yine Tirmizi'nin bir rivayetinde denmiştir ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın ezanı(nda elfaz) çift çift idi, ezanda da ikamette de.”"

    2430 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “İnsanlar çoğalınca, herkesçe bilinecek olan bir şeyle Namaz vaktinin duyurulmasının gerektiğini aralarında konuştular. (Bu meyanda bir ateş yakılması veya bir çan çalınması teklif edildi). Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Bilal'e emrederek ikişer kere söyleyerek de ikamet okumasını emretti.”"

    2431 "Ebu Mahzüra (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ey Allah'ın Resülü, bana ezanın usülünü öğret” dedim. Bunun üzerine başımın ön kısmını meshederek: “Allahu ekber, Allahu -ekber, Allahu ekber, Allahu ekber dersin ve bunları derken sesini yükseltirsin. Sonra: “Eşhedü en la ilahe illallah, eşhedü en la ilahe illallah, eşhedü enne Muhammeden Resûlullah, eşhedu enne Muhammeden Resûlullah dersin ve bunları söylerken sesini alçaltırsın, sonra sesini şehadette tekrar yükseltirsin: Eşhedü en la ilahe illallah eşhedü en la ilahe illallah. Eşhedü enne Muhammeden Resûlullah, eşhedü enne Muhammeden Resûlullah. Hayye ala's-salati hayye ala's-salat. Hayye ala'l-felahi hayye ala'l-felah. Eğer okuduğun ezan sabah ezanı ise şunu da söylersen: “es-Salatu hayrun mine'n-nevm, es-salatu hayrun mine'n nevm (Namaz uykudan hayırlıdır). Allahu ekber Allahu ekber, Lailahe illallah.”"

    2433 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Ezan Resûlullah devrinde ikişer ikişer idi. İkamet de birer birer. Ancak (müezzin), ayrıca ikişer sefer olmak üzere kad kameti'-salat, kad kameti's-salat da derdi.” İbnu Ömer devam eder: “Biz, ikameti işittik mi abdest alır, Namaza giderdik.”"

    2434 "İmam Malik'e ulaştığına göre: “Müezzin, sabah Namazını haber vermek için Hz. Ömer (radıyallahu anh)'in yanına gider. Onu uyuyor bulunca: “Essalatu hayrun mine'n-nevm (Namaz uykudan hayırlıdır)” der. Bunun üzerine Hz. Ömer, o ibareyi sabah ezanına ilave etmesini emreder.”"

    2435 "Mücahid (rahimehullah) anlatıyor: “Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'le bir mescide girdim. Ezan çoktan okunmuştu. Biz Namaz kılmak istiyorduk. Müezzin tesvibte bulundu (ikamet okudu). Abdullah mescidi terketti ve: “Haydi bizi bu bid'atçinin yanından çıkar!” dedi ve orada Namaz kılmadı.” Tirmizi der ki: “İbnu Ömer'den rivayet edildiğine göre, sabah ezanında es-salatu hayrun mine'n nevm derdi.”"

    2436 "Ebu Davud'un bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Ben İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'le beraber idim, bir adam öğle veya ikindi Namazında tesvibte bulundu. Bunun üzerine (İbnu Ömer): “Bizi (buradan) çıkar, zira şu (yapılan tesvib) bid'attir” dedi.”"

    2437 "Hz. Bilal (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bana: “Sabah hariç, sakın hiçbir Namazda tesvibte bulunma!” tembihini yaptı.”"

    2442 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir kimse, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a sabah Namazının vaktini sormuştu. O da Hz. Bilal'e emretti. Şafak sökerken ezan okudu. Ertesi gün ortalık ağarıncaya kadar sabah ezanını tehir etti. Sonra ikamet okumasını emretti ve Namazı kıldı. Sonra da adama: “İşte bu, (sabah) Namazının vaktidir” dedi.”"

    2448 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Namaz için ezanı ancak abdestli olan okusun.”"

    2451 "Ebu Bekr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte sabah Namazı için beraber çıktık. Uğradığı her adama Namaz için sesleniyor veya ayağı ile dürtüyordu.”"

    2452 "Ebu Ümame (radıyallahu anh) veya Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Ashabından bir diğeri tarafından rivayet edildiğine göre, (bir seferinde) Bilal (radıyallahu anh) ikamete başlamıştır. Kad kameti's-salat deyince Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Allah onu (Namazı) ikame etsin ve daim kılsın!” buyurdu. İkametin geri kısmında, ezanın faziletleri bahsinden mezkür olan Hz. Ömer hadisinde olduğu gibi (müezzinin söylediklerini tekrar şeklinde) hareket ediyordu.”"

    2453 "Nafi (rahimehullah) anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anh) sefer sırasında ikamete sadece sabah Namazından hem ezan, hem de ikamet her ikisini okurdu. Derdi ki: “(Seferde ezana hacet yok, çünkü) ezan, kendisine cemaat gelecek olan imama mahsustur.”"

    2458 "İbnu Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaza kalktığı zaman, ellerini iki omuzunun hizasına kadar kaldırır sonra tekbir getirirdi. Rükü yapmak isteyince de (ellerini iki omuzu hizasına kaldırmak suretiyle) aynı şeyi yapardı. Rüküdan başını kaldırınca da aynı şeyi yapardı. Ancak bunu, secdeden başını kaldırırken yapmazdı.” Bir başka rivayette: “Bunu, secde ederken yapmazdı” denmiştir."

    2460 "Buhari'nin diğer bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) Namaza girince tekbir getirir ve ellerini kaldırırdı.”"

    2461 "Muvatta ve Ebu Davud'da gelen bir rivayette de şöyle denmiştir: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) Namaz için iftitah tekbiri getirince (Namaza başlayınca), ellerini iki omuzu hizasına kadar kaldırırdı, rüküdan kalkınca daha aşağı kaldırırdı.”"

    2463 "Ebu Davud'un bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaza kalktığı zaman ellerini iki omuzunun hizasına kadar kaldırırdı. Sonra eller o halde iken tekbir getirirdi, rüküa giderdi. Sonra belini doğrultmak isteyince ellerini tekrar iki omuz hizasına kadar kaldırır ve, “Semi'allahu li-men hamideh” derdi. Secdede ellerini kaldırmazdı. Rüküdan önce getirdiği her bir tekbirde ellerini kaldırırdı ve bu hal Namazın bitimine kadar devam ederdi.” Yine Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde: “Rüküdan doğrulunca, secdeye eğilince (kaldırır), iki secde arasında kaldırmazdı” denmiştir."

    2464 "Nesai'nin rivayetinde şöyle gelmiştir: “Resülulah (aleyhissalatu vesselam) Namaza girdiği zaman ellerini kaldırırdı. Rüküya gitmek istediği zaman, başını rüküdan kaldırdığı ve iki rek'at arasında kalktığı zaman aynı şekilde ellerini iki omuzunun hizasına kaldırırdı.”"

    2465 "Alkame (rahimehullah) anlatıyor: “Size Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Namazıyla Namaz kıldırayım mı?” dedi ve Namaz kıldı. Bu Namazda ellerini bir kere iftitah tekbiri sırasında kaldırdı, başka kaldırmadı.”"

    2467 "Bera (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı iftitah tekbiri alırken gördüm. Ellerini kulaklarına yakın kaldırmıştı. Sonra (Namazdan çıkıncaya kadar) başka kaldırmadı.”"

    2468 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)'den yapılan rivayete göre, halka Namaz kıldırdığı zaman, her eğilip doğrulmada tekbir getirirdi. Kendisine: “Bu tekbirler de ne?” dendiği vakit: “Bu, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Namazıdır!” diye cevap verirdi.” Bu hadis, Sahiheyn'in rivayetine lafzen uygundur. Ebu Davud ve Tirmizi'nin bir rivayetinde: “(Ebu Hüreyre) tekbir getirince parmaklarını açardı” denmiştir. Tirmizi'nin bir diğer rivayetinde “O eğilirken tekbir getirirdi” denmiştir."

    2470 "Nesai'de gelen bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) Beni Züreyk Mescidi'ne geldi ve dedi ki: “Üç şey var ki, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) onları yapıyordu, halk ise terketmiş durumda... Namazda ellerini uzatarak kaldırırdı, (Fatihayı okuyunca kıraate geçmezden önce) bir miktar süküt buyurdu, secdeye varınca (ve secdeden kalkınca) tekbir getirirdi.”"

    2471 "Vail İbnu Hucr (radıyallahu anh)'un anlattığına göre, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı, Namaza girdiği sırada ellerini kaldırıp tekbir getirirken görmüştür. Ravilerden Hemmam Resûlullah'ın ellerini kulaklarının hizasına kadar kaldırdığını gösterdi.Sonra elbisesine gömüldü, sonra sağ elini sol elinin üstüne koydu. Rüküya gitmek isteyince, ellerini elbiseden çıkardı. Sonra onları kaldırdı, sonra tekbir getirdi ve rüküya gitti, semi'allahu li-men hamideh dediği zaman ellerini kaldırdı, secdeye gittiğinde ellerinin arasına secde etti.”"

    2472 "Ebu Davud'da gelen bir diğer rivayette şöyle denir: “...Sonra Medine'ye geldim, gördüm ki (halk, Namazı) üzerlerinde bürnuz ve kisalar olduğu halde kılıyor ve Namaza başlarken ellerini göğüslerine kadar kaldırıyor.”"

    2473 "Bir diğer rivayette der ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'Ia birlikte Namaz kıldım. Tekbir getirdiği zaman ellerini kaldırıyor, sonra (elbisesine) gömülüyordu. Sonra sol elini sağ eliyle tutuyor, ellerini elbisesine sokuyordu, rükü yapmak istediği zaman ellerini çıkarıp sonra kaldırıyordu. Rüküdan başını kaldırmak isteyince de ellerini kaldırıyor, sonra secde ediyordu. (Secdede) yüzünü elleri arasına koyuyor idi. Keza başını secdeden kaldırınca da ellerini kaldırıyordu. Namaz bitinceye kadar (her rek'atte böyle yapıyordu).”"

    2476 "Said İbnu Haris el-Mualla (rahimehullah) anlatıyor: “Ebu Saidi'l-Hudri (radıyallahu anh) bize Namaz kıldırdı. Secdelerden başını kaldırırken, secdeye giderken, iki(nci) rek'atten kalkarken, tekbirlerini cehri (sesli) olarak getirdi ve sonunda: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı böyle yapar gördüm!” diye açıklamada bulundu.”"

    2477 "Mutarrif İbnu Abdillah (rahimehullah) anlatıyor: “Ali İbnu Ebi Talib (radıyallahu anh)'in arkasında ben ve İmran İbnu Husayn beraber Namaz kıldık. Ali (radıyallahu anh) secde edince tekbir getiriyor, başını kaldırınca tekbir getiriyor, iki(nci) rek'atten kalkınca yine tekbir getiriyordu.” Nesai'nin rivayetinde şöyle denmiştir: “Her eğilme ve her kalkmada tekbir getirir, rüküyu tamamlardı.”"

    2478 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) farz Namaza kalkınca tekbir getirir, ellerini omuzlarının hizasına kadar kaldırırdı. Kıraatini tamamlayıp rüküya gitmek isteyince aynı şeyi yapardı. Rüküdan kalkınca da aynı şeyi yapardı. Oturur vaziyette iken ellerini hiçbir surette kaldırmazdı. İki(nci) secdeden de kalkınca ellerini aynı şekilde kaldırır ve tekbir getirirdi.”"

    2479 "Ebu Kılabe anlatıyor: “İbnu Hüveyris (radıyallahu anh), Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın (Namaza başlarken) tekbir getirdiği, rüküya gittiği, rüküdan başını kaldırdığı zaman, kulağının üst kısmına ulaşıncaya kadar ellerini kaldırdığını görmüştür.” Nesai, bir diğer rivayette şu ziyadeyi kaydeder: “...secde ettiği ve secdeden başını kaldırdığı (zaman da ellerini kaldırırdı).”"

    2480 "Nadr İbnu Kesir es-Sa'di anlatıyor: “Abdullah İbnu Tavus, Mescidü'l-Hayf'da yanıbaşımda Namaz kıldı. İlk secdeyi yapıp secdeden başını kaldırdığı zaman ellerini yüzünün hizasına kadar kaldırmıştı. Ben bunu hoş bulmadım ve Vüheyb İbnu Halid'e söyledim. Vüheyb ona: “Sen hiç kimsede görmediğin birşey mi yapıyorsun?” dedi. Ancak Tavus cevaben: “Babamın onu yaptığını gördüm. Üstelik babam şunu da söylemişti: “İbnu Abbas (radıyallahu anh) böyle yaptığını gördüm. Üstelik onun: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bunu yapıyordu” demiş olmasından başka bir şey de bilmiyorum.”"

    2481 "Meymün eI-Mekki, AbduIIah İbnu Zübeyr (radıyallahu anh)'i gördüğünü ve kendilerine Namaz kıldırdığını anlatmıştır. Devamla der ki: “Abdullah Namazda kıyam, rükü, secde ve secdeden kıyama kalkma esnalarında elleriyle işaret yapıyordu (ellerini kaldırıyordu). İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'a gittim. Ve: “İbnu Zübeyr'i hiç kimsede görmediğim bir tarzda Namaz kılıyor gördüm” deyip onun Namazda yaptığı işareti anlattım. Bana: “Eğer Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Namazını görmekten hoşlanırsan, Abdullah İbnu Zübeyr'in Namazına uy!” dedi.”"

    2482 "İmran İbnu'l-Husayn (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Bende basur vardı. Namazı nasıl kılacağım diye Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a sordum. “Ayakta kıl, muktedir olmazsan oturarak kıl, buna da muktedir olmazsan yan üzeri (yatarak) kıl” buyurdu.”"

    2483 "Diğer bir rivayette geldiğine göre, İmran Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a kişinin oturarak kılacağı Namaz hususunda sordu. Aleyhissalatu vesselam: “Ayakta kılarsa bu efdaldir. Kim de oturarak kılarsa, ona ayakta kılanın ecrinin yarısı verilir. Kim de yatarak kılarsa ona da oturarak kılanın ecrinin yarısı verilir” buyurdu.”"

    2484 "Abdullah İbnu Şakik anlatıyor: “Hz. Aişe (radıyallahu anha)'ye: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) oturarak Namaz kılar mıydı?” diye sordum. Bana şu cevabı verdi: “Evet! Halk -veya yaş demişti- O'nun dermanını kesince (yani insanların meseleleriyle ömrünü tüketince, dermandan kesilince demektir).”"

    2485 "Bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) oturarak Namaz kılar, oturduğu halde kıraat buyurur, kıraatinden takriben otuz-kırk ayet kalınca kalkar, kıraatına ayakta devam eder, sonra rüküya ve secdeye giderdi. İkinci rek'atte aynen bunun gibi yapardı. Namazı bitince, ben uyanıksam benimle konuşurdu, uyuyor isem yatardı.”"

    2486 "Nesai'de gelen bir rivayette şöyle denmiştir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam'ı (oturarak Namaz kılarken) bağdaş kurma şeklinde oturmuş gördüm.” Nesai der ki: “Bu hadisin hatalı olduğu kanaatindeyim.”"

    2487 "Ümmü Seleme (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın ölümüne yakın, farzlar dışındaki Namazlarının çoğu oturarak idi. Ona göre, amellerin en güzeli, az da olsa devamlı olanı idi.”"

    2488 "Hz. Hafsa (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın, nafıle Namazlarını kılarken, ölümüne bir yıl kalıncaya kadar hiç oturduğunu görmedim. Bundan sonra hep oturarak kıldı. Namazda süreyi hep tertil üzere okurdu. Bundan dolayı o süre, aslında ondan daha uzun olan süreden daha uzun görünürdü.”"

    2489 "İbnu Amr İbni'l-As (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Bana Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın: “Kişinin oturarak kıldığı (nafile) Namaz, normal şekilde kıldığı Namazın (sevapca) yarısına denktir” buyurduğu söylenmişti. (Kendisinden sormak üzere) derhal yanına gittim. Varınca, Efendimizi oturarak Namaz kılıyor buldum. Elimi başının üzerine koydum. Bana: “Ey Abdullah İbnu Amr! Meselen nedir?” dedi. Ben: “Ey Allah'ın Resülü, bana “Kişinin oturarak kıldığı Namaz, normal Namazın yarısına denktir” buyurduğunuz söylendi. Halbuki siz de oturarak kılıyorsunuz?” dedim. Aleyhissalatu vesselam: “Evet öyledir. Ancak ben sizlerden biri gibi değilim” cevabını verdi.”"

    2490 "Muharib İbnu Disar (radıyallahu anh) anlatıyor: “Huzeyfe (radıyallahu anh), Namaz kılmakta olan ve bu sırada belini tam doğrultamayan bir adam görmüştü. Namazdan çıkınca: “Sırtında bir rahatsızlığın mı var?” diye adama sordu. “Hayır!” cevabını alınca: “Şayet, bu halin üzere ölecek olsan Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın sünnetine muhalefet üzere ölürsün” dedi.” Rezin ilavesidir. Derim ki: “Bu rivayet Buhari'de şu şekilde gelmiştir: “Huzeyfe, (Namazda) rükü ve secdesini tamamlayan bir adam görmüştü. Namazını kılıp bitirince Huzeyfe (radıyallahu anh) ona: “Sen Namaz kılmadın. Eğer ölecek olsan, Allah'ın Muhammed (aleyhissalatu vesselam)'ı, yarattığı fıtrattan başka bir fıtrat üzere ölürsün” dedi. Gerçeği Allah, bilir.”"

    2491 "Ebu Hazım (rahimehullah) anlatıyor: “Sehl İbnu Sa'd (radıyallahu anhüma) demişti ki: “İnsanlara, Namazda sağ elini sol kolu üzerine koysun” diye emredilmişti. “ Ebu Hazım devamla der ki: “Ben onun (Sehl'in), bu, hadisi Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a nisbet ettiğini biliyorum.”"

    2492 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh)'un anlattığına göre, Namaz kılarken sol elini sağ eline koymuştur. Bunu gören Resulullah (aleyhissalatu vesselam) (bizzat elleriyle tutarak) sağ elini sol elinin üzerine koymuştur.”"

    2493 "Vail İbnu Hucr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı Namazda kıyamda iken, sağ eliyle sol elinin üstünden tutmuş gördüm.”"

    2494 "İsmail İbnu Ümeyye anlatıyor: “Nafi merhuma Namazda ellerinin parmaklarını kenetleyen kimse hakkında sormuştum. Bana: “Bu hususta Abdullah İbnu Ömer (radıyallahu anh)'i işittim: “Bu, Allah'ın gadabına uğrayanların Namazıdır” demişti diye cevap verdi.” Rezin'in ilave ettiği bir rivayette de şöyle denmiştir: “İbnu Ömer (radıyallahu anh), Namazda kuûd halinde (otururken) sol elini kabası üzerine dayanan bir adam görmüştü, hemen müdahale ederek: “Böyle oturma, zira azaba uğrayanlar bu şekilde otururlar!” dedi."

    2495 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “(Namazın) sünnetlerinden biri Namazda (sağ) avucu (sol) avuç üzerine koyup, her ikisini birlikte göbeğin altına yerleştirmektir.”"

    2496 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazda ihtisarı (elleri böğre koymayı) yasakladı.”"

    2498 "Rezin'in rivayet ettiği diğer bir hadiste: “Resûlullah ihtisarı (eli böğre koymayı) Namazda ve Namaz dışında yasakladı” demiştir.”"

    2499 "Ziyad İbnu Sübeyh eI-Hanefi anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anh)'in yanı başında Namaz kıldım. Ellerimi de böğürlerime koydum. Namazı bitirince: “Bu, Namazda haç(a benzemek)dir, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bunu yasaklamıştı” buyurdu.”"

    2500 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh)'dan nakledildiğine göre, ayaklarının arasını bitiştirerek Namaz kılan bir adam görmüştü. Şöyle söylendi: “(Bu adam) sünnete muhalefet etti. Ayaklarını sırayla dinlendirse daha iyidir.”"

    2501 "Ümmü Kays Bintu Mihsan (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) yaşlanıp biraz şişmanlayınca, Namaz kıldığı yerde bir sütun bulundurdu Namazda ona dayandı.”"

    2503 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), Hz. Ebu Bekr, Hz. Ömer, Hz. Osman (radıyallahu anhüm) ile birlikte Namaz kıldım. Onlardan hiçbirinin bismillahirrahmanirrahım'i okuduklarını işitmedim.”"

    2504 "İbnu Abdillah İbnu Muğaffel (rahimehullah) anlatıyor: “Ben (Namazda) bismillahirrahmanirrahim'i okumuştum. Babam işitti. Bana: “Oğulcuğum, (bu yaptığın) bir bid'attir. Bid'atten sakın!” dedi. Ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın ashabından her kimle karşılaştı isem, hepsinin de bid'atten nefret ettiği kadar bir başka şeyden nefret etmediğini gördüm. Babam sözlerine şöyle devam etmişti: “Ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'Ia, Hz. Ebu Bekr'le, Hz. Ömer'le, Hz. Osmanla (radıyallahu anhüm) Namaz kıldım. Onlardan hiç birinin bunu (besmelenin okunacağını) okuduklarını işitmedim. Onu sen de okuma. Sadece “Elhamdülillahi rabbi'l-alemin” de.”"

    2506 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim Fatiha-i şerife süresini okumadan Namaz kılarsa bilsin ki bu Namaz nakıstır -bu sözü üç kere tekrarladı- eksiktir.” Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)'ye: “Biz imamın arkasında bulunuyorsak (ne yapalım)?” diye sorulmuştu. Şu cevabı verdi: “Yine de içinden oku. Zira ben Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın şöyle söylediğini işittim: “AIIah Teala hazretleri (bir hadis-i kudside) buyurdu ki: “Ben kıraati kulumla kendi aramda iki kısma böldüm, yarısı bana ait, yarısı da ona. Kuluma istediği verilmiştir: Kul: “EI-hamdülillahi Rabbi'I-alemin. (Hamd alemlerin Rabbine aittir)” deyince, Aziz ve Celil olan AIIah: “Kulum bana hamdetti!” der. “er-Rahmanirrahim” deyince, AIIah: “Kulum bana senada bulundu” der. “Maliki yevmiddin (ahiretin sahibi)” deyince, AIIah: “Kulum beni tebcil ve ta'ziz etti (büyükledi)” der. “İyyakena'budü ve iyyakenestain (yalnız sana ibadet eder, yalnız senden yardım isteriz)” deyince, AIIah: “Bu benimle kulum arasında bir (taahhüddür). Kuluma istediğini verdim” der. “İhdina s-sırata'I-müstakim sıratallezine en amte aleyhim gayr'il-mağdübi aleyhim ve Ia'ddallin. (Bizi doğru yola sevket, o yol ki kendilerine nimet verdiğin kimselerin yoludur, gadaba uğrayanların ve dalalete düşenlerin değil)” dediği zaman, Allah: “Bu da kulumundur, kuluma istediği verilmiştir” buyurur.”"

    2507 "Ebu Davud'da gelen bir rivayette şöyle denmiştir: “...Bana Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Haydi git ve Medine'de ilan et ki: “Sadece Fatiha süresi de olsa, Kur'an'dan bir parça okumadıka kıldığınız Namaz Namaz değildir” dedi ve başka bir şey ilave etmedi.”"

    2508 "Rezin'in zikrettiği bir rivayette şöyle gelmiştir: “...Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kıraatsiz Namaz sahih değildir.” Bilesiniz, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bize her ne duyurdu ise biz de size duyurduk. Bize gizli tuttuğunu biz de size gizli tuttuk.” Bu açıklama üzerine bir zat ona: “Ey Ebu Hüreyre, Fatiha'ya herhangi bir ilavede bulunmazsam (yeterli midir) ne dersin?” diye sordu. Ebu Hüreyre dedi ki: “Bu sual Aleyhissalatu vesselam'a da sorulmuştu, şu cevabı verdi: “Bununla iktifa edersen sana yeter, ilavede bulunursan senin için daha hayırlı ve efdal olıır.”"

    2509 "Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: “(Namazda) Fatiha süresi ile kolaya gelen bir miktar (Kur'an ayetin)i okumakla emrolunduk.”"

    2510 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) demiştir ki: “Kim Fatiha'yı okumadan bir rek'at Namaz kılarsa, imamın arkasında bulunmadığı takdirde, Namaz kılmış sayılmaz.”"

    2515 "Ebu Bürde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) sabah Namazında altmış-yüz arasında ayet okurdu.”"

    2516 "Amr İbnu Hureys (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın sabah Namazında İza'ş-şemsu küvviret süresini okuduğunu işittim.”"

    2517 "Abdullah İbnu Saib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bize Mekke'de sabah Namazı kıldırdı. Mü'minün süresini kıraat buyurarak Namaza başladı. Hz. Musa ve Harun'un zikrine gelince -veya Hz. İsa'nın zikrine, ravi burada tereddüt etti. Resüllullah (aleyhissalatu vesselam)'ı bir öksürük tuttu, hemen rüküya gitti.”"

    2518 "Cabir İbnu Semüre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) sabah Namazında Kaf ve'l-Kurani'l-Mecid ve benzeri bir süre okurdu. Aleyhissalatu vesselam diğer Namazları hafif kıldırırdı.”"

    2519 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) cuma günü, sabah Namazında Elif-lam-mim Tenzil es-Secde, ve Hel eta ala'l-insani hinun mine'd-dehr sürelerini okurdu. Yine Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) cuma Namazında Cuma ve Münafikün surelerini okurdu.”"

    2520 "Urve (rahimehullah) anlatıyor: “Hz. Ebu Bekr es-Sıddik (radıyallahu anh) sabah Namazını kıldırdı. Namazın her iki rek'atinde Bakara süresini okudu.”"

    2521 "Fürafisa İbnu Umeyr el-Hanefi der ki: “Ben Yüsuf süresini Osman İbnu Affan (radıyallahu anh)'ın sabah Namazlarındaki kıraatinden öğrendim. Çünkü o, bu süreyi çok sık okurdu.”"

    2522 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh)'dan anlatıldığına göre, sabah Namazının birinci rekatinde Enfal'den kırk ayet kadar, ikinci rek'atinde ise mufassal sürelerden birini okumuştur.”"

    2523 "Amir İbnu Rebi (radıyallahu anh) demiş ki: “Hz. Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh)'ın arkasında sabahı kıldık. Namazda Yusuf ve Hacc surelerini ağır bir kıraatle okudu. Bunun üzerine Amir'e: “Öyleyse fecir doğarken Namaza başlamış olmalıdır” dendi. O da: “Evet!” diye cevap verdi.”"

    2524 "Muaz İbnu Abdillah el-Cüheni anlatıyor: “Cüheyne kabilesine mensup bir zat bana: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın sabah Namazının her iki rek'atinde de İza zülzilet süresini okuduğunu işittim, bilmiyorum unutarak mı böyle yaptı, bilerek mi okudu” dedi.”"

    2525 "Ebu Katade (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) öğlede ilk iki rek'atte Fatiha ile iki süre okurdu. Son iki rek'atte de Fatiha'yı okur, bazan da ayeti bize işittirirdi. Birinci rek'atte (kıraatı) uzun tutar ikinci de o kadar uzatmazdı. İkindi ve sabah Namazlarında da böyle yapardı.” Ebu Davud, bir rivayette şu ziyadeye şamildir: “O'nun (aleyhissalatu vesselam), halk birinci rek'ata yetişebilsin diye böyle yaptığını zannederdik.”"

    2526 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) demiştir ki: “Resûlullah'ın öğle ve ikindi Namazlarında kıraatte bulunup bulunmadığını bilmiyorum.”"

    2527 "Cabir İbnu Semüre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) öğlede velleyli iza yağşa süresini okur, ikindide dahi aynısını yapar, sabah Namazında bundan daha uzun bir kıraatte bulunurdu.”"

    2529 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bir Namazda secde edip sonra kıyama kalktı ve rükü yaptı. Cemaat onun, Elif Lam-Mim Tenzile's-Secdetü'yü okuduğunu gördü.”"

    2530 "Mervan İbnu'l-Hakem anlatıyor: “Bana Zeyd İbnu Sabit (radıyallahu anh) dedi ki: “Sen niye akşam Namazında (kısaru'l-mufassal denilen) kısa surelerden okuyorsun? Ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın Tûla't-Tûleyeyn'i okuduğunu işittim.” Ebu Davud'un rivayetinde şu ziyade var: “...Dedim ki: Tula't-Tüleyeyn nedir? Bana “el-A'raf”, öbürü de “el-En'am” diye cevap verdi.”"

    2531 "Ümmü'l-Fadl (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın akşam Namazında ve'l-mürselati urfen suresini okuduğunu işittim. Bundan sonra artık bize, ruhu kabzedilinceye kadar hiç Namaz kıldırmadı.”"

    2533 "Cübeyr İbnu Mut'im radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı akşam Namazında et-Tûr suresini okurken işittim.”"

    2534 "Ebu Osman en-Nehdi anlatıyor: “İbnu Mes'ud (radıyallahu anh)'ın arkasında akşam Namazı kılmıştım. Namazda Kulhüvallahü ahad'i okudu.”"

    2535 "Abdullah İbnu Utbe İbni Mes'ud anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam akşam Namazında Ha-mim-ed-Duhan suresini okudu.”"

    2536 "Ebu Abdillah es-Sunabihi anlatıyor: “Hz. Ebu Bekr radıyallahu anh'ın hilafeti sırasında Medine'ye geldim, arkasında akşam Namazını kıldım. İlk iki rek'atinde Fatiha ile (kısaru'l-mufassal denen) kısa surelerden birer sure okudu. Sonra üçüncü rek'ate kalktı. ben (ne okuyacağını işitmek için) hemen kendisine -elbisem elbisesine değecek kadar- yaklaştım. Fatiha ve beraberinde “Rabbena la tuziğ kulûbena ba'de iz hedeytena veheb lena min ledünke rahmeten inneke ente'l-Vehhab. (Rabbimiz, bize hidayet verdikten sonra kalplerimizi saptırma. Katından bize bir rahmet lutfet, sen çok lutfedenlerdensin)” ayetini okuduğunu işittim.”"

    2537 "Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam yatsı Namazında Veşşemsi ve duhaha ve benzeri sureleri okurdu.”"

    2539 "Nafi anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) tek başına Namaz kılınca dört rek'atin her birinde Fatiha'yı ve Kur'an'dan bir süreyi okurdu. Bazan da farz Namazın bir rek'atinde iki ve üç süre birden okurdu. Akam Namazının iki rek'atinde aynı ekilde Fatiha ve birer süre okurdu.”"

    2540 "Amr İbnu Şu'ayb an ebihi an ceddih anlatıyor: “Mufassal sürelerden -uzunu olsun, kısası olsun- hiçbiri yoktur ki, ben onu Resûlullah'ın Namaz kıldırırken okuduğunu işitmemiş olayım.”"

    2541 "Hz. Aşe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam askeri bir birliğin başına bir adamı komutan yapmıştı, Bu zat arkadaşlarına Namaz kıldırırken, her seferinde kıraatını kulhüvallahu ahad ile tamamlıyordu. Döndükleri zaman durumu Hz. Peygamber'e söylediler. Aleyhissalatu vesselam: “Sorun ona niçin öyle yapıyormuş?” buyurdu. Dediği gibi kendisine sorulmuştu. “Çünkü O, Rahman'ın sıfatıdır, ben onu okumayı seviyorum!” diye cevap verdi. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam: “Ona bildirin, Allah onu seviyor!” müjdesini verdi.”"

    2543 "Ebu Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam gece Namazına kalktı ve sabah vakti girinceye kadar Namaza devam etti. Namazda tek ayet okudu. O da şu (mealdeki) ayettir: “Onlara azab edersen, doğrusu onlar senin kullarındır. Onları bağışlarsan, güçlü olan, Hakim olan şüphesiz ancak sensin” (Maide 118)."

    2544 "Ebu Seleme anlatıyor: “Hz. Omer (radıyallahu anh), halka akşam Namazı kıldırmıştı. Namazda kıraatte bulunmadı. Namazdan çıkınca kendisine: “Kur'an okumadın!” dendi. “Rükü ve secdeler nasıl oldu?” diye sordu. “İyi oldu!” dediler. “Öyleyse, tamamdır!” dedi.”"

    2545 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) demiştir ki: (Kur'an) her bir Namazda okunur. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bize hangilerini işittirmişse biz de size işittiriyoruz. Hangilerini de gizlemişse biz de size gizliyoruz.”"

    2546 "Ebu Katade (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir gece (evinden) çıkmıştı. Hz. Ebu Bekr (radıyallahu anh)'e uğradı. Alçak sesle Namaz kılıyordu. Hz. Ömer (radıyallahu anh)'e uğradı, o da yüksek sesle Namaz kılıyordu.” Ravi der ki: “Resûlullah'ın yanında toplanınca Aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ey Ebu Bekr sana uğradım sen sessizce Namaz kılıyordun.” Ebu Bekr: “Ben konuştuğum Zat-ı Zülcelal'e sesimi işittirdim ey Allah'ın Resülü!” cevabını verdi. Hz. Ömer'e de: “Sana da uğradım. Sen yüksek sesle Namaz kılıyordun!” dedi. O da şu cevabı verdi: “Ey Allah'ın Resülü! Uyuklayanı uyandırıyor, şeytanı da uzaklaştırıyordum.” Hasan Basri rivayetinde der ki: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam Hz. Ebu Bekr'e: “Ey Ebu Bekr sen sesini biraz yükselt!” dedi. Hz. Ömer'e de: “Sesini sen de biraz alçalt!” buyurdu.”"

    2548 "el-Beyazi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselm) Namaz kılmakta olan insanların yanına geldi. Kıraatte sesleri yüksekti. Hemen: “Namaz kılan kimse Rabbine münacaatta (hususi konuşmada) bulunuyor demektir. Öyleyse ne şekilde münacaatta bulunduğuna dikkat etsin. Kur'an'ı birbirinize cehren okumasın!” dedi.”"

    2551 "Semüre İbnu Cündüb (radıyallahu anh) anlatıyor: “Namazda iki sekte hatırımda kaldı. Biri, imam “Allahu ekber” dedikten kıraata başladığı ana kadar geçen sektedir. Diğeri de Fatiha ve zamm-ı süreyi okuyup bitirince rüküya gitme sırasındaki sektedir.” (Hadisi rivayet eden Hasan Basri) der ki: “Bunun üzerine İmran İbnu Husayn ona karşı çıktı (ve tek sekte olduğunu söyledi). Sonunda Medine'ye Ubeyy (İbnu Ka'b)'e yazıp sordular. (Übeyy verdiği cevapta) Semüre'yi tasdik etti.” Bir diğer rivayette, “..Kıraatten çıkınca bir sekte” denmiştir. Bir diğer rivayette: “...İftitah tekbiri alınca ve kıraatten çıkınca” denmiştir."

    2552 "Ebu Mes'üd el-Bedri (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Sizden biri, rükü ve secdelerde belini (tam olarak) doğrultmadıkça Namazı yeterli olmaz.”"

    2553 "Nu'man İbnu Mürre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “İçki içen, zina yapan ve hırsızlıkta bulunan kimse hakkında ne dersiniz?” diye sordu. Bu sual, bunlar hakkında henüz hadd cezası gelmezden önce sorulmuştu. “Allah ve Resülü daha iyi bilir!” diye cevap verdiler. Aleyhissalatu vesselam: “Bu fiiller ağır suçtur, onlar hakkında ceza vardır. Hırsızlığın en kötüsü de Namazını çalmaktır” buyurdu. Bunun üzerine: “Ya Resûlullah, kişi Namazını nasıl çalar?” diye sordular. Şu cevabı verdi: “Rüküsunu ve secdelerini tamamlamaz.”"

    2554 "Salim el-Berrad anlatıyor: “Ebu Mes'ud'a gelerek: “Bize Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Namazından anlat!” dedik. Hemen önümüzde kalktı, tekbir getirdi. Rüküya varınca ellerinin ayalarını dizlerinin üzerine koydu. Parmaklarını dizinin alt kısmına getirdi. Dirseklerini yan taraflarına uzattı. Bu halde her uzvu hareketsiz; sabıit durdu. Sonra semi'allahu li-men hamideh dedi ve her uzvu düz oluncaya kadar doğruldu.”"

    2557 "Malik İbnu'I-Huveyris (radıyallahu anh)'ten rivayete göre, arkadaşlarına: “Size Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Namazını haber vereyim mi?” diye sormuştur. Ebu Kilabe der ki: “(Böyle söyledikten sonra), bize şeyhimiz Ebu Yezid'in Namazı (gibi) Namaz kıldırdı. Ebu Yezid, başını birinci ve üçüncü rek'atin ikinci secdesinden kaldırınca otururcasına doğrulur sonra kalkardı.”"

    2558 "Said İbnu Cübeyr (rahimehullah) anlatıyor: “Enes İbnu Malik (radıyallahu anh)'i dinledim şöyle diyordu: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'dan sonra, Namazı Resûlullah 'ın Namazına bu derece benzeyen, şu gençten yani Ömer İbnu Abdilaziz'den başka birinin ardında Namaz kılmadım.” Enes (devamla) dedi ki: “Rüküsunda on tesbihat, secdelerinde de o kadar tesbihat tahmin ettik.”"

    2559 "es-Sa'di babasından veya amcasından naklediyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a Namazını kılarken dikkatle baktım, rüku ve secdelerinde üçer kere subhanallahi ve bi-hamdihi diyecek kadar duruyordu.”"

    2560 "Gunder'in bir rivayetinde denir ki: “İbnu'l-Eş'as zamanında Küfe'ye Mataru'bnu Naciye (adında biri) galebe çaldı. (İbnu Abbas'ın oğlu) Ebu Ubeyde İbnu Abdillah'a halk'ın önüne geçip Namaz kıldırmasını emretti. Ebu Ubeyde, (Namaz kıldırırken) başını rükudan kaldırdığı zaman ben: “Allahümme Rabbena ve leke'l-hamdü mil'e's-semavat ve mil'e'l-ardı ve mil'e ma şi'te min şey'in ba'du. Ehle's-senai ve'l-mecdi, La mani'a li-ma a'tayte ve la mu'tiye li-ma mena'te. Ve la yenfe'u za'l-ceddi minke'l-ceddü” duasını okuyuncaya kadar kıyamda dururdu.” el-Hakem der ki: “Bunu ben Abdurrahman İbnu Ebi Leyla'ya zikrettim. Dedi ki: “Bera İbnul-Azib (radıyallahu anh)'i işittim: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın kıldığı Namazın rükusu, secdesi, rüku ve secdeden başını kaldırdığı zamanki ve iki secde arasındaki (fasılaları) birbirine yakın uzunlukta idi” demişti.” Şu'be der ki: “Ben bunu Amr İbnu Mürre'ye söyledim. O da: “Ben, İbnu Ebi Leyla'yı gördüm, onun Namazı böyle değildi” dedi.”"

    2562 "Zeyd İbnu Vehb anlatıyor: “Huzeyfe (radıyallahu anh) bir adamın Namaz kılarken hile yaptığını görmüştü. “Sen bu Namazı ne zamandan beri kılıyorsun?” diye sordu. Adamcağız: “Kırk yıldan beri!” dedi. Huzeyfe? “Öyleyse kırk yıldan beri Namaz kılmadın (bütün kıldıkların boşa gitmiş). Şayet bu şekilde Namaz kılarak ölecek olursan Muhammed'in fıtratından başka bir fıtrat üzere öleceksin.!” dedi ve ilave etti: “Kişi Namazı hafıf kılar (ama buna rağmen) tam kılar, güzel kılar!”"

    2564 "İbnu Mes'üd (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bize Namazı şöyle öğretti: “Önce tekbir getirdi iki elini kaldırdı. Rüküya gittiği zaman ellerini dizlerinin arasında kavuşturdu. Ravi der ki: “Sa'd'a bu haber ulaşınca: “Kardeşim doğru söyledi. Biz böyle yapardık, sonra şununla emredildik dedi ve bununla diz kapaklarını kavrayıp avuçlamayı kastetti.”"

    2566 "Ebu İshak anlatıyor: “Bera İbnu Azib (radıyallahu anh) bize secdeyi şöyle vasfeyledi: Ellerini (yere) koydu, dizleri üzerine dayandı, kalçasını (havaya) kaldırdı ve: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) böyle secde yaparlardı” buyurdu.” Bir diğer rivayette: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaz kılınca kollarını kanat gibi yanlarına açardı” denmiştir.”"

    2569 "Abdullah İbnu Malik İbni Buhayne (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazda secdeye gidince ellerinin arasını, koltuk altı beyazlıkları görününceye kadar açardı.”"

    2578 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) (Namazda) kişinin, elleriyle yere dayanarak oturmasını yasakladı.”"

    2579 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazda ayaklarının sırtı üzerinde kalkardı.”"

    2580 "Malik İbnu'l-Huveyris (radıyallahu anh)'in anlattığına göre Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı Namaz kılarken görmüştür. Efendimiz, tek rekatte iken, tam bir oturuş vaziyeti almadan kalkmamıştır.”"

    2587 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bir ihtiyaç sebebiyle, kendilerine Kurra denilen yetmiş kişiyi yola çıkardı. Süleym aşiretinden Ri'I ve Zekvan adında iki kabile Bi'r-i Ma'üne (Ma'üne Kuyusu) denilen bir suyun yanında bunların önünü kesti. Hey'et bunlara: “Biz size gelmedik. Biz Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın bir ihtiyacı için gidiyoruz” dediler. Ancak öbürleri bunları dinlemeyip öldürdüler. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) (duruma muttali olduktan sonra) sabah Namazlarından sonra bir ay boyu onlara beddua etti. Bu hadise Namazda kunüt okumanın başlangıcı oldu. Biz kunut yapmıyorduk.” Abdülaziz İbnu Süheyb der ki: “Bir zat Enes (radıyallahu anh)'e Kunüt'dan sorarak: “Bu, rüküdan sonra mı yoksa kıraatın tamamlanmasından sonra mı?” dedi. Enes: “Hayır, kıraatin bitiminde” diye cevap verdi.” Bir başka rivayette (Enes) şöyle dedi: “(Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bir ay boyu) rükudan sonra (kunut yaparak bazı Arap kabilelerine beddua etti.)”"

    2588 "Bir başka rivayette: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) sabah Namazından sonra bir ay boyu kunüt yaptı” denmiştir.”"

    2589 "Müslim'in bir rivayetinde: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), bir ay boyu sabah Namazında rüküdan sonra kunüt yaparak Useyye (kabilesi)ne beddua etti” denir.” Buhari nin bir rivayetinde: “Kunüt, akşam ve sabah Namazındaydı” denir.” Ebu Davud ve Nesai'nin bir rivayetinde: “Bir ay kunüt yaptı sonra terketti” denir.”"

    2590 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) tam bir ay boyu, hiç aralık vermeden her Namazın peşinde, öğle, ikindi, akşam, yatsı ve sabah Namazlarında Kunüt yaptı. Şöyle ki: Son rek'at'te semi'allahu li-men hamideh deyince Süleym aşiretinden Ri'l, Zekvan, Useyye kabilelerine beddua ediyor, Namazda kendine uyanlar da amin diyorlardı.”"

    2592 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'in anlattığına göre, Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın sabah Namazının son rekatinin rükusundan başını kaldırınca semi'allahu limen-hamideh Rabbena ve leke'l-hamd dedikten sonra şöyle söylediğini işitmiştir: “Allahım falancaya falancaya lanet et.” Allah Teala Hazretleri bunun üzerine şu mealdeki ayeti indirdi: “(Kullarımın) işinden hiçbir şey sana ait değildir. (Allah) ya onların tevbesini kabul eder, yahud onları, kendileri zalim (kimse)ler oldukları için, azablandırır” (Al-i İmran 128)."

    2593 "Hasan Basri (rahimehullah) anlatıyor: “Ömer İbnu'l Hattab (radıyallahu anh), halkı, Übeyy İbnu Ka'b üzerinde topladı. O, bunlara ramazanda yirmi gece Namaz kıldırdı. Bu esnada (vitirlerde) sadece son yarıda kunüt yaptı, daha önce hiç kunüt yapmadı. Son on kalınca cemaate gelmedi, teravihi evinde kıldı. Halk: “Übeyy (cemaatten) kaçtı” dedi.”"

    2596 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) demiştir ki: “En efdal Namaz, kunütu uzun olandır.”"

    2601 "Yine Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde: “Şehadet ederim ki Muhammed Allah'ın elçisidir” cümlesinden sonra şöyle denir: “Bunu söyledin veya şehadeti ifa ettin mi, Namazını ifa ettin demektir. Kalkmak istersen kalk, oturmak istersen otur.”"

    2602 "Nesai nin bir rivayetinde şöyle denmiştir: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'la Namaz kılınca: “Selam Allah'ın üzerine, selam Cibril ve Mikail üzerine olsun” derdik. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): “Selam Allah'ın üzerine olsun demeyin. Zira Allah selam'ın kendisidir. Ancak şöyle deyin: “Tahiyyat. . . Allah içindir. . . “"

    2608 "Muvatta'da Şöyle gelmiştir: “(Nafi der ki:) “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) şöyle teşehhüd okurdu: “BismiIlahi, et-tahiyyatu lil-lahi, ve'ssalavatu lillahi, ez-Zakiyatu lillahi, es-Selamu aIe'n-Nebiyyi ve Rahmetullahi ve berekatuhu, es-Selamu aleyna ve ala ibadillahi's-Salihin, Şehidtü en Ia-ilahe illallahu ve şehidtü enne Muhammeden ResüIullahi.” Bunu ilk iki rek'at(in ka'desin)de okur ve teşehhüdünü tamamlayınca dua ederdi. Namazın sonunda oturunca da yine böyle teşehhüdde bulunur ve teşehhüd'ü öne alırdı. Sonra dilediği duayı okuyarak dua ederdi. Teşehhüdünü tamamlayıp selamı vermek isteyince şöyle derdi: “Es-selamu ale'n, Nebiyyi ve rahmetullahi ve berekatuhu es-selamu aleyna ve aIa ibadillahi's-salihin.” Sonra sağına, es-selamu aleyküm derdi. Sonra mukabeleten imama selam verirdi. Solundan biri kendisine selam verirse mukabeleten ona da selam verirdi.” Rezin şunu ilave etti: “Ve dedi ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) böyle yapmayı emretti.”"

    2611 "AIi İbnu Abdirrahman el-Mu'avi (rahimehullah) anlatıyor: “Ben Namazda çakıl taşlarını kurcalarken İbnu Ömer (radıyallahu anh) beni gördü. Namazdan çıkınca beni bundan nehyetti ve: “Sen de Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın yaptığı gibi yap!” dedi. Ben: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ne yapmıştı?” diye sordum. Ben: “Namazda oturduğu zaman, efendimiz sağ avucunu sağ dizinin üzerine koyarak, bütün parmaklarını yumar, başparmağını takip eden parmağıyla da işarette bulunurdu. Sol avucunu da sol uyluğunun üstüne koyardı.”"

    2614 "Nesai'nin Ali İbnu Abdirrahman'dan kaydettiği bir rivayette der ki: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'nın yanında Namaz kıldım ve Namazda çakılları alt üst ettim. Bana: “Çakılları alt üst etme. Zira çakılların çevrilmesi şeytan işidir. Sen de Resûlullah'ın yaptığı gibi yap. Ben O'nun ne yaptığını gördüm” dedi. Ben: “Resûlullah'ın ne yaptığını gördün?” diye sordum. “Şöyle' dedi ve sağ ayağını dikti, solunu yatırdı. Sağ elini sağ uyluğu üzerine, sol elini de sol uyluğu üzerine koydu. Şehadet parmağıyla da işaret etti.” Bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Baş parmağı takip eden parmağı ile kıbleye işaret etti, nazarlarını da ona dikti.”"

    2615 "İbnuz-Zübeyr (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazda oturunca, sol ayağını (sağ) uyluğunun ve bacağının altına koyar, sağ ayağını da yere döşerdi.”"

    2616 "Yine İbnu'z-Zübeyr (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) (Namazda oturur vaziyette iken), dua edince, hareket ettirmeksizin parmağıyla işaret yapar, bu vaziyette dua (teşehhüd) okurdu. Sol eliyle de sol uyluğunun üzerine dayanırdı.” Bir diğer rivayette şöyle gelmiştir: “Gözü de işaretinden ayrılmazdı.”"

    2618 "Ebu Ya'für (radıyallahu anh) diyor ki: “Mus'ab İbnu Sa'd İbnu Ebi Vakkas'ın şöyle söylediğini işittim: “Babamın yanında Namaz kılmış, Namazda avuçlarımı iç içe kavuşturup uyluklarımın arasına koymuştum. Babam bu tarzdan beni men' etti ve: “Biz de bir ara böyle yapmıştık. Ondan nehyedildik ve ellerimizi dizlerimizin üzerine koymakla emrolunduk” dedi.”"

    2619 "Asım İbnu Küleyb el-şermi an ebihi an ceddihi -ki ismi de Şihab İbnu'l-Mecnün'dur- der ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesseIam)'ın huzuruna girdim, Namaz kılıyordu. Sol elini sol uyluğunun üzerine koymuş, sağ elini de sağ uyluğunun üzerine koymuş idi. (Sağ elin) parmakları hep yumuk, sadece işaret parmağı açıktı. Şöyle dua ediyordu: “Ey kalbleri döndüren Allah'ım, kaIbimi dinin üzerine sabit kıl.”"

    2621 "Nesai deki rivayette şu ziyade var: “Namazın sona erdiği rek'atte sol ayağını geride bırakmış ve uyluk kemiğine dayanarak oturmuş, sonra da selam vermişti.” Yine Nesai'nin bir diğer rivayetinde şu ziyade var: “Şehadet parmağını kaldırmış ve onu hafif eğmiş (vaziyette teşehhüdü okuyordu).”"

    2622 "Abdullah İbnu Abdillah İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “İbnu Ömer Namazda oturunca bağdaş kurardı. Aynı şeyi ben de yaptım. O sırada yaşım gençti. Beni bundan nehyetti. Ve dedi ki: “Namazın sünneti sağ ayağını dikmen, solu da bükmendir.” Ben kendisine: “Ama sen bunu yapıyorsun!” dedim. Bunun üzerine: “Ayaklarım beni taşımıyor” diye açıklamada bulundu.”"

    2623 "Nesai'nin rivayetinde şöyle denmiştir: “. . (Namazın sünneti) sağ ayağını dikmen, parmaklarını kıbleye yöneltmen ve sol (ayak) üzerine de oturmandır."

    2624 "Tavus (rahimehullah) anlatıyor: “İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'a (Namaz'da) iki ayak üzerine ik'a hakkında sordum. “Bu sünnettir” dedi. Kendisine “Biz bunu erkeğe eziyet görüyoruz!” dedik. O tekrar: “Bilakis, o, Peygamberiniz (aleyhissalatu vesselam)'in sünnetidir!” dedi.” Ebu Davud'da, “iki ayak üzerine” tabirinden sonra “secdede” ziyadesi mevcuttur."

    2626 "Amir İbnu Sa'd, babasından (radıyallahu anh) naklediyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) (Namazını tamamlayınca) sağına ve soluna selam verirdi, öyle ki ben (geride olduğum halde) yanağının beyazlığını görürdüm.”"

    2627 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) (Namazı bitince) sağına ve soluna selam verir, şöyle derdi: “Esselamu aleyküm ve rahmetullah, es-selamu aleyküm ve rahmetullah.” Ebu Davud'da “soluna” tabirinden sonra şu ziyade yer alır: “...Öyle ki yanağının beyazını gördük.” Nesai de ise şu ziyade vardır: “...Öyle ki, şu taraftan yanağının beyazlığını görürdük.”"

    2629 "Cabir İbnu Semüre (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile beraber Namaz kılınca, ellerimizle (işaret ederek): “Esselamu aleyküm ve rahmetullahi” demiştik -ve eliyle de iki tarafına işaret etti. -Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bunun üzerine: “Ellerinizle neye işaret ediyorsunuz? Niye ellerinizi hırçın atların kuyruğu gibi (kıpırdak) görüyorum? Namazda sakin olun. Herbirinizin ellerini dizlerine koyup, sonra sağındaki ve solundaki kardeşine selam vermesi yeterlidir”"

    2632 "Ebu Humeyd es-Saidi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Kendisi, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Ashabından on kişilik bir grupla oturuyor idi. Resûlullah'ın Namazını zikrettiler. Bunun üzerine: “Ben içinizde Aleyhissalatu vesselam'ın Namazını en iyi bilen kimseyim!” “Nasıl olur. Allah'a yemin olsun, sen O'na bizden daha çok tabi olmuş bizden önce onun sohbetine katılmış değilsin!” dediler. O: “Herşeye rağmen!” deyip (ısrar edince): “Peki (Efendimizin nasıl Namaz kıldığını) arzet görelim” dediler. 0 da anlattı: “Aleyhissalatu vesselam, Namaza kalkınca kollarını omuzları hizasına kadar kaldırırdı. Bütün kemikleri mütedil şekilde yerlerinde istikrarını bulunca tekbir getirir, sonra kıraatte bulunur, sonra tekrar tekbir getirir, ellerini omuzları hizasına kadar kaldırır, sonra rüküya gider ve el ayalarını dizlerinin üzerine koyar, sonra o durumda mütedil bir vaziyet alır, başını ne aşağı kırar ne de yukarı kaldırır, sonra başını kaldırıp: “Semi'allahu li-men hamideh (Allah kendisine hamdedeni işitir)!” der, sonra ellerini tekrar omuzlarının hizasına kadar mutedil şekilde kaldırır, sonra: “Allahu ekber!” deyip yere eğilir, ellerini yanlarına açar, sonra başını kaldırır, sol ayağını büker, üzerine oturur, secde edince ayaklarının parmaklarını açar, sonra secde eder, sonra: “Allahu ekber!” der, başını kaldırır, sol ayağını büker, her kemik yerine gelinceye kadar sol ayağının üzerine oturur. Sonra aynı şeyleri diğer (rek'at)de yapardı. Sonra iki rek'ati (tamamlayıp) kalkınca, iftitah tekbirinde olduğu gibi tekbir getirir, ellerini omuzlarının hizasına kadar kaldırır. Sonra aynı şeyleri Namazın geri kalan kısmında da yapardı. Selam vereceği son rek'atin secdesi olunca sol ayağını (mak'adının altından sağ tarafına) çıkarır ve sol tarafı üzerine yere çökerek otururdu.” (Onun bu açıklamasını dinleyince yanındakiler:) “Doğru söyledin,) Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) böyle Namaz kılardı!” dediler.”"

    2633 "Rifaa İbnu Rafi' (radıyallahu anh) anlatıyor:”Biz mescidde iken bedevi kılıklı bir adam çıkageldi. Namaza durup, hafif bir şekilde (yani rükunleri, tesbihleri kısa tutarak) Namaz kıldı. Sonra Namazı tamamlayıp Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a selam verdi: Efendimiz: “Üzerine olsun. Ancak git Namaz kıl, sen Namaz kılmadın!” buyurdu. Adam döndü (tekrar) Namaz kılıp geldi, Resûlullah'a selam verdi. Aleyhissalatu vesselam selamına mukabele etti ve: “Dön Namaz kıl, zira sen Namaz kılmadın!” dedi. Adam bu şekilde iki veya üç sefer aynı şeyi yaptı, her seferinde Aleyhissalatu vesselam: “Dön Namaz kıl, zira sen Namaz kılmadın!” dedi. Halk korktu ve Namazı hafif kılan kimsenin Namaz kılmamış sayılması herkese pek ağır geldi. Adam sonuncu sefer: “Ben bir insanım isabet de ederim, hata da yaparım. Bana (hatamı) göster, doğruyu öğret!” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Tamam. Namaza kalkınca önce AIIah'ın sana emrettiği şekilde abdest aI. Sonra (ezan okuyarak) şehadet getir. İkamet getir (Namaza dur). Ezberinde Kur'an varsa oku, yoksa AIIah'a hamdet, tekbir getir, tehlil getir, sonra rükuya git. Rükü halinde itmi'nana er (azaların rüküda mütedil halde bir müddet dursun). Sonra kalk ve kıyam halinde itidale er, sonra secdeye git ve secde halinde itidale er, sonra otur ve bir müddet oturuş vaziyetinde dur, sonra kalk. İşte bu söylenenleri yaparsan Namazını mükemmel (kılmış olursun). (Bundan bir şey) eksik bırakırsan Namazını eksilttin demektir.” Ravi der ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın bu sonuncu sözü Ashab'a önceki: (Dön, Namaz kıl, zira sen Namaz kılmadın!) sözünden daha kolay (ve rahatlatıcı) oldu. Zira (bu söze göre), sayılanlardan bir eksiklik yapan kimsenin Namazında eksiklik oluyor ve fakat tamamı heba olmuyordu.”"

    2634 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namazın anahtarı temizliktir. (Namaz dışı şeylerle meşguliyeti) haram kılan şey iftitah tekbiridir, (Namaz dışı meşguliyeti) helal kılan şey (de sondaki) selamdır.”"

    2635 "Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın öğle ve ikindi Namazındaki kıyamlarını(n uzunluğunu tahmin ve) takdir ederdik. Öğledeki ilk iki rek'atin uzunluğunu Elif lam-mim Tenzilü's-Secde süresi(ni okuyacak) kadar tahmin ettik. Sonra iki rek'atin uzunluğunu da bunun yarısı kadar takdir ettik. İkindinin ilk iki rek'atinin kıyamının uzunluğunu, öğlenin son iki rek'atinin uzunluğu kadar takdir ettik. İkindinin son iki rek'atinin uzunluğunu da bunun yarısı kadar.”"

    2636 "Yine Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: “Öğle Namazı başlardı, bu anda bir kimse Baki'ye gider, ihtiyacını görür, sonra abdest alır, gelir ve uzunluğu sebebiyle Resulullah'ın birinci rek'atine yetişirdi.”"

    2637 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir gece Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte Namaz kıldım. Öylesine Namazı uzattı ki, içimden çirkin bir şey yapmak geçti. “Ne yapmak istemiştin?” diye sordular. Dedi ki: “Oturup O (aleyhissalatu vesselam)'nu terketmeyi düşündüm.”"

    2638 "Fadl İbnu'l-Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namaz ikişer ikişer kılınır. Her iki rek'atte bir teşehhüd vardır. Namazda huşü duyulur (tazarrüda bulunulur), temeskün (tezellül) izhar edilir. Ellerini kaldırırsın.” Şöyle de dedi: “Ellerini, içleri kendi yüzüne dönük olarak Rabbine kaldırır; isteklerini (ısrarla tekrarla söyleyerek) istersin: “Ya Rabbi! ya Rabbi! ya Rabbi!..” Kim bunu yapmazsa Namazı eksiktir.”"

    2639 "Ammar İbnu Yasir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kişi vardır, Namazını kılar bitirir de, kendisine Namazın sevabının onda biri yazılır. Kişi vardır, dokuzda biri, sekizde biri, yedide biri, altıda biri, beşte biri, dörtte biri, üçte biri yarısı yazılır.”"

    2640 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “AIIah temizlik olmayan Namazı kabul etmez, hıyanetle kazanılan paradan verilen sadakayı da kabul etmez.”"

    2641 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “AIIah, sizlerin Namazını hades vaki olunca yeniden abdest almadıkça kabul etmez.”"

    2642 "Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Abdesti olmayanın Namazı da yoktur. Üzerine besmele çekmeyenin abdesti yoktur.”"

    2643 "Hz. Enes (radıyallahu anh), Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın her Namaz için abdest aldığını söylemişti, kendisine: “Siz nasıl yapıyordunuz?” diye soruldu. Şu cevabı verdi: “Aldığımız abdest bozuluncaya kadar bize yetiyordu.”"

    2644 "Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Fetih günü bütün Namazları tek abdestle kıldı. Ömer İbnu'l-Hattab (radıyallahu anh) kendisine: “Ey Allah'ın Resülü, bugün Şimdiye kadar hiç yapmadığın şeyi yapmış olmalısın?” demişti, şu cevapta bulundu: “Ey Ömer, bunu bilerek yaptım.”"

    2645 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: Namaz kılarken kimin abdesti kozulacak olursa hemen Namazdan çıksın. Eğer cemaatle kılınan bir Namazda ise burnunu tutarak ayrılsın.” Burnunu tutmasını emretmesi, cemaate burnu kanamış zannını vermek içindir. Bu davranış, avretin örtülmesi ve kabihin gizlenmesi hususunda bir nevi edebe riayettir."

    2646 "İmam Malik merhuma ulaştığına göre, İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) Namazda iken burnu kanardı, o da çıkar burnunun kanını yıkar, geri döner ve önceki kıldığı Namazını (kaldığı yerden) tamamlardı.” Yine Muvafta'nın İbnu'l-Müseyyeb'den kaydettiği bunun aynısı olan bir başka rivayet daha vardır.”"

    2647 "İbnu Amr İbnu'l-As (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bir kimse son rek'atte oturmuşken daha selam vermeden hades vaki olsa Namazı caizdir.”"

    2648 "Hz. Mu'aviye (radıyallahu anh)'nin dediğine göre, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın zevce-i pakleri Ümmü Habibe'ye -ki kızkardeşidir- sormuştur: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), içerisinde kendisiyle temasta bulunduğu elbise sırtında olduğu halde Namaz kılar mıydı?” Ümmü Habibe (radıyallahu anha) şu cevabı vermiştir: “Evet, yeter ki elbisede bir eza (meni bulaşığı) görmemiş olsun!”"

    2649 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), bizim (kadınların) çamaşırları içerisinde Namaz kılmazdı.”"

    2650 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'in anlattığına göre, cünübken içinde terlediği elbise sırtında olduğu halde Namaz kılardı.”"

    2651 "Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ashabiyle Namaz kılarken aniden nalınlarını çıkarıp sol tarafına koydu. Bunu gören cemaat de derhal nalınlarını attılar. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazı tamamlayınca: “NaIınIarınızı niye attınız?” diye sordu. “Seni nalınlarını atarken gördük, biz de kendi nalınlarımızı attık!” cevabını verdiler. “Cebrail (aleyhisselam) bana gelip pislik olduğunu haber verdi (onun için attım). Öyleyse sizler mescide gelirken dikkat edin, nalınlarınızda bir pislik (kazurat) -veya eza demişti- görürseniz onu silin; o, ayağınızda olduğu halde Namazınızı kılın.”"

    2658 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Omuzunuzu da örtmeyen -veya şöyle demişti bir parçası iki omuzunuzu da örtmeyen- tek parçadan müteşekkil kumaş içerisinde kimse Namaz kılmasın.”"

    2659 "Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim tek parçalı kumaş içerisinde Namaz kılarsa onu iki omuzu arasında çaprazlasın.” Ebu Davud'un metninde: “(Kumaşın) iki ucuyla omuzunda çapraz yapsın” denmiştir."

    2660 "Yine Ebu Hüreyre'nin rivayeti de şöyle gelmiştir: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a tek bir kumaş içinde kılınacak Namazdan sorulmuştu şu cevabı verdi: “Hepinizin iki parçası var mı?”"

    2661 "Ömer İbnu Ebi Seleme (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) tek parça kumaşa sarınmış olarak Namaz kıldı. İki ucu omuzlardan çaprazlama geçmişti.”"

    2662 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Allah hayız görenin (kadının) Namazını başörtüsüz kabul etmez.”"

    2663 "Ubeydullah İbnu'I-Esved el-Havlani -ki Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ın zevce-i pakleri Meymüne (radıyallahu anha)'nin terbiyesinde idi anlatıyor: “Meymüne (radıyallahu anha) üzerinde izar olmaksızın tek entari (dır') ile başörtüsü giyinmiş olduğu halde Namaz kılardı.”"

    2664 "Muhammed İbnu Zeyd, İbnu Kunfuz'un annesinden yaptığı nakle göre, annesi Ümmü Seleme (radıyallahu anha)'ye “Kadın, hangi giysiler içerisinde Namaz kılmalı?” diye sormuştur. 0 da; “Başörtüsü ve ayağın üzerini örtecek kadar uzun entari içerisinde!” diye Cevap vermiştir.”"

    2665 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), üzerinde çizgiler olan hamisa kumaşı üzerinde Namaz kılmıştı. (Namazdan sonra) çizgilere bir göz attı ve: “Bu hamisa'yı Ebu Cehm İbnu Huzeyfe'ye götürün, onun enbicaniye'sini getirin. Zira bu beni az önce Namazda meşgul etti” buyurdu.”"

    2666 "Ukbe İbnu Amir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a ipekten mamul bir kaftan hediye edildi. Kaftanı giyip içinde Namaz kıldı. Sonra Namazdan ayrılıp hemen kaftanı şiddetle çıkarıp attı, sanki kaftandan gayr-ı memnundu: “Bu, muttakilere muvafık düşmüyor!” dedi.”"

    2667 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) demiştir ki: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bir ucu beni örtmekte olan bir kumaşın diğer ucuyla örtünerek, içinde Namaz kıldı.”"

    2668 "Hz. Enes (radıyallahu anh)'in anlattığına göre, büyükannesi Müleyke (radıyallahu anha) hazırladığı bir yemeğe Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'ı davet etti. (Efendimiz şeref vererek) yemekten yediler. Sonra: “Kalkın size Namaz kıldırayım!” buyurdular. Enes (radıyallahu anh) der ki: “Ben uzun müddettir kullanılmaktan kararmış olan hasırımızı getirdim, üzerine su çiledim. Aleyhissalatu vesselam üzerinde Namaza durdu. Ben ve yetim, arkasında saf yaptık, yaşlı (annem) de bizim arkamızda durdu. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bize iki rek'at (nafile Namaz) kıdırıp, sonra ayrıldı.”"

    2669 "Hz. Meymüne (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ben hayızlı halde tam hizasında dururken, Namaz kılardı. Secde ettiği vakit bazan elbisesi bana değerdi. Humra üzerinde Namaz kılardı.”"

    2670 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz çok sıcak günlerde Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'la birlikte Namaz kılardık. Biriniz alnını sıcak sebebiyle yere koyamayacak olsa, giysisini serer onun üzerine secde ederdi."

    2671 "Bera (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Koyun ağıllarında Namaz kılın. Zira koyunlar mübarek (hayvanlar)dır. Deve damlarında Namaz kılmayın, zira onlar şeytanlardandır.”"

    2672 "İbnu Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) yedi yerde Namaz kılmayı yasakladı: “Mezbele (çöplük), meczere (hayvan kesilen yer), makbere (mezarlık), yol geçeği, hammam, deve damı, Beytullahi'l-Haram'ın damının üstü.”"

    2675 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), beni mezarlıkta Namaz kılmaktan menetti. Beni Babil toprağında da Namaz kılmaktan menetti (ve şöyle dedi:) “Zira orası mel'undur.” Hattabi der ki: “Bu hadisin senedinde zayıflık olduğu söylenmiştir. Ben alimlerden kimseyi bilmem ki Babil toprağında Namaz kılmayı yasaklamış olsun. Hadis(in Resûlullah'a nisbeti) sahih ise, bu yasak sadece, Hz. Ali'nin şahsıyla ilgilidir; böylece, onu Küfe'de maruz kaldığı mihnete (sıkıntılı hadislere) karşı uyarmak istemiştir. (Malum olduğu üzere) Küfe, Babil diyarındadır.”"

    2676 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resüllullah (aleyhissalatu vesselam) bineğinin üzerinde iken yönü hangi istikamette olursa olsun tesbih ediyor, (nafile Namaz kılıyor, rükü ve secde içinde) başıyla imada bulunuyordu. İbnu Ömer de böyle yapıyordu.”"

    2677 "Ebu Davud bir diğer rivayette şu ziyadeyi kaydeder: “Aleyhissalatu vesselam nafile Namaz kılmak isteyince, devesini kıbleye çevirir, sonra iftitah tekbiri getir(erek) Namaza başlar, sonra bineği nereye yöneltirse yöneltsin, Namazını kılardı.”"

    2678 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şöyle buyurdular: “Küre-i arz bana bir mescid ve temiz kılındı. Ümmetimden her kim bir Namaz vaktine ulaştımı nerede olursa Namazını kılstn.”"

    2679 "İbrahim İbnu Yezid et-Teymi (rahimehullah) anlatıyor: “Babamdan mescidin avlusunun kenarında Kur'an öğreniyordum. Bu sırada secde ayeti okumuşsam babam hemen secdeye kapanıyordu. Kendisine: “Babacığım yolda niye secde ediyorsun?” diye sordum... Dedi ki: “Ben Ebu Zerr (radıyallahu anh)'in şöyle söylediğini işittim: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a yeryüzünde inşa edilen ilk mescidin hangisi olduğunu sordum: “Mescid-i Haram” olduğunu söyledi. Ben: “Sonra hangisi?” dedim, “Mescid-i Aksa!” diye cevap verdi. Ben: “İkisi arasında kaç yıl fark var?” dedim. “Kırk yıl!” dedi ve ilave etti: “Arz sana (baştan ayağa) bir mesciddir, öyleyse nerede Namaz vaktine ulaşırsan Namazını (orada) kıl, çünkü fazilet ondadır (Namaz vaktinin girdiği ilk andadır)”"

    2680 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) şöyle buyurdular: “Namazlarınızdan bir kısmını evlerinizde kılın, sakın onları kabirlere çevirmeyin!”"

    2681 "Müslim'in Hz. Cabir (radıyallahu anh)'den kaydettiği bir rivayette Aleyhissalatu vesselam şöyle emretmiştir: “Sizden kim Namazını mescidde kılarsa Namazından bir pay da evi için ayırsın. Zira Allah, evinde kılacağı Namaz için dahi bir hayır takdir etmiştir."

    2682 "Mu'az İbnu Cebel (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) bağ ve bahçelerde Namaz kılmayı da müstehab (sevimli ve hoş) addederdi.”"

    2683 "Zeyd İbnu Erkam (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz, Namaz kılarken konuşurduk. Öyle ki herkes kendi yanındakine birşeyler söyleyebilirdi. Derken şu ayet nazil oldu: “Allah'ın divanına tam huşü ve taatle durun” (Bakara 238). Böylece süküt etmekle emrolunduk ve konuşmaktan menedildik.”"

    2684 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a selam verirdik, O da bize mukabele ederdi. Necaşi'nin yanından döndüğümüz zaman O'na yine (Namazda) selam vermiştik, bize mukabeleten selam vermedi. “Ey Alah'ın Resülü, dedik, biz sana vaktiyle Namazda selam verirdik, sen de selamımızı alırdın (şimdi niye almıyorsun)?” dedik. Bizi şöyle cevapladı: “Namazda meşguliyet var!”"

    2685 "Mu'aviyeİbnu'l-Hakem es-Sülemi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben Resûlullah (aleyhissaltu vesselam) ile birlikte Namaz kılıyordum. Derken cemaatten bir Şahıs hapşırdı. Ben: “ Yerhamükallah '' dedim. Cemaattekiler bana bed bed baktılar. Bunu üzerine (kızıp) : “ Vay başıma gelen, niye bana böyle bakıyorsunuz? '' dedim. Bu sefer ellerini dizlerine vurarak beni susturmak istediler. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namazı bitirince (bana iyi davrandı), annem babam O'na feda olsun, ben O 'ndan, ne önce ne de sonra, ondan daha iyi öğreten bir muallim görmedim. Allah'a yemin olsun O beni ne azarladı ne dövdü, ne de betimi yıktı; sadece: “Namazda insan kelamından (dünyevi) bir söz münasib degildir, ona uygun olan söz, tesbih, tekbir ve Kur'an kiraatıdır!” dedi. Ben: “Ey Allah 'ın Resulû, dedim, ben cahiliyeden daha yeni çıkmış birisiyim. Allah bize İslam'ı lütfetti ama bizde öyleleri var ki, hala kahinlere geliyorlar, (bu hususta ne tavsiye edersiniz?) '' dedim. “ Sen onlara gitme!'' buyurdu. Ben tekrar: “Bizde (kuşun uçuşuna vs 'ye bakarak) uğursuzluk çıkaranlar da var?'' dedim. Cevaben : “Bu (uğursuzluk zannı) kalplerinde mevcut olan bir (kuruntu)dur. Sakın onları (gayelerine gitmekten) alıkoymasın!'' dedi. Ben: “Bizde, kuma hatlar cizerek fala bakanlar da var? '' dedim. Şu açıklamayı yaptı: “Peygamberlerden biri de (kuma) çizgi çizerdi. Kim çizgisini onun çizgisine uygun düşürürse isabet eder!'' buyurdu. Ben: “Benim bir cariyem vardı, Uhud ve Cevaniyye taraflarında koyun otlatırdı. Bir gün öğrendim ki bir kurt peyda olmuş ve sürüden bir koyun götürmüş. Ben bir insanoğluyum, herkes gibi ben de öfkelenirim. (Bu hadise yüzünden kızıp) cariyeye bir tokat askettim. (Ravi der ki: Bu sözümü işitince) Resûlullah tokadımı fazla buldu, (yakıştıramadı). “O halde onu azad etmiyeyim mi?” dedim. “Bana bir getir hele!'' dedi. Ben de cariyeyi ona getirdim. Ona : “Allah nerde?” diye sordu. Cariye: “Semada!” diy cevap verdi. Bu sefer: “Ben kimim?” diye sordu. O da: “Sen Resûlullah'sın!'' diye cevap verdi. Bunun üzerine aleyhissalatu vesselam: “Onu azad et, çünkü mü'mine'dir” buyurdu.”"

    2686 "Ebu'd-Derda (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir gün Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Namaza kalktı. Şunu okuduğunu işttik: “Senden Allah'a sığınırım. '' Sonra da üç kere: ''Seni Allah'ın lanetiyle lanetliyorum'' dedi ve sanki bir şey yakalıyormuşcasına elini uzattı. Namazı bitirince: “Ey Allah 'ın Resûlü! dedik, senden bugün daha önce hiç söylemediğin bir şey işittik. Ayrıca ellerini de açtığını gördük? şu cevabı verdi: “Allah'ın düşmanı olan iblis, yüzüme koymak için ateşten bir alev getirdi. Ben de ona, üç kere : “ Eûzu billahi '' dedim. Sonra da: “ Seni Allah'ın eksiksiz lanetiyle lanetliyorum'' dedim, geri çekilmedi, üç kere tekrarladım. Sonunda onu yakalamak istedim. Vallahi kardeşim Süleyman'ın duası olmasa idi, bağlı olarak sabaha erecek ve Medine'nin çocukları onunla oynayacaklardı.''"

    2688 "Tirmiz i'nin bir rivayetinde hadis şöyledir : “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)'a Namazda çakıllara dokunup (düzlemekten) sorulmuştu, şu cevabı verdi: “Mutlaka yapmak zorunda isen bari bir kere yap!”"

    2689 "Ebu 'Zerr (radıyallahu anh) 'den Dört İmam'ìn kaydettiği bir rivayette şöyle‚ buyrulmuştur: “Sizden kim Namaza durursa, sakın çakıllara değmesin. Zira rahmet, ona karşıdan gelir.”"

    2690 "Hz. Ebu Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Allah, kula Namazda sağa sola iltifat etmedikçe rahmetiyle yaklaşmaya devam eder. İltifat etti mi ondan yüz çevirir. “"

    2691 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah'a Namazda sağa sola bakmak (iltifat) hususundan sordum. Şu cevabı verdi: ''Bu bir kapıp kaçırmadır. Şeytan kulun Namazından kapar kaçırır.''"

    2692 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam): “İnsanlara ne oluyor da Namaz kılarken gözlerini semaya kaldırıyorlar? '' dedi ve bu hususta sert sözler söyledi. Sonra konuşmasını şöyle tamamladı: “Ya bundan vazgeçerler ya da gözleri çıkarılır.”"

    2693 "Yine Hz. Enes anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu. vesselam) bana şöyle nasihat etti: “Ey oğulcuğum, Namazda sağa sola bakmaktan sakın. Zira o helak olmaktır. Eğer mutlaka yapacaksan bari nafilelerde olsun, farzlarda değil.''"

    2694 "Sehl İbnu 'l-Hanzaliyye (radıyallahu anh) anlatıyor: “Sabah Namazı için ikamet okundu. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namaza başladı. Namazda Şib istikametine bakıyordu. Geceden, Şib'a koruması için bir atlı göndermişti.”"

    2695 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Mescid-i Kuba 'ya Namaz kılmaya gitti. Ensar (radıyallahu anhüm) gelip, Namaz kılarken kendisine selam.verdiler. Ben Bilal'e sordum: “Namaz kılarken onların selamına nasıl mukabele ettiğini gördün?'' Bana bizzat göstererek: “Şöyle!'' dedi ve avucunu açıp iç kısmını aşağıya, sırtını yukarıya getirdi.''"

    2697 "Abdullah İbnu' ş-Şhhir (radıyallalu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte Namaz kıldım. Namazda onun öksürerek boğazını temizleyip (yere attığını ve) sol ayağıyla sürttüğünü gördüm. “"

    2700 "Hz. Aişe, (radıyallahu anha) anlatıyor: “Bir gün dışardan geldim. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) odada Namaz kılıyordu, kapı da üzerine kapalı'idi. Açmasını istedim, ilerleyip bana açtı. Sonra gerisin geriye Namazgahına döndü.'' Hz. Aişe kapının kıble cihetinde olduğunu belirtti.”"

    2701 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullalh (aleyhissalatu vesselam): “Namazda iki siyahı yani yılan ve akrebi öldürün'' buyududu.”"

    2703 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namazda sedl 'i, (sarınmayı) ve erkeğin ağzını örtmesini yasakladı.”"

    2704 "Hz. Aişe, (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (alehissalatu vesselam), geceleyin ben önünde, kıbleyle arasında bir cenaze gibi uzanmış yatarken, Namaz kılardı. Vitir kılacağı zaman bana da haber verirdi, ben de vitir kılardım.''"

    2705 "Sahiheyn'in diğer bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Hz. Aişe (radıyallahu anha)'nın yanında Namazı bozan şeylerden söz açılmıştı. Bu meyanda köpek, eşek ve kadının da zikri geçti. Aişe (radıyallahu anha): “Bizi yine eşeklere ve köpeklere benzettiniz. Vallahi, ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ı kıblesiyle arasında yatakta yatar olduğum halde Namaz kılarken gördüm. Benim için ihtiyaç hasıl olunca oturup onu rahatsız etmek istemezdim (yatağın) ayak tarafından sıyrılıp çıkardım.''"

    2706 "Ebu Davud'da İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) 'dan gelen diğer bir rivayette şöyle denmiştir : “Ben ve Abdulmuttaliboğullarından biroğlan (veya köle) bir eşeğin üzerinde beraber geldik. Resulullah (aleyhissalatu ve vsselam) bu sırada Namaz kılıyordu. Oğlan eşekten indi, ben de indim. Eşeği safın ön kısmında bıraktık. Eşeğe aldırma(yıp Namaza devam et)ti. Derken yine Abdulmuttaliboğullarıdan iki kız çocuğu gelip safın arasına dahil oldu, buna da aldırmadı. ''"

    2707 "Diğer bir rivayette şöyle gelmiştir: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Biriniz sütresiz olarak Namaz kılarsa (önünden geçtiği takdirde) şunlar Namazı bozar: Eşek, domuz, yahudi, mecûsi, kadın... Namazın bozulmaması için onun önünden, bunların bir taş atımlık uzaktan geçmesi kifayet eder.” “Bir diğer rivayette şöyle denmişti: “Namazı, (önden geçen) hayızlı kadın ve köpek bozar. “"

    2708 "el-Fadl İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bizi köyümüzde ziyaret etti. O sırada bizim iki küçük köpekle bir dişi eşeğimiz vardı. Bu ikisi önünde bulundukları halde ikndi Namazı kıldı. Hayvanları ne azarladı ne de geriye kovaladı.”"

    2709 "Kesir İbnu Kesir İbn-i Ebi Veda'a, an bazı ehlihi an ceddihi (radıyallahu anh) anlatmıştır ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ı Beni Sehm kapısını takip eden yerde, önünden halk gelip geçerken Namaz kılar görmüştür. Bu sırada Resulullah 'la Ka'be arasında bir sütre de mevcut değildir.''"

    2710 "Ebu Sa 'id (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namazı hiç bir (harici) şey bozamaz. İmkanınız nisbetinde defetmeye çalışın. Çünkü (bozmak isteyen) şeytandır.''"

    2712 "Buhari ' nin bir rivayetinde şöyle gelmiştir : “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Sizden biri, halka karşı sütre olacak bir şeyin gerisinde Namaz kılarken, biri önünden geçmeye kalkarsa ona mani olsun, (beriki haddini bilmeyip) ısrar ederse onunla mücadele etsin. Zira o, (bu haliyle) şeytandır.”"

    2714 "Yezid İbnu Nimran (rahimehullah) anlatıyor: “Tebük'de yatalak bir adam gördüm. Dedi ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namaz kılarken, ben eşeğin üzerinde olduğum halde önünden geçtim. Bana: “Allah'ım, izini kes!” diye bedduada bulundu. Artık ondan sonra eşek üzerinde (bile) yol alamadım.” Bir rivayette şöyle gelmiştir: “(Resulullah aleyhissalatu vessalam şöyle dedi:) “0 bizim Namazımızı kesti, Allah da onun izini kessin.”"

    2715 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam): “Uyuyanın gerisinde Namaz kılmayın,konuşanın gerisinde de!, buyurdular.''"

    2716 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biriniz Namaz kılınca,yüzünün karşısına bir şey koysun. Bulamazsa bir değnek koysun. Beraberinde bir değnek de yoksa bir çizgi çizsin. Böyle yaparsa önünden geçen kendisine zarar vermez.” Ebu Davud der ki: “Alimlerden bazısı, çizginin uzunlamasına olacağını, bazısı da hilal gibi enlemesine olacağını söylemiştir.''"

    2717 "Tallha İbnu Ubeydillah (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Biriniz Namaz kılarken, önüne semerin arka kaşı boyunda bir şey koydu mu, Namazını rahat kılsın, bunun gerisinden geçene aldırmasın.''"

    2718 "Hz. Ebu Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kişi, önüne semer kaşı kadar bir şey bırakmadan Namaz kılarsa; (önünden geçtiği takdirde) siyah köpek, kadın, eşek Namazını bozar. . . '' Ebu Zerr 'e dendi ki : “Siyahın kırmızıdan, beyazdan farkı nedir? '' Şu cevabı verdi: “Ey kardeşimin oğlu! Sen bana, benim Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a sorduğum şeyi sordun. Efendimiz: “ Siyah köpek şeytandır'' buyurmuştu. ''"

    2719 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), bayram günü (Namaz) için çıkınca bir harbe alınmasını emrederdi. Harbe, (Namaz sırasında) aleyhissalatu vesselam 'ın önüne konur, O da halk arkasında olduğu halde harbeye doğru Namaz kılardı. Efendimiz sefer sırasında da böyle yapardı. Bu sünnete ittibaen ümera da harbe kullanır oldu.”"

    2720 "Yine İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (bazan) bineğini (sütre olarak) öne koyar, ona doğru Namaz kılardı.” Bir diğer rivayette: “Aleyhissalatu vesselam devesine doğru Namaz kılardı'' denmiştir."

    2721 "Mikdad İbnu'l-Esved (radıyallahu anh) diyor ki : “Ben, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ı çubuğa, direğe ve ağaca karşı Namaz kılar vaziyette ne zaman görmüşsem, her seferind‚ onları sağ kaşının veya sol kaşının karşısına almış görmüşümdür. Hiç bir zaman sütresin tam karşısına almadı. “"

    2722 "Sehl İbnu Ebi Hasme (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki : “Biriniz sütreye karşı Namaz kılınca, ona yakın olsun, ta ki şeytan Namazını bozmasın.”"

    2723 "Ebû Katade (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), kızı Zeyneb 'in kerimesi olan torunu Ümame 'yi omuzunda taşıdığı halde halka Namaz kıldırırdı. Secdeye varınca çocuğu (yana) bırakır, kıyam için doğrulunca tekrar omuzuna alırdı.''"

    2724 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “Sizden biri Namaz kılarken uyuklayacak olursa, uykusu gidinceye kadar hemen yatsın. Zira, uyuklayarak Namaz kılanınız, istiğfar ederken kendi nefsine sebbetmeye kalkar da farkında olmaz.”"

    2725 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'ın anlattığına göre, Abdullah İbnu'l-Haris'i, -saçını arkadan topuz yapmış olduğu halde- Namaz kılarken görmüş, arkasında durup, topuzu çözmeye başlamış, öbürü de kımıldamayıp, ona imkan tanımıştır. İbnu'l-Haris Namazını bitirince, İbnu Abbas 'a gelip: “Benim saçımla niye ilgilendin?” diye sormuş, İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) şu cevabı vermiştir: “Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'dan işittim, demişti ki: “Böylesinin misali, kolları arkasından bağlı olduğu halde Namazını kılan kimsenin misalidir. ''"

    2726 "Ebu Sa'id el-Makberi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın azadlısı Ebu Rafi', Hasan İbnu Ali (radıyallahu anhüma) 'ye uğradı. Hasan, örgülerini ensesinde topuz yapmış olduğu halde kalkmış Namaz kılıyordu. Ebu Rafi ' topuzunu çözdü. Hasan (radıyallahu anh) öfkeyle ona baktı.Ebu Rafi ' (radıyallahu anh): “Ökelenme, Namazına devam et, çünkü ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın: “Bu, şeytan'ın minderi, yani oturma yeridir'' dediğini işitmiştim (de onun için çözdüm) '' dedi. ''"

    2727 "Abdullah İbnu Muhammed İbni Ebi Bekr (rahimehullah) anlatıyor: “Hz. Aişe (radıyallahu anha)' nin yanında idik. Yemeği getirildi. Derken Kasım İbnu Muhammed Namaza kalktı, Hz. Aişe: “Resulullah (alehissalatu vesselam) 'ın şöyle söylediğini işittim '' dedi: “Yemeğin yanında Namaz kılınmaz, iki habisin (yani büyük ve küçük abdestin) sıkışmasında da kılınmaz. ''"

    2728 "Abdullah İbnu'l-Erkan (radıyallahu anh)'ın anlattığına göre: “... Halka imamlık yapıyordu. (Bir seferinde) ikamet getirilmişti. Bir adamın elinden tutup öne sürdü ve: “Resulullah (aeyhissalatu vesselam) 'ın: “Namaz başlarken birinizin hela ihtiyacı gelirse, önce helaya gitsin! ''dediğini işittim dedi,''"

    2729 "Abdullah İbnu Malik İbnu Büheyne (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) öğle Namazının ilk iki rekatini tamamlamıştı (oturması gerektiği halde oturmadan) kalktı. Namazı bitirince iki (ziyade) secde daha yaptı, ondan sonra selam verdi. ''"

    2730 "İbnu Mes'üd (radıyallalhu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namaz kılarken üç mü kıldım dört mü kıldım diye şüpheye düşersen,eğer zann-ı galibin dört ise hemen teşehhüd yap, sonra sen daha otururken ve selam vermemişken iki secde daha yap; sonra aynı şekilde teşehhüd oku, sonra selam ver.” Ebu Davud der ki: “Bu, İbnu Mes'ud'dan rivayet edilmiştir. Alimlerden kimse bunu Resulullah 'a nisbet etmedi. ''"

    2731 "Ebu Sa'idi 'l-Hudri (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Biriniz Namazında, iki mi kıldım, üç'mü kıldım diye şekke düşerse, şekki atsın, yakin kesbettiği hususu esas alsın,sonra da selam vermezden önce iki secdede bulunsun. Eğer (bu kıldığı ile) beş rekat kılmışsa Namazını onunla (sehiv secdesiyle) çift yapmış olur. Dördü tam kılmış idiyse, o iki secdesi, şeytanın burnunu sürtme olur.”"

    2732 "Abdurrahman İbnu Avf (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Biriniz Namazıda yanılır da bir mi iki mi kıldığını bilemezse, Namazını bir üzerine bina etsin; iki mi üç mü kıldığını bilmezse iki üzerine bina etsin; üç mü dört mü kıldığını bilmezse üç üzerine bina etsin, sonra da selam vermezden önce iki (ziyade) secde yapsın..''"

    2733 "Ebu Hureyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namazın ikinci rekatında selam verip bitirdi. Zülyedeyn (radıyallahu anh) kendisine: “Ey Allah'ın Resûlü, Namaz kısaldımı yoksa unuttunuz mu? '' diye sordu. Aleyhissalatu vesselam: “Zülyedeyn doğru mu söylüyor? '' diye sordu. Herkes: “Evet!'' diye cevap verdi. Resul-i Ekrem (aleyhissaltu vesselam) de iki rek 'at daha kıldı, sonra selam verdi, sonra tekbir getrip iki secde daha yaptı Bu iki secde diğer secdelerinin uzunluğunda idi veya biraz daha uzundu. Sonra Namazdan kalkatı. “"

    2734 "Bir rivayette şöyle gelmiştir: “(Resulullah (aleyhissalatu vesselam) öğle ve ikindi Namazlarından birini iki rek'at kılmıştı. -Muhammed İbnu Sirin der ki: “Zann-ı galibime göre bu, ikindi Namazı idi. Sonra selam verdi.Sonra mescidin ön kısmındaki kütüğe gitti. Elini üzerine koydu, (yüzünde öfke okunuyordu). Cemaatte Hz. Ebu Bekr ve Hz. Ömer de vardı. Bunlar, (Namazda yapılan eksiklikten) Efendimize söz etmekten (hicab edip) korktular. Cemaatin çabuk çıkanları: “(Ey Allah'ın Resûlü!) Namaz kısaldımı?'' diye sordular. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın Zülyedeyn dediği bir zat da: “Ey Allah 'ın Resûlü! Namazmı kısaldı, siz mi unuttunuz? '' dedi. “Ne ben unuttum, ne de Namaz kısaldı” cevabını verdi. Ama Zülyedeyn tekrar: “Hayır (farkında değilsiniz), unuttunuz!'' (dedi). Bunun üzerine aleyhissalatu vesselam kalktı iki rek'at daha kıldı, sonra selam verdi. Sonra tekbir getirdi, tıpkı diğer secdeleri gibi -veya biraz daha uzun olmak üzere- (sehiv için) secde yaptı, sonra başını kaldırdı tekbir getirdi, sonra başını koydu tekbir getirdi, peşinden önceki secdesi gibi veya daha uzun- (sehiv için ikinci defa) secde etti, sonra başını kaldırdı ve tekbir getirdi, (oturup teşehhüd okudu ve selam vererek Namazı tamamladı). ''"

    2735 "İbnu Mes 'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namaz kılmıştı. Namazda (unutarak) ziyade veya noksanda bulundu. Kendisine: “ Ey Allah 'ın Resûlü! Namazda (yeni bir durum mu) hasıl oldu) ? '' diye soruldu. “Bunu niye sordunuz? '' diye O da merak etti. “Şöyle şöyle kıldınız '' dediler. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) hemen dizlerni bükerek kıbleye yöneldi ve iki adet sehiv secdesinde bulundu, sonra selam verdi ve yüzünü bize çevirerek: “Şayet Namazda yeni bir şey hasıl olsaydı ben size haber verirdim. Ancak ben bir beşerim, sizin unuttuğunuz gibi ben de unuturum. Öyleyse bir şey unutursam bana haber verin. Biriniz Namazında şekke düşecek olursa doğruyu araştırsın ve onun üzerine, kalanı bina etsin, sonra da iki (sehiv) secdesi yapsın '' dedi. ''"

    2736 "Muğire İbnu Şu 'be (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “İmam, (yanılarak ikinci rek'atte oturacağı yerde müteakip) rek'ate kalkmaya teşebbüs eder ve tam doğrulmadan hatırlarsa, hemen otursun. Tam kalkıp doğrulmuşsa artık (geri dönüp) oturmasın, Namazın sonunda sehiv secdesi yapsın:”"

    2738 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), içerisinde secde ayeti olan sureyi okur, (ayetler geldikçe) secde ederdi, biz de secde ederdik. Öyle ki (izdiham sebebiyle) Namaz dışı vakitlerde alnımızı koyacak secde yeri bulamadığımız olurdu.”"

    2741 "Ebu Temimeti 'l-Hüceymi anlatıyor: “Ben sabah Namazından sonra vaa 'z u nasihat ediyordum, bu esnada secde (ayeti okuyor ve secde) ediyordum. İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) beni yasakladı. Ama ben O'nu dinlemedim. O çü sefer yasaklamayı tekrarladı. Sonra dönüp: “Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın arkasında Namaz kıldım. Hz.Ebu Bekr, Hz. Ömer ve Hz. Osman (radıyallahu anhüm) ile de Namaz kıldım. Onların hiçbiri güneş doğuncaya kadar secde yapmazlardı '' dedi. ''"

    2753 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kişinin cemaatle kıldığı Namazın sevabı evinde ve çarşıda (iş yerinde) kıldığı Namazından yirmibeş kat fazladır. Şöyle ki, abdest alınca güzel bir abdest alır, sonra mescide gider, evinden çıkarken sadece mescid gayesiyle çıkmıştır. Bu sırada attığı her adım sebebiyle bir derece yükseltilir, bir günahı affedilir. Namazı kıldı mı, Namazgahında olduğu müddetçe melekler ona rahmet okumaya devam ederler ve şöyle derler: “Ey Rabbimiz buna rahmet et, merhamet buyur.” “Sizden herkes, Namaz beklediği müddetçe Namaz kılıyor gibidir.”"

    2754 "Sahiheyn 'in İbnu Ömer (radıyallahu anh)'den kaydettiği bir diğer rivayette şöyle denmiştir: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Cemaatle kılınan Namaz, ayrı kılınan Namazdan yirmiyedi derece üstündür.”"

    2755 "Ebû Musa (radıyallahu anh) anlatıyor: “ Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Namazda en çok sevap alan kimse, en uzak olanlarıdır, yürüme yönüyle en uzaktan gelenler, imamla kılıncaya kadar Namazı bekleyen kimse, hemen kılıp sonra da uyuyandan daha çok sevaba mazhardır.”"

    2756 "Hz. Osman (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'dan işittim şöyle diyordu: “Kim yatsıyı bir cemaat içinde kılarsa sanki gecenin yarısını ihya etmiş gibi olur, kim de sabah Namazını bir cemaat içinde kılarsa sanki gecenin tamamını Namazla geçirmiş gibi olur.”"

    2757 "Ubey İbnu Ka'b (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam vardı. Mescide ondan daha uzakta oturan birini bilmiyordum. Namazları da hiç kaçırmıyordu. Kendisine: “Bir eşek alsan da karanlık veya sıcak zamanlar'da binsen! '' denilmişti, şu cevapta bulundu: “Evimin mescide yakın olması beni memnun etmez. Ben mescide kadar yürümelerimin, sonra da aileme dönüşlerimin sevab olarak yazılmasını diliyoum. '' Resulullah (aleyhissalatu vesselam), (adamın bu sözünü işitince): “Allah Teala hazretleri bu isteklerinin hepsini yerine getirdi '' buyurdu.''"

    2758 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a ama bir zat gelerek: “Ey Allah 'ın Resulü! Beni mescide kadar getirecek bir rehberim yok!'' diyerek Aleyhissalatu vesselam 'dan Namazı evinde kılmak için) ruhsat istedi. (O da izin verdi.) Adam geri dönünce, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) onu çağırtarak: “Ezanı işitiyor musun?'' diye sordu. Adam: “Evet! '' deyince: “Öyleyse icabet et'' dedi (ve evde kılmaya izin vermedi). ''"

    2759 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim, müezzini işitir ve kendini engelleyen bir özrü olmadığı halde cemaate katılmazsa, kıldığı Namaz (kamil bir sevapla) kabul edilmez.” “(Ey Allah 'ın Resulü!) denildi, meşru özür nedir? “ “ Korku veya hastalıktır! '' buyurdu. . ''"

    2760 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Münafıklara en ağır gelen Namaz yatsı Namazıyla sabah Namazıdır. Eğer bu iki Namazdaki hayrın ne olduğunu bilselerdi, emekleyerek de olsa onları kılmaya gelirlerdi. Nefsimi kudret eliyle tutan Zat'a kasem olsun! Ezan okutup Namaza başlamayı, sonra halkın Namazaını kıldıması için yerime birini bırakmayı, sonra da beraberlerinde odun desteleri olan bir grup erkekle Namaza gelmeyenlere gitmeyi ve evlerini üzerlerine yıkmayı düşündüm.”"

    2761 "İbnu Mes 'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben (cemaatimizi tedkik edince) gördüm ki, Namaz(ı beraber kılmak)tan, sadece herkesçe malum münafıklarla hastalar geri kalmaktaydı. Öyle ki iki kişinin arasında yürüyebilecek durumda olan hastalar bile Namaz için (mescide) geliyordu. '' İbnu Mes 'ud devamla dedi ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bize süneni Hüda'yı göstermişti. Sünen-i Hüda 'dan biri de içerisinde ezan okunan mescidde Namaz kılmaktı.''"

    2762 "Ebu Dvud 'daki rivayette şu ziyade var: “...Sizden her birinizin evinde mutlaka bir mescid var. Eğer Namazı evlerinizde kılıp mescidlerinizi terkederseniz Peygamberiniz (aleyhissalatu vesselam)'ın sünnetini terketmiş olursunuz. Peygamberinizin sünnetini terkedince de küfran-ı nimete. düşmüş olursunuz.”"

    2763 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'dan gündüz oruç tutan, gece de Namaz kılan ve fakat cemaate ve cumaya gelmeyen bir kimse hakkında sorulmuştu : “Bu ateş ehlindendir!” diye cevap verdi.”"

    2764 "Ümmü 'd-Derda (radıyallahu anha) anlatıyor: “Ebu 'd-Derda (radıyallahu anhüma) ökeli halde yanıma geldi. Kendisine: “Niye öfkelendin?'' diye sordum. Şu cevabı verdi : “Vallahi, Muhammed (aleyhissalatu vesselam) 'in işinden bir şey anlamıyoum. Bildiğim tek şey cemaat halinde Namaz kılmalarıdır. ''"

    2765 "Itban İbnu Malik (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ey Allah 'ın Resûlü dedim, seller benimle kabilemin mescidi arasına engel çıkarıyor. İstiyorum ki evime kadar şeref verip bir yerde Namaz. kılsanız da orayı mescit yapsam!'' “(İnşaallah bir ara) geleyim!'' buyurdular. Beraberinde Hz. Ebu Bekr olduğu halde huzuruyla evimizi şereflendirip (izin isteyerek içeri girdiği) zaman ilk iş olarak, “Nerede Namaz kılmamı istersin? '' diye sordu. Evin bir köşesini işaret ederek (yer gösterdim. Orada) Namaza durdu. Biz de arkasından safyaptık. Bize iki rek'at (nafile) Namaz kıldırdı.”"

    2766 "İbnu Ömer (radıyallalhu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) sefer sırasında, soğuk veya yağmurlu gecelerde müezzine (ezan sırasında) şöyle söylemesini de emrederdi: “Dikkat! Namazlarınızı yerlerinizde kılacaksınız!”"

    2768 "Ebu Sa'id (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “ (Namaz kılacaklar) üç kişi iseler içlerinden biri imam olsun. İmamlığa ehak olan akra' (Kur'an-ı Kerim'i daha iyi okur) olandır. . ''"

    2774 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Muaz (radıyallahu anh), Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile yatsıyı kılar, sonra kavmine döner, bu Namazı onlara kıldırırdı. “"

    2775 "İbnu Amr İbnu'l-As (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “Üç kişi vardır, Allah onların Namazını kabul etmez: 1) Kendisini sevmeyen kimselere imam olan; 2) Namaza arkadan gelen, yani vakti çıktıktan sonra gelen; 3) Köleyi azad ettikten sonra tekrar köle kılan.”"

    2776 "Ebu Ümame (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Üç kişi vardır ki, onların Namazları kulaklarını öte geçmez: 1) Dönünceye kadar, kaçan köle. 2) Geceyi, kocası kendisine dargın olarak geçiren kadın. 3) Kavminin nefret ettiği imam. ''"

    2777 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Muaz İbnu Cebel (radıyallahu anh) Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'la birlikte Namaz kılar, sonra gelir, kavmine imamlık yapardı. Bir gece Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'la birlikte yatsıyı kıldı. Sonra kavmine geldi ve onlara imamlık yaptı ve Bakara suresiyle kıraate başladı. Bir adam cemaatten ayrılarak selam verdi. Namazını tek başına kılarak çekip gitti. Adama: “Ey falan, nifak mı çıkarıyorsun? '' dediler. Adam: “Vallahi hayır, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'a gidip (Mu 'az 'ın yaptığını) haber vereceğim '' dedi. Yanına varıp: “Ey Allah 'ın Resûlü, biz sulama devesi besleyen insanlarız. Gündüz çalışırız. Muaz sizinle yatsıyı kıldı. Sonra bize gelip Bakara sûresi ile Namaz kıldırmaya başladı '' dedi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Mu'az'a yönelerek: “Ey Mu'az, sen fitneci misin? Veşşemsi ve duhaha'yı, Vedduha'yı, Velleyli iza yağşa'yı, Sebbeha's-me Rabbeke'l-a'la'yı oku” buyurdu. “"

    2778 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Sizden kim halka Namaz kıldırırsa Namazı(kısa) tutsun. Zira cemaatte zayıf, sakat, hasta ve ihtiyaç sahibi vardır. Müstakil kılınca dilediği kadar uzatsın.”"

    2779 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Ben, uzun tutmak arzusuyla Namaza başlarım. (Namazı kıldırırken) bir çocuk ağlaması kulağıma gelir, çocuğun ağlamasından annesinin duyacağı elemi bildiğim için Namazı uzatmaktan vazgeçerim.”"

    2781 "Yine Ebu Davud 'un Salim İbnu Ebi 'n-Nadr'dan bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Mescidde Namaz için ikamet okununca, (Resulullah (aleyhissalatu vesselam) cemaati az görürse oturur, (bekler)di. Kalabalık görürse kıldırırdı.”"

    2782 "Muğire İbnu Şu 'be (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “İmam, farz-kıldığı yeri değiştirmeden aynı yerde nafile Namaz kılmamalıdır.''"

    2784 "Sevban (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Üç şey vardır, onları yapmak kimseye helal olmaz: “Kişi bir kavme imamlık yapar, sonra da sadece kendisi için dua eder, cemaatini dua dışı bırakır; bunu yapan onlara ihanet eder. Kişi, izin almazdan önce bir evin içine bakamaz, bunu yapan ev halkına ihanet eder. Kişi küçük abdestine sıkışmış iken hafifleyinceye kadar Namaz kılamaz.”"

    2785 "Ebu Mes 'ûd el-Bedri (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namazda omuzlarımıza eliyle dokunur ve: “Düzgün olun, karışık durmayın, sonra kalblerinize de karışıklık ve ihtilaf girer. Hemen arkama, sizden akıl ve dirayet sahibi olanlar dursun. Sonra tedricen bunları takibedenler, sonra da onları takibedenler dursun” derdi. '' Ebu Mes 'ud ilave eder: “Bugün sizler ihtilafta çok ilerisiniz.''"

    2787 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleylhissalatu vesselam) ile birlikte (birgece) Namaz kıldım. Soluna duruvermiştim, perçemimden tutarak sağına koydu.”"

    2788 "Alkame ve el-Esved dediler ki: “İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) 'un yanına girmek için kendisinden müsaade istedik. Bize izin verdi. Sonra kalkıp ikimizin arasında Namaz kıldı. Sonra da: “Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın böyle yaptığını gördüm '' dedi. ''"

    2791 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Saflarınızı düzgün kılın, zira safların düzeltilmesi Namazın kemalini(i sağlayan şartlar)dandır.''"

    2793 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Sizin en hayırlınız, Namazda omuzları en yumşak olandır. ''"

    2794 "Vabisa İbnu Ma 'bed (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bir adam gördü, safın gerisinde tek başına Namaz kılıyordu. Ona Namazını yeniden kılmayı emretti.”"

    2798 "Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “İmam, kendisine uyulmak için meşru kılınmıştır. Öyleyse o tekbir getirdi mi siz de tekbir getirin. Rükûya gidince siz de rükûya gidin. “Semi'allahu li-men hamideh” (Allah kendisine hamdedeni işitir) deyince “Allahümme Rabbena leke'l-hamd'' (Ey rabbimiz hamdler sanadır) deyin. O ayakta Namaz kılarsa siz de ayakta kılın, oturarak kılarsa siz de hepiniz oturarak Namaz kılın.''"

    2801 "Bera (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte Namaz kılarken, o “semi'allahu li-men hamideh” deyince, bizden kimse, Resulullh (aleyhissalatu vesselam) alnını yere koyuncaya kadar, sırtını eğmezdi. “"

    2802 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bir kimse, Namazdan tek rek'ati imamla kılabilmişse, Namazın tamamını beraber kılmış gibi olur. ''"

    2803 "Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde şöyle gelmiştir: “Siz Namaza gelince biz secdede isek hemen secdeye katılın, fakat onu (rek'at veya başka) bir şey saymayın, tek rek'ate kavuşan Namaza kavuşmuş sayılır. ''"

    2805 "Hz. Ali ve Hz. Mu'az (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Siz mescide geldiğinizde (cemaatle Namaza başlanmış ise), imam (kıyam, rükû, secde, kuûd) hangi hal üzere olursa olsun hemen uyun ve yapmakta olduğunu yapın.''"

    2806 "Hemmam İbnu'l-Haris anlatıyor: “Huzeyfe (radıyallahu anh) Medain şehrinde yüksekçe bir yerde durarak cemaate imam olmuştu. Ebu Mes 'ud kamisinden tutarak onu çekti. Namazdan çıkınca, Ebu Mes'ud: “İnsanların bundan men edildiklerini bilmiyor musun?” dedi. Öbürü: “Evet, ancak siz beni (gömleğimden tutup) çekince hatırladım!'' dedi.''"

    2807 "Ebu Hazım İbnu Dinar (rahimehullah) anlatıyor: “Sehl İbnu Sa'd'a bir grup insan Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam) 'in minberinin hangi ağaçtan yapıldığı hususunda münakaşa etmek üzere geldiler. Sehl: “Ben onun hangi ağaçtan yapıldığını, kimin yaptığını, Efendimiz aleyhissalatu vesselam'ın hangi gün üzerine oturduğunu biliyorum!'' dedi ve açıkladı: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Ensardan falanca kadına bir adam gönderdi: “Marangoz kölene söyle, bana ahşaptan münasib bir şey yapsın da üzerine çıkıp halka hitabette bulunayım'' dedi. Köle de O'na şu üç basamaklı şeyi imal ediverdi. Sonra Resulullah (aleyhissalatu vesselam), bunun şu yere konmasını emretti. Mezkur minber, el-Gabe'nin ılgın ağacından yapılmıştı. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) minberin üzerine çıkıp Namaza durdu ve tekbir getirdi, cemaat de O 'nunla birlikte arkasından tekbir getirdi. Sonra nükûya gitti, sonra geri geri gelerek minberden indi ve minberin dibinde secde yaptı, sonra Namazdan çıktı, sonra halka yöneldi ve: “Ben bunu, bana uymanız ve Namazımı bilmeniz için yaptım” buyurdu."

    2808 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) geceleyin duvarları alçak olan hücresinde Namaz kılardı. Halk bu sebeple aleyhissalatu vesselam'ın karaltısını (sülüetini) görürdü. Böylece onlar da kalkıp geceleyin, O 'na uyarak O'nunki gibi Namaz kıldılar. Sabah olunca bu durumu konuştular. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ikinci gece de kalktı, halk da aynı şekilde yaptı. Üçüncügece de aynı şey tekerrür etti. Bundan sonra Resulullah oturdu ve çıkmadı. Sabah olunca durumu medar-ı bahs ettiler, sebebini sordular. Efendimiz şu cevabı verdi: “Gece Namazının sizlere farz olmasından korktum.''"

    2809 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “İkametin okunduğunu duydunuz mu Namaza yürüyün. Sakin ve vakûr olmayı unutmayın. Sakın koşuşmayın. Yetiştiğiniz yerden kılın, kaçırdığınız kısmı tamamlayın.”"

    2811 "Ubadetu 'bnu 's-Samit (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bize, içinde Kur'an ın cehren okunduğu bir Namaz kıldırdı. Namazda kıraatta bir iltibasta bulundu. Namazdan çıkınca yüzünü bize çevirdi ve: “ Kıraatı cehren okuduğum zaman siz de okuyor musunuz? '' diye sordu. Bazılarımız: “Evet bunu yapıyoruz !'' dediler. Resulullah (aleyhissalatu vesselam): “Sakın ha! Ben kendi kendime: “Kim, ben okurken okuyarak benden okumayı kapmaya çalışıyor?” diyordum. Kur'an'ı cehren okuduğum zaman, Kur'an'dan Fatiha hariç hiçbir şeyi okumayın!” buyurdular. “"

    2812 "İmran İbnu Husayn (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) öğle Namazına durdu. Bir adam da arkasında Sebbihisme Rabbike'l A'la sûresini okumaya başladı. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namazdan çıkınca: “Kimdi okuyan?” diye sordu. Adam: “Bendim! '' dedi. Bunun üzerine: “Hakikaten anladım ki biriniz bunu benden cezbedip aldı.''"

    2813 "Müsevver İbnu Yezid el-Maliki (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namazda (cehri olarak) kıraatte bulunuyordu. Birkısmı okumayı terketti. (Namazdan sonra, cemaatten) bir adam: “ Allah 'ın Resûlü, şu şu ayetleri okumayı terkettiniz!'' dedi. Resulullah: “ Niye bana hatırlatmadın? '' buyurdular.'' Bir rivayette şu ziyade gelmiştir: “(Adam). . . ben onların neshedildiğini zannetmiştim. ''"

    2814 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Ey Ali, Namazda (takılırsa) imamı açma!”"

    2815 "Bişr İbnu Mahcan babasından anlattığına göre, babası (Mahcan) Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın meclisinde idi. O sırada Namaz için ezan okundu. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) kalktı, Namaz kıldı ve döndü. Mahcan hala yerindeydi. “Herkesle beraber Namaz kılmana mani olan şey nedir, sen müslüman değil misin?” diye sordu. Mahcan: “Elbette müslümanım, ancak ben ailemle Namazımı kılmıştım! '' dedi. Efendimiz: “Mescide geldiğin zaman Namaza kalkılırsa kılımış bile olsan cemaatle birlikte sen de kıl!” buyurdu.”"

    2816 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'in anlattığın göre, bir adam kendisine sordu: “Ben evde Namazımı kılıp sonra da imamla Namaza yetişiyorum; onunula da Namaz kılayım mı?,'' “Evet! '' deyince adam tekrar. sordu: “Peki, bunlardan hangisini (farz olan) Namazım yapayım ? '' “Bu senin elinde mi? dedi, bu Allah'a kalmışıtır, dilediğini (asıl farz olan) Namazın yerine sayar!”"

    2817 "Süleyman Mevla Meymûne 'nin İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) 'den naklettiğine göre, İbnu Ömer şunu anlatmıştır: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bir günde aynı Namazı iki sefer kılmayın.”"

    2818 "Nafi (rahimehullah) anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) diyordu ki: “Kim akşamla sabahı kılar sonra da bu Namazlarda imama yetişirse, onlara dönmesin. ''"

    2819 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallalhu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “Namaz için ikamet okununca farzdan başka Namaz yoktur (kılınmaz). ''"

    2820 "Rebi'a İbnu Ebi Abdirrahman (rahimehullah) anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma), mescide geldiği vakit, cemaat Namazı kılmış ise hemen farza başlardı, ondan önce başka Namaz kılmazdı.”"

    2821 "Abdullah İbnu Amr İbni 'l-As (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “İmam Namazı kılıp teşehhüdü tamamladıktan sonra, selam vermezden önce hades vaki olsa (yani abdesti bozulsa), Namazı tamamlanmıştır, Namazını tamamlayan cemaatteki diğer kimselerin Namazı da tamamlanmıştır.''"

    2822 "Hz. Ebu Hüreyre anlatıyor: ''Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “(İmamlar) sizin için kılarlar. Doğru kılarlarsa (sevabı) sizedir. Hatalı kılarlarsa (sizin Namazınızın sevabı) sizedir, hata onların aleyhlerinedir.”"

    2825 "Evs İbnu Evs es-Sakafi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “Kim (cuma günü) yıkar ve yıkanırsa, kim erkenden (mescide) gider ve hutbenin başına yetişirse, yürür ve binmezse, imama yakın durur, dinler, malayani söz etmezse ona her bir adım için bir yıllık amelin oruçları ve Namazlarıyla sevabı yazılır.'' Ebu Davud der ki: “Mekhûl'e “gassele” ve “igtesele” den sorulmuştu şu cevabı verdi: “Bundan maksad başını ve bedenini yıkamaktır.'' Sa'id İbnu Abdilaziz de aynı şeyi söyledi. “Hanımıyla cinsi münasebette bulunarak onu da yıkanmaya muhtaç kıldı demektir. Böyle yapmak, Namaza çıkınca, gözlerin korunmasında en elverişli vasıtadır.” “İgtisele” ise cimadan sonraki yıkanmadır. “Bekkere” ilk vaktinde Namaza gitmektir. “İbtekere” hutbenin başına yetişmektir."

    2826 "Abdullah İbnu Amr İbni'l As (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Cum'a Namazına üç (grup) insan katılır: 1) Kişi var, Namaza katılır, boş konuşma yapar. Bunun Namazdan hissesi, o konuşmasıdır. 2) Kişi var Namaza gelir dua eder. Bu kimse Allah'a duada bulunmuştur, Allah dilerse onun istediğini hemen verir, dilerse vermez. 3) Kişi vardır, Namaza gelir sadece dinler ve sükût eder, mü'minlerin arasından yararak geçmez, kimseye eza vermez. Onun bu Namazı, daha önce geçen cum'a'ya ve fazladan da üç güne kadar (günahlarına) kefarettir. Bu hal Cenab-ı Hakk'ın şu sözüne binaendir: “Kim bir hayır yaparsa bu kendisinden on misliyle kabul edilir” (En'am 160)."

    2828 "Tarık İbnu Şihab (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “Cum'a Namazı, dört kişi hariç geri kalan her müslüman üzerine cemaat içinde yapması gereken vacib bir hakk'dır. Cumadan istisna edilen bu dört kişi şunlardır: Köle, kadın, çocuk ve hasta.”"

    2832 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) uyurdularki: “Cum'a Namazından veya başkasından bir rek'ate yetişenin Namazı tamam olmuştur.”"

    2833 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki:”Cum'a Namazından bir rek'ate yetişen, cuma Namazına yetişmiştir. ''"

    2834 Kuba ahalisinden bir adam-Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'la sohbet etme şerefine ermiş bulunan babasından naklen demiştir ki: ''Resulullah bize Kuba 'dan (gelerek Medine 'de) cum'a Namazına katılmamızı emretti.''

    2836 "Semüre İbnu Cündüb (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “Cum'a Namazını özürsüz olarak kim terkedecek olursa bir dinar para tasadduk etsin, (bu kadar) bulamazsa, yarım dinar tasadduk etsin. ''"

    2837 Ebu'l-Melih, ismi Umayr İbnu Amir el-Hüzeli (radıyallahu anh) olan babasından naklen anlattığına göre, babası Hudeybiye seferi sırasında bir cuma günü, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte bulunmuştur. O gün, ayakkabılarının altını ıslatmayacak kadar yağmur yağmış, bunun üzerine.Efendimiz, herkesin yerlerinde Namaz kılmalarını emir buyurmuştur.''

    2839 "Buhari nin bir diğer rivayetinde şöyle gelmiştir : “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) soğuk şiddetlenince Namazı erken (ilk vaktinde) kılardı. Sıcak şiddetlenince Namazı yani cum'a'yı (öğleyin biraz) serinleyince kılardı.''"

    2840 "Sehl İbnu Sa 'd (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'la cum 'ayı kılar, sonra da kaylûle (öğle uykusu) yapardık.'' Diğer bir rivayette : “Biz, ancak cum 'a Namazından sonra kaylûle yapıyor yemek yiyorduk '' denmiştir. Tirmizi ve Muvatta dışındaki diğer kitaplarda Seleme İbnu 'l-Ekva 'dan gelen bir rivayette: “Sonra cuma 'dan çıktığımızda duvarların diplerinde, gölgelenebileceğimiz bir gölge olmazdı'' denmiştir."

    2841 "es-Saib İbnu Yezid (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullalh (aleyhissalatu vesselam), Hz. Ebu Bekir ve Hz: Ömer (radıyallahu anhüma) devirleride cuma Namazının ilk ezanı, imam minbere oturunca okunurdu. Ancak Hz. Osman zamanı olup cemaat artınca, emri üzerine (Medine çarşısında) Zevra nam yerde üçüncü bir ezan daha okundu. (Cum'a ezanı işi) bu şekilde sabitleşti.''"

    2848 "Cabir İbnu Semüre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Namazı vasattı, hutbesi de vasattı.''"

    2849 "Ebu Vail (radayallahu anh) anlatıyor:Ammar bize hitabetmişti. (Konuşmasını) veciz ve beliğ yaptı. Minberden inince: “Ey Ebu'l- Yakzan beliğ ve veciz konuştun! Keşke biraz daha nefesleseydiniz (uzatsaydını)!'' dedik. Bize şu cevabı verdi: “Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ı dinledim, şöyle buyurmuştu: “ Kişinin Namazının uzunluğu ve hutbesinin kısalığı onun fıkhının (ilminin) alametidir. Öyle ise, hutbeyi kısa tutun, Namazı uzun (zira, beyanda sihir var).”"

    2858 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) cum'a günü sabah Namazında Elif lam-mim Tenzil 'i birinci rek 'atte; Hel Eta 'yı da ikinci rek'atte okurdu. Cum 'a Namazında da Cum 'a ve Münafikûn sûrelerini okurdu.”"

    2861 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Birinizin Harre'nin sırtında Namaz kılması, onun için cum'a günü oturup oturup imam hutbeye başlayınca gelip cemaatin omuzlarını yararak cemaate katılmasından hayırlıdır.''"

    2867 "Amr İbnu Şu 'ayb an ebihi an ceddihi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), cum 'a günü Namazdan önce cemaat teşkilini yasakladı. “"

    2870 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın mescidinde kılınan cum 'adan sonra ilk kılınan cum 'a Namazı, Bahreyn köylerinden olan Cuvasa'daki Abdü'l-Kays mescidinde kılınan Namazdı.”"

    2871 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Medine 'de öğle Namazını Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile dört rek 'at kıldık. Mekke 'ye gitmek üzere yola çıkıp Zülhuleyfe 'ye gelince ikindiyi iki rek'at kıldı.''"

    2872 "Yine Hz. Enes (radıyallahu anh) 'in anlattığına göre kendisinden kasru's-salat yani Namazın kısaltılması hakkında sorulmuştu. Şöyle cevap verdi: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) üç millik mesafeyi veya Şu'be'nin şekkine göre üç fersah mesafeyi dışarı çıktı mı iki rek'at kılar.''"

    2873 "İmam Malik'e ulaştığına göre, İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) Mekke- Taif arasındaki kadar, Mekke- Usfan arasındaki kadar ve keza Mekke -Cidde arasındaki kadar mesafede Namazı kasrediyordu.'' Malik der ki: “Bu mesafeler dört berid' dir.”"

    2874 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Medin'den Mekke 'ye gitmek üzere yola çıktı. Rabbülalemin'den başka hiç bir şeyden korkmuyordu. Yolda Namazı ikişer ikişer (yani kasrederek) kıldı. ''"

    2875 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor:”Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte Mekke 'ye gitmek üzere Medine 'den çıktık. Efendimiz yolda Namazları ikişer ikişer kılıyordu. Medine 'ye dönünceye kadar hep böyle yaptı. '' Enes 'e: “Mekke 'de ne kadar kaldınız? '' diye sorulmuştu: “Orada on gün kıldık'' dedi. ''"

    2876 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (Mekke 'de) ondokuz gün ikamet etti ve Namazları kasretti. Biz de (bundan böyle) sefer yapıp ondokuz gün ikamet ettik mi Namazları hep kasrederdik, ondokuzdan fazla kaldık mı artık dörde tamamlardık.” Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde “....Onyedi gün '' denmiştir. Nesai 'nin bir diğer rivayetinde: “Fetih senesinde Mekke 'de onbeş gün ikamet etti ve Namazları bu esnada kasretti. “"

    2877 "İmran İbnu Husayn (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Fetih günü, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'la birlikte Mekke 'de hazır bulundum. Mekke 'de onsekiz gece kaldı, bu esnada Namazları hep iki kıldı. Şöyle hitabediyordu: “Ey bölge halkı! Siz bize bakmayın, dört kılın. Biz hep yolcuyuz (bu sebeple ksrederek iki kılıyoruz). ''"

    2878 "Hz. Cabir (radıyallahu anh). anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Tebük'de yirmi gün ikamet etti ve Namazları hep kasretti. “"

    2879 "Harise İbnu Vehb (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Mina'da bize, sayıca en çok olduğumuz ve en ziyade güven içinde olduğumuz bir zamanda Namazı iki rek'at kıldırdı.”"

    2882 "Bir rivayette de şöyle denmiştir: “Hz. Osman (sonradan) bedeviler sebebiyle dört kılmıştır. Çünkü o sene pek çok bedevi hacc 'a gelmişti. Namazın dört rek'at olduğunu öğretmek için halka dört rek'at kıldırdı.'' Bir rivayette de şöyle denmiştir: “ (Hz. Osman Mina 'da dört kıldı.) Çünkü o, Hacc 'tan sonra ikamete azmetmişti.''"

    2883 "Yine Ebu Davud 'un kaydına göre İbnu Mes 'ud (radıyallahu anh) (Mina' da) Namazı dört kılmştı. Kendisine: “Sen, (daha önce dört kıldığı için) Osman 'ı ayıplamıştın, şimdi ise dört kılıyorsun! denilmişti. (Özür beyan ederek) şu cevabı verdi: “Muhalefet zararlıdır. ''"

    2884 "Hz. Ömer (radıyallahu anh)'den anlatıldığına göre, Mekke'de Namazı halka iki rek'at kıldırdı. Selamı verince: “Ey Mekkeliler!”dedi, Namazlarınızı dörde tamamlayın.Biz yolcuyuz(bu sebeple iki kıldık)!.”"

    2885 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), güneş batıya meyletmeden yola çıkınca, öğle Namazını ikindi vaktine te'hir eder, ikindi olunca mola verir, ikisini cemederdi (beraber kılardı). Yola çıkmazdan önce güneş batıya meyletti (öğle vakti girdi) ise, hareketten önce her ikisini de (öğle ve ikindi) kılar sonra yola çıkardı.''"

    2888 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) akşam ve yatsıyı Müzdelife 'de beraberce kıldı. Bunlardan her biri için ayrı bir ikamet okudu. İki Namaz arasında nafile kılmadı, bunlardan birinden sonra da nafile kılmadı.”"

    2889 "İbnu Mes 'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ı şu ikisi hariç, vakti dışıda tek bir Namazı kıldığını görmedim: Müzdelife'de akşamla yatsıyı birleştirdi. O gün sabahı da vaktinden önce kıldı. “"

    2890 "Ca'fer İbnu Muhammed İbni Mesleme (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) öğle ve ikindi Namazlarını; Arafat'ta tek bir ezan ve iki ayrı ikametle kıldı. İki Namaz arasında nafile kılmadı. Müzdelife 'de de akşamla yatsıyı bir ezan ve iki ikametle kıldı ve aralarında nafile kılmadı.”"

    2891 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) demiştir ki: “Kim iki Namazı özürsüz olarak cem ederse büyük günah kapılarından bir kapıya gelmiş olur.”"

    2892 "Yine İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) demiştir ki: “Resulullah (aleyhissalatu vessalam) Medine 'de yedi ve sekiz (rek 'at) öğle, ikindi, akşam ve yatsı Namazlarını (cemederek) kıldı. Eyyub (es-ahtiyani) der ki :”Belki de bu, yağmurlu bir gecedeydi. “Öbürü (Ebu 'ş-Şa'sa): “Belki!'' dedi. '' Sahiheyn'in bir rivayetinde şu ziyade var: “Hadisi İbnu Abbas'tan rivayet eden raviye dendi ki: “Zannederim, öğleyi te'hir, ikindiyi ta'cil, keza akşamı te'hir yatsıyı da ta'cil etmiş olmalı?'' Cevaben: “Bunu ben de böyle zannediyorum!'' dedi."

    2894 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a (onsekiz defa) refakat ettim. Ancak, sefer sırasında nafile kıldığını hiç görmedim. Allah Teala hazretleri şöyle buyurmuştur: “Resulullah'ta sizin için güzel örnek vardır” (Ahzab 21 ). İbnu Ömer devamla der ki: “Eğer nafileyi kılsaydım Namazı da tamkılardım.”"

    2896 "Nafi anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anh), oğlu Ubeydullah'ı seferde nafile kılarken görürdü de bundan dolayı onu kıNamazdı.”"

    2898 "Sehl İbnu Ebi Hasme (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ashabına korku Namazı kıldırdı.Bu maksadla ashabı arkasında iki saf yapatı. Hemen arkasında bulunan safa birinci rek'ati kıldırdı. Sonra ayağa kalktı ve arkasındakilere bir rek'at Namaz kıldırıncaya kadar kıyamda kaldı. Sonra gerideki safta bulunanlar ilerledi, ön safdakiler de geriledi. Bu şekilde ilerleyenlere de bir rek 'at Namaz kıldırdı. Sonra gerileyenler bir rek 'at Namaz kılıncaya kadar yerinde oturdu. Sonra da selam verdi.''"

    2899 "Muvatta'nın bir diğer rivayetinde şöyle gelmiştir: “Korku Namazı şöyledir: “İmam, beraberinde arkadaşlarından bir grup olduğu halde Namaza durur, bir grup. da düşmana karşı yerini alır. İmam bir rek 'ati beraberindekilerle rükû ve secde ile kılar, ve ayağa (ikinci rek'ate) kalkar. Tam doğrulunca öyle kalır. Cemaat geri kalan rek'ati kendi başlarına tamamlayıp selam verirler ve oradan ayrılırlar. İmam yerinde ayakta durmaya devam eder. Namazını kılanlar düşmanın karşısında yerlerini alırlar. Namaz kılmamış olan diğerleri gelip imamın arkasında dururlar, tekbir getirerek uyarlar. İmam onlara da bir rek'at Namaz kıldırır, secdeden sonra oturur ve selam verir. İmama uyan bu ikinci gurup imam selam verince kalkıp, geri kalan rek 'ati kılıp selam verirler.”"

    2900 "Hz Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz Zaturrika 'da,Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile beraberdik Koyu gölgeli bir ağacın yanına gelmiştik. Bu ağacı, altında dinlenmesi için Aleyhissalatu vesselam'a bıraktık. (Resulullah kılıcını ağaca asıp istiratte çekilmişti ki, O 'nu gizlice takip eden) müşrüklerden biri gelip (asılı olan kılıcı kapıp) kınından sıyırp (Resulullah'a): “Benden korkuyor musun?” dedi. Aleyhissalltu vessalam : “Hayır!” deyince” “Peki seni benden kim kurtaracak?” “Allah!” diye cevap verdi.(Duruma muttali olan) ashab adamı tehdid etti. (o da kılıncı kınına koydu ve ağaca astı) Sonra Namaz kılındı. Resulullah (aleyhisalatu vessalam) bir guruba iki rek 'at kıldırdı.Bunlar geri çekildiler. Sonra ikinci gurup geldi, onlarada iki rek'at Namaz kıldırdı. Resulullah'ın Namazı dörde tamamlanmıştı, cemaatin Namazı ise iki rek'atti.”"

    2901 "Ebu Ayyaş ez-Züraki (radıyallahu anh) anlatıyor: “Biz Usfan 'da Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile beraberdik. Müşriklerin başında (henüz müslüman olmayan) Halid İbnu'l-Velid vardı. Öğleyi kılmıştık. Mişrikler (kendi kendilerine aralarında şöyle) konuştular: “İyi bir fırsat elimize geçmişti, onlar Namazda iken saldırsaydık ya!'' Bunun üzerine hemen kasr (Namazı kısaltma) ile ilgili ayet öğle ile ikindi arasında nazil oldu. İkindi vakti olunca, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) kalkıp kıbleye karşı durdu. Müşrikler de önlerindeydi. Arka tarafına da bir safyaptı. Bu safın arkasına da bir safkoydu. Resulullah rükûya varınca hep birlikte rükû yaptılar. Resulullah secde yaptı, hemen arkasındaki safdakiler de secde yaptı. Diğerleri (rükûdan) doğrulup onları korumak üzere kıyamda kaldılar. Bunlar iki secdeyi tamamlayıp kalkınca arkalarında bulunanlar secdeye gittiler. Sonra Resulullah 'ın arkasındaki saftakiler diğerlerinin yerlerine gittiler, arkadaki saftakiler de öndekilerin yerine ilerlediler. Sonra Resulullah rükûya gitti, hepsi O'nunla birlikte rükû yaptı. Sonra Resulullah secde yaptı ve hemen arkasındaki safdakiler de secde yaptılar. Bu sırada arkadakiler bunları korumak üzere kıyamda kaldılar. Aleyhissalatu vesselam ve arkasındakiler oturunca, en arkadakiler secdeye gittiler. Sonra hep beraber oturup hep beraber selam verdiler.”"

    2902 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) korku Namazını iki gruptan birine tek rek 'at olarak kıldırırken, diğer grup düşmana karşı durmuştur. Kılanlar kalkıp, düşmana dönük vaziyette, (bekleyen) arkadaşlarının yerine geçtiler, onlar da gelip (Resulullah 'ın arkasına geçtiler), O da bunlara bir rek 'at Namaz kıldırdı, sonra da bu iki guruptan her biribirer rek 'at Namazlarını kaza ettiler.''"

    2903 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyar: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Dacnan ile Usfan arasına, müşriklerle sarılmış biryere indi. Müşrikler (aralarında): “Bu müslümanların bir Namazları var (topluca kılarlar), bu onlara evlatlarından da, bakirelerinden de kıymetlidir, işte bu, ikindi Namazlarıdır. Hazırlığınızı yapın, üzerlerine toptan bir kerede çullanın!'' dediler. Cebrail aleyhisselam, Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelerek ashabını iki kısma ayırmasını, onlardan bir grurupla Namaz kılarken diğer grubun geri tarafta ayakta beklemesini, tedbirli olmalarını ve silahlarını beraberlerinde almalarını, birinci gruba bir rek'at kıldırmasını, bu kısmın birinci rekatten sonra geri çekilmesini, arkadaki grubun öne ilerlemesini, bu yeni gruba da bir rek 'at kıldırmasını, böylece her bir grubun Resulullah'la birlikte birer rek 'atlerinin olmasını, Resulullah'ın da böylece iki rek'at kılmış olmasını emretti.”"

    2904 "Abdullah İbnu Üneys (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), beni, Halid İbnu Sufyan el-Huzli'yi öldürmem için bulunduğu yere gönderdi. O, Urane ve Arafat taraflarında idi: “ Git onu öldür! '' dedi Ben onu gördüğümde ikindi Namazının vakti girmişti. Kendi kendime:”(Bu herifi öldürme işi) onunla benim arama girip Namazımı geciktirmesinden korkarım” dedim. (Ara vermeden) ilerledim. Hem yürüyor hem de ima ile Namazımı kılıyordum. Herife tam yaklaşmıştım ki: “Sen kimsin?”dedi. “Araplardan biriyim. Duydum ki; şu, adam için asker topluyormuşsun, onun için sana katılmaya geldim!” “Evet ben bu işin içindeyim” dedi. Onunla bir müdet yürüdüm, öldürmeme imkan sağlayacak bir fırsat doğunca kılıçla tepesine bindim ve geberttim.”"

    2905 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte iki rek 'at öğleden evvel, iki rek 'at sonra, keza iki rek 'at cum 'adan sonra, rek'at akşamdan sonra, iki rek 'at yatsıdan sonra Namaz kıldım. Akşam ve yatsı(dan sonrakiler) evinde idi.''"

    2907 "Yine Hz. Aişe (radıyallhu anha) anlatıyor: “İki Namaz var ki Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bunları ne gizli ne de aleni olarak seferde ve hazerde hiç terketmedi: Sabahtan önce iki rek'at, ikindiden sonra iki rek'at.''"

    2908 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) sabah ve ikindi hariç her Namazın arkasından iki rek'at (nafile) kılardı.”"

    2909 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) nafilelerden hiç birine, sabah Namazını iki rek 'atlik nafilesi kadar aşırı ilgi göstermemiştir.”"

    2911 "Nesai'nin bir rivayetinde :”Sabah Namazından önce kılınacak iki rek'at nafile Namaz dünyanın tamamından daha hayırlıdır'' denmiştir."

    2912 "Yine Hz. Aişe anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) sabah Namazında ezanla ikamet arasında hafif iki rek 'at Namaz kılardı.''"

    2914 "Nesai 'nin bir başka rivayetinde şöyle gelmiştir: “Müezzin sabah ezanının birincisini bitirip sükut ettimi kalkar, sabah Namazından önce ve ufukta fecrin açılmasından sonra iki rek'at hafif Namaz kılar, sonra da sağ yanının üzerine uyurdu.''"

    2920 "Hz, Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) sabahın iki rek'at nafilesini kıldı mı; uyanıksam benimle konuşur du, değilsem, müezzin Namaz için (ikamet okuyuncaya kadar yatardı). ''"

    2922 "Muhammed İbnu İbrahim, ceddi Kays İbnu Amr 'dan anlattığına göre: Resulullah (aleyhissalatu vesselam) geldi ve Namaza duruldu. Onunla birlikrte sabah Namazını kıldım. Sonra Namaz bitince beni Namaz kılar buldu. “Ağır ol ey Kays! dedi. Bir Namaz daha mı kılıyorsun? '' “Ben sabahın sünnetini kılmamıştım (onu kılıyorum) '' deyince: “Öyleyse hayır; (bunda bir beis yok) '' buyurdu. ''"

    2923 "Abdullah İbnu Malik İbnu Buhayne (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ikamet başladıktan sonra Namaz kılmakta olan bir adam gördü. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namazdan çıkınca halk adamın etrafını sardı ve (Resulullah ona): “Sabahı dört mü (kılıyorsun)? Sabahı dört mü (kılıyorsun)?” dedi.”"

    2924 "Abdullah İbnu Sercis (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) sabah Namazını kılarken bir adam mescide girdi. Mescidin yan tarafında sünneti kıldı. Sonra Rsulullah 'a dahil olup O 'nunla da farzı kıldı. Aleyhissalatu vesselam Namazı bitirince: “Ey falan, şu iki Namazdan hangisini sayıyorsun? Tek başına kıldığını mı, bizimle kıldığını mı! '' buyurdular.''"

    2925 "Ebu Seleme (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ashabtan bir cemaat ikameti işitmişti, hemen (sünnet) Namaza kalktılar. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) onlara: “İki Namazı beraber mı kılıyorsun. Namazı beraber mi kılıyorsunuz? '' diye çıkıştı. Bu (hadise) sabah Namazı sırasında cereyan etmişti. ''"

    2927 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) 'den anlatıldığına göre, sabah Namazının sünnetini kaçırdığı olmuştur: Ancak güneş doğdu sonra onu kaza etmiştir.”"

    2929 "Yine Tirmizi 'nin bir diğer rivayetinde Hz. Aişe şöyle der: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) öğlenin farzdan önceki dört rek'atli sünneti, Namazdan önce kılamazsa sonra kılardı.''"

    2933 "Abdlullah İbnu's-Saib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) güneşin zevalinden sonra ve öğleden önce dört rek 'at Namaz kılardı ve derdi ki: “Şimdi sema kapılarının açıldığı bir vakittir. Bu anda salih bir amelimin oray yükselrnesini isterim''"

    2937 "Hz. Ali (radıyallhu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ikindi Namazından önce dört rek'at nafile kılardı. Bunların arasını (ikinci rek'atin teşehhüdünde) makarreb meleklerle müslüman ve mü 'minlerden onlara tabi olanlara selam ile ayırırdı.''"

    2938 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), bana, günümde ikindi Namazından sonra iki rek' at nafile kılarak gelirdi.''"

    2939 "Hz. Aişe bir başka rivayette şöyle demiştir: “İkindi Namazından sonra kıldığı iki rek'ati, yanımda hiç terketmedi.”"

    2940 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ikindi Namazından sonra iki rek'at nafile kılmıştır, çünkü kendisine gelen bir malın taksimini yapmış, bu meşguliyet O 'nun öğle Namazından sonra kılmakta olduğu iki rek'ati kılmasına mani olmuştu. Bunun üzerine onları ikindiden sonra kıldı. Sonra bir daha bu iki rek'ati kılmadı.''"

    2941 "Muhtar İbnu Fulful anlatıyor : “Hz. Enes 'ten ikindiden sonra kılınacak nafile Namaz hakkında sordum '' dedi ki: “Hz. Ömer ikindiden sonra nafile kılanların ellerine (sopayla) vururdu. Biz iki rek'ati, Resulullah devrinde güneş battıktan sonra akşam Namazından önce kılardık. Bizi bunu kılarken efendimiz görürdü de ne emrederdi ne de nehyederdi.”"

    2942 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Müezzin akşam ezanını okuduğu zaman Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın ashabından bir grup kalkıp mescidin sütunlarına doğru koşup Resulullah (aleyhissalatu vesselam) (evinden) çıkıncaya kadar akşamdan önce ikişer rek'at nafile kılıyordu.'' Müslim'in rivayetinde şu ziyade var: “Bazan biryabancı gelip mescide girecek olsa, Namaz kılanların çokluğunu görünce, akşamın farzını kılınmış zannederdi. ''"

    2943 "Abdullah İbnu Mugaffel el-Müzeni (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) dediler ki: “Akşamdan önce iki rek'at Namaz kılın! '' (Efendimiz) sonra, insanların bunu bir sünnet yapmasından korkarak “ Dileyen kılsın'' dediler. ''"

    2944 "Sahiheyn'in kaydettiği bir başka rivayette şöyle gelmiştir: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam): “Akşam Namazından önce Namaz kılın” dediler ve (bunu üç kere tekrar ettiler), üçüncüde ise, halk bunu bir sünnet edinir korkusuyla, “Dileyen” buyurdular. ''"

    2945 "İbnu Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'la birlikte, akşam Namazından sonra hane-i saadetlerinde iki rek'at (nafileyi) kıldım.”"

    2946 "Ka'b İbnu Ucre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), Beni Abdi'l-Eşhel mescidinde akşam Namazını kılmıştı. Cemaat, farzı bitirince nafileyi kılmaya başladı. Bunu gören Resulullah: “Bu, evlerin Namazıdır'' buyurdular. '' Nesai'de şu ifade vardır: “ Size, bu Namazı evlerde kılmanız gerekir.''"

    2947 "Mekhûl merfu olarak rivayet etmiştir: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki : “Kim akşam Namazından sonra hiç konuşmadan iki rek'at -bir rivayette dört- kılarsa Namazı illiyyûna yükseltilir.''"

    2948 "Huzefye (radıyallahu anh) de benzer bir rivayette bulunmuş ve şu ziyadeyi yapmıştır: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) derdi ki: “Akşamın farzından sonraki iki rek'ati kılmada acele edin, çünkü onlar farz Namazıyla birlikte yükselirler.”"

    2949 "Şureyh İbnu Hani anlatıyor : “Hz. Aişe (radıyallahu anha) 'ye Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın Namazından sordum. Dedi ki: “Yatsıyı her kılışında yanıma gelince mutlaka dört veya altı rek 'at nafile kılardı. Bir gece yağmura yakalandık. Aleyhissalatu veseslam 'a bir post yaydık, postta suyun akmakta olduğu bir deliğe hala bakar gibiyim. Efendimizin, elbisesini hiçbir surette yerden sakındığını görmedim."

    2950 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor:”Resulullah (aleyhissalatu vesselam) hutbe verirken bir adam girdi. Resulullah adama: “Namaz kıldın mı?'' dedi. Adam: “Hayır!'' dedi. Efendimiz: “Öyleyse iki rek'atini kıl!” diye emretti.'' Bir rivayette şöyle gelmiştir: “. . . Kalk, iki rek 'at kıl.''"

    2955 "Hz. Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: ''Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Vitr Namazı haktır. Kim bunu kılmazsa bizden değil dir.” Bunu Efendimiz üç kere tekrar etti.''"

    2956 "Hz. Ali (radıyallahu anh) anlatıyor: “Vitir narnazı farz Namaz gibi kesin değildir. Ancak Resulullah (aleyhissalatu vesselam): “Allahu Teala hazretleri tektir, tek'i sever, öyleyse ey ehl-i Kur'an vitri kılın!” buyurmuştur.''"

    2957 "İbnu Muhayriz anlatıyor: “Beni Kinane 'den el-Muhdici denen bir adam, Şam'da Ebu Muhammed diye künyesi olan bir adamın: “Vitir Namazı vacibtir''dediğini işitti. Kinani dedi ki: “Ben bunu Ubade İbnu 's-Samit (radıyallahu anh) 'e sordum da: “Ebu Muhammed hata etmiş. Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ı dinledim şöyle demişti: “Allah'ı kulları üzerine yazıp farz kıldığı beş Namaz mevcuttur. Kim onları eda eder, istihfafla her hangi bir eksikliğe meydan vermeden tam yaparsa Allah indinde ona verilmiş bir söz vardır: Onu cennete koyacaktır. Onları kılmayana ise Allah'ın bir vaadi yoktur. Dilerse azab eder dilerse cennete koyar” der.”"

    2958 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) antatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Gece Namazınızın sonu tek olsun. “"

    2959 "İmam Malik, İbnu Mes 'ûd'dan naklediyor: “İbnu Mes 'ud demiştir ki: “Geceleyin kılacağınız Namazın sonunu tek kılın.''"

    2963 "Buhari'nin bir rivayetinde şöyle denmiştir: “Gece Namazı ikişer ikişerdir. Gece Namazından ayrılacağın zaman, tek rek'at daha kıl, bu sana kıldığın Namazların tek olmasını sağlar.”"

    2964 "Abdülaziz İbnu Cüreye anlatıyor: “Hz. Aişe (radıyallahu anha) 'ya Resulullah ne ile vitir Namazı kılardı? diye sorduk. Dedi ki: “Birinci rek 'atte Sebbih isme Rabbeke'l-a'layı ikinci rek'atte Kulya eyyüha'l-kafirun suresini, üçüncü rek'atte, de Kulhüvallahü ahad ve Muavvizateyn'i okurdu.''"

    2965 "Harice İbnu Huzafe (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “ Allah size (öyle) bir Namazla imdad etti ki, O sizin için kızıl deve sürülerinden daha hayırlıdır. İşte bu Namaz vitirdir. Allah onu, sizin için yatsı Namazı ile şafağın sökmesi arasına koydu.''"

    2967 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor:”Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki : “Kim gecenin sonunda kalkamamaktan korkarsa vitrini gecenin başında kılsın. Kim gecenin sonunda kalkmayı umuyorsa gecenin sonunda vitrini kılsın. Çünkü gecenin sonunda kılınan Namaz (gece ve gündüz meleklerinin huzurlarında ve şehadetleri altında kılındığı) meşhûd ve mahzûrdur. Bu yüzden (gecenin başında kılanana nazaran) daha faziletlidir.”"

    2969 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Gece ve gündüz Namazları ikişer ikişerdir.”"

    2970 "Ebu Said (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Vitir Namazını kılmadan kim uyur veya unutursa hatırladı veya uyandı hemen kılsın.”"

    2971 "Ebu Cemre anlatıyor: Ashab-ıŞecere (radıyallahu anhüm) 'den olan Aiz İbnu Amr'a sordum: “Vitir Namazı nakzedilir mi?'' “Eğer, evvelinde vitir kıldıysan ahirinde vitir kılma'' dedi. '' Rezin merhum şunu ilave eder: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) şöyle buyurdular: “Bir gecede iki vitir kılınmaz.”"

    2972 "Nafi anlatıyor: “Ben, İbnu Ömer (radıyallahu anh)'le Mekke deydim. Hava bulutlu olduğu için sabah Namazını kaçırmaktan korkuyordu. Tek rek'at kılarak vitir yaptı. Sonra bulutlar açıldı. Gördü ki daha üzerinde gece var. Bir rek'at daha kılarak (önceki tek 'i) çiftledi, sonra iki rek 'at (bir miktar) Namaz kıldı. Sabahın geçmesinden korkunca bir rek'at daha kılarak vitiryaptı.”"

    2975 "Muvatta'nın bir rivayetind‚ şöyle gelmiştir: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Akşam Namazı gündüzün vitridir.”"

    2980 "Ubadetu'b'nu's-Samit (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Geceleyin kim uyanırsa şunu söylesin: “Allah'tan başka ilah yoktur, O birdir, ortağı yoktur. Mülk O'nundur, hamd de O'na aittir, O herşeye kadirdir. Hamd Allah'a aittir, Allah münezzehtir, Allah büyüktür, bütün amel ve ibadetler için gereken güç ve kuvvet Allah'tandır. Sonra aleyhissalatu vesselam buyurdular: “Rabbim beni affet!'' desin veya dua ederse duasına cevap verilir. Eğer abdest alır ve Namaz kılarsa Namazı kabûl edilir.''"

    2981 "Muğire İbnu Şu 'be (radıyallhu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ayakları kabarıncaya kadar geceleri kalkıp Namaz kılardı. Kendisine: “Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını affetti (niye kendini bu kadar hırpalıyorsun?)'' denildi. . “Şükredici bir kul olmayayım mı?” cevabını verdi.”"

    2982 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) gece Namazını hiç terketmezdi. Öyle ki hastalanacak veya ağırlık hissedecek olsa oturarak kılardı.”"

    2983 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallalhu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “Allah, geceleyin kalkıp Namaz kılan ve hanımını da uyandıran, hanımı imtina ettiği taktirde yüzüne su döken kula rahmetini bol kılsın. Allah, geceleyin kalkıp Namaz kılan, kocasını da uyandıran, kocası imtina edince yüzüne su döken kadına da rahmetini bol kılsın.''"

    2984 "Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Biriniz uyuyunca ensesine şeytan üç düğüm atar. Her düğümü atarken, düyüm yerine eliyle vurarak üzerine uzun bir gece olsun, yat” dileğinde bulunur. Adam uyanır ve Allah'ı zikrederse bir düğüm çözülür, abdest alacak olursa bir düğüm daha çözülür, Namaz kılarsa bütün düğümler çözülür ve böylece canlı ve hoş bir halet-i ruhiye ile sabaha erer. Aksi halde habis ruhlu (içi kararmış) ve uyuşuk bir halde sabaha erer.”"

    2985 "İbnu Mes 'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: ``Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın yanında bir adamın zikri geçti ve sabaha kadar uyuduğu, Namaz kılmadığı söylendi. Aleyhissalatu vesselam: “Bu adamın kulağına şeytan işemiştir” buyurdu.. ''"

    2986 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (alehissalatu vesselam) buyurdular ki: “(Mûtad olarak) geceleyin Namaz kılan bir kimse, uykunun galebe çalmsıyla (bir gece uyuya kalsa ve Namazını kılamasa) Allah'u Teala hazretleri onun Namazının sevabını yine de yazar, onun uykusu (Allah'ın ona yaptığı bir ikram) bir sadaka olur.”"

    2989 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın gece Namazı on rek'atti. Bir rek'at de tek kılardı. Sabahın sünnetini iki rek'at kılardı. Böylece hepsi onüç rek'at olurdu.''"

    2990 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Biriniz gece Namazına kalkınca ilk önce iki hafif rek'atle Namaza başlasın.” Ebu Davud'da şu ziyade var: “.... Sonra dilediğin kadar uzat.''"

    2992 "Abdurrahman İbnu Ebi Leyla (rahimehullah) anlatıyor: “Bize, Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın kuşluk Namazı kıldığını Ümmü Hani 'den başka kimse anlatmadı. O dedi ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Fetih günü, benim eve geldi, yıkandı ve sekiz rek'at Namaz kıldı. Ben bundan daha hafif bir Namazı hiç görmedim. Ancak rükû ve secdeleri tam yapıyordu.''"

    2993 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Dostum aleyhissalatu vesselam, bana her ay üçgün oruç tutmamı, iki rek'at kuşluk, yatmazdan önce de vitir' Namazı kılmamı tavsiye etti.''"

    2995 "Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “İnsanda üçyüzaltmış mafsal vardır. Her bir maf sal için bir sadakada bulunması gerekir. '' (Bunu işitenler): “Buna kimin gücü yeter?” dediler: Aleyhissalatu vesselam: “ Mescidde toprağa gömeceği bir balgam, yoldan bertaraf edeceği, bir engel... Bunları bulamazsa, kuşluk vakti kılacağı iki rek'at Namaz!”"

    2996 "Ebu Zerr ve Ebu 'd-Derda (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Allah Teala hazretleri dedi ki: “Ey Ademoğlu! Günün evelinde benim için dört rek'at Namaz kıl, ben de sana günün sonunu garantileyeyim. ''"

    2997 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim kuşluğun bir çift (Namaz)ına devam ederse, deniz köpüğü kadar çok da olsa, Allah günahlarını affeder.”"

    2998 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdularki: “Kim kuşluk Namazını oniki rek'at kılarsa Allah Teala Hazretleri, cennette onun için altından bir köşk bina eder.''"

    3000 "Zeyd İbnu Erkam (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyundular ki: “Kuşluk Namazı, boduğun (yani deve yavrusunun) ayağı kumdan yanmaya başladığı andan itibaren kılınır.”"

    3001 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) 'nin anlattığna göre: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) onları, kesin bir emirde bulunmaksızın ramazan gecelerini ihyaya teşvik ederdi. (Bu maksadla) derdi ki: “Kim ramazan gecesini, sevabına inanarak ve bunu elde etmek niyetiyle Namazla ihya ederse geçmiş günahları affedilir.” Resulullah (aleyhissalatu vesselam) -bu tavsiyesi herhangi bir değişikliğe uğramadan- vefat etti. Bu durum (teravihin ferden kılınması) Hz. Ebu Bekir'in hilafeti zamanında böylece devam etti, Hz. Ömer'in hilafetinin başında da böyle devam etti.''"

    3004 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor:”Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ramazanda geceleyin Namaz kılardı. (Bir gece) gelip yanında ben de Namaza uydum. Sonra bir erkek daha geldi, o da Namaza uydu, derken (sayımız arttı ve) bir cemaat olduk. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bizim arkasında olduğumuzu hissedince Namazı hızlandırdı. Sonra (selam verip) ayrıldı ve evine girdi. Orada bizim yanımızda kılmadığı bir Namaz kıldı. Sabah olunca kendisine: “Bizim arkanıza durduğumuzu geceleyin farketmiş miydiniz?” diye sordum. Bana: “Evet. Ve işte bu, beni o yaptığıma sevkeden şeydir. (Yani sizi arkamda hissedince Namazı hızlı kılarak yanınızdan ayrıldım)” buyurdu.''"

    3005 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhisalatu vessalam) (bir gece) mescidde (nafile) Namazı kılmıştı. Bir çok kimsede (on iktida ederek) Namaz kıldı. (Sabah olunca “Resulullah gecleyin mescidde Namaz kıldı” diye konuştular.) Ertesi gece de Efendimiz Namaz kıldı. (Halk yine onları konuştu,katılacakların) sayısı iyice arttı. Üçüncü (veya dördüncü) gece halk yine toplandı.(Öyle ki mescid, insanları alamayacak hale gelmişti.) Ancak aleyhissalatu vessalam (bu dördüncü gecede) yanlarına çıkmadı. Sabah olunca Efendimiz: “Yaptığınızı gördüm. Size çıkmamdan beni alıkoyan şey, Namazın sizlere farz oluvermesinden korkmamdır” dedi. İşte bu hadise ramazanda ceryan etmişti.”"

    3006 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) buyurdular ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Ramazan'da, mescidin bir kenarında Namaz kılan bir guruba uğramıştı. “Bunlar ne yapıyor?” diye sordu. “Bunlar, yanlarında (ezberlenmiş fazla) Kur 'an bulunmayan kimselerdir, Übeyy İbnu Ka'b (radıyallahu anh) bunlara Namaz kıldırıyor! '' dediler. Efendimiz aleyhissalatu vesselam: “İsabet etmişler, bu davranış ne kadar iyi! '' buyurdular.''"

    3007 "Hz. Ebu Zerr (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile (bir ramazan) ayında beraber oruç tuttuk. Ay boyunca bize son yedi güne kadar hiç (ziyade) Namaz kıldırmadı. Ayın son yedinci gününde gecenin üçte biri geçinceye kadar bize Namaz kıldırdı. Altıncı gününde yine bir şey kıldırmadı. Beşinci gününde gecenin yarısı geçinceye kadar Namaz kıldırdı: Kendisine: “Bu gecemizin geri kalan kısmında da bize nafile kıldırsanız! ''dedik. Talebimize karşı: “Kim imamla Namaza başlar, sonuna kadar devam ederse, kendisine gecenin tamamını Namazla geçirmiş (sevabı) yazılır '' buyurdular. Sonra Resulullah (aleyhissalatu vesselam), aydan son üç gece kalıncaya kadar başka Namaz kıldırmadılar. Üçüncü gece bize Namaz kıldırdılar. Ehline ve kadınlarına dua ettiler. Bize (o kadar uzun) Namaz kıldırdılarki “Felah''ı kaçırmaktan korktuk. (Ebu Zerr 'e:) “Felah '' nedir? diye soruldu: “Sahur!'' cevabını verdi. (Sonra ayın geri kalan kısmında bize Namaz kıldırmadı.)”"

    3008 "Abdullah İbnu Ebi Bekir anlatıyor: “Ubeyy (radıyallahu anh)'i dinledim, diyordu ki: “Ramazanda (teravih) Namazından ayrılıp, hizmetçilerden alel acele sahuryemeği getirmelerini isterdik, çünkü vaktin çıkmasından korkardık.''"

    3009 "İbnu Abbas (radıyaIlahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bayram günü - çıkıp iki rek'at Namaz kıldırdı. Ne bunlardan önce ne de bunlardan sonra başka Namaz kıldırdı.''"

    3010 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), fıtr (ramazan) ve kurban bayramlarının Namazlarında, birinci rek'atte yedi (ziyade) tekbir getirirdi, ikinci rek'atte ise, iki rüku tekbirinden başka beş (ziyade) tekbir getirirdi.”"

    3012 "Cabir İbnu Semüre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte, birçok kereler bayram Namazını ezansız ve ikametsiz kıldım.''"

    3013 "Nafi rahimehullah anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) dedi ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), Hz. Ömer ve Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anhüma), bayram Namazlarını hutbeden önce kılarlardı.”"

    3014 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte bayrama katıldım. Efendimiz hutbeden önce, ezansız ve ikametsiz Namaz kıldırdı. Sonra Bilal (radıyallahu anh)'e dayanarak kalktı. AIlah'tan korkmayı emretti ve O'na itaate teşvik etti. İnsanlara vaaz edip (ölümü, ahireti, cenneti, cehennemi) hatırlattı. Sonra kadınlar bölümüne geçti. Onlara da aynı şekilde vaaz etti, hatırlatmalarda bulundu. Ve: “Allah için tasadduk edin, zira sizin ekseriyetiniz cehennem odunusunuz!'' buyurdu. Yanakları kararmış itibarlı kadınlardan biri kalkarak: “Niçin ey Allah'ın Resülü? dedi (niye cehennem odunlarıyız?)'' Resulullah açıkladı: “Zira siz kadınlar çok şikayette bulunuyor, kocalarınıza nankörlük ediyorsunuz.” “Bunun üzerine kadınlar takılarından tasadduk etmeye başladılar. Hz. Bilal'in eteğine atıyorlardı.”"

    3015 "Ubeydullah İbnu Abdillah lbni Utbe İbni Mes'ud (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Ömer (radıyallahu anh), Ebu Vakid el-Leysi (radıyallahu anhüma)'ye sordu: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) kurban ve ramazan bayramlarında ne kıraat buyururdu?” “Resulullah bu Namazlarda Kaf ve'l-Kur'ani'I-Mecid, İkterebeti's-saatu ve'n-Şakka'l-Kameru surelerini okurdu” diye cevap verdi.”"

    3016 "Nu'man İbnu Beşir (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam); bayramlarda ve cum'ada Sebbihi'sme. Rabbike'l- A'!a, Hel etake hadisu'l ğaşiye okurdu. Bazan cuma ve bayram bir günde birleşirlerdi. Resulullah bu surelerin her ikisini de (cuma ve bayram) Namazlarında birlikte okurdu.”"

    3018 "Ebu Ubeyd Sa'id İbnu Ubeyd'in anlattığına göre, Hz. Ömer (radıyallahu anh) ile bir bayramda beraber olmuştur. Hz. Ömer önce Namaz kıldırmış, sonra hutbe okuyup halka şöyle hitab etmiştir: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) sizleri bu iki bayram gününde oruç tutmaktan men etti. Bu iki bayramdan biri oruç tuttuğunuz aydaki ramazan bayramınızdır. Diğeri de kurbanlarınızdan yediğiniz günün bayramıdır!'' Ebu Ubeyd der ki: “Ben Hz. Osman (radıyallahu anh) ile de bayram geçirdim. O da hutbeden önce Namaz kıldırdı. Hatta bu bir cum'a günüydü. Avali halkına şöyle dediler: “Kim cumayı beklemek isterse beklesin, kim de ailesine dönmek isterse dönsün, kendisine izin verdik.''"

    3019 "Ata İbnu Ebi Rebah merhum anlatıyor: “İbnu'z-Zübeyr (radıyallahu anhüma), bize bir cum'a günü gündüzün başında (bayram) Namazı kıldırdı. Sonra biz (öğle vakti) cum'a Namazı kılmak üzere (mescide) gittik. İbnu'z-Zübeyr, bize (Namaz kıldırmak üzere mescide) gelmedi. Biz de tek başımıza (öğle Namazlarımızı) kıldık. O sırada İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) Taif'te idi. Medine'ye döner dönmez durumu ona açtık. “Sünnet'e uygun hareket etmiş!'' dedi."

    3021 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), Ramazan bayramında, sayıca tek olan birkaç hurma yemedikçe Namaza gitmezdi.”"

    3022 "Hz. Ali (radıyallahu anh) demiştir ki: “Bayram Namazına yaya gitmen, çıkmazdan önce birşeyler yemen sünnettendir.''"

    3023 "Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), ramazan bayramı Namazında bir şeyler yemeden çıkmazdı. Kurban bayramında ise, Namazdan dönünceye kadar bir şey yemezdi.”"

    3024 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bayram Namazına giderken bir yoldan gider, dönerken başka bir yoldan dönerdi.''"

    3025 "Ümmü Atiyye (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah bize, bayram Namazlarına genç kızları, çadırda kalan genç bakireleri, ve hayızlı kadınları da çıkarmamızı emretti. Hayızlıların da katılmaları müslümanların cemaatlerini görmeleri, dualarında hazır bulunmaları içindi, bunlar Namazgahların dışında kalacaklardı.”"

    3026 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Ramazan ve Kurban bayramlarında yanında bir mızrak olduğu halde musallaya çıkıyor, (Namaz sırasında kıble cihetine) sütre olarak dikiyor, ona doğru Namazını kılıyordu.”"

    3027 "Sa'lebe İbnu Zehdem anlatıyor: “Hz. Ali (radıyallahu anh) Ebu Mes'ud (radıyallahu anh)'u paymıh başına koyup kendisi bayram günü Namaza gitti ve: “Ey insanlar! dedi, imamdan önce Namaz kılmak sünnette yoktur!''"

    3028 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) zamanında güneş tutulmuştu. Hemen kalkıp halka Namaz kıldırdı. Namazda kıraatı uzun tuttu. Sonra rükuya gitti, rükuyu da uzun tuttu. sonra başını kaldırdı, bu sırada uzun okudu, ancak bu okuyuşu öncekinden daha kısa idi. Sonra tekrar rüku yaptı ve rükuyu uzattı, ancak önceki rükudan kısa idi. Sonra başını kaldırdı, sonra secdeye gidip gidip iki secde yaptı. Sonra kalkıp, birinci rek'atte yaptıklarını aynen yaptı. Sonra selam verdi. Artık güneşde açıldı. Sonra kalkıp halka hitab etti. Dedi ki: “Bilesiniz, güneş ve ay bir kimsenin ölümü veya hayatı için tutulmaz. Onlar Allah'ın ayetlerinden iki ayetidir, kullarına gösterir. Bunların tutulduğunu görünce Namaza koşun.”"

    3030 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a yağmur kıtlığından şikayet edildi. Bunun üzerine bir minber getirilmesini söyledi. Musallaya minber kuruldu. Halka, oraya gidilecek gün tesbit edidi.'' Hz. Aişe devamla der ki: “Güneşin kızıllığı ufukta görülür görülmez yola çıktı. Musallaya varıp minbere oturdu. Tekbir getirdi. Allah'a hamdetti. Sonra: “Sizler memleketinizin kuraklığıa uğradığından, yağmurun normal yağma zamanında gelmeyip gecikmesinden şikayetlendiniz. Allah (celle celaluhu) kendisine dua etmenizi emrediyor. Duanıza icabet edeceğini vaadetti” buyurdular ve sonra şöyle dediler. “Hamd alemlenin Rabbine aittir. O, Rahman ve Rahim'dir, ahiret gününün sahibidir. Allah 'tan başka ilah yoktur, O dilediğini yapar. Ey Rabbimiz, sen kendisinden başka ilah olmayan Allah'sın. Sen zenginsin, biz fakiriz. Üzerimize yağmur indir. İndirdiğini bize kuvvet ve güç kıl. Ecel zamanımıza kadar yetecek kıl!” Bunu söyledikten sonra ellerini kaldırdı. O kadar yukarı kaldırdı ki, koltuk altı beyazlığı göründü. Sonra sırtını halka dönderdi, elbisesini ters çevirdi, elleri bu sırada hep kalkmış vaziyette idi. Sonra tekrar halka yöneldi: Minberden indi ve iki rek'at Namaz kıldı. Anında Allah bulut hasıl etti. Gök gürledi. Şimşek çaktı. Allah'ın izniyle yağmur başladı. Resullullah daha mescidine dönmeden seller aktı. Aleyhissalatu vesselam, cemaatin sığınağa dönmekteki acelelerini görünce azı dişleri görününceye kadar güldü. Ve: “Şehadet ederim ki, Allah her şeye kadirdir ve ben de Allah'ın kulu ve Resulüyüm” buyurdular.”"

    3032 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim üzerine Namaz kılıncaya kadar cenaazede hazır bulunursa kendisi için bir kirat sevab vardır. Kim de cenaze gömülünceye kadar hazır bulunursa iki kiratlık sevab vardır. Bir kirat'ın miktarı Uhud dağı kadardır.”"

    3033 "Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), Necaşi rahimehullah'ın vefatını, ölümünün aynı gününde haber verdi. Ashabıyla musallaya musallaya gitti, orada saf bağlatıp dört tekbir getirerek Namaz kıldırdı.”"

    3036 "Humeyd İbnu Abdirrahman anlatıyor: “Hz. Enes İbnu Malik (radıyallahu anh) (cenaze) Namazı kıldı. Yanılıp üç-sefer tekbir getirdi ve selam verdi. Kendisine (üç sefer tekbir getirdiği) söylendi. Bunun üzerine kıbleye yönelerek dördüncü bir tekbir daha getirdi ve sonra selam verdi.''"

    3037 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'ın anlattığına göre, bir cenaze üzerine Namaz kılmış ve Namazda Fatiha'yı okumuştur. Bu hususta kendisine (niye onu okuduğu) sorulunca: “Bu, sünnettendir!'' diye cevap vermiştir.''"

    3038 "Nafi rahimehullah anlatıyor: “İbnu Ömer, cenaze için kılınan Namazda kıraata yer vermezdi.”"

    3039 "Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ölü üzerine Namaz kıldınız mı ona ihlasla dua edin.”"

    3040 "Yine Ebu Hüreyre (radıyallahu anh)'nin anlattığına göre, kendisine: “Cenaze üzerine nasıl Namaz kılarsın?” diye sorulmuştu. Dedi ki: “Ailesinin evinden takibe başlarım, yere kondu mu tekbir getirir, Allah'a hamd, Resulüne salat eder, sonra şu duayı okurum: “Ya Rabbi o senin abdindirr, abdinin oğludur, cariyenin oğludur. O, senden başka ilah olmayıp sadece senin ilah olduğuna, Muhammed7in senin kulun ve elçin olduğuna şehadet ederdi, sen onu (bizden) daha iyi bilirsin. Ay Allahım, eğer o muhsin ise ona yapacağın ihsanı artır. Eğer kötüllerden ise, günahlarını affet. Ey Allahım, bizi (ona kılınan Namazın) ecrinden mahrum etme, ondan sonra bize fitne verme.”"

    3041 "Avf İbnu Malik (radıyallahu anlı) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bir cenazenin Namazını kıldırdı. Okuduğu duadan şunları ezberledik: “Allahım, şunu mağfıret et ve şuna rahmet eyle. Afiyet ver, affeyle, vardığı yerde ikramda bulun, girdiği yeri genişlet. Onun (günalarını) kar ve buzla yıka, hatalardan pak eyle, tıpkı elbisenin kirden pak edilmesi gibi. Onu dünyadaki evinden daha iyi bir eve, ailesinden daha hayırlı bir aileye koy, eşinden daha hayırlı bir eşe ulaştır. Onu kabir azabından, ateş azabından sakındır.'' Avf (radıyallahu anh) der ki: “(Resulullah'ın bu dualarını işitince) o ölünün yerinde kendimin olmasını temenni ettim.''"

    3043 "Ata (radıyallahv anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) oğlu İbrahim (ölünce) üzerine Namaz kıldırdı. O zaman çocuk yetmişinci gününde idi.”"

    3044 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Çocuk (doğumunda) ağlamadan ölürse üzerine Namaz kılınmaz, varis olmaz, ona da varis olunmaz.”"

    3045 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın oğlu İbrahim onsekiz aylık iken öldü; Aleyhissalatu vesselam, üzerine Namaz kılmadı.''"

    3046 "Nafi İbnu Ebi Galib anlatıyor: “Hz. Enes (radıyallahu anh) bir erkeğin cenaze Namazını kıldırmıştı. Başının yanında durdu. Dört kere tekbir getirdi. Bir kadın üzerine de Namaz kıldırdı. Kadının arka tarafında durdu, dört kere tekbir getirdi. Kendisine, Resulullah böyle mi yapardı?'' dendi. “Evet!'' cevabını verdi.''"

    3047 "Hz. Osman, Hz. Ebu Hüreyre, İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) hazeratı eıkek ve kadınların cenazeleri için Namaz kılarlardı. Erkekleri imimamın yanına, kadınları da kıble cihetine koyarlardı.”"

    3048 "Muhammed İbnu Ebi Harmele anlatıyor: “Zeyneb Bintu Ebi Seleme ölmüştü, o sırada Medine valisi Tarık idi. Sabah Namazından sonra cenazesi getirildi ve Baki mezarlığına konuldu. Tarık, sabah Namazını alaca karanlıkta kılardı. İbnu Ömer radıyallahu anhüma cenazenin sahibine: “Cenazenizi Namazı ister hemen kılın, isterseniz güneşin yükselmesine kadar te'hir edin” dedi.”"

    3049 "Nafi anlatıyor: “İbnu Ömer (radıyallahu anhüma), sabah ve ikindi Namazları vaktinde kılınmış ise bunlardan sonra cenaze Namazı kılardı.” Buhari'nin bab başlığında, senetsiz olarak şu rivayet kaydedilmiştir: “İbnu Ömer mutlaka tahir olarak cenaze Namazı kılardı. Güneş doğarken ve batarken cenaze Namazı kılmazdı. Ellerini (de her tekbirde) kaldırırdı.”"

    3050 "Hz. Aişe (radıyallalıu anha) 'den anlatıldığına göre, Sa'd İbnu Ebi Vakkas (radıyallahu anh) vefat ettiği zaman, Hz. Aişe: “Onu mescide sokun da ben de üzerine Namaz kılayım'' dedi. Ancak onun bu teklifi yadırgandı ve hüsn-ü kabul görmedi. Bunun üzerine Hz. Aişe: “İnsanlar ne çabuk unutuyorlar, Allah'a yemin olsun Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Beyza'nın iki oğlu Süheyl ve kardeşinin Namazlarını mescidin içinde kıldırdı” dedi.”"

    3051 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “(Babam) Ömer İbnu'l Hattab'ın cenaze Namazı mescidde kılındı.''"

    3052 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kim cenaze Namazını mescidin içinde kılarsa kendisine (bir sevap) yoktur'' -bir nüshada- “aleyhinde bir şey yoktur.”"

    3053 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Siyahi bir kadın -veya bir genç- mescidin kayyumluk hizmetini yürütüyor (süpürüp temizliyor)du. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bir ara onu göremez oldu. “Kadın -veya genç- hakkında (ne oldu?'' diye) bilgi sordu. “O öldü!'' dediler. Bunun üzerine “Bana niye haber vermediniz?'' buyurdular. Ashab sanki kadıncağızın -veya gencin- ölümünü (mühim addetmeyip) küçümsemişlerdi. Aleyhissalatu vesselam: “Kabrini bana gösterin!” diye emrettiler. Kabir gösterildi. Resul-i Ekrem kadının kabri üzerine cenaze Namazı kıldı. Sonra: “Bu kabirler, sahiplerine karanlıkla doludur. Allah, onlar için kıldığınız Namazla kabirleri onlara aydınlatır” buyurdular.”"

    3054 "Hz. Enes (radıyallahıu anh): “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bir kabrin üzerinde Namaz kıldı'' buyurmuştur.''"

    3055 "İbnu'l-Müseyyeb (rahimehullah) anlatıyor: “Ümmü Sa'd (radıyallahu anha), Resulullah (aleyhissalatu vesselam) yokken vefat etti. Gelince üzerine Namaz kıldı. Bu esnada bir ay geçmişti.''"

    3056 "Ukbe İbnu Amir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Uhud şehidleri için sekiz yıl sonra, sanki dirilerle (de) ölülerle (de) vedalaşıyormuşcasına cenaze Namazı kıldı..''"

    3057 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bugün Habeşli salih bir kimse öldü, haydi üzerine Namaz kılın.'' Ravi der ki: “Hemen saf yaptık (Namaza durduk), ben ikinci safta -veya üçüncüde- idim. Aleyhissalatu vessalam onun üzerine (gıyabında) Namaz kıldı.''"

    3058 "Ebu Berze el-Eslemi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Maiz İbnu Malik'in cenazesine Namaz kılmadı. Ancak ona Namaz kılınmasını yasaklamadı da.”"

    3059 "Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a üzerinde borç olan bir ölü getirildiği zaman: “Borcunu ödeyecek bir mal bıraktı mı?'' diye sorardı. Eğer yeterli mal bıraktığı söylenirse Namazını kılardı. Aksi takdirde: “Arkadaşınızın Namazını kılın!” derdi. Ancak Allahu Teala Hazretleri Resülüne fetihler müyesser ettiği zaman (her getirilenin) Namazını kıldı ve (borcu var mı? diye) sormadı. Şöyle derdi: Ben mü'minlere nefislerinden evlayım. Öyleyse, kim borç veya ağır bir yük veya horanta bırakırsa o banadır, benim üzerimedir. Kim de mal bırakırsa o da kendi varislerinedir.”"

    3060 "Cabir İbnu Semüre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a, kendisini öldüren bir adam getirilmişti, üzerine Namaz kılmadı.”"

    3061 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Üzerine müslümanlardan, kendisine şefaat taleb eden yüz kişinin Namaz kıldığı her ölüye mutlaka şefaat edilir.''"

    3062 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ı işittim, diyordu ki: “Bir müslüman ölür, cenaze Namazına Allah'a şirk koşmayan kırk kişi katılırsa, Allah, bunların onun hakkındaki şefaatini mutlaka kabül eder.''"

    3063 "Malik İbnu Hübeyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bir müslüman ölür ve üzerine, müslümanlardan üç saf Namaz kılarsa, (Allah şefaati) mutlaka vacib kılar.'' (Hadisin ravisi) Malik (radıyallahu anh), cenazeye katılanlar az olursa, bu hadis sebebiyle cemaati üç safa taksim ederdi.''"

    3065 "Kà'b İbnu Malik (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam), bir seferden dönünce önce mescide uğrar, orada iki rek'at Namaz kılar, sonra insanlar (ile görüşmek için) otururdu.”"

    3066 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam) bize, Kur'àn'dan -bir süre öğrettiği gibi her işte istiharede bulunmamızı öğretirdi. Derdi ki: “Biriniz bir işi yapmaya arzu duyduğu zaman, farzlar dışında iki rek'at Namaz kılsın, sonra şu duayı okusun: “Allahım, senden hayır taleb ediyorum, zira sen bilirsin. Senden hayrı yapmaya kudret taleb ediyorum, zira sen vermeye kadirsin, Rabbim yüce fazlını da taleb ediyorum. Sen herşeye kadirsin, ben acizim. Sen bilirsin, ben cahilim. Sen gayıbları bilirsin. Allahım, eğer biliyorsan ki bu işi bana dinim, bayatım ve sonum için -veya hal-i hazırda ve ileride demişti- hayırlıdır, bunu bana takdir et ve yapmamı kolay kıl. Sonra da onu hakkımda mübarek kıl. Eğer bu işin, bana dinim, hayatım ve akibetim için -veya hal-i hazırda ve ileride dedi- zararlıdır; onu benden çevir, beni de ondan çevir. Hayır ne ise bana onu takdir et, sonra da bana onu sevdir!” Hz. Cabir dedi ki: “Bu duadan sonra yapacağı işi zikrederdi.''"

    3067 "Abdullah İbnu Ebi Evfa (radıyallatıu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Kimin Allah'a veya herhangi bir insana ihtiyacı hasıl olursa önce abdest alsın, abdesti de güzel yapsın, sonra iki rek'at Namaz kılsın, sonra Allah Teala Hazretlerine senada bulunsun, Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a salat okusun, sonra şu duayı okusun: “Halim, kerim olan Allah'tan başka ilah yoktur. Arş-ı Azam'ın Rabbi noksan sıfatlardan münezzehtir. Hamd alemlerin Rabbine aittir. Rahmetine vesile olacak amelleri, mağfiretini celbedecek esbabı (hakkımda yaratmanı) taleb ediyor, her çeşit günahtan koruman için yalvarıyor, her çeşit iyilikten zenginlik, her çeşit günahtan selamet diliyorum. Rabbim! Affetmediğin hiçbir günahımı, kaldırmadığın hiçbir sıkıntımı bırakma! Hangi amelden razı isen onu ver, ey rahim olan, bana en ziyade rahmet gösteren Rabbim!''"

    3068 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) ve Ebu Rafi (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Abbas İbnu Abdilmuttalib (radıyallahu anh)'e dediler ki: “Ey Abbas, ey amcacığım! Sana bir iyilik yapmayayım mı?” Sana bağışta bulunmayayım mı? Sana ikram etmeyeyim mi? Sana on haslet(in hatırlatmasını) yapmayayım mı? Eğer sen bunu yaparsan, Allah senin bütün günahlarını önceki-sonraki, eskisi-yenisi, hataen yapılanı-kasden yapılanı, küçüğünü-büyüğünü, gizlisini-alenisini yani hepsini affeder. Bu on haslet şunlardır: Dört rek'at Namaz kılarsın, her bir rek'atte, Fatiha suresi ve bir sure okursun. Birinci rek'atte kıraati tamamladın mı, ayakta olduğun halde onbeş kere “Subhanallahi velhamdülillahi ve lailahe illallahu vallahu ekber” diyeceksin. Sonra rüku yapıp, rükuda iken aynı kelimeleri on kere söyleyeceksin, sonra başını rükudan kaldıracaksın, aynı şeyleri onar kere söyleyeceksin. Sonra secde edip, secdede iken onları onar kere söyleyeceksin. Sonra başını secdeden kaldıracaksın, onları onar kere söyleyeceksin. Sonra tekrar secde edip aynı şeyleri onar kere söyleyeceksin. Sonra başını kaldırır, bunları on kere daha söylersin. Böylece her bir rek'atte bunları yetmişbeş defa söylemiş olursun. Aynı şeyleri dört rek'atte yaparsın. Dilersen bu Namazı her gün bir kere kıl. Her gün yapamazsan haftada bir kere yap, haftada yapamazsan her ayda bir kere yap. Ayda olmazsa yılda bir kere yap. Yılda da yapamazsan hiç olsun ömründe bir kere yap.”"

    3069 "İbnu Mes'ud (radıyallahu anh) buyurdular ki: “Hiçbirinizin, Namazından şeytana bir pay kalmamalıdır. Herkes Namazdan çıkarken, sağından kalkmanın üzerine bir vecibe olduğunu sanır. Halbuki ben Resulullah7ın çok kere solu üzerinden kalktığını da gördüm.”"

    3070 "Hz. Aişe radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı ayakta ve otururken su içerken gördüm. yalınayak ve ayakkabılı olduğu halde Namaz kılarken gördüm. Namazdan sağı ve solu üzerine ayrılırken de gördüm.”"

    3071 "İbnu Abbas (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam zamanında, farz Namazlardan çıkarken insanlar yüksek sesle zikrederlerdi.”"

    3072 "Ebu Rimse (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam, Namazın ilk tekbirine yetişerek Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile birlikte Namaz kıldı. Aleyhissalatu vesselam önce sağına sonra soluna selam verdi. (Başını öylesine çevirdi ki, gerisinde olduğumuz halde) yanaklarının beyazlığını gördük. Sonra Namazdan çıktı. Kendisiyle Namazın ilk tekbire yetişen zat hemen kalkıp ilave Namaza başladı. Hz. Ömer (radıyallahu anh) ona doğru fırlayarak adamı omuzlarından yakalayıp sarstı ve: “Otur! Ehl-i kitabı helak eden şey, Namazları arasına bir fasıla bırakmamalarından başka bir şey değildir!2 dedi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam nazarını çevirip: “Ey İbnu'l-Hattab, Allah seni (doğruya) isabet ettirdi” buyurdu.”"

    3074 "Simak İbnu Harb anlatıyor: “Cabir İbnu Semüre (radıyallahu anh)'ye dedim ki: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'la beraber oturdun mu?” “Evet dedi, hem de çok. Sabah Namazı kılınca, Namaz kıldığı yerden güneş doğuncaya kadar kalkmazdı. Bu esnada (cemaat) birbirlerine cahiliye devri ile ilgili şeyler anlatırlar ve gülerlerdi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam da tebessüm buyururlardı.”"

    3075 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Bedeviler, sakın Namazınızın isminde size galebe çalıp değiştirmesinler. Çünkü onun Kitabullah'taki ismi “işa” (yatsı)dır. Bedeviler develerini sağarken karanlığa kalırlar da (yatsıya ateme derler).”"

    3076 "Abdullah İbnu Muğaffel (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Bedeviler, akşam Namazınızın isminde sakın-size galebe çalmasınlar!” (Resulullah devamla) dedi ki: “Bedeviler ona (sadece) işa derler.”"

    3079 "Ashab'tan Huza'alı birinin rivayet ettiğine göre, bir gün: “Keşke (yatsı) Namazımı kıIıp da istirahat etseydim'' diye temennide bulunmuştu. Kendisini bu sözü sebebiyle ayıpladılar. Onlara şu cevabı verdi: “Ben Resulullah'ın şöyle söylediğini işittim: “Ey Bilal, ikamet oku da bizi rahatlat!''"

    3080 "Hz. Ali'ye ait bir başka rivayette, Hz. Ali: “Namazımı kılar istirahat ederim'' demişti. Kendisini ayıpladılar. O da şu cevabı verdi: “Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ı işittim. Şöyle demişti: “Ey Bilal kalk, bizi Namazla istirahate kavuştur.”"

    3081 "Osman İbnu Ebi'l-As (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ey Allah'ın Resülü dedim, şeytan benimle Namazımın ve kıraatimin arasına girip kıraatimi iltibas etmeme sebep oluyor, (ne yapayım?)'' Aleyhissalatu vesselam bana şu cevabı verdi: “Bu Hınzeb denen bir şeytandır. Bunun geldiğini hissettin mi ondan Allah'a sığın. Sol tarafına üç kere tükür!'' (Osman İbnu Ebi 'I-As) der ki: “Ben bunu yaptım, Allah Teala Hazretleri onu benden giderdi.”"

    3097 "Ebu Umayr İbnu Enes, Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın ashabından olan amcalarından naklettiğine göre, bir grup kimse Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a binekleriyle gelip: “Dün hilali gördük'' diye şehadette bulundular. Bunun üzerine, Efendimiz onlara oruçlarını açmalarını, sabah olunca da musallaya (bayram Namazına) gelmelerini emretti.”"

    3122 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), bazan olurdu bir ay boyu oruç tutmazdı ve o aydan hiç oruç tutmayacağını zannederdik. Bazan da (öylesine ara vermeden) tutardı ki, o aydan hiç bir günü oruçsuz geçirmeyecek zannederdik. Sen onu, geceleyin Namaz kılarken görmek istesen mutlaka görürdün. Geceleyin uyur görmek istesen mutlaka görürdün.”"

    3153 "Müslim'in bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Cum'a gecesini, diğer geceler arasında gece Namazına tahsis etmeyin, cum'a gününü de diğer günler arasında oruç günü olarak tayin etmeyin, ancak birinizin tutmakta olduğu oruç arasına denk gelirse o hariç.”"

    3157 "Zeyd İbnu Sabit (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'Ia birlikte sahur yemeği yedik, sonra Namaza kalktık.'' Kendisine: “(Yemekle sahur) arasında ne kadar zaman geçti?'' diye sorulmuştu, şu cevabı verdi: “Elli ayet (okuyacak) kadar!”"

    3158 "Sehl İbnu Sa'd (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben ailem içerisinde sahuryemeği yiyordum. Sonra ben, sabah Namazını Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'Ia birlikte kılmak için sür'atli yiyordum.”"

    3164 "Humeyd İbnu Abdirrahman anlatıyor: “Hz. Ömer ve Hz. Osman (radıyallahu anhüma), akşam Namazını, gecenin karanlığını (ufukta) görür görmez daha iftarı açmadan kılarlar, Namazdan sonra da oruçlarını açarlardı. Bunu ramazanda yaparlardı.”"

    3167 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Namaz kılmazdan önce biçkaç taze hurma ile orucunu açardı. Eger taze hurma yoksa kuru hurma ile açardı. Eğer kuru hurma da bulamazsa birkaç yudum su yudumlardı.”"

    3185 "Amr İbnu Ümeyye ed-Damri (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir sefer dönüşü Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a uğradım. Bana: “Ey Ebu Umeyye, sabah yemeğini bekle (beraber yiyelim)” buyurdular. Ben: “Oruçluyum'' dedim: “Öyleyse gel yaklaş, sana yolcudan haber vereyim (de dinle!” dedi ve devamla:) “Allah Teala Hazretleri yolcudan orucu ve Namazın yarısını kaldırdı” buyurdu.”"

    3186 "Abudullah İbnu Ka'b İbni Malikoğullarından ismi Enes İbnu Malik olan bir adamdan anlatıldığına göre, demiştir ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Allah Teala Hazretleri, yolcudan Namazın yarısını kaldırdı, oruca da yeme hususunda ruhsat tanıdı. Ayrıca çocuk emziren ve hamile kadınlara, çocukları hususunda endişe ettikleri takdirde, orucu yeme ruhsatı tanıdı.”"

    3197 "İmam Malik'e ulaştığına göre İbnu Ömer radıyallahu anh, bir kimsenin diğer bir kimse yerine oruç tutmasını veya bir kimsenin başka bir kimse yerine Namaz kılmasını münker addederdi.”"

    3216 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ebu Talha'nın bir oğlu hastalandı. Sonunda Ebu Talha evde yokken vefat etti. Çocuğun öldüğünü bilmiyordu. Hanımı, çocuğun öldüğünü görünce, (çocuğun defni için gerekli) hazırlığı yaptı, onu evin bir kenarına koydu. Ebu Talha (akşam olup)eve gelince: “Çocuk nasıl oldu?” diye sordu. Hanımı, “Sükûnete erdi, istirahate kavuşmuş olmasını umarım” (diye yuvarlak bir) cevapta bulundu. Ebu Talha hanımının doğru söylediğini zannetti. Sonra hanımı, akşam yemeğini getirdi. Yatağını hazırladı. (Sonra kocası için süslendi. Ebu Talha temasta bulundu.) Sabah olunca Ebu Talha gusletti. Evden çıkacağı zaman hanımı çocuğun ölümünü haber verdi. Ebu Talha, Resulullah aleyhissalatu vesselam'la sabah Namazı kıldı. Sonra kadının yaptığını bir bir anlattı. Resulullah aleyhissalatu vesselam: “Allah gecenizi hakkınızda mübarek kılmış olsun” buyurdular. Sonra onlara (Allah Teala Hazretleri) dokuz evlat verdi, hepsi de Kur'an'ı okudular.”"

    3249 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a üstü başı yok, ayakları çıplak, sadece kaplan postu gibi çizgili bedei peştamalı -veya abalarına- sarınmış, kılıçları boyunlarında asılı oldukları halde hepsi de Mudarlı olan bir grup geldi. Onların bu fakir ve sefil halini görmekten Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın yüzü değişti. Odasına girdi tekrar geri geldi. Hz. Bilal'e ezan okumasını söyledi. O da ezan okudu, sonra ikamet getirdi.Namaz kılındı. Aleyhissalatu vesselam Namazdan sonra cemaate hitabetti ve: “Ey insanlar! Sizi tek bir nefisten yaratıp, ondan zevcesini halk eden ve ikisinden de pek çok erkek ve kadın var eden Rabbinizden korkun. Kendisi adına birbirinizden dilekte bulunduğunuz Allah'ın ve akrabanın haklarına riayetsizlikten de sakının. Allah şüphesiz hepinizi görüp gözetmektedir” (Nisa 1) ayetini okudu. Bundan sonra Haşir suresindeki şu ayeti okudu: “Ey insanlar, Allah'tan korkun. Herkes yarına ne hazırladığına baksın. Allah'tan korkun, çünkü Allah işlediklerinizden haberdardır” (Haşr 18). Resulullah sözüne devamla: “Kişi dinarından, dirheminden, giyeceğinden, bir sa' buğdayından, bir sa' hurmasından tasaddukta bulunsun. Hiçbir şeyi olmayan, yarım hurma da olsa mutlaka bir bağışta bulunmaya gayret etsin” buyurdu. Derken Ensar'dan bir zat, nerdeyse taşıyamayacağı kadar ağır bir bohça ile geldi. Sonra halk sökün ediverdi (herkes bir şey getirmeye başladı). Öyle ki, az sonra biri yiyecek, diğeri giyecek maddesinden müteşekkil iki yığının meydana geldiğini gördüm. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) memnun kalmıştı, yüzünün yaldızlanmış gibi parladığını gördüm. Şöyle buyurdular: “İslam'da kim bir hayırlı yol açarsa, ona bu hayrın ecri ile, kendisinden sonra o hayrı işleyenlerin ecrinin bir misli verilir. Bu, onların ecrinden hiçbir şey eksiltmez de. Kim de İslam'da kötü bir yol açarsa, ona bunun günahı ile, kendinden sonra onu işleyenlerin günahı da verilir. Bu da onların günahından hiçbir eksilmeye sebep olmaz.''"

    3274 "Ebu Sa'id (radıyallahu anh) anlatıyor: “Safvan İbnu Muattal (radıyallahu anh)'ın hanımı, yanında Safvan da bulunduğu bir anda Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelerek: “Ey Allah'ın Resülü, Namaz kıldığım zaman kocam beni dövüyor, oruç tuttuğum zaman da orucumu bozduruyor, güneş doğuncaya kadar da sabah Namazı kılmıyor!'' dedi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam), hanımının bu söyledikleri hakkında Safvan'a sordu. Safvan: “Ey Allah'ın Resülü! “Namaz kıldığım zaman dövüyor '' sözüne gelince, o zaman (bir rekatte uzun) iki sûre okuyor. Halbuki ben bunu yasakladım'' dedi. Resulullah kadına: “İnsanlara tek surenin okunması yeterlidir '' buyurdu. Safvan devam etti: “Oruç tuttuğum zaman bozduruyor '' sözüne gelince, “Hanımım oruç tutup duruyor. Ben gencim, hep sabredemiyorum.” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Bir kadın kocasının izni olmadan (nafile) oruç tutamaz!'' buyurdular. Safvan devamla: “Güneş doğuncaya kadar sabah Namazı kılmadığım sözüne gelince, biz (gece çalışan) bir aileyiz, bunu herkes biliyor. (Sabaha yakın yatınca) güneş doğuncaya kadar uyanamıyoruz'' diye açıklama yaptı. Aleyhissalatu vesselam: “Ey Safvan, uyanınca Namazını kıl!” buyurdular.”"

    3281 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam: “(Ey kadınlar topluluğu!) Ben, akıl sahiplerine aklı ve dini nakıs olanlardan galebe çalan sizin kadarını hiç görmedim!” demişti. İçlerinden dirayetli bir kadın: “Bizim aklımızın ve dinimizin noksanlığı nedir?” diye sordu. “Aklınızın noksanlığı, şahidlikte, iki kadının şehadetinin bir erkek şehadetine denk olmasıdır. Dindeki noksanlık ise, ay hali sebebiyle) ramazanda oruç yemeniz ve bazı günler Namaz kılmamanızdır” cevabını verdi.”"

    3371 "Yine Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah hapşırmayı sever, esnemeden hoşlanmaz. öyleyse sizden biri hapşırır ve Allah'a hamdederse, bunu işiten her müslüman üzerine, yerhamukallah demesi hak (bir vazife)dir. Ancak esnemeye gelince, işte bu, şeytandandır. Biriniz Namazda esneyecek olursa, imkan nisbetinde kendini tutsun ve hah diye ses çıkarmasın. Zira bu şeytandandır, şeytan kendisine gülüyor demektir.”"

    3422 "Ebu'd-derda radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Size oruç, Namaz ve sadakanın derecesinden daha üstün olan şeyi haber vermeyeyim mi?” “Evet (Ey Allah'ın Resulü, söyleyin!)” dediler. “İnsanların arasını düzeltmektir. Çünkü insanların arasındaki bozukluk (dini) kazır.” Tirmizi'de şu ziyade gelmiştir: “Ben saçı kazır demiyorum, velakin dini kazır (diyorum).”"

    3481 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Biz, Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile birlikte mescidde otururken bir bedevi çıkageldi. Durup mescidin içine akıtmaya başladı. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın Ashab'ı kalkıp: “Dur! dur!” diyerek (üzerine yürümeye) kalktılar ki Resûlullah aleyhissalatu vesselam müdahale etti: “Kestirmeyin, bırakın tamamlasın.” Ashab müdahale etmedi, adam da ihtiyacını tamamladı. Sonra Resûlullah aleyhissalatu vesselam, adamı yanına çağırdı ve: “Bu mescidler, idrar ve pislik bırakma yeri değildir. Allah'ın zikredildiği yerlerdir. Buralarda Namaz kılınır. Kur'an okunur” dedi. Sonra cemaatten birine bir kova su getirmesini emretti. Kova gelince sidiğin üzerine boşalttı.”"

    3482 "Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, mescidde otururken, bir bedevi girip iki rek'at Namaz kıldı. Sonra da şöyle dua etmeye başladı: “Allah'ım, bana da, Muhammed'e de rahmet et. Bizden başka kimseye rahmet etme!” Resûlullah aleyhissalatu vesselam atılıp: “Geniş alanı darattın!” dedi. Derken adam hemen kalkıp mescidin içine akıtmaya başladı. Halk da hemencecik üzerine yürüdü. Resûlullah aleyhissalatu vesselam onları yasaklayıp: “Kolaylaştırıcılar olarak gönderildiniz, zorlaştırıcılar olarak gönderilmediniz. Üzerine bir kova su dökün!” ferman buyurdular.”"

    3484 "Ebu Abdullah el-Cüşemi anlatıyor: “Bize Cündüp radıyallahu anh anlattı ve dedi ki: “Bir bedevi geldi. Devesini önce ıhtırdı, sonra bağladı. En sonra mescide girip Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın arkasında Namaz kıldı. Resûlullah aleyhissalatu vesselam selam verince, bedevi bineğinin yanına gelerek bağını çözüp, üzerine bindi. Sonra da seslice şöyle duada bulundu: “Allahım, bana ve Muhammed'e rahmet et. Rahmetimizde bir başkasını bize ortak kılma!” Resûlullah aleyhissalatu vesselam müdahale edip: “Bunu mu, yoksa devesini mi, hangisini daha şaşkın görüyorsunuz? Ne söylediğini duymadınız mı?” buyurdular. Oradakiler: “Evet! duyduk” dediler.”"

    3489 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın elbisesine bulaşan meniyi yıkıyordum. O, elbisesinde ıslak kısım (kurumamış) olduğu halde Namaza giderdi.”"

    3490 "Müslim'in bir diğer rivayetinde şöyle gelmiştir: “Hz. Aişe radıyallahu anha'ya bir zat misafir oldu. Adam sabahleyin, elbisesini yıkamaya başladı. Hz. Aişe ona: “Sana, (meni) bulaşan yeri (gördüysen) orasını yıkaman kafi idi, göremediğin takdirde etrafını yıkardın. Ben, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın elbisesinden (meni bulaşığını) ovalamak suretiyle çıkardığımı biliyorum. O, (bir de yıkamaksızın) onun içinde Namaz kılardı.” Bir diğer rivayette şöyle gelmiştir: “İyi biliyorum kurumuş meni bulaşığını Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın çamaşırından tırnağımla kazıyarak çıkarıyordum.”"

    3495 "Buhari'nin bir diğer rivayeti şöyle: “(Hz. Aişe) dedi ki: “Bizden biri hayız olur, sonra temizlenince, (bulaşma) kanı, elbisesinden kazır ve elbisenin geri kısmına su serper sonra da içinde Namaz kılardı.”"

    3499 "Davud İbnu Salih İbni Dinar et-Temmar, annesinden anlatıyor: “Efendim beni, Hz. Aişe radıyallahu anha'ya bir miktar yemekle gönderdi. Gelince Hz. Aişe'yi Namaz kılıyor buldum. Bana, elimdekini koymamı işaret etti. (Ben de bıraktım). Ancak bir kedi gelerek üzerinden yedi. Hz. Aişe radıyallahu anha, Namazından çıkınca, kedinin yediği yerden yemeği (bir miktar) yedi. Sonra da şu açıklamayı yaptı: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Kedi necis değildir, o sizi çokça dolaşan birisidir” demişti. Ben ayrıca, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın kedinin artığıyla abdest aldığını gördüm.''"

    3502 "Yine Ebu Davud'da Ebu Sa'id radıyallahu anh'tan kaydedilen bir rivayette denir ki: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir koyunu beceriksizce yüzmekte olan bir köleye uğramıştı. Ona: “Çekil de sana göstereyim!” dedi. Derhal elini deri ile et arasına soktu. Elini, bütün kolu koltuğa kadar derinin altında kalacak şekilde ilerletti. Sonra gidip abdest almadı halka Namaz kıldırdı..” Bir rivayette, “Yani suya değmedi” ziyadesi vardır."

    3551 "Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah'ın hataları silmeye ve dereceleri yükseltmeye vesile kıldığı şeyleri size söylemiyeyim mi?'' “Evet ey Allah'ın Resülü, söyleyin!'' dediler. Bunun üzerine saydı: “Zahmetine rağmen abdesti tam almak. Mescide çok adım atmak. (Bir Namazdan sonra diğer) Namazı beklemek. İşte bu ribattır, işte bu ribattır. İşte bu ribattır.”"

    3552 "Ukbe İbnu Amir radıyallahu anh anlatıyor: “Üzerimizde develeri gütme işi vardı, (bunu sırayla yapıyorduk.) (Bir gün) gütme nöbeti bana gelmişti. Günün sonunda develeri kıra ben çıkarıyordum. (Birgün, nöbetimden dönüşte) Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a geldim, ayakta halka hitabediyordu. Söylediklerinden şu sözlere yetiştim: “Güzelce abdest alıp, sonra iki rek'at Namaz kılan ve Namaza bütün ruhu ve benliği ile yönelen hiç kimse yoktur ki kendisine cennet vacib olmasın!” (Bunları işitince kendimi tutamayıp:) “Bu ne güzel!'' dedim. (Bu sözüm üzerine) önümde duran birisi: “Az önce söylediği daha da güzeldi!'' dedi. (Bu da kim? diye) baktım. Meğer Ömer İbnu'I-Hattab'mış. O, sözüne devam etti: “Seni gördüm, daha yeni geldin. Sen gelmezden önce şöyle demişti: “Sizden kim abdestini alır ve bunu en güzel şekilde yapar, sonra da: “Eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhû ve Resûlühü. (Şehadet ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur ve yine şehadet ederim ki Muhammed Allah'ın kulu ve Resûlüdür)” derse, kendisine cennetin sekiz kapısı da açılır; hangisinden isterse oradan cennete girer.” Ebu Davud'un rivayetinde “...abdesti güzel yaparsa...” denmiştir. Tirmizi'nin rivayetinde “....resûlühü (Allah'ın ...Resûlü)” kelimesinden sonra “Allah'ım, beni tevbe edenlerden kıl, temizlenenlerden kıl” duası da vardır."

    3555 "Bir başka rivayette şöyle gelmiştir: “Hz. Osman radıyallahu anh abdest aldı ve dedi ki: “Ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın şu benim abdestim gibi abdest aldığını, sonra da şöyle söylediğini gördüm: “Kim bu şekilde abdest alırsa geçmiş günahları affedilir, Namazı ve mescide kadar yürümesi de nafile (ibadet) olur.”"

    3556 "Amr İbnu Abese es-Sülemi radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sizden kim abdest suyunu hazırlar, mazmaza ve istinşakta bulunur (ağzına ve burnuna su çeker) ve sümkürürse, mutlaka yüzünden, ağzından, burnundan hataları dökülür. Sonra Allah'ın emrettiği şekilde yüzünü yıkarsa, sakalın(ın bittiği mahallin) etrafından su ile birlikte yüzü ile işlediği günahlar dökülür. Sonra dirseklere kadar kollarını yıkayınca, ellerinin günahları su ile birlikte parmak uçlarından dökülür gider. Sonra başını meshedince, başının günahları saçın etrafından su ile birlikte akar gider. Sonra topuklarına kadar ayaklarını yıkayınca, ayaklarının günahları, parmak uçlarından su ile birlikte akar gider. Sonra kalkıp Namaz kılar, Allah'a hamd ve senada bulunur, O'na layık şekilde tazimini gösterir ve kalbinden Allah'tan başkasını(n korku ve muhabbetini) çıkarırsa, annesinden doğduğu gündeki gibi bütün günahlarından arınır.”"

    3557 "Abdullah es-Sunabihi radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Mü'min kul abdest aldıkça mazmaza yaptı mı (ağzını yıkadı mı) günahlar ağzından çıkar. (Burnunu sümkürdü mü) günahlar burnundan çıkar, yüzünü yıkadı mı günahlar göz kapaklarının altına varıncaya kadar yüzünden çıkar. Ellerini yıkadı mı günahlar tırnak diplerine varıncaya kadar ellerinden çıkar. Başını meshetti mi, günahlar kulaklarına varıncaya kadar başından çıkar. Ayaklarını yıkadı mı, günahlar ayak tırnaklarının altına varıncaya kadar ayaklarından çıkar. Sonra mescide kadar yürümesi ve kılacağı Namaz nafile (bir ibadet) olur.''"

    3561 "Humran Mevla Osman anlatıyor: “Hz. Osman radıyallahu anh su istemişti. (Getirdim. Aldı ve) üç kere ellerine dökerek yıkadı. Sonra sağ elini kaba sokup mazmaza ve istinşakta bulundu (ağzına ve burnuna su alıp yıkadı). Sonra üç kere yüzünü, arkasından da dirseklerine kadar üç kere ellerini yıkadı. Sonra başına meshetti, sonra da topuklarına kadar ayaklarını üçer sefer yıkadı ve: “Ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı, şu abdestim gibi abdest alırken gördüm. Abdesti bitince de şöyle demişti: “Kim şu abdestim gibi abdest alır, arkasından iki rek'at Namaz kılar ve Namazda kendi kendine (dünyevi bir şey) konuşmazsa geçmiş günahları affedilir.”"

    3564 "Abdu Hayr anlatıyor: “Hz. AIi radıyallahu anh bize geldi ve Namaz kıldı. (Namazdan sonra abdest) suyu istedi. “Suyu ne yapacak, Namazı kıldı ya! Herhalde bize öğretmek istiyor!” dedik. İçinde su olan bir kapla bir leğen getirildi. Kaptan sağ eline su döktü: Üç defa ellerini yıkadı. Sonra üç kere mazmaza ve istinşakta bulundu. Mazmaza ve istinşakı su aldığı eliyle yaptı. Sonra üç kere yüzünü yıkadı, sağ elini üç kere yıkadı, üç kere sol elini yıkadı. Sonra elini kaba batırdı, bir kere başını meshetti. Sonra üç kere sağ ayağını yıkadı, üç kere sol ayağını yıkadı. Sonra: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın abdestini bilmek kimin hoşuna giderse, işte o böyledir!” dedi.”"

    3577 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Hz. Ömer radıyallahu anh bana şunu söyledi: “Bir adam Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a gelmişti. Bunun abdest almış fakat ayaklarının üzerinde tırnak kadar bir yeri yıkamadan bırakmış olduğunu gördü. ResüluIlah aleyhissalatu vesselam, adama derhal müdahaIe etti: “Git abdestini güzel kıl!” Adam gidip yeniden abdest aldı, sonra Namazını kıldı.”"

    3578 "Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde Resûlullah'ın ashabından biri şöyle anlatır: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, ayağının sırtında dirhem büyüklüğünde bir kısma su değmemiş olduğu halde Namaz kılmakta olduğunu görmüştü, derhal abdesti ve Namazı iade etmesini emretti.”"

    3579 "İbnu Amr İbni'l-As radıyallahu anhüma anlatıyor: “Beraber olduğumuz bir sefer sırasında, bir ara Resûlullah aleyhissalatu vesselam bizden geride kaldı sonra tekrar kavuştu. Bu sırada Namaz vakti girmişti. Bizler de abdest alıyor, ayaklarımıza meshediyorduk. (Resûlullah aleyhissalatu vesselam) yüksek sesle nida etti: “Ökçelerin ateşte vay haline!” Bunu iki veya üç kere tekrarladı.”"

    3580 "Müslim'in bir diğer rivayetinde şöyle denir: “Halk ikindi Namazı sırasında acele etti ve bir kısmı alelacele abdest aldı. Biz onlara ulaştık. Ökçelerine su değmemiş, parlıyordu. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam: “Öçelerin ateşte vay haline! Abdesti tam alın!'' buyurdular.''"

    3588 "Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Eğer ümmetim üzerine zahmet vermeyecek olsaydım, her Namazda misvak kullanmalarını emrederdim.” Muvatta'nın rivayetinde: “. . her abdestte. . .'' denmiştir."

    3589 "Ebu Davud ve Tirmizi'nin Zeyd İbnu Halil el-Cüheni radıyallahu anh'tan kaydettikleri rivayet şöyledir: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle söylediğini işittim: “Ümmetime zahmet vermeyecek olsam, her Namazda misvak kullanmalarını emrederdim ve yatsı Namazını da gecenin üçte birine kadar te'hir ederdim."

    3590 "Tirmizi şu ziyadede bulundu: “Zeyd İbnu Halid, Namaza geldiği zaman misvağı kulağının üstünde olurdu, tıpkı katibin, kulağı üstündeki kalemi gibi. Misvaklanmadan Namaza durmazdı. Misvaklandıktan sonra yine yerine koyardı.”"

    3591 "Hz. Huzeyfe radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam gece (Namaza) kalktığı vakit ağzını misvakla ovalardı.''"

    3621 "Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular: “Abdesti olmayanın Namazı yoktur. Üzerine Allah'ın ismini zikretmeyen kimsenin abdesti de abdest değildir.”"

    3627 "Ebu Davud'da şöyle gelmiştir: “Biriniz Namazda iken, dübüründe bir hareket hissetse ve abdestinin bozulup bozulmadığı hususunda tereddüde düşse, bir ses işitmedikçe veya bir koku duymadıkça mescidi terketmesin.”"

    3628 "Abdullan İbnu Zeyd radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu veselam'a, Namazda iken hayaline abdesti bozuldu gibi gelen bir adamdan bahsedilmişti. Şöyle ferman buyurdular: “Sesi işitip kokuyu duymadıkça Namazı sakın terketmesin.''"

    3630 "Ali İbnu Talk (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Biriniz Namazda yellenirse derhal Namazdan çıksın, abdest alsın ve Namazı iade etsin.”"

    3633 "Muvatta ve Ebu Davud'un rivayetIerinde Mikdad şöyle demiştir: “Hz. Ali radıyallahu anh, bana, kendisi için Resûlullah'tan: “Kadınına yakınlaşınca mezisi akan kimseye ne gerektiği hususunda sormamı söyledi. Ali ilaveten dedi ki: “Zira yanımda Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın kızı var, bu sebeple bizzat sormaktan utanıyorum.” Mikdad der ki: Ben bu mesele hakkında Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a sordum. Şu cevabı verdi: “Biriniz buna rastlarsa fercini su ile yıkasın. Namaz abdesti ile abdest alsın.” Ebu Davud bir başka rivayette şu ziyadeyi kaydeder: “...zekerini ve iki husyesini yıkasın.”"

    3634 "Yine Ebu Davud'un bir diğer rivayeti şöyledir: “Hz. Ali radıyallahu anh dedi ki: “Ben mezisi akan bir kimseydim, yıkanmaya başladım. (Sonunda) sırtım çatlayacak hale geldim. Durumu Resulullah aleyhissalatu vesselam'a zikrettim -veya ona zikredildi-. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam: Öyle yapma, (her seferinde yıkanma)! Meziyi gördün mü, zekerini yıka, sonra da Namaz abdestiyle abdest al. Ancak meni atacak olursan o zaman yıkan!” buyurdular.”"

    3636 "Abdullah İbnu Sa'd el-Ensari radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'dan guslü gerektiren şeyler nelerdir, sudan sonra olan sudan sordum. Şu cevabı verdi: “Bu mezidir. Her erkek mezi ifraz eder. Mezi akınca fercini ve husyelerini yıkarsın, ve Namaz abdestiyle de abdest alırsın.”"

    3637 "Hz. Ömer radıyallahu anh anlatıyor: “Ben de (meziyi), kendimden ipek ipliği gibi iner görürdüm. Öyleyse bunu sizden biri görünce (telaşlanmayıp) zekerini yıkasın ve Namaz abdestiyle abdest alsın.” Burada meziyi kastetmiştir.- “"

    3639 "Misver İbnu Mahreme'nin anlattığına göre: “Ömer İbnu'I-Hattab radıyallahu anh'ın hançerlendiği gece huzuruna girdi ve Ömer'i sabah Namazı için uyandırdı. Ömer radıyallahu anh: “Namazı terkedenin İslam'dan nasibi yoktur!'' buyurdu. Sonra Ömer, yarasından kan aktığı halde Namaz kıldı.''"

    3640 "Hz Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor “Resulullah aleyhissalatu vesselam'la birlikte Zatu'r-Rika' gazvesine çıktık. (Askerlerden) bir kişi, müşriklerden birinin hanımına temasta bulundu. Kocası da: “Muhammed'in Ashabından kan dökmeden geri dönmeyeceğim'' diye yemin etti. Evinden çıkıp Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı takibe koyuldu. Resulullah aleyhissalatu vesselam bir verde mola verdi ve: “Kim bizi (nöbet tutup) koruyacak?'' diye sordu. Muhacir ve Ensar'dan birer adam vazifeyi üzerlerine aldılar. ResuIullah aleyhissalatu vesselam, bunlara: “Şu geçidin girişini tutun (orada bekleyin)!'' diye ferman buyurdu. Bu iki zat, geçidin ağzına gelince Muhacirden olanı, yattı. Ensari de Namaz kılmaya başladı. Derken takipçi adam da oraya geldi. (Namazdaki nöbetçinin) silüetini görünce anladı ki, bu, askerlerin koruyucusudur, derhal bir ok attı ve ok, eliyle koymuşcasına hedefini buldu. Ensari oku çıkarıp (Namazına devam etti). Müşrik (isabet ettiremedim düşüncesiyle atmaya devam etti.) Öyleki üçüncü okunu da attı. Ensari de (yaraya aldırmadan) aynı şekilde Namazına devam etti. Bir müddet sonra arkadaşı uyandı. (Müşrik bunların iki kişi olduğunu görünce) yerinin farkına vardıklarını anladı ve kaçtı. Muhacirden olan zat, Ensari arkadaşındaki kanı görünce: “Sübhanallah! Sana ilk oku atınca beni niye uyandırmadın?” diye sordu. Arkadaşı: “Öyle bir sure okuyordum ki, kesmek istemedim '' diye cevapladı.''"

    3641 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) kadınlarından birini öptü, sonra dönüp Namaza gitti, abdest tazelemedi. Urve rahimehullah der ki: “Kendisine: “Bu, sizden başka bir hanımı olmamalı!” dedim, Hz. Aişe gülmekle cevap verdi.''"

    3643 "Übeyy İbnu Ka'b (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ey Allah'ın Resulü, dedim, bir kimse hanımıyla cima yapsa fakat inzal olmasa yıkanması gerekir mi?” “Kadına değen kısmını yıkar, sonra abdest alır ve Namaz kılar!” buyurdular.”"

    3645 "Büsre Bintü Saffan (radıyallahu anha) anlatıyor: “ResululIah (aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Zekerine değen abdest almadıkça Namaz kılmasın.''"

    3647 "Nafi rahimehullah anlatıyor: “Ben, bir sefer sırasında İbnu Ömer (radıyallahu anh)'le beraberdim. Güneş doğduktan sonra onun abdest alıp Namaz kıldığını gördüm. Kendisine: “Bu, şimdiye kadar kıldığınızı hiç görmediğim bir Namaz!'' dedim. Şu açıklamayı yaptı: “Sabah Namaz kılmak üzere abdest aldım sonra fercime dokundum. Sonra da abdest almayı unuttum (ve Namaz kıldım. Şimdi bu durumu hatırlayınca) yeniden abdest alıp Namazımı iade ettim.''"

    3648 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah'ın ashabı uyurlar, sonra abdest almadan Namaz kılarlardı: (Enes'ten bunu rivayet eden) Katade'ye: “Bu sözü Enes'ten bizzat işittin mi?” diye sorulmuştu: “Vallahi evet!” diye te'yid etti.”"

    3649 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'den anlatıldığına göre, oturarak uyur, sonra kalkar, abdest almadan Namaz kılardı.”"

    3651 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma)'ın anlattığına göre, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ı secde halinde uyurken görmüş ve hatta Resulullah (aleyhissalatu vesselam) horlayıp solumuş, sonra kalkıp (abdest almadan) Namaz kılmıştır. İbnu Abbas der ki: “Ey Allah'ın Resulü dedim, siz uyudunuz, (abdestiniz bozulmuş olmalı değil mi)?” Bana şu açıklamayı yaptı: “Abdest, yatarak uyuyana gerekir. Zira yatarak uyuyunca mafsalları rahavet basar.''"

    3652 "Ubeydullah İbnu Abdillah İbni Utbe anlatıyor: “Hz. Aişe (radıyallahu anha)'nin yanına girip, kendisine: “Bana Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın hastalığından bahsetmez misiniz?'' dedim. “Elbette '' dedi ve anlattı: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'ın hastalığı ağırlaşmıştı. Bir ara: “Halk Namazı kıldı mı?'' diye sordu. “Hayır ey Allah'ın Resülü, sizi bekliyorlar '' dedik. “Benim için leğene su koyun!” emrettiler. Dediğini yaptık. Yıkandılar. Sonra kalkmaya çalıştı. Ancak üzerine baygınlık geldi. Az sonra açıldı. Tekrar: “Halk Namazı kıldı mı?” diye sordu. “Hayır, ey Allah'ın Resulü, sizi bekliyorlar!'' dedik. Halk oturmuş, yatsıyı kılmak üzere Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ı bekliyordu.” Bu rivayet Buhari ve Müslim tarafından tahric edilen uzunca bir rivayetten bir parçadır."

    3653 "Esma Bintu Ebi Bekr (radıyallahu anhüma), küsuf Namazıyla ilgili rivayetinde der ki: “..Ben de (Resulullah'a uyarak) Namaza durdum. (Namazı öylesine uzattı ki) üzerime baygınlık geldi. Başımın üzerine su dökmeye başladım.” Urve rahimehullah der ki: “Abdest almadı. ''"

    3655 "İbnu Abbas (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) koyun budu yedi ve Namaz kıldı, abdest almadı.'' Buhari'nin bir başka rivayetinde: “Tencereden eliyle etli kemik aldı'' denmiştir. Müslim'in bir rivayetinde: “Budu kemirdi, sonra Namaz kıldı, abdest tazelemedi'' denmiştir."

    3656 "Amr İbnu Ümeyye ed-Damri (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ı gördüm, elindeki koyun budundan parça kesiyordu, ezan okundu. Hemen et dildiği bıçağı bırakıp Namaza koştu, abdest almadı.”"

    3657 "Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) çıktı, beraberinde ben de vardım. Ensardan bir kadına uğradı. Kadın ona bir koyun kesti. Bir tabak taze hurma getirdi, ondan yeyip sonra öğle için abdest aldı ve Namaz kıldı. Sonra (Namazdan) ayrıldı. Kadın ona koyundah arta kalan bir şeyler getirdi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) onu da yiyip ikindiyi kıldı, bu sırada abdest almadı.” Ebu Davud ve Nesai'nin rivayetinde: “Resulullah'ın son iki icraatından biri ateşin değiştirdiğinden abdest almayı terketmekti'' denmiştir."

    3658 "Ubeyd İbnu Sümame el-Muradi anlatıyor: “Abdullah İbnu'I-Haris İbni Cez' (radıyallahu anh), Mısır'a yanımıza geldi. Kendisi Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın ashabından idi. Mısır Camii'nde şu hadisi anlatırken işittim: “Ben, öyle hatırlıyorum ki, Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'la bir adamın evinde oturan yedi kişiden yedincisi veya altıdan altıncısıydım. Derken Bilal (radıyallahu anh) geçti ve ezan okudu. Biz de çıktık. Giderken bir adama uğradık tenceresi ateş üstündeydi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ona: “Tenceren yeterince pişti mi?'' diye sordu. Adam: “Evet, annem babam sana feda olsun!” dedi. Resulullah bunun üzerine bir parça aldı. Çiğnemesi devam ederken Namaz için iftitah tekbiri aldı. Ben bu sırada ona bakıyordum.”"

    3659 "Süveyd İbnu'n-Nu'man (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hayber Seferine Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte çıktık. Hayber yakınlarında olan Sahba'ya vardığımız zaman Resulullah aleyhissalatu vesselam ikindi Namazını kıldı. Namaz bitince yiyecek getirilmesini ferman buyurdu. Sadece kavut getirilmişti. Bunun su ile ıslatılmasını emir buyurdu. Resulullah (aleyhissalatu vesselam)da, biz de ondan yedik. Sonra akşam Namazına kalktı. Ağzını mazmaza etti. Biz de ağızlarımızı mazmaza ettik. Fakat abdest almadı.”"

    3660 "Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam süt içti. Ne mazmaza yaptı, ne abdest aldı; Namazını kıldı.”"

    3661 "Cabir İbnu Semure (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelerek: “Koyun eti sebebiyle abdest alayım mı?'' diye sordu. “Dilersen abdest al, dilemezsen alma!” diye cevap verdi. Adam bunun üzerine: “Deve eti sebebiyle abdest alayım mı?'' diye sordu. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) bu sefer: “Evet, deve eti sebebiyle abdest al!” cevabını verdi. Adam tekrar: “Koyun ağıllarında Namaz kılayım mı?'' diye bir başka sual sordu: “Evet!'' cevabını aldı. Tekrar sordu: “Pekala, deve ağıllarında Namaz kılayım mı?'' “Hayır!'' buyurdu Aleyhissalatu vesselam.”"

    3662 "Ebu Davud ve Tirmizi'de Bera (radıyallahu anh)'nın rivayetlerine göre Resulullah (aleyhissalatu vesselam) şöyle demiştir: “Deve ağıllarında Namaz kılmayın, çünkü onlar şeytandandır.” Koyun ağıllarından soruldu: “Oralarda kılın, çünkü onlar berekettir'' buyurdular.''"

    3664 "Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Bir adam izarını sarmış olarak Namaz kılarken, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ona: “Git, abdest al!” ferman buyurdu. Adam gitti abdest aldı, sonra şelip (tekrar Namaza durdu. Resulûllah (aleyhissalatu vesselam) tekrar): “Git abdest al!” emretti. Adam gitti, abdest aldı, geri geldi. Bir adam: “Ey Allah'ın Resulü, ona niye abdest almasını emir buyurdunuz?'' diye sordu. “O, dedi, izarını sarkıtmış olarak Namaz kılıyordu. Allah, izarını sarkıtan erkeğin Namazını kabul buyurmaz!''"

    3665 "Muğire İbnu Şu'be (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ben Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'la beraberdim. Bana: “Ey Muğire, su kabını al!'' emretti. Ben de onu aldım. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) (la tenhaya gittik. O) benim gözümden kayboldu, kaza-yı hacet yaptı, (geri döndü). Üzerinde Şami bir cübbe vardı. (Abdest almak için hazırlık yaptı. Cübbesinin yenlerini çemreyip) kollarını çıkarmaya çalıştı. Ancak (yenler) dardı. Ellerini (yenlerin uç kısmından geri çıkarıp cübbeyi sırtına koyup kollarını) alttan çıkardı. Ben su döktüm, Namaz için abdest aldı. Mestleri üzerine meshetti, sonra Namaz kıldı.”"

    3674 "Hz. Büreyde (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), Mekke'nin fethedildiği gün, beş vakit Namazın hepsini tek bir abdestle kıldı ve mestlerine meshetti. Hz. Ömer (radıyallahu anh): “Bugün, hiç yapmadığın bir şeyi yaptın!'' dedi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam): “Ammden (bilerek) yaptım ey Ömer” cevabını verdi.''"

    3684 "Ubey İbnu İmare (radıyallahu anh) -ki bu Sahabi, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) ile birlikte her iki kıbleye Namaz kılan ilklerdendir- anlatıyor: “Bir gün Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelerek sordum: “Ey Allah'ın Resulü! Mestlerimin üzerine meshedeyim mi? '' “Evet!'' buyurdular. Ben tekrar: “Bir gün mü?'' dedim. “Bir gün!'' buyurdular. Ben tekrar: “İki gün (olsa)?'' dedim. “İki gün!'' buyurdular. Ben tekrar: “Üç gün (olsa)?'' dedim. “Evet! dilediğin kadar!'' buyurdular.''"

    3688 "Ebu Davud'un rivayetinde Hz. Aişe (radıyallahu anha) der ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Üseyd İbnu Hudavr (radıyallahu anh)'la Hz. Enes'i, Hz. Aişe (radıyallahu anha)'nin kaybettiği kolyeyi aramaya gönderdi. Bu esnada Namaz vakti girdi. Abdestsiz Namaz kıldılar. Gelip durumu Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a haber verdiler. Bunun üzerine teyemmüm ayeti indirildi.'' Bir rivayette şu ziyade gelmiştir: “Üseyd, Hz. Aişe'ye: “Allah sana rahmetini bol kılsın, senin başına hoşlanmadığın her ne gelmiş ise onda Allah senin için de müslümanlar için de bir ferec (sıkıntıdan kurtulma) kılmıştır '' dedi.''"

    3690 "Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde şöyle denmiştir: “Ashab, Resulullah (aleyhissalatu vesselam) 'la birlikte sabah Namazı için, toprakla meshlendiler. Bu maksadla avuçlarını toprağa vurup toprakla yüzlerine bir defa meshettiler. Sonra tekrar dönüp avuçlarını toprağa bir kere daha vurup, ellerinin tamamı ile ellerinin içlerinden koltuk altlarına, omuzlarına kadar meshettiler.'' Ebu Davud'un bir diğer rivayetinde, İbnu'l-Leys: “Dirseklerinin yukarısına kadar...'' demiştir."

    3691 "Şakik merhum anlatıyor: “Ben, Abdullah İbnu Mes'ud ile Ebu Müsa (radıyallahu anhüma) arasında idim. Ebu Musa, İbnu Mes'ud'a: “Ey Ebu Abdirrahman! Bir adam cünüb olsa ve bir ay boyu su bulmasa ne yapar, Namazı nasıl kılar, ne dersin?” diye sordu. “Suyu bir ay bulamasa da teyemmüm etmez!'' dedi. Ebu Musa: “Pekala Maide suresindeki şu ayete ne dersin: “ . . Su bulamazsanız temiz bir toprakla teyemmüm edin, yüzlerinizi, ellerinizi onunla meshedin'' (Maide, 6). Abdullah şu cevabı verdi: “Bu ayette Ashaba ruhsat verilmiş olsaydı, çok geçmeden su soğuyunca da toprakla teyemmüm etmeye yeltenirlerdi.” Ebu Musa da ona: “Siz teyemmümü bu sebeple mi hoş bulmuyorsunuz?'' dedi. İbnu Mes'ud “Evet!” deyince, Ebu Musa, Abdullah'a: Sen Ammar'ın Hz. Ömer (radıyallahu anhüma) 'e ne dediğini duymadın mı?'' Dedi ki: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) beni bir vazifeyle yola çıkarmıştı: Sefer esnasında cünüb oldum. Su da bulamadım. Bunun üzerine hayvanların bulanması gibi ben de toprağa bulandım. Sonra Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a gelip durumu kendisine arzettim. Bana: “Sana şöyle yapman kafi idi!” dedi (ve gösterdi), iki avucuyla yere bir vurdu, sonra avuçlarını çırptı, sonra soluyla (sağ) avucunun sırtını veya sol avucunun sırtını (sağ) avucuyIa meshetti. Sonra da onunla yüzünü de meshetti.''"

    3694 "Abdurrahman İbnu Ebza anlatıyor: “Bir adam Hz. Ömer (radıyallahu anh)'e gelerek: “Ben cünüb oldum, su da bulamadım (ne yapayım)?'' diye sordu. Hz. Ömer: “Namaz kılma!'' diye cevap verdi. (Orada bulunan Ammar radıyallahu anh söze girip): “Ey mü'minlerin emiri! Hatırlamıyor musun? Ben ve sen bir seriyyede beraberdik. Cenabet olduk ve su bulamadık. O zaman sen Namaz kılmamış, ben ise toprağa bulanarak kılmıştık. (Sonra bu durumu kendisine açınca), Aleyhissalatu vesselam bana: “Ellerini yere vurup sonra üfleyip sonra onlarla yüzünü ve ellerini meshetmen sana kafi idi '' buyurdular” dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh): “Ey Ammar Allah'tan kork!” dedi. Ammar: “Dilersen bu hadisi kimseye söylemiyeyim!” deyince, Hz. Ömer: “(Vallahi asla! Bu meselede) seni altına girdiğin sorumlulukla başbaşa bırakıyorum” diye cevap verdi.”"

    3697 "İmran İbnu Husayn (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), bir kenara çekilmiş halkla birlikte Namaz kılmayan bir adam gördü. “Ey fülan! Halkla birlikte niye Namaz kılmıyorsun?'' diye sordu. Adam: “Ey Allah'ın Resulü, cenabet oldum, su da yok'' deyince: “Toprağı kullan, o sana yeterlidir” buyurdular.”"

    3700 "Tarık anlatıyor: “Bir adam cünüb oldu ve Namaz kılmadı. Sonra Resulullah'a gelerek, durumu O 'na arzetti. Aleyhissalatu vesselam: “İsabetli davranmışsın! '' buyurdular. Bir diğer zat da cünüb olmuştu, teyemmüm edip Namazını kıldı. Sonra o da Resulullah'a gidip durumunu arzetti. Aleyhissalatu vesselam ona da aynı şeyi söyledi, yani “isabetli davranmışsın!”dedi.”"

    3702 "Amr İbnu'l-As (radıyallahu anh) anlatıyor: “Zatu's-Selasil Gazvesi 'nde, soğuk bir gecede, ihtilam oldum. Yıkandığım takdirde helak olacağımdan korktum. Böylece teyemmüm yapıp, arkadaşlarıma sabah Namazını kıldırdım. Bu hadiseyi Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'a anlattılar. Bana: “Ey Amr! Sen cünüb olduğun halde arkadaşlarına Namaz mı kıldırdın?” diye sordu. Ben de yıkanmama mani olan durumu haber verdim ve dedim ki: “Ben Allah'ın şöyle söylediğini işittim: “Kendinizi öldürmeyin, Allah sizlere karşı rahimdir'' (Nisa 29). Resulullah (aleyhissalatu vesselam) güldüler ve hiçbir şey söylemediler.”"

    3703 "Ebu Sa'id radıyallahu anh anlatıyor: “İki kişi bir sefere çıktılar. Derken Namaz vakti girdi. Beraberlerinde su olmadığı için temiz toprakla teyemmüm ettiler ve Namazlarını kıldılar. Sonra vakti içinde su buldular. Bunlardan biri, abdesti de Namazı da iade etti, diğeri iade etmedi. Sonra Resulullah Aleyhissalatu vesselam'a gelince durumu anlattılar. Resulullah aleyhissalatu vesselam, iade etmeyene: “Sünnete isabet ettin, Namazın sana yeterlidir!” dedi. Abdesti ve Namazı iade eden zata da: “Sana iki kat ücret var!” ferman buyurdu.”"

    3704 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'in anlattığına göre, “Curuf nam mevkideki tarlasından dönüyordu. Mirbedu'n-Ne'am (denen deve ağılından) geçerken Namaz vakti girdi. Hemen teyemmüm edip Namazını kıldı. Sonra Medine'ye döndüğünde güneş henüz yüksekteydi (ve Namazın vakti çıkmamıştı). Ama Namazını iade etmedi.”"

    3705 "Bir başka rivayette, (bu hadiseyi) Nafi rahimehullah şöyle anlatır: “Ben ve İbnu Ömer (radıyallahu anhüm), Curufnam mevkiden beraber dönüyorduk. Mirbed'e gelince Abdullah devesinden inip, temiz toprakla teyemmüm yaptı, yüzüne, dirseklerine kadar ellerine meshetti, sonra Namaz kıldı.''"

    3718 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) cenabetten gusledince önce ellerini yıkamaktan başlardı, sonra Namaz abdesti gibi abdest alırdı. Sonra parmaklarını suya batırır, onIarla saç diplerini hilallerdi. Deriyi ıslattığı kanaati hasıl olunca tepesinden üç kere su dökerdi. Sonra da bedeninin geri kalan kısımlarını yıkardı. En sonra da ayakIarını yıkardı.''"

    3724 "Hz. Meymune (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) cenabetten yıkanırken ben O'na perde oldum, (şöyle yıkanmıştı): Önce ellerini yıkadı. Sonra sağ eliyle (kaptan) solu üzerine su dökerek fercini ve (meniden) bulaşanları yıkadı. Sonra elini duvara -veya yere- sürdü. Sonra Namaz abdesti gibi abdest aldı, ancak ayaklarını yıkamayı terketti. Sonra üzerine su döktü. Sonra ayaklarını çekip yıkadı. Aleyhissalatu vesselam'ın cenabetten guslü işte böyledir.”"

    3731 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) yıkanır, (sabahtan önce) iki rek'at Namazla sabah Namazını kılardı. Gusülden sonra Aleyhissalatu vesselam'ın bir de abdest aldığını zannetmiyorum.''"

    3740 "İbnu Ömer (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Namaz elli vakitti cenabetten gusül de yedi defa idi. Elbiseden sidiğin yıkanması da yedi defa idi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) (azaltmasını Cenab-ı Hak'tan) taleb ede ede Namaz beş'e, cenabetten gusül bire, elbiseden sidiğin temizlenmesi bir kereye indirildi.''"

    3747 "Hz. Aişe (radıyallahu anha) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam), cünübken uyumak istediği takdirde fercini yıkar ve Namaz abdestiyle abdest alırdı.''"

    3748 "Müslim'in bir rivayetinde: “. .Yemek veya uyumak istediği zaman Namaz abdestiyle abdest alırdı '' denmiştir."

    3749 "Müslim'in, Abdullah İbnu Ebi Kays 'tan yaptığı diğer bir rivayette Abdullah der ki: “Hz. Aişe (radıyallahu anha) 'ya Resulullah (aleyhissalatu vesselam)'ın vitir Namazından sordum. '' Hadisi zikreder. Hadiste şu ibare de var: “Hz. Aişe'ye: “Resulullah cünübken ne yapardı, uyumadan önce yıkanır mıydı? Veya yıkanmadan önce uyur muydu?'' diye sordum. Bana şu cevabı verdi: “Bunların hepsini yapardı. Bazan yıkanır ve sonra uyur, bazan abdest alır ve uyurdu.” Bunu işitince: “Bu meselede genişlik koyan Allah'a hamdolsun!” dedim...”"

    3750 "Ebu Davud 'un rivayetinde, Gudayf İbnu'I-Haris der ki: “Hz. Aişe (radıyallahu an ha)'ye sordum: “Resulullah (aleyhissalatu vesselam) cenabetten gecenin başında mı yıkanırdı sonunda mı?” “Bazan başında, bazan da sonunda yıkanırdı.” dedi. Ben: “Allahuekber! Bu meselede genişlik veren Allah 'a hamdolsun!'' dedim ve tekrar sordum. “Vitir Namazını gecenin evvelinde mi kılardı, ahirinde mi?'' “Bazan evvelinde bazan ahirinde kılardı '' dedi. Ben: “Allahuekber! Bu meselede genişlik veren Allah'a hamdolsun!'' dedim ve tekrar sordum: “Resulullah (aleyhlssalatu vesselam) Kur'an'ı açıktan mı okurdu sessiz mi okurdu?” “Bazan açıktan okur bazan da sessiz okurdu'' dedi. Ben: “Allahuekber! dedim. Bu meselede kolaylık koyan Allah'a hamdolsun!''"

    3758 "Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor. “Namaza kalkılıp saflar düzlenmişti ki Resûlullah aleyhissalatu vesselam geldi, Namazgahına geçti. O anda cünüb olduğunu hatırları. Bize: “Yerinizde durun!” deyip, hemen ayrılıp yıkanmaya gitti. Gusledip dönünce başından henüz su damlıyordu. Tekbir getirdi, Namaza durdu, beraber Namaz kıldık...”"

    3759 "Ebu Bekre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, sabah Namazını kıldırmak üzere (mescide) girmişti. Eliyle “Yerinizde durun!” diye işaret buyurdu (ve çıktı). Sonra başından su damladığı halde geri geldi ve cemaate Namazlarını kıldırdı.”"

    3760 "Bir rivayette: “...Namazıa tamamlayınca: “Ben de bir insanım. (İlk geldiğimde) cünübtüm” buyurdu” denmiştir."

    3761 "Süleyman İbnu Yesar rahimehullah anlatıyor: “Hz. Ömer radıyallahu anh halka sabah Namazını kıldırdı ve arkadan Curuf nam mevkideki arazisine gitti. Orada, elbisesinde meni bulaşığı gördü. “Biz dedi, yağlı yeyince, damarlarımız gevşedi (bu yüzden ihtilam olduk).” Derhal yıkandı ve elbisesinde gördüğü meni bulaşığını da yıkadı. Sonra, Namazını iade etti.”"

    3762 "Bir başka rivayette “meni” kalimesinden sonra şu ibare yer alır: “Halkın işini üzerime alalıdan beri ihtilam olmaya başladım” dedi. Derhal yıkanıp elbisesinde gördüğü bulaşığı yıkadı. Sonra kuşlukta güneş tam olarak yükselince Namazını kıldı.”"

    3787 "Nafi anlatıyor. “İbnu Ömer radıyallahu anhüma, Said İbnu Zeyd'in bir oğluna mübaşereten tahnit yaptı ve (kabre) taşıdı. Sonra mescide girip, abdest almaksızın Namaz kıldı.”"

    3814 "Umare İbnu Gurab'ın anlattığına göre, bir halası kendisine Hz. Aişe radıyallahu anha'dan şöyle sorduğunu anlatmıştır: “Birimiz hayız olduğumuz zaman kocamızla ayrı yatmamız mümkün değil, tek yatağımız var.” Hz. Aişe şu cevabı vermiştir: “Ben sana Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın yaptığını anlatayım: “Bir gece eve girdi. Ben o sırada ay hali görüyordum. Mescidine geçti. -Ebu Davud der ki: “Bundan maksad evindeki Namazgahıdır.- (Orada Namaz kıldı), fakat bir türlü ayrılmadı. Derken benim gözlerim kapanmış, soğuk da onu üşütmüş. Gelip “Bana yaklaş!” dedi. Ben de: “Hayızlıyım!” dedim. Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Öyle de olsa! Uyluklarını aç!” dedi. Uyluklarımı açtım. Göğüs ve yanağını uyluklarımın üzerine koydu. Ben de üzerine eğildim. Isınıp uyuyuncaya kadar böyle durduk.”"

    3819 "Hz. Aişe radıyallahu anha'nın anlattığına göre, bir kadın kendisine: “Temizlendiğimiz zaman kıldığımız mutad Namaz bize yeter mi (hayızlı iken kılamadıklarımızın kazası gerekir mi?)” diye sormuş, o da şu cevabı vermiştir: “Sen Harûriyye (Harici)misin? Biz Resûlullah aleyhissalatu vesselam'la beraberken ay hali gördüğümüzde, tutamadığımız oruçları kaza etmemizi söylerdi, fakat Namazların kazasını söylemezdi.”"

    3820 "İsmi Müssetü'l-Ezdiyye olan Ümmü Büsse anlatıyor: “Hacc yapmıştım. Hacc sırasında Ümmü Seleme radıyallahu anha'ya uğradım. Kendisine, “Ey mü'minlerin annesi, Semüre İbnu Cündüb radıyallahu anh, kadınlara, hayız sırasında kılınmayan Namazların kazasını emrediyor (ne dersiniz)?” diye sordum, şu cevabı verdi: “Hayır, kaza etmezler. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın kadınlarından biri, nifas sebebiyle kırk gece (Namaz kılmadan) dururdu da, Resûlullah aleyhissalatu vesselam nifas Namazını kaza etmesini emretmezdi.”"

    3821 "Hz. Aişe radıyallahu anha, kanama gören hamile kadın hakkında şunu söylemiştir: “Böyle bir kadın Namazı bırakır.”"

    3823 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Ümmü Habibe bintu Cahş radıyallahu anha tam yedi yıl boyu istihaze kanı gördü. Ne yapacağı hususunda Resûlullah'a sordu. Aleyhissalatu vesselam yıkanmasını emretti ve “Bu damar (kanıdır)” dedi. Ümmü Habibe her Namazda yıkanırdı.”"

    3824 "Müslim'in bir rivayeti şöyledir: “Ümmü Habibe radıyallahu anha -ki Abdurrahman İbnu Avf'ın nikahı altında idi- Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a kanamasından şikayet etti. Ona şu tavsiyede bulundu: “Hayız (müddetin normalde ne kadar devam ediyor ve) seni bekletiyor idiyse o müddetçe bekle, sonra yıkan!” Ümmü Habibe her Namazda yıkanırdı.”"

    3826 "Nesai'nin rivayeti şöyledir: “Ümmü Habibe müstehaze idi (devamlı kanaması olurdu), hiç temiz olmazdı. Durumu Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a söylenmişti. Şöyle buyurdular: “Bu, hayız değildir, rahimin bir rahatsızlığıdır. Normal zamanda hayız kanının geldiği kirlilik müddetine baksın. (Her ay) o müddet boyunca Namazını terketsin. Sonra bu müddet çıkınca her Namaz vaktinde yıkansın.”"

    3827 "Nesai'nin bir diğer rivayeti şöyle: “Ümmü Habibe radıyallahu anha'ya Resûlullah aleyhissalatu vesselam, (Her ayda) hayız olup kirli bulunduğu kadar Namazı terketmesini, sonra yıkanıp Namazını kılmasını emretti. O, her Namaz vaktinde yıkanırdı.”"

    3828 "Hamne Bintu Cahş radıyallahu anha anlatıyor: “Ben, kızkardeşim Zeyneb Bintu Cahş radıyallahu anha'nın yanındaydım, istihaze kanamam vardı. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a: “Ey Allah'ın Resulü! Ben çok şiddetli şekilde istihaze kanamasına maruzum, bu hususta ne tavsiye edersiniz? Bu hal benim Namaz ve orucuma mani oluyor?” dedim. Bana: “Sana pamuğu vasfeyliyeyim: O, kanı gidericidir (fercine pamuk koy)” buyurdular. Ben: “Ama akıntı pamuğun mani olacağı miktardan çok fazla!” dedim. Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Öyleyse bez kullan!” buyurdular. Ben: “Akıntı bezin durduracağı miktardan da fazla! Şarıl şarıl akıyor” dedim. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam dedi ki: “Sana iki şey söyleyeceğim, hangisini yaparsan, diğerinin de yerine geçer. İkisini de yapabilecek durumdaysan birini seçmek sana ait, dilediğini seç! Bu kanama, şeytanın tekmelerinden bir tekme(si yani zarar vermesi)dir. Sen kendini Allah'ın ilminde altı yedi gün hayızlı bil (orucu ve Namazı terket). Sonra yıkan ve kendini hayızdan temizlenmiş bil ve yirmiüç veya yirmidört gece ve gündüz Namaz kıl, (bu esnada farz veya nafile) oruç tut. Bu, Sana yeterlidir. Kadınların her ay hayız görmeleri, hayızlı ve temizlik günlerinin olması gibi, bu şekilde senin de hayız ve temizlik günlerin olacak. (Bu, sana söyleyeceğim iki şeyden birincisidir. İkinci hususa gelince, o da şudur): Eğer öğleyi te'hir ve ikindiyi de ta'cil edip, ikisi için gusletmeye gücün yeterse öğle ile ikindiyi birleştir. Keza akşamı geciktirip yatsıyı tacil etmek, sonra da gusletmek suretiyle de bu iki Namazı birleştir. Sabah için de ayrıca guslet. Bu şekle gücün yeterse orucunu da böylece tutarsın.” Resûlullah aleyhissalatu vesselam, (birini seçmede beni muhayyer bıraktığı bu iki tarzı zikrettikten sonra ilaveten dedi ki: “Bu, (ikincisi, zikrettiğim) tarzın, benim daha çok hoşuma gidenidir.” Ravilerden biri dedi ki: “Hamne radıyallahu anha dedi ki: “Bu, iki tarzdan benim daha çok hoşuma gidenidir. Ravi böylece, bu sözün Resûlullah'a ait olmayıp Hamne'ye ait olduğunu ifade etmiş oldu.”"

    3829 "Esma Bintu Umeys radıyallahu anha anlatıyor: “Ey Allah'ın Resulü! dedim. Fatıma Bintu Ebi Hubeyş, şu şu kadar zamandan beri kanama geçiriyor, Namazı bıraktı!” (Bu sözün üzerine Aleyhissalatu vesselam): “Sübhanallah! (hiç Namaz bırakılır mı?) Bu şeytandan (biir oyun. Kapılmamalıydı. Söyleyin ona), bir leğene (su koyup içine) otursun. Eğer suyun üstünde (kanamadan hasıl olan) bir sarılık görürse, öğle ve ikindi için tek bir gusül yapsın; akşam ve yatsı için de tek bir gusül yapsın. Sabah için de ayrı bir gusül yapsın. Bu arada (kılacağı Namazlar için) abdest alsın” buyurdular.” İbnu Abbas radıyallahu anhüma der ki: “(Her Namaz için) gusletmek, kadıncağıza zor gelmeye başlayınca iki Namazın arasını birleştirmeyi emretmişti.”"

    3830 "Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam zamanında bir kadının kanaması vardı. Ümmü Seleme radıyallahu anha, onun adına, hükmü, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'dan soruverdi. Resûlullah: “İstihaze kanı başlamazdan önce, bir ay içerisinde, kaç gün ve gece hayız kanı gelmekte olduğuna baksın, her ay o kadar müddette Namazı terketsin. Bu zaman çıkınca hemen yıkansın ve (fercine pamuk koyup) bir bezle sargı yaparak Namazını kılsın.”"

    3831 "Sümeyy Mevla İbnu Ebi Bekr İbni Abdirrahman anlatıyor: “Ka'ka ve Zeyd İbnu Eslem, beni, Sa'id İbnu Müseyyeb rahimehullah'a gönderip müstehazenin nasıl yıkanacağını sordular. Said şöyle açıkladı: “Müstehaze, öğleden öğleye yıkanır ve her Namaz için abdest alır. Şayet kan galebe çalacak olursaa bir bezle sargı yapar.” (Ebu Davud) der ki: “İbnu Ömer ve Enes radıyallahu anhüm'den de bu şekilde (yani “Öğleden öğleye yıkanır” diye) rivayet edildi. Bu, aynı zamanda Salim İbnu Abdillah, Hasan Basri ve Ata rahimehumullah'ın görüşüdür.” İmam Malik dedi ki: “Zannım o ki, İbnu Müseyyeb'in hadisi “temizlik vaktinden temizlik vaktine” olacaktı; “öğle vaktinden öğle vaktine” şeklinde gelmiştir. Herhalde buna bir vehim karışmış.” Bu hadisi el-Misver İbnu Abdilmelik de rivayet etmiştir. Onun rivayetinde da “ temizlik vaktinden temizlik vaktine” şeklinde gelmiştir. Şu halde raviler bunu “öğleden öğleye” diye çevirmiş olmalı. Derim ki: “Kadi İyaz'ın zikrine göre .................. noktalı rivayet sahihtir. Doğruyu Allah bilir.”"

    3836 "Mercane Mevla Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Kadınlar Hz. Aişe radıyallahu anha'ya içerisinde pamuk bulunan bez (veya kap) gönderirlerdi. Bu pamuklar hayız kanıyla sarı lekeler taşırdı. (Bu safhada) Namaz kılınıp kılınmayacağını sorarlardı. Hz. Aişe radıyallahu anha: “Beyaz akıntıyı görünceye kadar acele etmeyin!” diye cevap verirdi. Beyaz akıntıdan temizliği kastederdi.”"

    3862 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir gün heladan çıkmıştı. Hemen kendisine bir yemek takdim edildi. (O da kabul buyurdu. Ashabtan bazısı:)” Size abdest suyu getirmeyelim mi?” dediler. Onlara: “Namaza kalkınca abdest almakla emrolundum!” cevabını verdi..”"

    3926 "Sehl İbnu Sa'd radıyallahu anh anlatıyor: “Biz cuma günü olunca sevinirdik. Çünkü bizim yaşlı bir kadın akrabamız vardı. Pazı kökü bulur, tencereye koyar, üzerine de arpa öğütüp ilavede bulunurdu. Vallahi, bunun içinde ne kuyruk yağı ne de iç yağı olurdu. Cuma Namazını kıldık mı, mescidden ayrılır, o ihtiyar kadına selam verip hanesine girerdik. O da mezkur yemeği önümüze koyardı. İşte bu sebeple biz cuma olunca sevinirdik.”"

    3968 "Tirmizi'nin Sevban radıyallahu anh'tan yaptığı bir rivayet şöyledir: “(Resûlullah aleyhissalatu vesselam) buyurdular ki: “Size humma isabet ederse, humma ateşten bir parça olduğu için, derhal su ile söndürsün. (Şöyle ki:) Akmakta olan bir nehrin içine girsin Akıntıyı karşısına alıp dursun ve sabah Namazından sonra ve güneşin doğuşundan önce şu duayı yapsın: “Allah'ın adıyla! Ey Allah'ım, kuluna şifa ver ve Resûlün Hz. Muhammed'in sözünü doğrula!” Nehre üç gün, üç kere bansın. Üçte şifa bulamazsa, beş, yedi, dokuz (gün)e kadar çıksın. Zira humma Allah'ın izniyle dokuz (gün)ü tecavüz etmez (şifa hasıl olur).”"

    4127 "Muaviye İbnu Süveyd İbni Mukarrin anlatıyor: “Bizim bir azadlımıza bir tokat attım ve kaçtım. Sonra öğleden az önce döndüm, babamın arkasında Namaz kıldım. Babam azadlıyı da beni de çağırdı. Sonra hizmetçiye: “Misilleme (onun yaptığınının mislini) yap!” dedi. Hizmetçi affetti. Bunun üzerine babam anlattı: “Biz Beni Mukarrin, Resûlullah aleyhissalatu vesselam zamanında tek bir hizmetciye sahiptik. Ona birimiz bir tokat vurdu. Bu hadise Aleyhissalatu vesselam'ın kulağına ulaşmıştı: “Onu azad edeceksiniz!” emir buyurdular. Kendisine: “Ondan başka hizmetçileri yok!” dendi. Bunun üzerine: “Öyleyse onu hizmetlensinler. Ancak ne zaman ondan müstağni olurlarsa, derhal yol versinler!” buyurdular.”"

    4133 "Hz. Cerir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Hangi köle kaçarsa, bilsin ki ondan zimmet (garanti) kalkmıştır, dönünceye kadar Namazı kabul edilmez.”"

    4199 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, kendisine Ebu Süfyan'ın gelmekte olduğu haber verilince, ashabıyla istişare etti. Önce Ebu Bekr radıyallahu anh konuştu. Ondan yüzün çevirdi (iltifat etmedi). Sonra Hz. Ömer radıyallahu anh konuştu. Ondan da yüzünü çevirdi. Derken sa'd İbnu Ubade radıyallahu anh (Resûlullah'ın maksadını sezerek) ayağa kalktı ve “Ey Allah'ın Resulü, biz (ensariler)i mi kastediyorsunuz? Nefsimi kudret elinde tutan zata yemin ederim, eğer bize bineklerimizi denize sürmemizi emredecek olsanız, mutlaka (gözümüzü kırpmadan) daldırırız. Bize onlara binip Berkı'l-Gımad'a gitmemizi emretseniz onu da yaparız!” dedi. Bunun üzerine Resûlullah aleyhissalatu vesselam halkı hazırladı. Yola çıktılar ve Bedr'e kadar gelip indiler. Orada, Kureyş'in su almaya gönderdiği kimselerle karşılaştılar. İçlerinde Beni Haccac'a ait siyahi bir köle vardı. Onu yakaladılar. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın ashabı Ebu Süfyan ve arkadaşları hakkında bilgi soruyorlardı. Köle: “Ebi Süfyan hakkında bilgim yok. Ancak (burada) Ebu Cehl, Utbe, Şeybe ve Umeyye İbnu Halef var!” dedi. O böyle söyleyince Ashab onu dövdü. O da: “Evet, ben size haber veriyorum. Bu Ebu Süfyan'dır!” dedi. Onu bıraktıkları zaman başkaları sordular. O yine: “Ben Ebu Süfyan hakkında bir şey bilmiyorum, lakin burada halkın içinde Ebu Cehil, Utbe, Şeybe, Umeyye İbnu Halef var!” dedi. Böyle söyleyince onlar da aynı şekilde dövdüler. Bu esnada Resûlullah aleyhissalatu vesselam Namaz kılıyordu. Bu hali görünce Namazı bıraktı ve: “Nefsimi kudret elinde tutan Zat-ı Zülcelal'e yemin olsun, size doğruyu söyleyince onu dövüyorsunuz! Yalan söyleyince de bırakıyorsunuz” dedi. Ravi der ki: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam elini koyarak “burası falancanın öldürüleceği yer, şurası feşmekancanın öldürüleceği yer” diye teker teker gösterdi.” Ravi der ki: “Allah'a yemin olsun onlardan hiçbiri, Aleyhissalatu vesselam'ın elini koyduğu yerin dışına sapmadan, gösterdiği yerlerde öldürüldüler.”"

    4226 "Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir gözcü seriyye gönderdi. Başına Asım İbnu Sabit'i komutan tayin etti. Bu zat Amr İbnu Asım İbni'l-Hattab'ın ceddi idi. Usfan ile Mekke arasında bulunan bir yere kadar gittiler. Huzeyl Kabilesi'nin Beni Lihyan denen bir koluna haber verdiler. bunları yüz okçu yakından takibe aldı. İzlerin takiben onların inmiş bulunduğu yere kadar geldiler. Onların azık olarak Medine'den beraberlerine almış oldukları hurmanın çekirdeğini buldular. “Bu Yesrib (Medine) hurmasıdır!” dediler ve izlerini takibe devam ederek, Ashab'a kavuştular. Asım ve ashabı onları hissedince sarp bir yere sığındılar. Takipçiler gelip onları kuşattılar. “Eğer bize teslim olursanız size ahd ve misakımız var, sizden kimseyi öldürmeyeceğiz!” dediler. Asım: “Ben bir kafirin zimmetine teslim olmam. Allahım, Resulüne bizden haber ver!” dedi. Aralarında mukatele (vuruşma) çıktı. Takipçiler ok attılar. Asım radıyallahu anh yedi kişiyle birlikte şehid oldu. Geriye Hubeyb, Zeyd ve bir kişi daha kaldı. Takipçiler, bunlara da ahd ve misak etklif ettiler. Bunlar, onlara teslim oldular. ele geçirir geçirmez, derhal yayların kirişlerini çözerek, bunları onlarla bağladılar. Hubeyb ve Zeyd'in yanındaki üçüncü şahıs: “Bu, verdikleri söze birinci ihanetleri” deyip, onlarla beraberliği reddetti. Onu sürüyüp beraberliğe zorladılar. O yine de direndi. Onu da şehid ettiler. Hubeyb ve Zeyd'i Mekke'ye götürüp orada sattılar. Hubeyb'i Beni'l-Haris İbni Amir İbni Nevfel satın aldı. Hubeyb, Bedir günü el-Haris'i öldürmüştü. Yanlarında esir olarak kaldı. Sonunda öldürmeye karar verdiler. (Bir ara) el-Haris'in kızlarından birinden, etek traşı olmak için ustura istedi, kız getirdi. Kadın der ki: “Bir çocuğum vardı, gafil davrandım. Hubeyb'in yanına kadar çıktı. Hubeyb onu dizine oturttu. O vaziyette görünce çok korktum. Benim korktuğumu Hubeyb farketti, ustura da elindeydi: “Çocuğu öldüreceğimden mi korkuyorsun? İnşaallah böyle bir şey yapmam” dedi. Yine o kadın şunu anlatmıştı: “ben Hubeyb'ten daha hayırlı bir esir görmedim. Bir gün onun, salkımdan üzüm yediğini gördüm. Halbuki o sırada Mekke'de hiç bir meyve yoktu. Üstelik demir zincirlerle bağlı idi. Demek ki o, Allah'ın Hubeyb'e lutfettiği bir rızıktı. Öldürmek üzere onu, Harem bölgesinden çıkardılar. Orada: “Beni bırakın iki rek'at Namaz kılayım!” dedi. (Bıraktılar Namazını kılınca) geri geldi. “Eğer ölümden korktu demiyecek olsaydınız daha fazla kılacaktım!” dedi. İdam sırasında Namaz kılmayı ilk sünnet kılan kimse Hubeyb idi. “Allahım, onların hepsini say, (dağınık dağınık öldür)” dedi. Sonra şu beyitleri terennüm etti: “Müslüman olarak öldürüldükten sonra gam yemem. Nerede olursa olsun Allah için ölüyorum, Bu ölüm O'nun zatı(nın rızası) yolundadır. Dilerse O, darmadağınık uzuvların eklemleri üzerine bereket verir. (Sonra"

    4227 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam Beni Süleym'den bir grubu Beni Amir'e gönderdi, -bir rivayette: (annem) Ümmü Süleym'in kardeşi dayım Haram'ı yetmiş süvari içerisinde gönderdi.- (Bi'r-i Maûna'ya vardıkları zaman dayım onlara: “Ben sizden önce gideyim. Eğer bana Resulüllah'tan tebliğde bulunmam için eman verilirse (tebliğde bulunurum). Eman vermezlerse, sizler bana yakın bir yerde bulunmuş olursunuz” dedi. Ve ilerledi. Gerçekten dayıma önce eman verdiler. O, kendilerine Resûlullah aleyhissalatu vesselam'dan bahsederken, kendilerinden bir adama ima ile işaret ettiler. O da dayıma ansızın mızrak sapladı. Dayım: “Allahu ekber, Ka'be'nin Rabbına yemin olsun, (şehidlik) kazandım!” dedi. Sonra dayımın diğer arkadaşlarına yönelip (dağa kaçan iki kişi hariç) hepsini öldürdüler. Cibril aleyhisselam Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a onların Rablerine kavuştuğunu, allah'ın onlardan razı olup onları da razı ettiğini haber verdi. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam bir ay boyu, Arap kabilelerinden Ril, Zekvan, Usayye ve Beni Lihyan'a sabah Namazında beddua etti.”"

    4230 "Hz. Bera radıyallahu anh anlatıyor: “(Hendek kazarken) Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı gördüm, bizimle birlikte omuzunda O da toprak taşıyordu. Karnının beyazlığını toprak bürümüştü. (Bu esnada, ashabı şevke getirmek için zaman zaman) şöyle terennüm ediyordu: “Vallahi Allah olmasaydı hidayeti bulamazdık, Ne sadaka verir ne Namaz kılardık. Üzerimize sekinet indir Allahım! Ayaklarımıza sebat ver Allahım! Müşrikler bize karşı azdılar, Fitne çıkarmak dilerler ama yandılar” Resûlullah bunları söylerken sesini yükseltiyordu.”"

    4235 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı Enmar Gazvesi'nde bineğinin üzerkinde doğuya müteveccih olarak nafile Namaz kılarken gördüm.”"

    4238 "Seleme İbnu'l-Ekva' radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile birlikte Hudeybiye'ye geldik. Biz, bindörtyüz kişi idik. (Kuyunun başında) elli koyun vardı. Suyu bunlara bile yetmiyordu. Resûlullah aleyhissalatu vesselam kuyunun kenarına oturdu. (İyice hatırlıyamıyorum) ya dua buyurdu, ya da kuyuya tükürdü. Derken kuyunun suyu coştu. Biz de hem kendimiz içtik, hem de hayvanlarımızı suladık. Sonra Aleyhissalatu vesselam, bizi bir ağacın altında biat etmeye çağırdı. Önce ben biat ettim, sonra herkes gelip sırayla biat etti. Nihayet halkın ortasında kalınca: “Ey Seleme, biat et!” buyurdu.” “Ey Allah'ın Resulü, en başta ben biat ettim!” dedim. “Yine de!” buyurdu. Resûlullah aleyhissalatu vesselam beni çıplak, yani silahsız bulmuştu. Bana deriden yapılmış bir kalkan verdi. Sonra bey'at almaya devam etti. Son kişiden de bey'at alınca: “Ey Seleme, sen bana biat etmiyor musun?” dedi. “Ey Allah'ın Resulü, ben sana başta da, ortada (da olmak üzere iki kere) biat ettim” dedim. “Olsun, yine de” buyurdu. Ben de üçüncü sefer biat ettim. Sonra bana: “Ey Seleme! Benim sana verdiğim kalkanın nerede?” dedi. “Ey Allah'ın Resulü dedim, amcam Amir çıplak olarak bana rastladı, ben de kalkanı ona verdim. Bu sözüm üzerine Aleyhissalatu vesselam güldü ve: “Sen, dedi, vaktin birinde adamın dediği gibisin: “Allahım, demiş, bana öyle bir dost ver ki, o bana, kendi nefsimden daha sevgili olsun!” Sonra müşrikler bizimle sulh hususunda haberleşmeye başladılar. Öyle ki; birbirimize gidip gelmeler oldu. (Sonunda) sulh yaptık. ben Talha İbnu Ubeydillah radıyallahu anh'ın hizmetçisi idim. Atını sular, kaşağılar, kendine de hizmet eder, yemeğinden yerdim. (Çünkü) Allah ve Resulü yolunda hicret için malımı ve ailemi terketmiştim. Biz ve Mekkeliler aramızda sulh yapınca, birbirimizle karıştık. Ben bir ağacın yanına gelip dikenlerini süpürerek dibine yattım. Mekke halkından dört müşrik yanıma geldi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a hakaret etmeye başladılar. Ben onlara kızdım ve bir başka ağacın dibine geçtim. silahlarını ağaca asıp yattılar. Onlar bu vaziyette iken vadinin aşağısından bir münadi şöyle sesleniyordu: “Muhacirlerin imdadına yetişin! İbnu Züneym öldürüldü!” “Hemen kılıncımı çekip, bu uyuyan dört kişiye hızla yürüyüp silahlarını aldım, elimde deste yapıp, sonra da: “Muhammed'in yüzünü mükerrem kkılan o Zat'a yemin olsun, sakın sizden kimse başını kaldırmasın. İki gözü taşıyan (kellesini) uçururum!” dedim. Sonra onları sürerek Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a getirdim. O sırada amcam Amir radıyallahu anh da Abelat'tan Mikrez denilen bir adamı, üzeri çullanmış bir at üzerinde beraberinde yetmiş müşrik olduğu halde Resulullah'a getirdi. Aleyhissalatu vesselam onlara bir nazar edip: “Bırakın onları, fücûrun başı da sonu da onların olsun!” dedi ve hepsini affetti. Bunun üzerine Allah Teala hazretleri şu ayeti indirdi: “O sizi Mekke'nin karnında (hududu içinde) onlara karşı muzaffer"

    4254 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, Fetih günü, Mekke'nin yukarı kısmından, devesinin üzerinde olarak ilerledi. Terkisinde de Üsame İbnu Zeyd radıyallahu anhüma vardı. Beraberinde Hz. Bilal ve (Ka'be'nin) haciblarinden olan Osman İbnu Talha da vardı. Mescid-i Haram'da devesini ıhtırdı. Osman'a Kabe'nin anahtarını getirmesini emretti. Osman annesine gitti. Ancak kadın anahtarı vermekten imtina etti. Osman: “Vallahi, ya anahtarı verirsin ya da şu kılıç belimden çıkacaktır.!” dedi. Kadın anahtarı verdi. Osman Resûlullah'a getirdi. Aleyhissalatu vesselam (kapıyı açıp) Beytullah'a girdi. Onunla birlikte Hz. Üsame, Bilal ve Osman da girdiler. Gündüzleyin içinde uzun müddet kaldı, sonra çıktı. Halk (içeri girmede) yarış etti. Abdullah İbnu Ömer ilk giren kimseydi. Girince, Bilal radıyallahu anh'ı kapının arkasında ayakta duruyor buldu. “Resûlullah aleyhissalatu vesselam nerede Namaz kıldı?” diye sordu. Bilal, Aleyhissalatu vesselam'ın Namaz kıldığı yeri işaret ederek gösterdi. Abdullah der ki: “Kaç rek'at kıldığını sormayı unuttum.”"

    4259 "Sehl İbnu Hanzaliyye radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'la Huneyn günü beraber yürüdük. Öğle sonrası oluncaya kadar yürümeyi uzattık. Öğle Namazı(nın vakti) girdi. Derken bir atlı geldi. “Ey Allah'ın Resulü! dedi. Ben sizin önünüzden ilerledim. Hatta falan falan dağa çıktım. Bir de ne göreyim! Havazin kabilesi toptan karşımda. Kadınları, develeri, davarları toptan Huneyn'de toplanmışlar” dedi. Aleyhissalatu vesselam tebessüm buyurdu ve: “İnşaallah, yarın bunlar müslümanların ganimetidir!” dedi ve sordu: “Bu gece bizi kim bekleyecek?” Enes İbnu Ebi Mersed el-Ganevi atılıp: “Ben, ey Allah'ın Resulü!” dedi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Öyleyse bin!” buyurdular. Enes atına bindi ve Aleyhissalatu vesselam'ın yanına geldi. O zaman: “Şu geçide yönel, en yüksek yerine kadar çık. (Gece boyu atından inme.) Sakın senin cihetinden geceleyin aldatılmayalım!” tenbihinde bulundu. Sabah olunca Aleyhissalatu vesselam Namazgahına geçti. İki rek'at Namaz kıldı. Sonra: “Atlıdan bir haberiniz var mı?” diye sordu. “Bir haberimiz yok!” dediler. Namaza duruldu. Resûlullah aleyhissalatu vesselam Namaz kılarken geçide doğru (hazan) göz atığyordu. Namazı kılıp selam verince: “Müjde, atlınız geldi!” buyurdu. Biz de geçidin ağaçları arasına baktık. Gerçekten o idi. Geldi, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın yanında durdu, (Selam verdi ve:) “Ben dedi, gittim bu geçidin en yüksek yerine, Resûlullah'ın emrettiği şekilde vardım. sabah olunca iki geçit daha tırmandım. Baktım kimseyi görmedim!” dedi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam ona: “Gece (attan) indin mi?” diye sordu. “Namaz veya kaza-yı hacet dışında inmedim!” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “(Bu amelinle cenneti kendine) vacib kıldın. Bundan böyle ameli terketmenin sana bir günahı yok. (Bu amelin cennete girmen için kafidir)” buyurdular.”"

    4266 "Osman İbnu Ebi'l-As radıyallahu anh anlatıyor: “Sakif hey'eti geldiği zaman, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın yanına indiler. Aleyhissalatu vesselam onları mescidde ağırladı, ta ki kalplerini daha bir rikkate getirip müessir olsun. Onlar (müslüman olup bey'at yapmak için) öşür alınmamasını, cihada çağrılmamalarını ve Namazın kendilerine farz kılınmamasını şart koştular. Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Sizden öşür alınmasın, cihada da çağırılmayın. Ama rükusuz (Namazsız) bir dinde hayır yoktur” buyurdu.”"

    4270 "Ebu Musa Radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, Beni ve Muaz radıyallahu anhüma'yı Yemen'e gönderdi ve şu tenbihte bulundu: “İnsanları dine (tatlılıkla) davet edin. Müjdeleyin, nefret ettirmeyin. Kolaylaştırın, zorlaştırmayın. Uyumlu olun geçimsiz olmayın.” Biz Yemen'e vardık. Her ikimizin ayrı birer çadırı vardı, çadırlarımızı müstakillen kullanıyorduk. Birbirimize ziyaretlerimiz olur, (birleşirdik. bir seferinde) Mu'az, Ebu Musa radıyallahu anhüma'ya geldi. Ebu Musa, çadırının önünde oturuyordu. Yanında (zincire vurulmuş), öldürmek istediği bir yahudi duruyordu. “Ey Ebu Musa, nedir bu manzara (ne oluyor?) “ dedim. “Bu bir yahudidir, müslüman olmuştu, tekrar yahudiliğe döndü” dedi. “Sen onu öldürmeyince oturmayacağım!” dedim. Kalkıp öldürdü. Sonra oturup konuşmaya başladılar. Muaz radıyallahu anh: “Ey Ebu Musa, Kar'an'ı nasıl okuyorsun?” diye sordu. “Yatağımın üzerinde, Namazımda, bineğimde zaman zaman (fırsat buldukça) parça parça okuyorum!” dedi. Sonra Ebu Musa, Muaz'a: “Ya sen nasıl okuyorsun?” diye sordu. “Bunu sana bildireceğim: Ben uyurum, sonra kalkar Kur'an'dan okurum. Böylece uyanıkken ümid ettiğim sevabı uykumda da kazanacağımı ümid ederim” diye cevap verdi.”"

    4310 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “İki kadın vardı. Bunların beraberlerinde iki de çocukları vardı. Bir kurt gelerek bu çocuklardan birini kapıp kaçırdı. Kadın, arkadaşına: “Kurt senin çocuğunu kaçırdı!” dedi. Diğeri ise: “Hayır, senin çocuğunu alıp gitti!” dedi. Bunlar (ihtilafa düştüler) Hz. Davud aleyhisselam'a dava açtılar. Hz. Davud, büyük kadın lehine hükmetti. Küçük, hükme razı olmayınca, davayı Hz. Süleyman'a götürdüler. Hz. Süleyman aleyhisselam: “Bir bıçak getirin, çocuğu ikiye böleyim, size birer parça vereyim!” diye hükmetti. Küçük kadın: “Böyle yapma! Allah'ın rahmetine mazhar ol! Çocuk onundur!” dedi. Hz. Süleyman bu cevap üzerine çocuğun küçük kadına ait olduğuna hükmetti.” Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Hz. Süleyman Beytu'l-makdis'i bina ettiği zaman, Allah'tan kendisine üç imtiyaz vermesini istedi: - İlahi hükme müsadif olacak (uygun düşecek) hüküm (verme kapasitesi) taleb etti; bu ona verildi. - Kendisinden sonra kimseye verilmeyecek bir saltanat taleb etti; bu da ona verildi. - Mescidin inşaatını bitirdikten sonra, bu mescide sırf Namaz kılmak için gelenlerin, oradan çıkarken, annelerinden doğdukları gündeki gibi bütün günahları affedilmiş olarak çıkmalarını yalvardı; bu duası da kabul edildi.”"

    4318 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Bana beş şey verilmiştir ki, bunlar benden önceki peygamberlerden hiçbirine verilmemiştir. - Her peygamber sadece kendi kavmine gönderilmiştir. Ben ise kırmızılara (Acemlere) ve siyahlara (Araplara) da gönderildim. - Bana ganimetler helal kılındı. Halbuki benden öncekilerden kimseye helal değildi. - Yer bana tahar, pak ve mescid kılındı. Her kim Namaz vaktine girerse, nerede olursa olsun Namazını kılar. - Ben, bir aylık mesafede olan duşmanımın içine düşen bir korku ile yardıma mazhar oldum. - Bana şefaat (etme yetkisi) verildi.” Nesai bir rivayette şu ziyadeyi kaydetmiştir: “Ben, cevami'u'l-kelim (veciz sözlerle de gönderildim).”"

    4324 "İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam (bir gün) yatsı Namazını kıldı. Sonra Namazdan çıkınca elimden tuttu. Batha-i Mekke'ye kadar gidip orada beni oturttu. (Yere dairevi) bir hat çizip: “Hattından dışarı çıkma! Sana bazı kimseler gelecek, sakın onlara bir şey söyleme. Zira onlar seninle konuşacak değiller!” buyurdu. Sonra dilediği yere çekip gitti. Ben çizgimin içinde otururken bana bir grup insan geldi. Esmer rankleriyle sanki Hindûlara benziyorlardı. (Pek uzun olan) saçları, vücutlarını öylesine örtmüştü ki, ne bir avret yerlerini ne de bir elbiselerini görüyordum. Bana kadar geldiler, ancak çizgiyi geçmediler. Sonra Resûlullah aleyhissalatu vesselam(ın gittiği yere) yürüdüler. Gecenin sonuna doğru Resûlullah aleyhissalatu vesselam, ben otururken yanıma geldi ve çizgiden içeri girdi. Dizime dayanıp yattı. Yatınca (ağzından) soludu. Ben oturuyordum. O da dizime dayanmış vaziyette böyle duruyorduk. Derken, üzerinde beyaz elbiseler olan bir grup adam geldi. Güzelliklerinin derecesini Allah bilebilir. Bana kadar yaklaştılar. Bir kısmı Aleyhissalatu vesselam'ın baş tarafına, bir kısmı da ayakları tarafına oturdular. Sonra aralarında konuşarak: “Biz şimdiye kadar bu peygambere verilen gibisinin, bir başkasına verildiğini hiç görmedik. Bunun gözleri kapalı, kalbi uyanık. Ona bir misal verin!” (dediler ve şu temsili anlattılar): “Bir efendi köşk yaptırmış, sonra bir ziyafet verip sofra kurmuş, insanları yiyip içmeye çağırmıştır. İcabet edenler gelip yemeğinden yiyip, suyundan içmiştir. İcabet etmeyenleri de cezalandırmıştır” dediler ve kalktılar. Resûlullah aleyhissalatu vesselam da kendine geldi ve: “Şunların ne dediklerini işittim. Onların kim olduklarını biliyor musun?” dedi. ben: “Allah ve Resûlü bilir!” dedim. “Onlar meleklerdi!” buyurdu ve ilave etti: “Onların getirdikleri temsilin manasını anladın mı?” “Allah ve Resûlü bilir!” dedim. Aleyhissalatu vesselam açıkladı: “Rahmen (olan Rabbimiz) cenneti kurdu. Kullarını ona davet etti. Kim davete icabet ederse cennete girer, kim de icabet etmezse onu cezalandırır.”"

    4335 "Hz. Ebu Musa radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile, beraber akşam Namazı kılmıştık. Aramızda: “Burada oturup yatsıyı da onunla birlikte kılsak” dedik ve oturduk. Derken yanımıza geldi ve: “Hala burada mısınız?” buyurdular. “Evet!” dedik. “İyi yapmışsınız!” buyurdu ve başını semaya kaldırdı. Başını sıkça semaya kaldırdı ve şöyle buyurdu: “Yıldızlar semanın emniyetidir. Yıldızlar gitti mi, vaadedilen şey semaya gelir. Ben de Ashabım için bir emniyetim. Ben gittim mi, onlara vaadedilen şey gelecektir. Ashabım da ümmetim için bir emniyettir. Ashabım gitti mi ümmetime vaadedilen şey gelir.”"

    4343 "Hz. Büreyde radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ey Bilal! Ne ile benden önce cennete girdin? Her ne zaman cennete girdiysem, her seferinde önümde senin hışırtını işittim. Dün gece de cennete girmiştim, önümde (yine) senin hışırtını duydum. Sonra altından şerefeleri olan murabba bir köşke geldim. “Bu köşk kimin?” diye sordum. “Araplardan birinin!” dediler. Ben cevaben: “Ama ben de bir Arabım, (benim olmadığına göre) bu köşk kimin?” dedim. Bunun üzerine: “Kureyş'ten birinin!” dediler. Ben tekrar: “Ben de bir Kureyşliyim, bu köşk kimin?” dedim. Bu sefer: “Muhammed ümmetinden birinin!” dediler. Ben de: “Muhammed benim, bu köşk kimin?” dedim. Bunun üzerine: “Ömer İbnu'l-Hattab'ın!” dediler, radıyallahu anh. Bunun üzerine bilal: “Ya Resûlullah! Her ezan okuyuşumda iki rek'at Namaz kıldım. Her ne zaman hades vaki oldu ise derhal abdest tazeledim ve Allah'a iki rek'at Namaz kılmayı üzerimde borç gördüm” dedi. Bilal'in bu açıklaması üzerine Aleyhissalatu vesselam: “İşte bu iki şey sebebiyle (cennete girmede benden evvel davranmış olmalısın)” buyurdular.”"

    4353 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın hastalığı şiddetlenince, kendisine cemaate Namazı kimin kıldıracağı soruldu: “Ebu Bekr'e söyleyin, halka Namazı o kıldırsın!” buyurdular. Hz. Aişe radıyallahu anha: “Ebu bekr yufka yürekli bir kimsedir, senin yerinde Namaza duracak olsa (dayanamayıp ağlar ve ağlamaktan halka kıraati duyuramaz, (Namaz kıldırma işini) Ömer'e emretseniz!” dedi. Aleyhissalatu vesselam yine: “Ebu Bekr'e söyleyin, Namazı kıldırsın!” buyurdular. Hz. Aişe önceki sözünü tekrar etti. Aleyhissalatu vesselam: “Ona (Ebu Bekr'e) emredin, Namazı kıldırsın!” dedi ve: “Siz (kadınlar) kendi kafanıza göre düzende Hz. Yusuf'un kadın arkadaşları gibisiniz!” diye söylendi.”"

    4354 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı vefata götüren hastalığı şiddetlendiği zaman, halka Namazı Hz. Ebu Bekr radıyallahu anh kıldırıyordu. Pazartesi günü, cemaat saf olmuş halde Namaza durduğu sırada Aleyhissalatu vesselam hücresinin perdesini açtı, ayakta olduğu halde bize bakıyordu. Yüzü sanki bir mushaf yaprağı gibi (uçuk) idi. Sonra tebessüm ederek güldü. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı (böyle) görmenin sevinciyle Namazı bozayazdık. Hz. Ebu Bekr derhal safta Namaz kılmak üzere geri çekildi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam7ın Namaza geldiğini zannetmişti. Ancak Aleyhissalatu vesselam, bize işaret ederek Namazı tamamlamamızı söyledi ve perdeyi indirdi. O gün vefat etti.”"

    4355 "Urve rahimehullah anlatıyor: “Abdullah İbnu Ömer'e müşriklerin Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a yaptıkları kötülüklerin en fenası hangisi idi?” diye sordum. Şunu anlattı: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam Namaz kılarken Ukbe İbnu Ebi Mu'ayt'ın kendisine gelerek ridasını boynuna geçirip şiddetli şekilde boğduğunu gördüm. O sırada Ebu Bekr radıyallahu anh gelerek onu itti ve: “Sen, Rabbim Allah'dır dediği için mi bir adamı öldürmek istiyorsun? O size Rabbinizden açık hükümler getirdi!” dedi.”"

    4361 "Hz. Ömer radıyallahu anh demiştir ki: “Üç şeyde Rabbime muvafakat ettim: - (Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a:) “Ey Allah'ın Resulü! Makam-ı İbrahim'de bir Namaz yeri edinsen!” dedim, arkadan “İbrahim'in makamını Namazgah edinin” (Bakara 125) ayeti nazil oldu.” - “(Bir gün) “Ey Allah'ın Rasûlü! Huzurunuza iyiler de facirler de giriyor. Emretseniz de ümmühatu'l-mü'minin örtünseler!” dedim. Bunun üzerine hicab (örtünme) ayeti nazil oldu.” - “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın hanımları kıskançlıkta birleştiler. Ben de: “O sizi boşarsa Allah O'na sizden hayırlısını verir” demiştim, bunun üzerine şu ayet indi. (Mealen): “Rabbi O'na sizden daha hayırlı olan, Allah'a teslim olmuş, iman etmiş, ibadet ve itaatte sebat eden, günahlarından tevbe eden, allah'a kullukta bulunan, orucunu tutan hanımlar nasib eder ki, onlardan dul olanı da bakire olanı da bulunur” (Tahrim 5)."

    4372 "Hz. Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam pazartesi günü gönderildi. Hz. Ali radıyallahu anh da salı günü Namaz kıldı.”"

    4394 "Ukbe İbnu'l-Haris radıyallahu anh anlatıyor: “Hz. Ebu Bekr radıyallahu anh (bir gün) ikindi Namazını kıldı, sonra beraberinde Hz. Ali radıyallahu anh olduğu halde yürümeye başladı. Yolda Hz. Hasan'ı çocuklarla oynuyor gördü. Omuzuna alıp: “Babam feda olsun! ali'ye değil, Resûlullah'a benziyor!” buyurdu. Hz. Ali de gülüyordu.”"

    4398 "Abdullah İbnu Şeddad, babası radıyallahu anh'tan naklediyor: Der ki: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam iki akşam Namazının (yani akşam ve yatsının) birinde yanımıza geldi. Hasan veya Hüseyin'den birini taşıyordu. Resûlullah aleyhissalatu vesselam öne geçip çocuğu yere bıraktı. Sonra tekbir getirip Namaza durdu. Sonra Namaz sırasında uzunca bir secde yaptı.” Babam devamla dedi ki: “(Secde çok uzadığı için) başımı kaldırıp baktım. Bir de ne göreyim! Secdede olan Resûlullah'ın sırtına çocuk binmiş duruyor. Ben hemen secdeme döndüm. Namaz bitince, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a cemaatten: “Ey Allah'ın Resûlü! Namaz sırasında öyle uzun bir secde yaptınız ki, bir hadise meydana geldi zannettik veya sana vahiy indi zannettik!” diye soranlar oldu. “Hayır!” dedi, “bunlardan hiçbiri olmadı. Velakin, oğlum sırtıma bindi. Ben, acele edip hevesi geçmeden sırtımdan indirmeyi uygun bulmadım (kendisi ininceye kadar bekledim).”"

    4411 "Hz. Ebu Zerr radıyallahu anh: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile karşılaşmazdan önce üç yıl ibadet ettim” demişti. Kendisine: “(Bu ibadeti) kimin için yaptın?” diye sordular. “Allah için!” cevabını verdi. Tekrar: “Pekiyi nereye yönelerek yaptın?” denildi. “Rabbim beni nereye yöneltmiş idiyse oraya!” dedi ve açıklamaya devam etti: “Akşam vakti Namaza başlıyor, gecenin sonuna kadar devam ediyordum. O zaman kendimi bir örtü gibi atıyor, güneş tepeme yükselinceye kadar öyle kalıyordum. (Bir gün kardeşim) Üneys bana: “benim Mekke'de görülecek bir işim var. Sen bana baş-göz ol (eksikliğimi duyurma) dedi ve Mekke'ye gitti. Oraya varınca bana dönmekte gecikti. Nihayet geldi. “Ne yaptın?” dedim. “Mekke'de bir adama rastladım, senin (gibi farklı bir) din üzerine yaşıyor. Ancak O, kendisini Allah Teala'nın gönderdiğini zannediyor” dedi. “Halk ne diyor?” diye sordum. “Halk mı? Halk O'na şair diyor, kahin diyor, sahir (sihirbaz) diyor!” dedi. Esasen Üneys şairlerden biriydi. Tekrar sordum: “Pekala sen ne diyorsun?” “ben dedi, kahinlerin sözünü işittim, bilirim. Onunki kahin sözü değil. onun söylediklerini şiir çeşitlerine tatbik ettim. Hiçbirine uygun gelmiyor. Benden sonra kimse O'na şiir diyemez. Vallahi O doğru sözlüdür, kahinler ise hep yalancıdırlar!” dedi. Bu açıklama üzerine ben ona: “Öyleyse benim işlerime de sen baş-göz ol, bir de ben gidip göreyim!2 dedim.” Ebu Zerr, gerisini şöyle anlatır: “Mekke'ye geldim. Halktan zayıf bir adam buldum. Ona: “Şu Sabii (sapık) dediğiniz adam nerede?” diye sormuştum. Adam, beni göstererek: “Burada bir sabii var! Burada bir sabii var!” diye bağırmaya başladı. Derken vadi halkı kesek ve kemiklerle üzerime hücum etti. Bayılarak yığılmış kalmışım. Kendime gelip kalktığım zaman kırmızı bir dikili taş gibiydim. Zemzem'e kadar gittim. Kanlarımı yıkadım, suyundan biraz içtim. Böylece otuz gün, gece ile gündüz arası kaldım. Bu esnada zemzem suyundan başka hiçbir taam almadım. Buna rağmen şişmanladım ve karnımın kıvrımları arttı. Ciğerimde açlık hissi duymadım. Mekkeliler, ay ışığı olan bir gecede uyurken Beytullah'ı tavaf eden yoktu. Onlardan sadece iki kadın, İsaf ve Naile (adındaki putlarına) dua ediyordu. Tavafları sırasında bana kadar geldiler. (Dayanamayıp): “Onları birbirlerine nikahlayıverin bari!” dedim. Onlar dualarından vazgeçmeyip, tavaflarını yaparken yanıma kadar geldiler. Bu sefer: “Onlar(a niye tapıyorsunuz)? Odundan farkları ne?” dedim. Kadınlar: “(İmdat!) burada bir adam yok mu?” diye velvele kopararak gittiler. Tam o sırada kadınları Resûlullah aleyhissalatu vesselam ve Ebu Bekr radıyallahu anh tepeden inerlerken karşılayıp: “(Niye bağırdınız) başınıza ne geldi?” derler. Kadınlar (onları daha tanımadan)” “Ka'be ile örtüsü arasında bir sabii (sapık) var!” derler. Onlar sorarlar: “Size ne dedi?” “ Bize ağzı dolduran (ağza alınmaz) sözler söyledi” derler. Derken Resûlullah aleyhis"

    4413 "Hz. Huzeyfe radıyallahu anh anlatıyor. “Annem bana: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı (en son) ne zaman gördün?” diye sordu. Ben: “Şu şu zamandan beri görmedim!” dedim. Annem bana (kızdı ve) azarladı. Bunun üzerine: “İzin ver Aleyhissalatu vesselam'a gideyim, akşam Namazını O'nunla kılayım ve bana da sana da mağfiret dileyivermesini taleb edeyim!” dedim. (O gün) Aleyhissalatu vesselam'a gittim. Akşamı onunla kıldım. Yatsıyı da kılıncaya kadar (orada nafile) Namaz kıldı. Sonra ayrıldı. Ben de peşine düştüm. Derken sesimi işitti: “Bu kim? Huzeyfe değil mi?” dedi. “Evet, Huzeyfe'dir!” dedim. “Hacetin nedir? Allah Teala Hazretleri sana da, annene de mağfiret buyursun. Şu bir melektir. Bu geceden önce arza hiç inmemiştir. Bana selam vermek ve Fatıma'nın, cennetteki kadınların efendisi olduğunu, Hasan ve Hüseyn'in de cennetteki gençlerin efendisi olduğunu bana müjdelemek için Rabbinden izin istedi” buyurdu.”"

    4419 "Abdullah İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “(Rüyamda) elimde bir istibrak parçası gördüm. Cennette her nereye istedi isem bu parça beni (bir kanat gibi) oraya uçuruyordu. Rüyamı (kızkardeşim) Hafsa'ya anlattım. O da Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a anlatmış. Aleyhissalatu vesselam, Hafsa'ya: “Kardeşin Abdullah (Allah'ın ve kulların hakkına riayet eden) salih bir insan, keşke geceleyin de Namaza kalksa!” buyurmuş. Ben bu vak'adan sonra gece Namazını hiç bırakmadım.”"

    4422 "Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ey Bilal! İslam olalıdan beri işlediğin ve en çok menfaat ümid ettiğin ameli bana söyler misin? Çünkü ben, bu gece (rüyamda), cennette ön tarafımda senin ayakkabılarının sesini işittim!” Bilal şu cevabı verdi: “Ben İslam'da, nazarımda, daha çok menfaat umduğum şu amelden başkasını işlemedim: Gece olsun gündüz olsun tam bir temizlik yaptığım (abdest aldığım) zaman, mutlaka bana kılmam yazılan bir Namaz kılarım.”"

    4450 "Emi' İbnu Umeyr et-Teymi anlatıyor: “Halamla birlikte Hz. Aişe radıyallahu anha'nın yanına gittim. Hz. Aişe'ye: “Hangi kadın “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a daha sevgili idi?” diye soruldu: “Fatıma!” dedi. “Ya erkeklerden?” dendi. “Fatıma'nın kocası! Zira bildiğim kadarıyla (Ali radıyallahu anh) çok oruç tutar, çok Namaz kılardı.”"

    4456 "İkrime anlatıyor: “(Bir gün) Sabah Namazından sonra, İbnu Abbas radıyallahu anhüma'ya, Hz. Sevde'nin vefat ettiği söylenmişti, hemen secdeye kapandı. Niye böyle davrandığı sorulunca şu cevabı verdi: ““Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “(Allah'ın ayetlerinden) bir ayet gördüğünüz vakit secde edin!” buyurmuştu. İmdi, “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın zevcelerinin gitmesinden daha büyük bir ayet var mıdır?” “Ebu Davud ve Tirmizi, hadisi kaydederler, ancak Resulullah'ın zevcelerinden hangisinin vefat haberinin geldiğini zikretmezler. Sevde diye tesmiye, Rezin'in ilavesinde gelmiştir.”"

    4461 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Şu ayet indiği zaman (mealen): “... Ey peygamber ailesi! Allah günahlarınızı giderip sizi tertemiz yapmak istiyor” (Ahzab 33), “Resûlullah aleyhissalatu vesselam sabah Namazına giderken, altı aya yakın bir müddette, Hz. Fatıma radıyallahu anha'nın kapısına uğrayıp: “Namaz(a kalkın) ey Ehl-i Beyt “Allah günahlarınızı giderip sizi tertemiz yapmak istiyor!” buyurdu.”"

    4473 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: ““Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sizden önce geçen ümmetlere nazaran sizin bekanız, ikindi vakti ile güneşin batması arasındaki müddet gibidir. Tevrat ehline Tevrat verildi, onlar gün ortasına kadar onunla amel ettiler. Daha fazla devam etmekten aciz kaldılar. Onlara kirat kirat ücretleri verildi. Sonra Ehl-i İncil'e İncil verildi. Onlar da ikindi Namazına kadar çalıştılar. O zaman onlar da aciz kaldılar, kirat kirat onlara da ücretleri verildi. Bize ücretimiz ikişer kirat, ikişer kirat verildi. İki kitap mensupları: “Ey Rabbimiz, sen bunlara ikişer kirat, ikişer kirat olarak verdin. Halbuki bize birer kirat, birer kirat vermiştin. Halbuki biz, amel yönüyle onlardan ileriyiz!” dediler. Allah Teala Hazretleri: “Ben ücretlerinizde bir haksızlık yaptım mı?” buyurdu. Onlar “Hayır!” dediler. “Öyleyse, bu benim lütfumdur, onu ben dilediğime veririm” buyurdu.”"

    4485 "Amir İbnu Sa'd babası radıyallahu anh'tan naklen anlatıyor: ““Resûlullah aleyhissalatu vesselam Beni Muaviye Mescidine girdi. Orada iki rek'at Namaz kıldı, biz de onunla beraber kıldık. Sonra Rabbine uzun uzun dua etti. Sonra yanımıza döndü. Dedi ki: “Rabbimden üç şey talep ettim. İkisini verdi, birini geri çevirdi: Rabbimden ümmetimi umumi bir kıtlıkla helak etmemesini talep ettim, bunu bana verdi. Ümmetimi suda boğulma suretiyle helak etmemesini diledim, bana bunu da verdi. Ümmetimin kendi aralarında savaşmamalarını da talep etmiştim, bu geri çevrildi.”"

    4536 "Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam cum'a gününden bahis açıp dedi ki: “Onda bir saat vardır; müslüman bir kul Namaz kılar olduğu halde, o saate erse, Allah'tan her ne istemişse onu Allah kendisine mutlaka verir.” Bunu söylerken (Resulullah) eliyle o vaktin azlığını işaretliyordu.”"

    4537 "Ebu Bürde, babası Ebu Musa el-Eş'ari radıyallahu anh'tan naklediyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın: “Cum'adaki icabet saati imamın minbere oturduğu anla, Namazdan çıkması anına kadar geçen vakittir” dediğini işittim.”"

    4538 "Hz. Enes radıyallahu anh demiştir ki: “Cuma günü, (duaların kabul edileceği) ümit edilen saati, ikindi Namazından sonra güneşin ufuktan kaybolması anına kadar arayın.”"

    4539 "Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ramazan ayından sonra en faziletli oruç (ayı) şehrullah olan Muharrem ayıdır. Farz Namazdan sonra en efdal Namaz da gece Namazıdır.”"

    4542 "Hz. Ebu Zerr radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Şurası muhakkak ki, (yeryüzündeki) ilk ev, mübarek olsun ve içinde Namaz kılınsın diye Mekke'de inşa edilen Ka'be'dir” buyurdular. Ben: “Sonra hangisi?” diye sordum. “Mescid-i Aksa” buyurdular. Ben: “İkisi arasında ne kadar fark var?” dedim. “Kırk yıl!” buyurdular.”"

    4550 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Şu mescidimdeki Namaz efdaldir.” -Bir başka rivayette- “Bu mescidimdeki bir nemez), Mescid-i Haram hariç bütün mescidlerde kılınan bin Namazdan daha hayırlıdır.”"

    4558 "Amr İbnu Dinar ve Ubeydullah İbnu Ebi Yezid dediler ki: “Resûlullah zamanında Ka'be'nin (etrafında ihata) duvarı yoktu. İnsanlar Beytullah'ın etrafında Namaz kılıyorlardı. Bu hal, Hz. Ömer zamanına kadar devam etti. Ömer radıyallahu anh etrafına duvar çektirdi. Bu duvarın boyu alçaktı. İbnu'z-Zübeyr yükseltti.”"

    4582 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam her cumartesi günü Kuba mescidini binekli ve yaya olarak ziyaret ederdi ve içinde iki rek'at Namaz kılardı.”"

    4583 "Sehl İbnu Huneyf radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim evinden çıkıp Kuba mescidine gelir ve orada iki rek'at Namaz kılarsa bu ona bir umreye bedel olur.”"

    4586 "İbnu Abbas Hz. Ömer radıyallahu anhüm ecmain'den naklen anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın Akik vadisinde olduğu sırada şöyle söylediğini işittim: “Bana Rabbimden bir elçi geldi ve “Bu vadide Namaz kıl ve “Hacc için de umre(ye niyet ediyorum) de!” emretti.”"

    4587 "İmam Malik'ten nakledildiğine göre, şöyle demiştir: “Medine'ye giden hiç kimseye, en az iki rek'at Namaz kılmadan Mu'arras'ı geçmesi muvafık olmaz. Çünkü bana ulaştığına göre, Resûlullah aleyhissalatu vesselam, orada gecelemiştir. Orası Medine'ye altı mil mesafededir.”"

    4590 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı işittim, şöyle diyordu: “Şeytan artık Arap yarımadasında Namaz kılanların kendisine ibadet etmelerinden ümidi kesti. Ancak onları aldatacaktır.”"

    4599 "Meymune radıyallahu anha anlatıyor: “Ey Allah'ın Resûlü! dedim, bize Beytu'l-Makdis hakkında fetva verin!” “Ona gidin, içinde Namaz kılın!” buyurdular. -O zaman her tarafta savaş vardı. (Resûlullah aleyhissalatu vesselam bu durumu nazar-ı itibara alarak sözlerini şöyle tamamladılar:)- “Gidip, içinde Namaz kılamıyorsanız, hiç olsun kandillerinde yanacak zeytinyağı gönderin!”"

    4603 "Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Beş vakit Namaz, bir cuma Namazı diğer cuma Namazına, bir ramazan diğer ramazana hep kefarettirler. Büyük günah irtikab edilmedikçe aralarındaki günahları affettirirler.”"

    4604 "Yine Ebu Hureyre anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sabah Namazını (cemaatle) kılan, Allah'ın garantisi altındadır. Sakın Allah, (ona verdiği garantisi sebebiyle) size bir ceza vermesin!” Rezin şunu ilave etti: “Kim bu garantiyi talep ederse onu elde eder ve bir daha da kaçırmaz.”"

    4605 "Yine Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Gece ve gündüzde birkısım melekler nöbetleşe aranızda bulunurlar. Bunlar sabah Namazı ile ikindi Namazında toplanırlar. Sonra sizi geceleyin takip eden melekler (hesabınızı vermek üzere huzu-u ilahiye) yükselir. Sizi çok iyi bilen Allah, bu meleklere sorar: “Kullarımı nasıl bıraktınız?” “Biz onları Namaz kılıyorlarken bıraktık, biz onlara Namaz kılarlarken vardık!” derler.”"

    4606 "Ammare İbnu Rueybe radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Güneşin doğmasından ve batmasından önce Namaz kılan hiç kimse ateşe girmeyecektir. -Burada sabah ve ikindi Namazları kastedilir-.”"

    4607 "Muaz İbnu Enes el-Cüheni radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim sabah Namazından çıkınca, iki rek'atlik kuşluk Namazını kılıncaya kadar hayırdan başka bir şey söylemeden Namaz kıldığı yerde oturur beklerse, Allah onun günahlarını, denizin köpüğü kadar çok da olsa bağışlar.”"

    4608 "Ümmü Habibe radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim hergün farzlar dışında oniki rek'at (nafile) kılarsa Allah onun için cennette mutlaka bir ev inşa eder.” Ümmü Habibe der ki: “Bunu Resûlullah aleyhissalatu vesselam'dan işittiğim günden beri bu Namazları terketmedim.”"

    4609 "Zeyd İbnu Halid radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim güzelce abdest alır, sonra da iki rek'at Namaz kılar ve Namazında gaflete yer vermezse Allah, (seğairden olan) geçmiş günahlarını mağfiret buyurur.”"

    4610 "Said İbnu'l-Müseyyeb rahimehullah anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Bizimle münafıklar arasında yatsı ve sabah Namazlarında hazır bulunma farkı vardır. Onlar bu iki Namaza muktedir olamazlar.”"

    4611 "Zeyd İbnu Sabit radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kişinin evindeki Namazı, benim şu mescidimde kılacağı Namazdan efdaldir; tabii ki farzlar hariç.”"

    4612 "Abdülvahid İbni Ziyad merhum, merfû olarak şunu rivayet etmiştir: “Kişinin çölde kılacağı Namazı, tamamladığı takdirde cemaatle kılacağı Namazdan efdaldir.” Ebu Davud bu hadisi, Ebu Saidi'l-Hudri'den kaydettiği şu hadisin arkasından rivayet eder: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Cemaatle kılınan Namaz yirmibeş Namaza bedeldir. Kişi (cemaatle yolculuk sırasında) çölde kılar da rükû ve secdelerini tam yaparsa, o zaman (sevabı) elli misline ulaşır.”"

    4613 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Cemaatle kılanan Namaz münferid kılınan Namazdan yirmiyedi derece üstündür.” -”Yirmibeş derece” diye de rivayet edildi.-”"

    4614 "Ebu'd-Derda radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Köyde olsun, kırda olsun üç kişi olur da orada cemaatle Namaz kılınmazsa, şeytan onlara galebe çalmış demektir. Size cemaatle Namaz kılmanızı tavsiye ederim.” Rezin şu ziyadede bulunmuştur: “Zira insanın kurdu şeytandır. Onu yalnız yakaladı mı yer.”"

    4615 "Ebu Sa'iid radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, Namazı kılıp bitirdikten sonra bir adam gelip Namaza durdu. Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Şununla Namaza durup ticaret yapacak kimse yok mu?” buyurdular. Bunun üzerine bir adam kalkıp onunla (ona uyarak) Namaz kıldı.”"

    4616 "Hz. Osman radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim yatsı Namazını cemaatle kılarsa sanki gecenin yarısını ihya etmiş gibidir. Kim de sabahı da cemaatle kılmışsa gecenin tamamını ihya etmiş gibidir.”"

    4617 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim kırk gün, iftitah tekbirini kaçırmadan cemaatle Namaz kılarsa, kendisine iki beraet yazılır; ateşten beraet, nifaktan beraet.”"

    4619 "Yine Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kişinin cemaatle kıldığı Namaz, evinde ve işyerinde kıldığı Namazından yirmibeş kat daha sevablıdır. Çünkü, güzelce abdest alır, mescide gider. Bu gidişte gayesi sadece ve sadece Namazdır. Her adım atışında bir derece yükseltilir, günahından da bini dökülür. Namazını kılınca, Namazgahında kıldığı müddetçe melekler ona mağfiret duasında bulunur ve: “Allahım ona mağfiret et, Allahım ona rahmet et, Allahım onun tevbesini kabul et” derler. Bu kimseye, orada eza vermedikçe, hadeste bulunmadıkça böyle devam eder.” Ebu Hureyre radıyallahu anh'a: “Hadeste bulunması ne demek?” diye sorulmuştu: “Sesli veya sessiz yel bırakmadıkça!” diye açıkladı. “Sizden biri, Namazı beklediği müddetçe Namazdadır.”"

    4620 "Said İbnu'l-Müseyyeb rahimehullah anlatıyor: “Ensardan biri ölmek üzere idi. Dedi ki: “Size bir hadis rivayet edeceğim. Bunu da sadece sevap ümidiyle yapacağım. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı işittim, şöyle buyurmuştu: “Biriniz abdest alır ve abdestini güzel yapar sonra da Namaza giderse, sağ adımını her atışta, bu adım sebebiyle Allah mutlaka ona bir sevap yazar; sol adımını attıkça da her seferinde mutlaka bir günahını döker. -Öyleyse (mescide) yaklaşsın veya uzaklaşsın- mescide gelir ve cemaatle Namazını kılarsa mağfirete mazhar olur. Mescide geldiğinde Namazın birkaç rek'ati kılınmış; birkaç rek'ati kalmış ise yetiştiğini cemaatle kılıp, kaçırdıklarını da tamamlamışsa, keza mağfirete mazhar olur. Eğer mescide geldiğinde Namazı kılınmış bulur ve tek başına tamamlarsa yine mağfirete mazhar olur.”"

    4621 "Ebu Ümame radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim evinden temizlenmiş olarak farz Namaz için çıkarsa, onun ecri, tıpkı ihrama girmiş hacının ecri gibidir. Kim de kuşluk Namazı için çıkar ve sırf bu maksadla yorulursa onun ücreti de umre yapanın ücreti gibidir. Namaz kıldıktan sonra araya lağv (dünyevi kelam) sokmadan kılınan iknici Namaz, İlliyyin (denen cennetin yüce makamın)da yazılıdır.”"

    4627 "Muaz İbnu Cebel radıyallahu anh anlatıyor: “Bir seferde Resûlullah'la beraberdik. Bir gün yakınına tesadüf ettim ve beraber yürüdük. “Ey Allah'ın Resûlü, dedim. Beni cehennemden uzaklaştırıp cennete sokacak bir amel söyle!” “Mühim bir şey sordun. Bu, Allah'ın kolaylık nasib ettiği kimseye kolaydır; Allah'a ibadet eder, Ona hiçbir şeyi ortak koşmazsın, Namaz kılarsın, zekat verirsin, ramazan orucunu tutarsın, Beytullah'a hacc yaparsın!” buyurdular ve devamla: “Sana hayır kapılarını göstereyim mi?” dediler. “Evet ey Allah'ın Resûlü” dedim. “Oruç (cehenneme) perdedir; sadaka hataları yok eder, tıpkı suyun ateşi yoketmesi gibi. Kişinin geceleyin kıldığı Namaz salihlerin şiarıdır” buyurdular ve şu ayeti okudular. (Mealen): “Onlar ibadet etmek için gece vakti yataklarından kalkar, Rablerinin azabından korkarak ve rahmetini ümid ederek O'na dua ederler. Kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeyden de bağışta bulunurlar” (Secde 16) Sonra sordu: “Bu (din) işinin başını, direğini ve zirvesini sana haber vereyim mi?” “Evet, ey Allah'ın Resûlü!” dedim. “Dinle öyleyse” buyurdu ve açıkladı: “Bu dinin başı İslam'dır, direği Namazdır, zirvesi cihaddır!” Sonra şöyle devam buyurdu: “Sana bütün bunları (tamamlayan) baş amili haber vereyim mi?” “Evet ey Allah'ın Resûlü!” dedim. “Şuna sahip ol!” dedi ve eliyle diline işaret etti. Ben tekrar sordum: “Ey Allah'ın Resûlü! Biz konuştuklarımızdan sorumlu mu olacağız?” “Anasız kalasıca Muaz! İnsanları yüzlerinin üstüne -veya burunlarının üstüne dedi- ateşe atan, dilleriyle kazandıklarından başka bir şey midir?” buyurdular.”"

    4628 "Ebu'd-Derda radıyallahu anh anlatıyor. “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim Namazı kılar, zekatı verir ve Allah'a hiçbir şeyi şirk koşmadan ölürse, ona mağfiret etmek Allah üzerine bir hak olur. Hicret etse veya doğduğu yerde ölse de!” Dedik ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Biz bunu halka anlatsak da sevinseler olmaz mı?” “Cennette yüz derece var. Her iki derece arasında arzla sema arasındaki kadar mesafe var. Allah onu kendi yolunda cihad edenlere hazırladı. Ben mü'minleri bindirebileceğim bir şey bulamamam sebebiyle onlar da (bu yüzden cihada iştirak edemedikleri için) benden geri kalmalarına üzülmeleri suretiyle mü'minlere meşakkat vermemiş olsaydım, hiçbir seriyyeden geri kalmaz, (her birine) iştirak ederdim. Ben (cihad esnasında) öldürülüp, sonra tekrar diriltilmeyi, tekrar öldürülmeyi isterim” buyurdular.”"

    4631 "Muaz İbnu Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Namaz, oruç ve zikir Allah yolunda infak üzerine yediyüz misli katlanır.”"

    4632 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Nu'man İbnu Nevfel (bir gün) dedi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Farz Namazlarımı kılsam, ramazan orucumu tutsam, helali helal bilip haramı da haram tanısam ve bunlara hiçbir ilave (hayır ve ibadet)de bulunmasam cennete gider miyim?” Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Evet!” buyurdular. Nu'man: “Vallahi (bu farzlara) hiçbir ilavede bulunmayacağım!” dedi.”"

    4633 "El-Haris el-Eş'ari radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah Teala hazretleri, Yahya İbnu Zekeriyya aleyhimasselam'a, beş kelime söyleyip bunlarla amel etmesini ve onlarla amel etmelerini Beni İsrail'e de söylemesini emir buyurdu. Ancak O, bu hususta ağır aldı. İsa aleyhisselam kendisine: “Allah sana beş kelime öretip onlarla amel etmeni ve Beni İsrail'e de onlarla amel etmelerini emretmeni söyledi. Ya sen bunları onlara emredersin veya bunları onlara ben emredeceğim” dedi. Yahye aleyhisselam: “Onları emretmede benden önce davranacak olursan yere batırılmam veya azab görmemden korkarım!” dedi ve halkı Beytu'l-Makdis'te topladı. Mescid ağzına kadar doldu. Mahfillere de oturdular. (Söz alıp): “Allah bana beş kelime gönderdi ve onlarla amel etmemi ve size de amel etmenizi emretmemi bana emretti: -Bunlardan birincisi Allah'a ibadet etmeniz, ona hiçbir ortak koşmamanızdır. Allah'a ortak koşanın misali şudur: Bir adam, kendi öz malından altın veya gümüş mukabilinde bir köle satın alır ve: “Bu benim evim, bu da işim. (Çalış kazandığını) bana öde!” der. Köle çalışır, fakat kazancını efendisinden başkasına öder. Kölenin böyle yapmasına hanginiz razı olur? Aynen bunun gibi, Allah da size Namazı emretti. Namaz kılarken (sağa-sola) bakınmayın. Zira Allah yüzünü, Namazda bulunan kulunnun yüzüne karşı diker, o sağa sola bakmadığı müddetçe. -Allah size orucu emretti. Bunun misali şu insanın misaline benzer; O bir grup içerisindedir. Beraberinde bir çıkın içinde misk var. Herkes onun kokusundan hoşlanmaktadır. Oruçlunun (ağzında hasıl olan) koku, Allah indinde miskin kokusundan daha hoştur. -Allah size sadakayı emretti. Bunun misali de şu adamın misaline benzer: Düşmanlar onu esir edip ellerini boynuna bağlamışlar ve boynunu vurmaları için cellatlara teslim etmişlerdir. Adam: “Ben az veya çok (bütün malımı) vererek kendimi fidye mukabilinde kurtarmak istiyorum” der ve nefsini fidye ödeyerek kurtarır. -Allah size, Allah'ı zikretmenizi de emretti. Bunun da misali, peşinden hızla düşmanın geldiği bir adamdır. Bu adam muhkem bir kaleye gelip, düşmandan kendini korur. Kul da böyledir. Şeytana karşı kendisini sadece zikrullahla koruyabilir.” Resûlullah aleyhissalatu vesselam (burada hikayeyi tamamlayarak) dedi ki: “Ben de size beş şeyi emrediyorum: Allah onları bana emretti. Dinlemek, itaat etmek, cihad, hicret ve cemaat. Zira, kim cemaatten bir karışcık ayrılırsa boynundaki İslam bağını çıkarıp atmıştır, geri dönen hariç. Kim de cahiliye davası güderse o cehennem molozlarından biridir!” Bir adam: “Ey Allah'ın Resulü! O kimse Namazını kılar, orucunu tutar idiyse (yine mi cehennemlik)?” diye sordu. Aleyhissalatu vesselam: “Evet, Namaz kılsa, oruç tutsa da! Ey Allah'ın kulları! Sizi müslümanlar, mü'minler diye tesmiye eden Allah'ın çağr"

    4634 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Bu gece Rabbimden bir (melek, elçi olarak) geldi. -Bir rivayette ise şöyle demiştir: “Rabbim bana en güzel bir surette geldi” -ve: “Ey Muhammed!” dedi. “Buyur Rabbim, emrindeyim!” dedim. “Mele-i A'la(da bulunanların) nelerde yarıştıklarını biliyor musun?” dedi. “Hayır!” dedim. Bunun üzerine elini omuzlarımın arasına koydu. Hatta onun serinliğini göğüslerimde hissettim. Derken semavat ve arzda olanları öğrendim. Sonra: “Ey Muhammed! Mele-i A'la (efradı) nelerde yarışır biliyor musun?” dedi. “Evet! Dereceler(i artıran ameller)de, keffaretlerde. (Keffaretler ise)” yaya olarak cemaatlere gitmek, şiddetli soğuklarda abtesti tam almak, Namazdan sonra Namaz beklemektir. Kiim bunlara devam ederse hayır üzere yaşar, hayır üzere ölür, günah mevzuunda da annesinden doğduğu gündeki gibi olur” dedim. Sonra tekrar: “Ey Muhammed!” dedi. “Buyurun emrinizdeyim!” dedim. “Namaz kıldığın vakit, dedi, şunu oku: “Allahım, senden hayırları yapmamı, kötü şeyleri de terketmemi ve fakirleri sevmemi talep ediyorum! Kullarına bir fitne arzu edersen, beni, fitneye düşmeden, yanına al!” (Gece bana gelen elçi -veya Rabbim- son olarak) dedi ki: “Dereceler ise, selamı yaymak, yemek yedirmek, insanlar uyurken gece Namaz kılmaktır!”"

    4635 "Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Cennette birtakım odalar vardır. Dışları içlerinden, içleri de dışlarından görülür.” Bunu işiten bir bedevi ayağa kalkıp: “Bu odalar kim(ler)e ait ey Allah'ın Resulü?” diye sordu. Aleyhissalatu vesselam: “Sözü güzel yapan, yemek yediren, oruca devam eden, gece herkes uyurken Namaz kılan kimse(lere) ait!” buyurdu.”"

    4638 "Ebu Malik el-Eş'ari radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Abdest imanın yarısıdır. Elhamdülilllah mizanı doldurur; sübhanallah velhamdulillah arz ve sema arasını doldurur; Namaz nurdur; sadaka bürhandır; sabır ziyadır; Kur'an ise lehine veya aleyhine bir hüccettir. Herkes sabahleyin kalkar, nefsini satar; kimisi kurtarır, kimisi de helak eder.”"

    4640 "Hz. Ebu Zerr radıyallahu anh anlatıyor: “(Ashabtan bazıları): “Ey Allah'ın Resûlü! Zenginler ücretleriyle gittiler. Onlar da bizim gibi Namaz kıldılar, bizim gibi oruç tuttular, mallarının artanından da sadaka verdiler!” dediler. Aleyhissalatu vesselam: “Allah size de tasadduk edeceğiniz şeyler verdi: Her bir tesbih sadakadır, her bir tekbir sadakadır, her bir tahmid sadakadır, her bir tehlil sadakadır, emr-i bi'l-ma'ruf sadakadır, nehy-i ani'l-münker sadakadır, herbirinizin (hanımıyla) cimaı sadakadır!” buyurdu. Derken cemaatten: “Ey Allah'ın Resûlü! Yani birimizin şehvetine mubaşeret etmesine ücret mi var?” diye soranlar oldu. Aleyhissalatu vesselam: “İhtiyacını haramla görmüş olsaydı bundan ona bir vebal var mıydı, yok muydu ne dersiniz?” diye sual ettiler. “Evet vardı!” demeleri üzerine: “Öyleyse, ihtiyacını helal yolla gördü mü bunda onun için ücret vardır!” buyurdular.”"

    4715 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Hz. Fatıma radıyallahu anha, Hz. Ebu Bekr radıyallahu anh'ın yanına gelip: “Sana kim varis olacak?” diye sordu. “Ehlim ve çocuğum!” cevabını alınca: “Öyleyse ben niye babamın bıraktığına varis olamıyorum?” dedi. Bunun üzerine Hz. Ebu Bekr: “Ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın: “Bize varis oluNamaz!” dediğini işittim. Ancak ben, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın geçimini sağladıklarının geçimlerini sağlarım. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın nafaka verdiklerine ben de nafakalarını veririm!” dedi.”"

    4732 "Huzeyfe radıyallahu anh anlatıyor: “Hz. Ömer radıyallahu anh'ın yanında idik. Bize: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın fitne hakkındaki hadisini kim hafızasında tutuyor?” dedi. Ben atılıp: “Ben biliyorum!” dedim. “Sen iyi cür'etlisin, nasılmış söyle bakalım!” dedim. “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı işittim. Demişti ki: “Kişinin fitnesi ehlinde, malında, çocuğunda, nefsinde ve komşusundadır. Oruç, Namaz, sadaka, emr-i bi'l-maruf ve nehy-i ani'l-münker bu fitneye kefaret olur!” Ömer radıyallahu anh atılıp: “Ben bu fitneyi kastetmemiştim. Ben öncelikle denizin dalgaları gibi dalgalanacak (bütün cemiyeti sarsacak) fitneyi kastetmiştim!” dedi. Bunun üzerine ben: “Ey mü'minlerin emiri! O fitne ile sizin ne alakanız var! Sizinle onun arasında kapalı bir kapı mevcut!” dedim. “Bu kapı kırılacak mı, açılacak mı?” dedi. “Hayır açılmayacak, bilakis kırılacak!” dedim. Hz. Ömer (hayıflanarak): “(Eyvah!) Öyleyse ebediyen kapanmayacak!” buyurdu.” Ravi der ki: “Biz Huzeyfe radıyallahu anh'a sorduk: “Ömer bu kapının kim olduğunu biliyor muydu?” “Evet dedi. Yarından önce bu gecenin olacağını bildiği katiyette onu biliyordu. Ben size hadis rivayet ettim; boş söz (ve efsane) anlatmadım.” Huzeyfe radıyallahu anh'a soruldu: “O kapı kimdir?” “Ömer radıyallahu anh'tır!” buyurdu.”"

    4736 "Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın zevcelerinden Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Bir halifenin ölümü anında (ehl-i hal ve akd arasında) ihtilaf olacak. (O zaman) Medine ahalisinden bir adam (Mehdi), kaçarak Mekke'ye gidecek. Mekke halkından bir kısmı ona gelecek ve (fitne çıkar korkusuyla) istemediği halde onu (evinden) çıkaracaklar. Rükn ile Makam arasında ona biat edecekler. Onları (ortadan kaldırmak için) Şam'dan bir ordu gönderilecek. Ordu Mekke-Medine arasındaki el-Beyda'da yere batırılacak. İnsanlar bu (kerameti) görünce ona Şam'ın Ebdal'ı ve Irak ahalisinin velileri ona gelip biat ederler. Sonra Kureyş'ten, dayıları Kelb kabilesinden olan bir adam zuhur eder ve (Mehdi ve adamlarına) karşı bir ordu gönderir. Ama onlar bu orduya galebe çalarlar. Bu ordu, Kelbi'nin (ihtirasıyla çıkarılmış) bir ordudur. Bu Kelbi'nin ganimetine iştirak edemeyen zarara uğramıştır. (Mehdi), malı taksim eder. Halk arasında peygamberlerinin sünnetini (ihya eder ve onun) ile amel eder. İslam yeryüzüne yerleşir. Yedi yıl hayatta kalır. -Bazı raviler dokuz yıl demiştir.- Sonra ölür ve müslümanlar cenaze Namazını kılarlar.-"

    4755 "Abdurrahman İbnu Abdi'l-ka'be anlatıyor: “Mescide girmiştim. Abdullah İbnu Amr İbni'l-As radıyallahu anhüma'yı gördüm: Ka'be'nin gölgesinde oturuyordu. Ka'be'nin gölgesinde birçok kimse ona müteveccih olarak oturmuştu. Ben de ona doğru oturdum. Şunu anlattı: “Bir seferde Resûlullah aleyhissalatu vesselam'la beraberdik. Bir yerde konakladık. Kimimiz çadırını tamir ediyor, kimimiz yerini düzlüyor, kimimiz hayvanlarını güdüyordu. Derken Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın münadisi seslendi: “es-Salatu cami'a: “Haydin Namaza!” Resûlullah'a gittik, yanında toplandık. “Benden önce her peygamber, ümmeti için hayır bildiği şeyi onlara öğretmekle mükellef idi. Onlar için şer bildiği şeyden de onları inzar etmesi (korkutması) gerekli idi. Bilesiniz, şu ümmetinizin afiyeti önce gelenler hakkında kesin kılınmıştır. Sonrakiler belaya ve kötü addedeceğiniz birkısım hallere maruz kalacaklardır. Birbirini takip eden fitneler gelecek. Mü'min: “Bu fitne helakimdir” diyecek. Sonra bu kalkacak, başka bir fitne gelecek. “Helakim işte bundan, işte bundan” diyecek. Öyleyse, kim ateşten uzak kalmayı ve cennete girmeyi dilerse, Allah'a ve ahiret gününe inanır olduğu halde ölümü karşılasın. İnsanlara, onların kendisine nasıl muamele etmelerini dilerse öyle muamelede bulunsun. Kim bir imama biat edip, samimiyetle sadakat sözü vermiş ise, elinden geldikçe ona itaat etsin. Bir başkası gelip, önceki ile münazaaya girişecek olursan sonradan çıkanın boynunu uçurun.” Ravi (Abdurrahman) der ki: “Abdullah İbnu Amr'a yanaştım ve: “Allah aşkına söyle. Bu anlattıklarını bizzat kendin Resûlullah aleyhissalam'dan işittin mi?” dedim. Sorum üzerine eliyle kulak ve kalbini tutarak: “Evet kulaklarım işitti, kalbim de belledi” dedi. Ben: “Ama, amcaoğlun Muaviye, bize mallarımızı aramızda batıl bir şekilde yememizi, birbirimizi öldürmemizi emrediyor. Halbuki Allah Teala hazretleri (mealen): “Ey iman edenler! Birbirinizin malını haram şekilde yemeyin; ancak karşılıklı rıza ile yaptığınız ticaret başkadır. Birbirinizi ve kendinizi öldürmeyin. Canlarınızı da boşu boşuna tehlikeye atmayın. Şüphesiz ki Allah size merhametlidir” (Nisa 29) buyuruyor” dedim. Biraz sustu sonra: “Allah'a itaatte ona itaat et, Allah'a isyanda ona isyan et!” dedi.”"

    4779 "Zeyd İbnu Vehb el-Cüheni -ki bu zat, Hz. Ali radıyallahu anh Haricilerle savaşmak üzere yürüdüğü zaman beraberindeki orduda bulunuyordu- anlatıyor: “Hz. Ali dedi ki: “Ey insanlar ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle söylediğini işittim: “Ümmetimden bir grup çıkar. Kur'an'ı öyle okurlar ki, sizin okuyuşunuz onlarınkinin yanında bir hiç kalır. Namazınız da Namazlarına göre bir hiç kkalır. Orucunuz da oruçları yanında bir hiç kalır. Kur'an'ı okurlar, onu lehlerine zannederler. Halbuki o aleyhlerinedir. Namazları köprücük kemiklerinden öteye geçmez. Okun avı delip geçmesi gibi dinden hemen çıkarlar. Onlarla harb eden ordu(nun askerlerine) peygamberlerinin diliyle ne (kadar çok ücret)ler takdir edilmiş olduğunu bilselerdi (başkaca) amel yapmaktan vazgeçerlerdi. Onların alameti şudur: Aralarında pazusu olduğu halde kolu olmayan bir adam olacak. Pazusu üzerinde meme ucu bir çıkıntı bulunacak. Bunun üzerinde de beyaz kıllar bulunacak. Sizler Muaviye ve Şamlıların üzerine gidecek, buradakileri terkedeceksiniz. Onlar da sizin (yokluğunuzdan istifade ile) çoluk-çocuğunuza ve mallarınıza sizin namınıza halef olacaklar!.” (Hz. Ali ilave etti:) “O vallahi! Ben, onların bu kavim olacağını kuvvetle ümit ediyorum. Çünkü onlar haram kan döktüler. Halkın meradaki hayvanlarını gasbettiler. Öyleyse, Allah adına bunlar üzerine yürüyün!” Ravi der ki: “Haricilerin başında o gün, Abdullah İbnu Vehb er-Rasibi olduğu halde, onlarla karşılaşınca Hz. Ali radıyallahu anh askerlerine: “Mızraklarınızı bırakın, kılıçlarınızı kınlarından çıkarın. Çünkü ben, onların Harura günü size yaptıkları gibi yine size sulh teklif edeceklerinden korkuyorum!” dedi. Bu emir üzerine döndüler, mızraklarını bertaraf ettiler ve kılıçlarını sıyırdılar. Askerler onlara mızraklarını sapladı. Öldürüp üst üste yığdı. O gün cengaverlerden sadece iki kişi isabet alıp şehit düştü. Ali radıyallahu anh: “Aralarında o sakat herifi arayın!” emretti. Aradılar, fakat bulamadılar. Bizzat Ali kalkıp üst üste öldürülmüş insanların yanına geldi. “Bunları geri çekin!” dedi. Sonra yere gelen cesetler arasında onu buldular. Onun bulunması üzerine Hz. Ali radıyallahu anh tekbir getirdi ve: “Allah doğru söyledi. Resûlü de doğru tebliğ etti” dedi. Ubeyde es-Selmani, Hz. Ali'ye doğrulup: “Ey mü'minlerin emiri! Kendisinden başka ilah olmayan Allah aşkına söyle. Sen bu hadisi Resûlullah aleyhissalatu vesselam'dan bizzat işittin mi?” diye sordu. Ali radıyallahu anh: “Kendinden başka ilah olmayan Allah'a yemin ederim, evet!” dedi. Ubeyde Hz. Ali'ye üç sefer yemin verdi. O da ona üç sefer yemin etti.”"

    4787 "Ebu Nevfel anlatıyor: “Abdullah İbnu'z-zübeyr radıyallahu anhüma'yı (Mekke'deki) Akabetü'l-Medine (denilen yerde) (asılmış) gördüm. Kureyş ve diğer halk onun yanına gelmeye başlamıştı. Derken Abdullah İbnu Ömer radıyallahu anhüma da geldi. Yanında durdu. “es-Selamu aleyke ey Ebu Hubeyb!” dedi ve bu selamı üç kere tekrar etti. Sonra sözlerine devamla (üç kere de) “Vallahi seni bu işten men etmiştim (ama beni dinlemedin)” deyip şunları söyledi: “Vallahi, benim biildiğime göre sen, çok oruç tutan, çok Namaz kılan, yakınlara çokça yardımcı olan bir kimseydin. Vallahi, en kötüsü sen olan bir ümmet mutlaka en hayırlı bir ümmettir!” Haccac'a, Abdullah İbnu Ömer radıyallahu anhüma'nın İbnu'z-Zübeyr karşısındaki tavrı ve söylediği bu sözleri ulaştı. Derhal adam göndererek İbnu'z-Zübeyr'in cesedini asılı olduğu kütükten indirip, yahudilerin kabirlerine attırdı. Sonra annesi Esma Bindu Ebi Bekr radıyallahu anha'ya da bir adam gönderip çağırttı. Fakat kadıncağız gitmekten imtina etti. Haccac ikinci bir elçi gönderdi ve: “Ya bana kendi rızanla gelirsin ya da, sana saç örgülerinden sürüyerek getirecek birisini gönderirim!” dedi. Esma yine imtina edip: “Sen, örgülerimden tutup beni sürükleyecek birini gönderinceye kadar vallahi gelmeyeceğim!” dedi. Haccac: “Bana ayakkabılarımı gösterin!” dedi. Papuçlarını alıp, çalımla koşup Esma'nın yanına girdi. “Allah düşmanına ne yaptığımı gördün mü?” dedi. “Ona dünyasını berbat ettiğini, onun da senin ahiretini berbat ettiğini gördüm. Bana ulaştığına göre ona: “Ey iki kuşaklının oğlu!” demişsin. Vallahi iki kuşaklı benim. Onlardan biriyle ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın ve Ebu Bekr'in (hicret sırasındaki) yiyeceklerini bağladım. Diğeri de, kadının belinden ayırmadığı kuşağıdır. Şunu ilave edeyim ki, Resûlullah aleyhissalatu vesselam bana: “Sakif'te bir yalancı, bir de zalim var!” demişti. Yalancıyı gördük. Zalime gelince; bunun da ancak sen olacağını zannediyorum!” dedi. Haccac, hiç cevap vermeden yanından ayrıldı.” Rezin şu ilavede bulundu: “Haccac (bilahare) demiş ki: “Ben Esma'nın yanına onu üzmek için girmiştim, ama o beni üzdü.”"

    4792 "Hz. Huzeyfe radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam (bir gün): “Bana İslam telaffuz eden kaç kişi olduğunu sayıverin” buyurdular. Biz: “Ey Allah'ın Resûlü! Bizim sayımız altı-yediyüze ulaşmış olduğu halde, hakkımızda korku mu taşıyorsunuz?” dedik. “Siz bilemezsiniz, (çokluğunuza rağmen) imtihan olunabilirsiniz!” . Gerçekten öyle (belaya maruz kalıp) imtihan olunduk ki, içimizden Namazını gizlice kılanlar oldu.”"

    4880 "Şa'bi anlatıyor: “Müslümanlardan birine, Dakûka'da ölüm geldi. Vasiyetine şahidlik edecek hiçbir müslüman bulamadı. Bunun üzerine Ehl-i Kitap'tan iki kişiyi vasiyetine şahid kıldı. Bunlar Kûfe'ye geldiler. Ebu Musa el-Eş'ari'yi bulup durumu haber verdiler. Bunlar ölenin tereke ve vasiyetini beraberlerinde getirmişlerdi. Ebu Mûsa radıyallahu anh onlara: “Bu hadise, Resûlullah aleyhissalatu vesselam devrinden sonra hiç görülmeyen bir hadisedir” dedi. İkindi Namazından sonra onlara, ihanet etmedikleri, yalan söylemedikleri, vasiyeti tebdil etmedikleri, gizlemedikleri, değiştirmedikleri, söylediklerinin o adamın vasiyeti, getirdiklerinin de terikesi olduğuna dair yemin ettirdi. Sonra şehadetlerini(n gereğini yerine getirip) uygulamaya koydu.”"

    4903 "Cabir İbnu Semüre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a, intihar eden bir kimse haber verilmişti: “Ben üzerine Namaz kılmıyorum!”, buyurdular.”"

    4907 "Ebu'l-Müseyyeb anlatıyor: “(Bir gün) Ebu Said radıyallahu anh'ın yanına girmiştim, Namaz kılıyor buldum. Onu beklemek üzere oturdum. Derken evin bir köşesinde tavanı örten hurma dalları arasında bir kıpırtı gördüm. Oraya bakınca bir yılan olduğunu gördüm. Öldürmek üzere atıldım. Ebu Said oturmam için işaret etti. Tekrar yerime oturdum. Namazdan çıkınca bana evde bir oda gösterdi ve: “Bu odayı görüyor musun?” diye sordu. Ben: “Evet!” deyince devam etti: “Onda, bizden evlenmesi yakın bir genç vardı. Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile birlikte Hendek (harbin)e gittik. Genç, gün ortasında, ehline uğramak için Aleyhissalatu vesselam'dan izin istiyordu. Bir gün ondan yine izin istedi. Aleyhissalatu vesselam ona: “Silahını beraberine al, ben Kureyza'dan sana bir zarar gelir diye korkuyorum!” buyurdular. Adam silahını aldı. Ailesine geldi. Hanımı iki kapı arasında ayakta duruyordu. Elindeki mızrağı ile, dürtmek üzere kaadına eğildi. Adama kıskançlık gelmişti. Kadın ona: “Mızrağını geri çek! Hele eve gir, beni dışarı çıkaran şeyi bir gör!” dedi. Adam içeri daldı. Bir de ne görsün: Yatağın üzerine çöreklenmiş iri bir yılan! Mızrağıyla ona yöneldi ve yılana sapladı. Sonra çıkıp, süngüyü avluya dikti. Derken yılan üzerine atıldı. Bilemiyoruz, hangisi evvel öldü; yılan mı, genç mi? Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a gelip, bu durumu anlattık ve: “Dua edin, Allah ona tekrar hayat versin!” dedik. Aleyhissalatu vesselam: “Arkadaşınız için istiğfar ediverin!” buyurdular. Sonra şu açıklamada bulundular: “Medine'de müslüman olan cinler var. Onlardan birini görürseniz, kendisine üç gün ihtarda bulunun. Eğer bundan sonra yine de görünürse onu öldürün. Çünkü o bir şeytandır.”"

    4957 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Hz. İbrahim beraberinde Hz. İsmail aleyhimasselam ve onu henüz emzirmekte olan annesi olduğu halde ilerledi. Kadının yanında bir de su tulumu vardı. Hz. İbrahim, kadını Beyt'in yanında, Devha denen büyük bir ağacın dibine bıraktı. Burası Mescid'in yukarı tarafında ve Zemzem'in tam üstünde bir nokta idi. O gün Mekke'de kimse yaşamıyordu, orada hiç su da yoktu. İşte Hz. İbrahim anne ve çocuğunu buraya koydu, yanlarına, içerisinde hurma bulunan eski bir azık dağarcığı ile su bulunan bir tuluk bıraktı. Hz. İbrahim aleyhisselam bundan sonra(emr-i ilahi ile) arkasını dönüp (Şam'a gitmek üzere) oradan uzaklaştı. İsmail'in annesi, İbrahim'in peşine düştu (ve ona Keda'da yetişti). “Ey İbrahim, bizi burada, hiçbir insanın hiçbir yoldaşın bulunmadığı bir yerde bırakıp nereye gidiyorsun?” diye seslendi. bu sözünü birkaç kere tekrarladı. Hz. İbrahim, (emir gereği) ona dönüp bakmadı bile. Anne, tekrar (üçüncü kere) seslendi: “Böyle yapmanı sana Allah mı emretti?” dedi. Hz. İbrahim bunun üzerine: “Evet!” buyurdu. Kadın: “Öyleyse (Rabbimiz hafizimizdir), bizi burada perişan etmez!” dedi, sonra geri döndü. Hz. İbrahim de yoluna devam etti. Kendisini göremeyecekleri Seniyye (tepesine) gelince Beyt'e yöneldi, ellerrini kaldırdı ve şu duaları yaptı: “Ey Rabbimiz! Ailemden bir kısmınnı, senin hürmetli Beyti'inin yanında, ekinsiz bir vadide yerleştirdim -Namazlarını Beyt'inin huzurunda dosdoğru kılsınlar diye-. Ey Rabbimiz! Sen de insanlardan mü'min olanlarrın gönüllerini onlara meylettir ve onları meyvelerle rızıklandır ki, onlar da nimetlerinin kadrini bilip şükretsinler” (İbrahim 37). İsmail'in annesi, çocuğu emziriyor, yanlarındaki sudan içiyordu. Kaptaki su bitince susadı, (sütü de kesildi), çocuğu da susadı (İsmail bu esnada iki yaşında idi). Kadıncağız (susuzluktan) kıvranıp ızdırap çeken çocuğa bakıyordu. onu bu halde seyretmenin acısına dayanamayarak oradan kalktı, kendisine en yakın bulduğu Safa tepesine gitti. Üzerine çıktı, birilerini görebilirmiyim diye (o gün derin olan) vadiye yönelip etrafa baktı, ama kimseyi göremedi. safa'dan indi, vadiye ulaştı, entarisinin eteğini topladı. Ciddi bir işi olan bin insanın koşusuyla koşmaya başladı. Vadiyi geçti. Merve tepesine geldi, üzerine çıktı, oradan etrafa baktı, bir kimse görmeye çalıştı. Ama kimseyi göremedi. bu gidip-gelişi yedi kere yaptı. İşte (hacc esnasında) iki tepe arasında hacıların koşması buradan gelir. Anne, (bu sefer) Merve'ye yaklaşınca bir ses işitti. Kendi kendine: “Sus” dedi ve sese kulağını verdi. O sesi yine işitti. Bunun üzerine: “(Ey ses sahibi!) sen sesini işittirdin, bir yardımın varsa (gecikme)!” dedi. Derken Zemzem'in yanında bir melek (tecelli etti). Bu Cebrail'di. Cebrail kadına seslendi: “Sen kimsin?” Kadın: “Ben Hacer'im, İbrahim'in oğlunun annesi...” “İbrahim sizi kime tevkil etti?” “Allah Teala'ya.” “her ihtiyacınızı görecek Zat'a tevkil etmiş.” Ayağının ökçesi -v"

    4959 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Üç kişi dışında hiç kimse beşikte iken konuşmamıştır. Bunlar: Hz. İsa İbnu Meryem aleyhima's-selam, Cüreyc'in arkadaşı. Cüreyc, kendini ibadete vermiş abid bir kuldu. Bir manastıra çekilmiş orada ibadetle meşguldü. Derken bir gün annesi yanına geldi, o Namaz kılıyordu. “Ey Cüreyc! (Yanıma gel, seninle konuşacağım! Ben annenim)” diye seslendi. Cüreyc: “Allahım! Annem ve Namazım (hangisini tercih edeyim?” diye düşündü). Namazına devama karar verdi. Annesi çağırmasını (her defasında üç kere olmak üzere) üç gün tekrarladı. (Cevap alamayınca) üçüncü çağırmanın sonunda: “Allahım, kötü kadınların yüzünü göstermedikçe canını alma!” diye bedduada bulundu. Beni İsrail, aralarında Cüreyc ve onun ibadetini konuşuyorlardı. O diyarda güzelliğiyle herkesin dilinde olan zaniye bir kadın vardı. “Dilerseniz ben onu fitneye atarım” dedi. Gidip Cüreyc'e sataştı. Ancak Cüreyc ona iltifat etmedi. Kadın bir çobana gitti. Bu çoban Cüreyc'in manastırı(nın dibi)nde barınak bulmuş birisiydi. Kadın onunla zina yaptı ve hamile kaldı. Çocuğu doğurunca: “Bu çocuk Cüreyc'ten!” dedi. Halk (öfkeyle) gelip Cüreyc'i manastırından çıkarıp manastırı yıktılar, (hakaretler ettiler), kendisini de dövmeye başladılar, (linç edeceklerdi). Cüreyc onlara: “Derdiniz ne?” diye sordu. “Şu fahişe ile zina yaptın ve senden bir çocuk doğurdu!” dediler. Cüreyc: “Çocuk nerede, (getirin bana?)” dedi. Halk çocuğu ona getirdi. Cüreyc: “Bırakın beni, Namazımı kılayım!” dedi. Bıraktılar ve Namazını kıldı. Namazı bitince çocuğun yanına gitti, karnına dürttü ve: “Ey çocuk! Baban kim?” diye sordu. Çocuk: “Falanca çoban!” dedi. Bunun üzerine halk Cüreyc'e gelip onu öpüp okşadı ve: “senin manastırını altından yapacağız!” dedi. Cüreyc ise: “Hayır! Eskiden olduğu gibi kerpiçten yapın!” dedi. Onlar da yaptılar. (Üçüncüsü): Bir zamanlar bir çocuk annesini emiyordu. Oradan şahlanmış bir at üzerinde kılık kıyafeti güzel bir adam geçti. Onu gören kadın: “Allah'ım şu oğlumu bunun gibi yap!” diye dua etti. Çocuk memeyi bırakarak adama doğru yönelip baktı ve: “Allahım beni bunun gibi yapma!” diye dua etti. Sonra tekrar memesine dönüp emmeye başladı.” Ebu Hureyre der ki: “Ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı, şehadet parmağını ağzına koyup emmeye başlayarak, çocuğun emişini taklid ederken görür gibiyim.” (Resulullah anlatmaya devam etti:) “(Sonra annenin yanından) bir kalabalık geçti. Ellerinde bir cariye vardı. Onu dövüyorlar ve: “(Seni zani seni!) Zina yaparsın, hırsızlık yaparsın ha!” diyorlardı. Cariye ise: “Allah bana yeter, o ne iyi vekildir!” diyordu. Çocuğun annesi: “Allahım çocuğumu bunun gibi yapma!” dedi. Çocuk yine emmeyi bıraktı, car"

    4969 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ümmetimden bir grup, hak için muzaffer şekilde mücadeleye Kıyamet gününe kadar devam edecektir. O zaman İsa İbnu Meryem de iner. Bu müslümanların reisi: “Gel bize Namaz kıldır!” der. Fakat Hz. İsa aleyhisselam: “Hayır! der, Allah'ın bu ümmete bir ikramı olarak siz birbirinize emirsiniz!”"

    4982 "Yine Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “rumlar, A'mak ve Dabık nam mahallere inmedikçe Kıyamet kopmaz. Onlara karşı Medine'den bir ordu çıkar. Bunlar o gün Arz ehlinin en hayırlılarıdır. Bu ordunun askerleri savaşmak üzere saf saf düzen alınca, rumlar: “Bizden esir edilenlerle aramızdan çekilin de onları öldürelim!” derler. Müslümanlar da: “Hayır” Vallahi sizinle, kardeşlerimizin arasından çekilmeyiz” derler. Bunun üzerine (müslümanlar) onlarla harb eder. bunlardan üçte biri inhizama uğrar. Allah ebediyen bunların tevbesini kabul etmez. Üçte biri katledilir, bunlar Allah indinde şehitlerin en faziletlileridir. Üçte biri de muzaffer olur. Bunlar ebediyen fitneye düşmezler. Bunlar İstanbul'u da fethederler. (Fetihten sonra) bunlar, kılıçlarını zeytin ağacına asmış ganimet taksim ederken, şeytan aralarında şöyle bir nida atar: “Mesih Deccal, ailelerinizde sizin yerinizi aldı!” Bunun üzerine, çıkarlar. Ancak bu haber batıldır. Şam'a geldiklerinde (Deccal) çıkar. Bunlar savaş için hazırlık yapıp safları tanzim ederken, Namaz için ikamet okunur. Derken İsa İbnu Meryem iner ve onlara gitmek ister. Allah'ın düşmanı, Hz. İsa'yı görünce, tıpkı tuzun suda erimesi gibi, erir de erir. Eğer bırakacak olsa, (kendi kendine) helak oluncaya kadar eriyecekti. Ancak Allah onu kudret eliyle öldürür; öyle ki onlara, harbesindeki kanını gösterir.”"

    5030 "Hureys İbnu Kabisa radıyallahu anh anlatıyor: “Medine'ye geldim ve: “Ey Allahım! Bana salih bir arkadaş nasib et!” diye dua ettim. Derken Ebu Hureyre radıyallahu anh'ın yanına oturdum. Kendisine: “Ben, Allah'a bana salih bir arkadaş nasip etmesi için dua ettim. bana, Resûlullah'tan işittiğin bir hadis söyle! Olur ki Allah Teala Hazretlerri ondan faydalanmamı nasib eder!” dedim. Bunun üzerine dedi ki: “Ben, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle söylediğini işittim: “Kıyamet günü, kişi amelleri arasında önce Namazın hesabını verecek. Bu hesap güzel olursa kurtuluşa erdi demektir. Bu hesap bozuk olursa, hüsrana düştü demektir. Eğer farzında eksiklik çıkarsa Rab Teala Hazretleri: “Bakın, kulumun (defterinde yazılmış) nafilesi var mı?” buyurur. Böylece, farzın eksikleri nafile (Namazları) ile tamamlanır. Sonra, bu tarzda olmak üzere diğer amelleri hesaptan geçirilir.”"

    5031 "Yahya İbnu Sa'id rahimehullah anlatıyor: “Bana ulaştığına göre, (Kıyamet günü), kulun ilk bakılacak ameli Namazdır. Eğer Namazı kabul edilirse, geri kalan amellerine bakılır. Eğer Namazı kabul edilmezse diğer amellerinin hiçbirine bakılmaz.”"

    5035 "Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “(Ashab, Resûlullah'a): “Ey Allah'ın Resûlü! Kıyamet günü Rabbimizi görecek miyiz?” diye sordular. Aleyhissalatu vesselam: “Bulutsuz bir günde, öğle vaktinde güneşi görme hususunda bir itişip kakışmanız olur mu?” diye sordu. Ashab: “Hayır!” deyince: “Bulutsuz (dolunaylı) gecede ayı görmekte itişip kakışmanız olur mu?” diye tekrar sordu. Ashab yine: “Hayır!” deyince: “Nefsim yed-i kudretinde olan Zat-ı Zülcelal'e yemin olsun, Rabbinizi görme hususunda da hiçbir itişip kakışmanız olmayacak. Tıpkı güneş ve ayı görmede itişip kakışmanız olmadığı gibi. Böylece kul, Rabbiyle karşı karşıya gelecek. Rabb Teala: “Ey filan! ben sana ikram etmedim mi? Seni efendi yapmadım mı? Sana zevce vermedim mi? Atı, deveyi sana musahhar (hizmetçi) kılmadım mı? Reislik yapmana, ganimet malından dörtte bir almana müsaade etmedim mi?” diye soracak. Kul: “Evet ey Rabbim!” diyecek. Rab Teala: “Benimle karşılaşacağını hiç düşünmedin mi?” diyecek. kul bu soruya: “Hayır!” karşılığını verecek. Rab Teala da: “Öyleyse şimdi de ben seni unutuyorum. Tıpkı (dünyada) sen beni unuttuğun gibi!” diyecek. Sonra ikinci kul Allah'ın karşısına çıkar. Rab Teala ona da aynı şeyleri söyler. Sonra üçüncüye de birinciye söylediklerinin aynısını söyler. Kul: “Evet! Ey Rabbim!” der. Rab Teala da: “Benimle karşılaşacağını hiç aklından geçirdin mi?” diye sorar. Kul: “Ey Rabbim, sana, kitaplarına ve peygamberlerine inandım. Namaz kıldım, oruç tuttum, sadaka verdim!” der ve elinden geldiğince (Hak Teala hakkında) hayır senada bulunur. Rab Teala: “Bu hususta lehine şehadet edecek biri var mı?” diye soracak. Kul: “Hayır, yok!” diyecek. Rabb Teala: “Şimdi senin aleyhine bir şahit gönderilecek!” der. Kul kendi kendine: “Benim aleyhime şahidlik yapacak da kim?” diye içinden düşünür. Kulun ağzı mühürlenir. Uyluğuna: “Haydi konuş!” denir. Uyluğu, eti, kemiği konuşup, onun amelini haber verirler. Bu, onun kendisi için bir özür aramaması içindir. Bu kimse, allah'ın gadabına uğrayan münafıktır.”"

    5121 "Cerir İbnu Abdillah radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir dolunay gecesi, aya baktı ve: “Siz şu ayı gördüğünüz gibi, Rabbinizi de böyle perdesiz göreceksiniz ve O'nu görmede bir sıkışıklığa düşmeyeceksiniz (herkes rahatça görecek). Artık, güneşin doğma ve batmasından önce hiç bir Namaz hususunda size galebe çalınmamasına gücünüz yeterse bunu yapın (Namazları vaktinde kılın, vaktini geçirmeyin).” Cerir der ki: “Resûlullah, sonra şu ayeti okudu: “Rabbini güneşin doğmasından ve batmasından önce hamd ile tesbih et” (Ta-ha 13)."

    5175 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “İbrahim aleyhisselam sadece üç yalan söylemiştir: Bunlardan ikisi Allah'ın zatıyla ilgili; biri “İnne sagimü” sözüdür; diğeri de “Bel fegalehu kebiruhum haza” sözüdür. Bir tanesi de zevce-i pakleri Sare Hatun hakkındadır. Hz. İbrahim zalim birinin diyarına (Mısır'a) beraberinde Sare de olduğu halde gelmişti. Sare güzel bir kadındı. Sare'ye: “Bu cebbar herif, bilirse ki sen karımsın, senin için bana galebe çalar. Eğer sana soracak olursa, kızkardeşim olduğunu söyle! Çünkü sen, zaten İslam yönünden kardeşimsin, din kardeşiyiz. Ben yeryüzünde senden ve benden başka bir müslüman bilmiyorum” dedi. Bunlar zalim kralın memleketine girince, adamlarından biri bunları gördü. Hemen gidip: “Senin memleketine öyle güzel bir kadın girdi ki, sizden başkasının olması münasib değildir” dedi. Kral derhal adamlar gönderip, Sare'yi yanına getirtti. Hz. İbrahim Namaza durdu. Sare adamın yanına girince, kraI (onu ayakta karşıladı, fakat) elini ona uzatamadı. Eli şiddetli şekilde tutuldu. Sare'ye: “Elimi salması için Allah'a dua et! Sana zarar vermeyeceğim!” dedi. Sare de dediğini yaptı. Ama kral tekrar Sare'ye sataşmak istedi. Eli, öncekinden daha şiddetli tutulup kaldı. Sare'ye aynı şekilde ricada bulundu. O da kabul etti. (Adam normal hale dönünce tekrar) sataşmak istedi. Eli önceki iki seferden daha şiddetli şekilde tutuldu. Sare'ye yine: “Allah'a dua et, elimi salsın, sana zarar vermeyeceğim!” diye rica etti. Sare dua etti, adamın elleri açıldı. Kral kadını getiren adamı çağırdı ve ona: “Sen bana insan değil bir şeytan getirmişsin. Bunu diyarımdan çıkar!” dedi. Sare'ye, Hacer'i bağış olarak verdi. Sare yürüyerek geldi. İbrahim onu görünce: “Nasılsın, ne haber?” dedi. Sare: “Hayır var! Allah cebbarın elini tuttu ve (bana) bir hadim verdi!” dedi.” Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh der ki: “Ey sema suyunun oğulları! Bu kadın (Hacer) sizin annenizdir.”"

    5188 "İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim Namazda izarını (gömleğini) çalımla yere değecek kadar uzatırsa, Allah onun ne günahını affeder, ne de onu kötü amellere karşı korur.”"

    5209 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, şu iki çeşit giyinmekten men etti: “Samma sarınması ki bu, üzerinde bir başka giysi olmadığı halde giysisini omuzuna koyup bir yarısını açık bırakması ve Namazda iki elini de sarmasıdır. Diğer giyinme de, fercini örtecek kadar olmayan tek giysisi içinde ihtiba tarzında oturmasıdır.”"

    5290 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “İslam'da cariye ile zina yoktur. Kim cahiliyede cariye ile zina yapmış ise, (bundan hasıl olan çocuk) asabesine (efendisine = cariyenin efendisine) dahil olur. Kim, meşru nikahdan olmayan bir çocuğun kendine ait olduğunu iddia ederse, ona varis olamaz, kendisine de varis oluNamaz.”"

    5321 "Zeyd İbnu Halid radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Horoza sövmeyin! Zira o, Namaz için uyandırıyor.”"

    5329 "Ukbe İbnu Amir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir gün çıkıp, Uhud şehidlerine cenazelere kıldığı Namazla Namaz kıldı. Sonra minbere geçti: “Ben dedi, sizden önce (havuzun başına) varacağım ve ben size şahidlik yapacağım. Şimdi, şu anda ben, vallahi havzımı görüyorum. Bana arzın hazinelerinin anahtarları verildi. Vallahi ben artık sizin benden sonra şirke düşmenizden korkmuyorum. Fakat sizin dünya hususunda birbirinizle rekabete, çekememizliğe düşmenizden korkuyorum.”"

    5338 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam (bir bayram Namazında kadınlar tarafına geçerek): “Ey kadınlar cemaati! (Allah yolunda) sadakada bulunun, istiğfarı çok yapın. Zira ben siz kadınların cehennemde çoğunluğu teşkil ettiğini gördüm” buyurdular. Dinleyenlerden cesaretli bir kadın: “Niye cehennemliklerin çoğunu kadınlar teşkil ediyor, neyimiz var?” diye sordu. Aleyhissalatu vesselam: “Ağzınızdan kötü söz çok çıkıyor ve kocalarınıza karşı nankörlük ediyorsunuz. Aklı ve dini eksik olanlar arasında akıl sahibi erkeklere galebe çalan sizden başkasını görmedim!” dedi. O kadın tekrar: “Ey Allah'ın resulü! Aklı ve dini eksik ne demek?” diye sorunca Aleyhissalatu vesselam açıkladı: “Aklı noksan tabiri, iki kadının şahitliğinin bir erkeğin şahitliğine denk olmasını ifade eder. Dinlerinin eksik olması tabiri de onların (hayız dönemlerinde) günlerce Namaz kılmamalarını, Ramazan ayında oruç tutmamalarını ifade eder.”"

    5341 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir gün bize Namaz kıldırdı, sonra minbere çıktı, eliyle kıble cihetine işaret etti ve: “Size Namaz kıldırdığım andan beri, bana cennet ve cehennem gösterildi. Onlar şu duvarın önünde temessül etmiş vaziyette idiler. Hayırda ve şerde bugünkü kadarını hiç görmedim” buyurdu.”"

    5342 "Abdullah İbnu Ebi Bekr anlatıyor: “Ebu Talha el-Ensari radıyallahu anh bahçesinde Namaz kılıyordu. Derken (dübsi denen kumruya benzeyen) bir kuş uçtu. Gidip gelmeye, çıktığı yeri aramaya başladı, fakat bulamadı. Bu hal Ebu Talha'nın garibine gitti ve bir müddet gözleriyle kuşu takip etti. Sonra Namazına döndü. Ne kadar kıldığını bilemiyordu. Kendi kendine: “Bu malımdan bana fitne arız oldu!” dedi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a gelerek Namazda başına gelen fitneyi anlattı ve “Ey Allah'ın Resülü! Bu (bağım Allah için) sadakadır, onu dilediğine ver!” dedi.”"

    5366 "Yine Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın hastalığı ağırlaşıp, ağrıları artınca, benim odamda tedavi edilmesi için diğer zevcelerinden müsaade istedi. Onlar kendisine izin verdiler. İki kişinin arasında çıktı. Bunlardan biri amcası Abbas İbnu Abdilmuttalib idi, bir başkası daha vardı. Ayakları yerde sürünüyordu. Odama girince ızdırabı daha da arttı. “Ağızlarındaki bağları açılmamış yedi kırbadan üzerime su dökün, belki (iyileşir), insanlara bir vasiyette bulunurum!” buyurdular. Hz. Hafsa'ya ait bir leğene oturttuk. Sonra bu kırbalardan üzerine su dökmeye başladık. (Bir müddet sonra) “yeterince döktünüz” diye işaret edinceye kadar dökmeye devam ettik. Sonra (iyileşerek) halka çıkıp Namaz kıldırdı ve bir hitabede bulundu.”"

    5367 "Yine Sahiheyn'de Ubeydullah İbnu Abdillah'tan gelen bir rivayette Ubeydullah der ki: “Hz. Aişe radıyallahu anha'nın yanına girdim. Ona: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın hastalığından bana anlatmaz mısın?” dedim. Anlatmaya başladı: “Elbette! Resûlullah aleyhissalatu vesselam ağırlaştı ve: “Halk Namazını kıldı mı?” diye sordu. Biz: “Hayır! Ey Allah'ın Resûlü, onlar sizi bekliyorlar!” dedik. “Leğene benim için su koyun!” emrettiler. Hz. Aişe der ki: “Hemen dediğini yaptık, o da yıkandı. Sonra kalkmaya çalıştı, fakat üzerine baygınlık çöktü. Sonra kendine geldi ve tekrar: “Cemaat Namaz kıldı mı?” diye sordu. “Hayır!” dedik, onlar sizi bekliyorlar ey Allah'ın Resülü!” Tekrar: “Benim için leğene su koyun!” emretti. Hz. Aişe der ki: “Dediğini yaptık, yıkandı. Sonra tekrar kalkmak istedi. Yine üzerine baygınlık çöktü. Sonra ayılınca: “İnsanlar Namaz kıldı mı?” diye sordu. “Hayır! dedik, onlar sizi bekliyorlar, ey Allah'ın Resülü!” Aleyhissalatu vesselam: “Benim için leğene su koyun!” dedi ve yıkandı. Sonra kalkmaya yeltendi, yine üzerine baygınlık çöktü, sonra ayıldı. “Halk Namazı kıldı mı?” diye sordu. “Hayır, onlar sizi bekliyorlar ey Allah'ın Resülü!” dedik. Hz. Aişe der ki: “Halk mescide çekilmiş, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı yatsı Namazı için bekliyorlardı.” Hz. Aişe der ki: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam Hz. Ebu Bekr'e adam göndererek halka Namaz kıldırmasını söyledi. Elçi gelerek ona: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam halka Namaz kıldırmanı emrediyor!” dedi. İnce duygulu bir kimse olan Ebu Bekr radıyallahu anh: “Ey Ömer halka Namazı sen kıldır!” dedi. Hz. Aişe'nin anlattığına göre, Hz. Ömer: “Buna sen daha ziyade hak sahibisin (ehaksın)!” cevabında bulundu. Aişe der ki: “O günlerde Namazı Ebu Bekr radıyallahu anh kıldırdı. Bilahare Resûlullah aleyhissalatu vesselam, kendinde bir hafiflik hissetti. Biri Abbas olmak üzere iki kişinin arasında, öğle Namazı için çıktı. O sırada Namazı halka Ebu Bekr kıldırıyordu. Ebu Bekr, Resûlullah'ın geldiğini görünce, geri çekilmek istedi. Aleyhissalatu vesselam geri çekilme diye işaret buyurdu. Kendisini getirenlere: “Beni yanına oturtun” dedi. Onlar da Hz. Ebu Bekr'in yanına oturttular. Hz. Ebu Bekr, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın Namazına uyarak Namaz kılıyordu. Halk da Hz. Ebu Bekr'in Namazına uyarak Namazını kılıyordu. Resûlullah aleyhissalatu vesselam oturmuş vaziyette idi.” Ubeydullah der ki: “Abdullah İbnu Abbas radıyallahu anhüma'nın yanına girdim ve: “Hz. Aişe radıya"

    5375 "İmam Malik anlatıyor: “Bana ulaştığına göre, Resûlullah aleyhissalatu vesselam pazartesi günü vefat etti ve salı günü de defnedildi. Halk Namazını (cemaat halinde değil) ferd ferd kıldı, hiç kimse imamlık yapmadı. Bir kısmı: “Minberin yanına defnedilsin” dedi. Bazıları da: “Baki' mezarlığına defnedilsin” dedi. Bu (münakaşaya) Hz. Ebu Bekir geldi ve: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın “Her peygamber öldüğü yere defnedilir” buyurduğunu işitmiştim” dedi. Bunun üzerine, hemen orada mezar kazıldı. Aleyhissalatu vesselam'ı yıkamak istedikleri vakit, gömleğini çıkarmak istediler. Derken: “Gömleği çıkarmayın!” diye bir ses işittiler. Bunun üzerine gömleği üzerinde olduğu halde yıkadılar.”"

    5402 "Hz.Huzeyfe radıyallahu anh muhtazar (ölüme yakın) olunca: “Ben ölünce, kimse üzerime ezan okumasın, ben bunun, ölüm haberinin duyurulması olmasından korkarım. Zira ben, Aleyhissalatu vesselam'ın ölüm haberinden yasakladığını işittim. Öyleyse ben öldüm mü, üzerime Namaz kılsınlar. Beni Rabbime (sessizce) taşısınlar” dedi.”"

    5416 "Muğire radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Binekli, cenazenin ardından yürür, yaya ise dilediği yerden. Çocuğa da Namaz kılınır. Anne-babası için mağfiret ve rahmetle dua edilir.”"

    5425 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, Uhud şehidlerini (defin sırasında), her iki kişinin (cesedini) bir giysiye koyuyor, sonra da: “Kur'an'ı hangisi daha çok almıştı?” diye sorup, onlardan birine işaret edildiği takdirde, onu lahidde öne koyuyordu. Sonra da: “Ben bunlara şahidim!” diyordu. Onları kanlarıyla defnetmelerini emretti. Onlara cenaze Namazı kılmadı, onları yıkamadı da.” (İbnu Deybe hadisin bir meselesi ile ilgili olarak şu açıklamayı yapar): “Derim ki: “İki kişinin, bir giysi içinde, derileri birbirlerine değecek şekilde birleştirilmeleri caiz değildir. Öyleyse bu “birleştirme” hadisesi, ikisinin arasına bir perde konduktan sonra gerçekleştirilmiş olacağına yahut o giysinin ikisi arasında bölünmüş olacağına hamledilir. Zahir mana da bunu gerektiriyor çünkü hadiste geçen “onlardan birine işaret edildiği takdirde, onu lahidde öne koyuyordu” ibaresi bunu ifade eder. Her birinin müstakil veya aralarında bir perde olmadan birini öne almak mümkün değildir.”"

    5429 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Bir gün Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir hutbe irad etti. Hutbesinde, ashabından, ölmüş, yetersiz bir kefene sarılıp, geceleyin defnedilmiş bir zatı zikretti. Sonra kişinin, mecbur kalmadıkça geceleyin gömülmesini yasakladı, ta ki üzerine Namaz kılınsın. Ve dedi ki: “Biriniz kardeşini kefenledi mi, kefenini güzel yapsın!”"

    5455 "İbnu Amr İbni'l-As radıyallahu anhüma anlatıyor: “Medine'de doğan bir adam Medine'de ölmüş idi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam Namazını kıldırdı, sonra da: “Keşke doğduğu yerden başka bir yerde ölseydi!” buyurdu. Oradakiler “Niçin?” diye sorunca açıkladı: “Kul doğduğu yerin dışında ölürse, cennette doğduğu yerle eserinin kesildiği (ecelinin geldiği) yerin arası mukayese edilir!”"

    5458 "Hz. Aişe radıyallahu anha'nın anlattığına göre, bir yahudi kadın, yanına girdi. Kabir azabından bahsederek: “Seni kabir azabından Allah korusun!” dedi. Aişe de Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a kabir azabından sordu. Aleyhissalatu vesselam: “Evet, kabir azabı haktır. Onlar kabirde azap çekerler, onların azabını hayvanlar işitir!” buyurdu. Hz. Aişe der ki: “Bundan sonra Aleyhissalatu vesselam'ı Namaz kılıp da, Namazında kabir azabından istiaze etmediğini hiç görmedim.”"

    5473 "Ebu'l-Velid anlatıyor: “İbnu Ömer radıyallahu anhüma'ya Mescid(-i Nebevi)deki çakıldan sordum. Dedi ki: “Bir gece yağmura yakalanmıştık. Yerler hep ıslandı. Kişi giysisinin içinde çakıl taşı taşıdı ve onu altına yaydı. Resûlullah aleyhissalatu vesselam Namazı tamamlayınca: “Bu (yaptığınız) ne iyi!” buyurdular.”"

    5476 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam mescidin kıble (duvarında) balgam gördü. Bu onun ağrına gitti, kalkıp eliyle kazıdı ve: “Sizden biri Namaza kalkınca, Rabbine hususi hitapta bulunur veya Rabbi(nin kıblesi) kendisi ile kıblesinin arasındadır. Öyleyse hiç biriniz kıble cihetine tükürmesin. (İlla tükürecekse bari) soluna veya ayağının altına tükürsün!” buyurdular. Sonra, (göstermek için) ridasının bir kenarını alıp içine tükürerek elbisesinin kenarını üst üste katladı, sonra da: “Veya şöyle yapsın!” buyurdu (ve tükrüğü katlar arasında ovdu).”"

    5479 "İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kadının odasındaki Namazı holündeki Namazından üstündür. Mahda'ındaki Namazı ise odasındaki Namazından üstündür.”"

    5482 "Amr İbnu Şu'ayb an ebihi an ceddihi radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam mescidde alış-veriş yapmayı, yitik ilan edilmesini, şiir okunmasını yasakladı. Keza cuma günü Namazdan önce (ilim, vaaz) halkası teşkil edilmesini de yasakladı.”"

    5485 "Ka'b İbnu Ucre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Biriniz mescide gidince orada ellerini kenetlemesin, çünkü o Namazdadır.”"

    5488 "Talk İbnu Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a heyet olarak yola çıktık. Gelip ona biat ettik, Onunla Namaz kıldık. Kendisine, memleketimizde Ehl-i Kitaba ait bir mabedin olduğunu haber verdik. Abdest suyunun fazlasından bize hibede bulunmasını talep ettik. Su getirtip abdast aldı, mazmaza yaptı, sonra bunu bir kaba bizim için döktü. Dedi ki: “(Haydi gidin! Memleketinize varınca (o eski) mabedinizi yıkın. Bu suyu onun yerine çileyin, orasını mescid yapın!” “Biz: “Ama yerimiz uzak,hararet şiddetlidir. Bu su (buharlaşıp) kurur” dedik. Bize: “Ona bir müdd su ilave edin. O (abdest artığı) öbürünün (ilave edilen suyun) güzelliğini de arttırır” buyurdular. Oradan ayrılıp memleketimize geldik. Mabedimizi yıktık. Sonra yerine o suyu çiledik, orayı kendimize mescid yaptık. İçerisinde ezan okuduk. Rahibi, Tayylı bir adamdı, ezanı işitince: “Bu hak bir davettir!” dedi. Sonra dağın sırtındaki sel yataklarından birine yöneldi. Bir daha onu göremedik.”"

    5499 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Kureyşliler, birbirlerine küfrün ve sapıklığın devamını tavsiye ettiler ve aralarında: “Bizim üzerinde olduğumuz şey var ya, bu, o köksüz sürgün (mesabesinde olan Muhammed)in üzerinde olduğu şeyden daha doğrudur!” dediler. Bunun üzerine, Allah Teala hazretleri Kevser sûresini inzal buyurdu: “Şüphesiz ki biz sana kevseri verdik. Öyleyse Rabbin için Namaz kıl ve kurban kes. Asıl arkası kesik (nesilsiz) olan, sana düşmanlık edenin ta kendisidir” (Kevser 1-3). Bundan sonra Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın beş erkek çocuğu oldu. Dördü Hz. Hatice radıyallahu anha'dan: Abdullah; bu in büyükleri idi; Tahir; -bunun Abdullah olduğu ve bunların üç tane oldukları da söylenmiştir-; Tayyib, Kasım ve Mariye'den olan İbrahim. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın dört tane de kızı vardı: Bunlardan Zeyneb, Ebu'l-As İbnu'r-Rebi'in nikahı altında idi. Rukiyye ve Ümmü Külsûm: Bu ikisi, Ebu Leheb'in oğulları olan Utbe ve Uteybe'nin nikahı altında idiler. “Ebu Leheb'in iki eli kurusun ve kurudu da...” (Tebbet 1-5) vahy-i şerifi nazil olduğu zaman, Ebu Leheb oğullarına onları boşamalarını emretti. Bunun üzerine Hz. Osman önce Rukiyye ile evlendi. Rukiyye onunla birlikte Habeşistan'a hicret etti. Orada Hz. Osman'ın Abdullah adında bir oğlu dünyaya geldi. Hz. Osman ona izafeten (Ebu Abdillah diye) künye almıştı. Sonra Rukiyye radıyallahu anha vefat etti. Ondan sonra Hz. Osman Ümmü Külsûm radıyallahu anhüma ile evlendi. Hz. Fatıma radıyallahu anha: Bu Hz. Ali radıyallahu anh'ın nikahı altında idi. Hz. Ali'nin Fatma'dan Hasan, Hüseyin ve Muhsin adlarında üç erkek çocuğu ile Zeyneb ve Ümmü Külsüm adlarında iki kız çocuğu dünyaya geldi. Bunlardan Zeyneb, Abdullah İbnu Ca'fer radıyallahu anhüma'nın nikahı altında idi. Hz. Ali, Ümmü Külsûm'u da Hz. Ömer'e nikahlamıştı, radıyallahu anhüm ecmain.”"

    5516 "Cabir İbnu Semüre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'la birlikte ilk Namazı kıldım. Sonra Aleyhissalatu vesselam ehline gitti. Onunla ben de çıktım. Onu birkısım çocuklar karşıladı. Derken onların yanaklarını bir bir okşamaya başladı. Benim yanağımı da okşadı. Elinde bir serinlik ve hoş bir koku hissettim. Elini sanki attar havanından çıkarmış gibiydi.”"

    5517 "İbnu Ebi Evfa radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, zikri çok yapar, lağvı (hoş sözü) de az yapardı, Namazı uzatırdı, hutbeyi de kısa yapardı. Dul ve miskinlerle beraber yürümekten ar duymazdı, onların ihtiyaçlarını mutlaka yerine getirirdi.”"

    5519 "Yine Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam sabah Namazını kılınca, Medine'nin hizmetçileri ellerinde su bulunan kaplar olduğu halde kendisine gelirlerdi. Aleyhissalatu vesselam da hiçbirini ihmal etmeden kaplara elini batırırdı. Bazan sabahları hava soğuk olurdu, Aleyhissalatu vesselam yine de elini suya batırırdı.”"

    5525 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Bana Ebu Süfyan İbnu Harb anlattı ve dedi ki: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile aramızda sulh(-u Hudeybiye) olduğu bir sırada Şam'a gitmiştim. Ben orada iken, Herakliyus'a, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'dan bir mektup getirildi. Mektubu Dıhyetu'l-Kelbi getirmişti. Onu Busra emirine teslim etti. O da, Rum Kralı Herakliyus'a ulaştırdı. Herakliyus: “Peygamber olduğunu zanneden şu adamın kavminden buralarda birileri var mı?” diye sordu. Ona “evet var!” dediler ve ben bir grup Kureyşliyle birlikte çağırıldım. Yanına girdik. Bizi önüne oturttu. “Ona nesebce en yakın olan kimdir?” dedi. Ben atıldım: “Benim!” dedim. Bunun üzerine beni, arkadaşlarım arkamda kalacak şekilde önüne oturttu. Sonra tercümanını getirtti. “Şunlara söyle, ben şuna, o peygamber olduğunu zanneden kimse hakkında soracağım. Eğer cevaplarında bana yalan söylemeye kalkarsa, onu tekzib etsinler!” dedi. Ebu Süfyan der ki: “Allah'a yemin olsun. Eğer yalanım, aleyhime tesir hasıl eder korkusu olmasaydı, cevaplarım sırasında yalan söylerdim. Sonra Herakliyus, tercümanına: “Sor şuna! O zatın aranızdaki nesebi nasıldır?” dedi. Ben: “O, aramızda asil bir nesebe sahiptir” dedim. O tekrak sordu: “O'nun ecdadı arasında kral var mı? “Yok!” dedim. “Siz onu bu iddiasından önce hiç yalanla itham ettiniz mi?” dedi. Ben: “Hayır!” dedim. “Ona insanların eşraf takımı mı tabi oluyor, zayıflar takımı mı? dedi. “Zayıflar takımı!” dedim. “Artıyorlar mı azalıyorlar mı?” dedi. Ben: “Eksilmiyorlar, bilakis artıyorlar” dedim. O tekrar sordu: “Dine girdikten sonra hoşnutsuzlukla dininden vazgeçen, irtidad eden oldu mu?” “Hayır!” dedim. “Onunla hiç savaştınız mı?” dedi. Ben: “Evet!” dedim. “Onunla savaşınız nasıl oldu?” dedi. “Harb onunla bizim aramızda münavebeli oldu. O bize karşı kazandı, biz de ona karşı kazandık!” dedim. “Verdiği sözden caydığı oldu mu?” dedi. “Hayır! Ancak, aramızda bir sulh var, bu esnada ne yapacak bilmiyoruz!” dedim. Ebu Süfyan der ki: “Allah'a yemin olsun o konuşmamız esnasında, (aleyhte) bundan başka bir şey söyleme imkanı bulamadım.” Herakliyus sormaya devam etti: “Muhammed'den önce bu sözü söyleyen bir başkası var mıydı?” dedi. “Hayır!” dedim. Bunun üzerine tercümanına: “Söyle ona! Ben sana “aranızdaki nesebi” nden sordum, sen onun asaletli biri olduğunu söyledin. İşte peygamberler de böyledir, hep kavimleri arasında neseb sahiplerinden gönderilirler. Ben sana “ecdadı içinde kral var mı?” diye sordum “yok!” dedin. Ben de “eğer ecdadı arasında bir kral olsaydı bu ecdadının kraliyetini arayan bir adam” diyecektim. Ben, “ona tabi olanlar” dan sordum: “Cemiyetin zayıf takımı mı yoksa eşraf kesimi mi?” diye. Sen “zayıflar!” dedin. Peygamberlere tabi olanlar işte bunlardır. Ben sana “bu iddiasından önce onu hiç yalanla itham ettiniz mi?” diye sordum, sen “hayır!” dedin. Böylece anladım ki o, ne insanlara ne de Allah'a yalan söyleyecek biri değildir. Ben sana “d"

    5526 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Cinler semaya yükselip, orada vahyi dinliyorlardı. Bir tek kelime işitince, ona doksandokuz tane de (kendilerinden) ilave ediyorlardı. O tek kelime hak, ilave edilenler batıldı. Resûlullah aleyhissalatu vesselam gönderilince, semadaki yerlerine yükselmeleri şihablarla (göktaşları) önlendi. Bundan önce gökte şihablar (bu kadar çok) atılmazdı. İblis onlara: “Nedir bu? Herhalde mühim bir hadise var!” dedi. Askerlerini gönderdi. Onlar Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı Mekke'de iki dağın arasında Namaz kılıyor buldular. İblise tekrar dönüp gördüklerini haber verdiler. O da: “Arzda meydana gelen hadise işte bu! (Sizin semadan haber almanız bu sebeple engelleniyor) dedi.”"

    5528 "Yahya İbnu Ebi Kesir anlatıyor: “Ebu Seleme İbnu Abdirrahman'a Kur'an'dan ilk inenin ne olduğunu sordum. “Ya eyyühe'l-Müddessir (ey örtüsüne bürünmüş)! (suresi)dir!” dedi. Ben: “İyi ama, başkaları ilk inenin İkra'bismi Rabbikellezi halak (suresi) dir diyorlar” dedim. Bunun üzerine Ebu Seleme: “Ben bu hususta Hz. Cabir radıyallahu anh'a sormuştum. O bana: “Sana, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın söylediğinden başka bir şey söylemeyeceğim. Aleyhissalatu vesselam: “Bir ay kadar Hira mağarasına mücavir oldum (itikafa girdim). Mücaveretimi (itikafımı) tamamlayınca, dağdan indim. Derken bana bir seslenen oldu. Sağıma baktım, hiçbir şey görmedim. Soluma baktım, yine bir şey görmedim. Arkama baktım bir şey görmedim. Derken başımı kaldırdım, bir şey gördüm, ama (bakmaya) dayanamadım. Hemen Hatice'nin yanına geldim: “Beni örtün!” dedim. Derken şu ayetler nazil oldu. (Mealen): “Ey örtüsüne bürünen! Kalk! (İnsanları ahiretle) korkut! Rabbini büyükle, elbiseni temizle. Pislikten kaçın..” (Müddessir suresi). Bu vahiy Namaz farz kılınmazdan önceydi.”"

    5529 "Hz. Ömer radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a vahiy indiği zaman, yüzünün yakınlarında arı uğultusu gibi bir ses işitilirdi. Bir gün, O'na vahiy indirildi. Bir müddet öyle kaldı. Sonra o hal açıldı. O da Mü'minûn suresinden ilk on ayeti okudu: “Mü'minler kurtuluşa ermiş, umduklarına kavuşmuşlardır. Onlar Namazlarını Allah'tan korkarak, hürmet ve tevazu içinde ve tadil-i erkan ile kılarlar. Onlar dünya ve ahiretlerine faydası dokunmayan her türlü şeyden yüz çevirirler. Onlar nail oldukları her türlü nimetin zekatını aksatmadan verirler. Onlar namuslarını korurlar. Ancak hanımlarına ve cariyelerine karşı müstesna; bunlarla olan yakınlıklarından dolayı kınanmazlar. Kim helal sınırını aşarak bunların ötesine geçmek isterse, işte öyleleri haddini aşmış olanlardır. O mü'minler ki, Allah'a ve kullara karşı olan emanet ve mesuliyetlerini yerine getirirler ve sözlerinde dururlar. Onlar Namazlarını devamlı olarak, vaktinde ve şartlarına riayet ederek kılarlar. İşte onlar varislerin ta kendileridir. Onlar Firdevs cennetine varis olurlar. Onlar orada ebedi olarak kalacaklardır” (Mü'minûn, 1-11). Arkadan dedi ki: “Kim bu on ayeti yerine getirirse cennete girer.” Sonra kıbleye yöneldi ve ellerini kaldırıp: “Allahım (hayrımızı) artır, bizi (iyilik yönüyle) noksanlaştırma. Bize ikram et, zillete düşürme. Bize ihsanda bulun, mahrum etme. Bizi tercih et, (düşmanlarımızı) bize tercih etme. Allahım, bizi razı kıl, bizden de razı ol!” buyurdular.”"

    5532 "Hz. Enes radıyallahu anh Malik İbnu Sa'sa'a radıyallahu anh'tan naklen anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, onlara, Mirac'a götürüldüğü geceden anlatarak demiştir ki: “Ben Ka'be'nin avlusunda Hatim kısmında -belki de Hıcr'da demişti- yatıyordum. -Bir rivayette şu ziyade var: Uyku ile uyanıklık arasında idim.- Derken bana biri geldi, şuradan şuraya kadar (göğsümü) yardı. -Bu sözüyle boğaz çukurundan kıl biten yere kadar olan kısmı kasdetti.- Kalbimi çıkardı. Sonra bana, içerisi imanla (ve hikmetle) dolu, altından bir kab getirildi. Kalbim (çıkarılıp su ve zemzem ile) yıkandı. Sonra içerisi (imanla) doldurulup tekrar yerine kondu. Sonra merkepten büyük katırdan küçük beyaz bir hayvan getirildi. Bu Burak'tı. Ön ayağını gözünün gittiği en son noktaya koyarak yol alıyordu. Ben onun üzerine bindirilmiştim. Böylece Cibril aleyhisselam beni götürdü. Dünya semasına kadar geldik. Kapının açılmasını istedi. “Gelen kim?” denildi. “Cibril!” dedi. “Beraberindeki kim?” denildi. “Muhammed aleyhissalatu vesselam!” dedi. “Ona Mirac daveti gönderildi mi?” denildi. “Evet!” dedi. “Hoş gelmişler! Bu geliş ne iyi geliştir!” denildi. Derken kapı açıldı. Kapıdan geçince, orada Hz. Adem aleyhisselam'ı gördüm. “Bu babanız Adem'dir! Selam ver O'na!” dendi. Ben de selam verdim. Selamıma mukabele etti. Sonra bana: “Salih evlad hoş gelmiş, salih peygamber hoş gelmiş!” dedi. Sonra Hz. Cebrail beni yükseltti ve ikinci semaya geldik. Kapıyı çaldı. “Bu gelen kim?” denildi. “Ben Cibril'im!” dedi. “Beraberindeki kim?” denildi. “Muhammed!” dedi. “Ona Mirac daveti gönderildi mi?” denildi. “Evet!” dedi. “Hoş gelmişler! Bu geliş ne iyi geliş!” dediler. Derken bize kapı açıldı. İçeri girince, Hz. Yahya ve Hz. İsa aleyhimasselam ile karşılaştım. Onlar teyze oğullarıydı. Hz. Cebrail: “Bunlar Hz. Yahya ve Hz. İsa'dırlar, onlara selam ver!” dedi. Ben de selam verdim. Onlar da selamıma mukabelede bulundular. Sonra: “Hoş geldin salih kardeş, hoş geldin salih peygamber” dediler. Sonra Cebrail beni üçüncü semaya çıkardı. Kapıyı çaldı. “Bu gelen kim?” denildi. “Cibril'im!” dedi. “Yanındaki kim?” denildi. “Muhammed'dir!” dedi. “Ona Mirac daveti gitti mi?” denildi. “Evet!” dedi. “Hoş gelmişler! Bu geliş ne iyi geliş!” denildi. Kapı bize açıldı. İçeri girince Hz. Yusuf aleyhisselam'la karşılaştık. Cebrail: “Bu Yusuf'tur! Ona selam ver!” dedi. Ben de selam verdim. Selamıma mukabele etti. Sonra: “Salih kardeş hoş gelmiş, salih peygamber hoş gelmiş!” dedi. Sonra Cebrail beni dördüncü semaya çıkardı. Kapıyı çaldı. “Bu gelen kim?” denildi. “Cibril'im!” dedi. “Beraberindeki kim?” denildi. “Muhammed!” dedi. “Ona Mirac davetiyesi indi mi?” denildi. “Evet!” dedi. “Hoş gelmişler! Bu geliş ne iyi geliş!” dediler. Kapı açıldı. İçeri girdiğimizde, Hz. İdris aleyhisselam ile karşılaştık. Hz. Cebrail: “Bu İdris'tir, ona selam ver!” dedi. Ben selam verdim. O da selamıma mukabele etti. Sonra bana:"

    5533 "Nesai'nin bir rivayetinde şöyle gelmiştir: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, beş vakit Namazla gönderilince, Hz. Musa aleyhisselam kandisine: “Rabbine dön! Daha da azaltmasını talep et. Çünkü, Beni İsrail'e iki Namaz farz etmişti, onları kılmadılar!” dedi. Bunun üzerine aziz ve celil olan Rabbime tekrar dönüp daha da hafifletmesini istedim. Rabb Teala şu cevabı verdi: “Semavat ve arzı yarattığım zaman ben sana ve ümmetine elli vakit Namaz yazmıştım. Öyleyse elli olan beştir. Sen ve ümmetin bunları kılın!” Böylece anladım ki, bu beş vakit Namaz Rabbim Teala'dan kesin bir emirdir. Hemen Hz. Musa'ya döndüm. O yine “Dön!” dedi. Fakat ben, artık geri dönmedim.”"

    5535 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “İsra gecesinde Hz. Musa'ya uğradım. Kırmızı kum tepesinin yanındaki kabrinde Namaz kılıyordu.”"

    5544 "Amr İbnu Ahtab el-Ensari radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir gün bize sabah Namazını kıldırıp minbere çıktı. Öğle vakti girinceye kadar hitap etti. Sonra minberden inip Namaz kıldı. Tekrar minbere çıkıp ikindi vakti girinceye kadar bize hitap etti. İnip ikindiyi kıldı, sonra tekrar minbere çıktı, güneş batıncaya kadar bize konuştu. Bu konuşmalarda Kıyamet gününe kadar olacak (hadisatı) bize haber verdi. Bunları en iyi bilenimiz, en belleyişli olanımızdır.”"

    5555 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ı ikindi Namazının vakti girince gördüm. Halk abdest alacak su arıyordu, bulamadılar. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a abdest suyu getirildi. Hemen elini içine koydu ve halka ondan abdest almalarını emretti. Enes der ki: “Ben suyun parmaklarının altından kaynadığını gördüm. Halk en sonuncuya varıncaya kadar abdestini aldı.”"

    5562 "Hz. İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam Ka'be'nin yanında Namaz kılarken, Ebu Cehl ve arkadaşları da orada oturuyorlardı. Bir gün öncesi bir deve kesilmişti. Ebu Cehl arkadaşlarına: “Falan ailenin kestiği devenin işkembesini kim getirip, secdeye gidince Muhammed'in omuzları arasına bırakacak?” dedi. Oradakilerin en bedbahtı fırlayıp, işkembeyi kaptığı gibi, Aleyhissalatu vesselam secdeye kapanınca iki omuzu arasına bıraktı. Buna hepsi güldüler, (keyflerinden) birbirlerinin üzerine eğilmeye başladılar. Ben (biraz uzaklarında) ayakta durmuş onlara bakıyordum. Eğer bir destekcim olsaydı onu sırtından atardım. Resulullah secdede idi, başını kaldırmıyordu. Derken biri kalkıp Hz. Fatıma radıyallahu anha'ya haber verdi. O, henüz küçük bir kızcağızdı geldi, işkembeyi sırtından yere attı. Sonra onlara yönelip, hakaretler savurdu. Aleyhissalatu vesselam Namazını tamamlayınca, sesini yükseltti ve hepsine bedduada bulundu. Resûlullah dua etti mi üç kere tekrar ederdi, bir şey isteyince de üç kere isterdi. Namazı bitince: “Allah'ım, Kureyş (in helakini) sana havale ediyorum!” dedi ve üç kere tekrar etti. Resûlullah'ın sesi kulaklarına gelince, onlardan gülme gitti. Duasından korkuya düştüler. (Beddua edince bu onlara çok ağır geldi. Zira onlar, bu beldede yapılan duaların kabul edildiğini biliyorlardı.) Sonra Resûlullah: “Ey Allah'ım, Ebu Cehl İbnu Hişam'ı, Utbe İbnu Rebi'a'yı, Şeybe İbnu Rebi'a'yı, Velid İbnu Utbe'yi, Ümeyye İbnu Halef'i, Utbe İbnu Ebi Muayt'ın helaklerini sana havale ediyorum” dedi. bir yedinciyi de zikretmişti, aklımda tutamadım. Muhammed'i hak ile gönderen Zat-ı Zülcelal'e yemin olsun, Resûlullah'ın ismen zikrettiği bu adamları, Bedir günü hep yerlere serilmiş gördüm. Bunlar, sonra da kuyuya, Bedir kuyusuna sürüklenip atıldılar.”"

    5563 "Hz. Cabir İbnu Abdillah radıyallahu anh'ın anlattığına göre, “Babası öldüğü zaman bir yahudiye otuz vask borç bıraktı. Hz. Cabir radıyallahu anh yahudiden, bu borcun ödenmesi için biraz müddet talep etti. Ancak yahudi, tehir kabul edmedi. Hz. Cabir, Aleyhissalatu vesselam'a gelerek, yahudi nezdinde şefaatçi olmasını talep etti. Resûlullah yahudiye, (bu otuz vasklık) borca bedel bir hurmalığın meyvesini alması için konuştu. Yahudi kabul etmedi. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam hurmalığa girdi, içerisinde yürüdü. Sonra Cabir'e: “Hurmayı kes, ona borcunu (tamamıyla) öde!” buyurdu. Cabir hurmayı kesti, yahudiye otuz vask borcunu ödedi. Geriye onyedi vask hurma da arttı. Cabir, durumu haber vermek üzere Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a gitti. Aleyhissalatu vesselam ikindiyi kılıyordu. Namazı bitince fazlalığı haber verdi. “Bunun Ömer İbnu'l-Hattab'a haber ver!” buyurdular. Ben de gidip ona söyledim. Ömer: “Ben, Resûlullah aleyhissalatu vesselam içinde yürüyünce hurmada bereket hasıl olacağını anlamıştım” dedi.”"

    5567 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “(Bir gün) Ebu Cehl: “Muhammed, aranızda, hala yüzünü toprağa sürtüyor mu?” dedi. “Evet” cevabını alınca: “Lat ve Uzza'ya yemin olsun! Onu böyle yaparken görürsem boynuna ayaklarımla basacağım -veya: Ben de O'nun yüzünü yere batıracağım” dedi. Sonra bir gün, Resûlullah Namaz kılarken boynuna basmak üzere yaklaştı. Fakat birdenbire O'nu bırakıp geri döndüğünü ve elleriyle korunduğunu gördüler. “Sana ne oldu?” dediler. “Benimle onun arasında ateşten bir hendek, korkunç bir şey ve birtakım kanatlar var!” cevabını verdi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam da: “Eğer bana yaklaşsaydı melekler onu uzuv uzuv kapıp parçalayacaktı!” buyurdu. Bunun üzerine Allah Teala hazretleri şu ayeti inzal buyurdu. (Mealen): “Fakat insan, kendisini ihtiyaçtan uzak görünce azgınlaşır. Dönüş ancak Rabbinedir. Allah'ın kulunu Namaz kılmaktan alıkoyanı gördün mü? Gördün mü o kafiri? Eğer o doğru yol üzerinde olsa yahut kötülükten sakınmayı tavsiye etse daha hayırlı olmaz mıydı? Gördün mü o kafiri? Eğer o yalanlayıp haktan yüz çevirirse, Allah'ın kendisini gördüğünü bilmez mi? Andolsun ki, eğer o inkar ve isyanına son vermezse, biz onu alnından yakalayıp cehenneme sürükleriz. Zira o, pek yalancı ve günahkar bir alındır. O kavmini yardıma çağırsın. Biz de zebanileri çağıracağız. Hayır sen ona aldırma, secde et ve Rabbine yaklaş” (Alak-6-19)."

    5573 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Cinlerden bir ifrit, dün akşam, Namazımı bozdurmak için üzerime atıldı. Allah ona galebe çalmama imkan verdi. Ben de onu boğazından yakaladım. Hatta onu, mescidin direklerinden birine bağlamayı arzu ettim, ta ki sabah olunca hepiniz onu göresiniz. Ancak, kardeşim Süleyman aleyhisselam'ın şu sözünü hatırladım: “...Ve benden sonra kimseye nasib olmayacak bir mülkü bana ihsan et” (Sad 35). Allah da onu hor ve hakir olarak geri çevirdi.”"

    5631 "Amr İbnu Şu'ayb an ebihi an ceddihi anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Bir erkek bir kadınla nikah yapar ve temasta bulunursa, artık o kadının kızını nikahlaması ona helal olmaz. Eğer kadına temas etmemişse kızını nikahlayabilir. Bir erkek bir kadını nikahlarsa, kadına temas etmiş olsa da olmasa da kadının annesiyle artık nikahlaNamaz.”"

    5694 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Bir kadın hastalanmıştı, şöyle bir nezirde bulundu: “Allah Teala hazretleri bana şifa verirse, buradan gidip Mescid-i Aksa'da Namaz kılacağım.” Sonra kadın iyileşmişti. Hemen yol hazırlığı yaptı. Hz. Meymune radıyallahu anha'ya geldi, selam verip kararını anlattı. Meymune, kadına: “Hele otur, hazırladığını (burada) ye. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın mescidinde Namaz kıl. Zira ben O'nun şöyle söylediğini işittim: “Şu mescidimde kılınan bir Namaz, Ka'be Mescidi hariç bütün mescidlerde kılınan bin Namazdan daha hayırlıdır.”"

    5695 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Fetih günü bir adam kalkıp: “Ey Allah'ın Resûlü dedi. Ben aziz ve celil olan Allah'a nezirde bulundum ve dedim ki: “Eğer Mekke'nin fethini sana müyesser ederse, Beytu'I Makdis'te iki rek'at Namaz kılacağım.” Resûlullah aleyhissalatu vesselam adama: “Sen şurada kıl!” cevabında bulundu. Adam talebini tekrar etti: “Sen şurada kıl!” buyurdu. Adam bir kere daha tekrar edince: “Öyleyse sen bilirsin” buyurdular.”"

    5728 "Hz. Aişe radıyallahu anha'nın anlattığına göre, “Kişinin (Namazda) elini boş böğrüne koymasını mekruh addederdi ve: “Bunu yahudiler yapar”derdi.”"

    5735 "Zeyd İbnu Halid radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam Hudeybiye'de, bize, geceleyin yağan yağmurun peşinden sabah Namazı kıldırmıştı. Namazı bitince cemaatın önüne geçti ve: “Rabbiniz ne dedi biliyor musunuz?” buyurdu. Cemaat: “Allah ve Resûlü bilir!” dediler. “Allah Teala Hazretleri: “Kullarımdan bir kısmı bana mü'min, bir kısmı da kafir olarak sabahladı. “Allah'ın fazlı ve rahmmetiyle bize yağmur yağdırdı” diyen bana mü'min, yıldızları da inkar edici olarak sabahladı.Kim de: “Falanca falanca yıldız sayesinde bize yağmur yağdırıldı” dediyse o da bana kafir, yıldıza mü'min olarak sabaha erdi” dedi!” buyurdular.”"

    5887 "Hz. Ebu Bekre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sizden kimse: “Ramazanın tamamında (Namaza) kalktım, tamamında orucumu tuttum” demesin.” (Hadisi Ebu Bekre'den rivayet eden Hasan Basri der ki:) “Bilemiyorum, Aleyhissalatu vesselam bu sözüyle kişinin nefsini tezkiye etmiş olmasını mı mekruh addetti veya “uyumak da lazım yatmak da” mı de(mek iste)di?”"

    5899 "Ebu Sa'idi 'l-Hudri radiyallahu anh anlatıyor: “Bir gün Resulullah aleyhissalatu vesselam bize ikindi Namazi kıldırdı. Sonra bir hutbede bulundu. Bu hutbede, kıyamet vaktine kadar olacak her şeyi bize haber verdi. Bunu belleyen belledi, unutan unuttu. söyledikleri arasında şu da vardı: “dünya caziptir, tatlıdır. Allah sizi buraya halife olarak göndermiştir, nasıl amel edeceğinize bakmaktadır. - Aman uyanık olun, dünyadan kaçının, kadından kaçının. - Aman uyanık olun! Kimseyi, insanların korkusu, bildiği bir hakikatı söylemekten alıkoymasın!” Ravi der ki: “(Bunu söyleyince) Ebu Said merhum ağladı. Sonra sözlerine devam etti: “Vallahi öyle şeyler gördük ki, korktuk. Resulullah 'ın söyledikleri arasında şu da vardı: - Haberiniz olsun! Kıyamet günü, her bir vefasız için vefasızlığı nisbetinde bir bayrak dikilecektir. Baş imamın (devlet reisinin) vefasızlığından daha büyük bir vefasızlık olmayacaktır. Onun bayrağı kıçının yanına dikilir.” O günkü bellediklerimiz meyanında şu da vardı - Haberiniz olsun! İnsanoğlu çok çeşitli tabakalar halinde yaratılmıştır: - Kimisi vardır, mü'min olarak doğar, mü'min olarak yaşar, kafir olarak ölür. - Kimisi vardır, kafir olarak doğar, kafir olarak yaşar, mü'min olarak ölür. - Kimisi vardır, kafir olarak doğar, kafir olarak yaşar, kafir olarak ölür. - Haberiniz olsun kimisi vardır yavaş öfkelenir, (öfkesinden) çabuk döner; kimisi vardır çabuk öfkelenir, çabuk döner; kimisi vardır, yavaş öfkelenir, yavaş döner. İste bunlar birbirlerini dengeler. - Haberiniz olsun onlardan bir kısmı vardır; çabuk döner, çabuk kızar. Bilesiniz bunların en hayırlısı ağır öfkelenen, çabuk dönendir; en şerlileri de çabuk öfkelenip yavaş dönendir. - İnsanlardan borcunu iyi ödeyen, (başkasındaki alacağını) iyi talep eden vardır. Kimisi de kötü öder, iyi talep eder; kimi de kötü talep eder, iyi öder, bunlar birbirlerini dengeler. Bilesiniz bir kısmı vardır kötü öder, kötü talep eder. Bilesiniz bunların en hayırlısı iyi ödeyen, iyi talep edendir; en kötüleri de kötü ödeyen, kötü talep edendir. Bilesiniz! Öfke ademoğlunun kalbinde bir kordur. Gözlerinin kızarmasını, avurtlarının şişmesini görmüyor musunuz! Kim, öfkeden bir başlangıç hissederse, yere yaslansın, (öfkesi geçinceye kadar öyle kalsın).” Ebu Said dedi ki: “Biz (bu sırada) Gündüzün aydınlığı devam ediyor mu diye güneşe bakmaya başladık. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam: “Haberiniz olsun! dünyanın ömründen geçmiş kısmına nisbeten geri kalan kısmı, şu gününüzden geçen kısma nazaran geri kalan kısmına nisbeti gibidir.”"

    5918 "Hz. Enes radiyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Kisra'ya ve Necasi'ye -Bu Necasi üzerine cenaze Namazı kıldığı Necasi değildir -Ve bütün inatçı cebbarlara, onları aziz ve celil olan Allah'a davet eden mektuplar yazdı.”"

    5936 "İbnu Abbas radiyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam (Namazda) emrolunduğu yerde açıktan okudu, emrolunduğu yerde sükut etti (gizli okudu). “Ve senin Rabbin unutkan değildir” (Meryem 64); “Andolsun ki, Allah'ın Resulunde sizin için (her hususta) güzel bir örnek vardır” (Ahzab 21)."

    5939 "Abdullah İbnu Amr İbni'l-As radiyallahu anhuma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bize (bazan) sabah oluncaya kadar Beni İsrail kıssası anlatırdı. Anlatma işini farz Namaz için kalkınca bırakırdı.”"

    5951 "Ali İbnu Ebi Talib radiyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın son sözü: “Namaz! Namaz! Sağ ellerinizin sahip olduğu (köleler) hakkında Allah'tan korkun!” olmuştu.”"

    5964 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim, Allah'a herhangi bir şerik koşmadan tam bir ihlas yani Allah'ın birliğine iman, O'na halisane kulluk, Namaz ve zekat vazifelerini yapma hali üzere dünyayı terkederse, Allah kendisinden razı olmuş halde ölmüş olur.” Hz. Enes radıyallahu anh devamla der ki: “İşte bu hal, peygamberlerin hepsi tarafından getirilmiş olan (ve Allah indinde makbul olduğu Kur'an'da belirtilen (Al-i İmran 19)) gerçek dindir. Bu dini, peygamberler, Rablerinden alıp beşeri hevaya dayanan (felsefi nazariye ve) iddialar ortalığı kaplamazdan önce, insanlara tebliğ etmişlerdi. Bu hakikatı tasdik eden Kur'ani nasslar mevcuttur. Bilhassa en son inen (suredeki) şu ayet onlardandır: “Eğer (o müşrikler) tevbe eder, -Enes der ki: “Tevbeden murad putları ve onlara tapmayı bırakmaktır- Namazlarını dosdoğru kılar ve zekatlarını verirlerse siz de onları serbest bırakın. Muhakkak ki Allah çok bağışlayıcı, çok merhamet edicidir” (Tevbe 5). Bir diğer ayette şöyle buyrulmuştur: “Eğer tevbe eder, Namazlarını dosdoğru kılar ve zekatlarını verirlerse, artık onlar sizin din kardeşlerinizdir” (Tevbe 11)."

    5982 "Bera İbnu Azib radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın yaptığı haccda biz de beraberdik. (Bir ara) yolda bir yerde konakladı ve cemaatle Namaz kılma emrini verdi. Bu sırada, Hz. Ali radıyallahu anh'ın elinden tutarak (yanındaki ashabına): “Ben mü'minlere nefislerinden evla değil miyim?” diye sordu. Hep bir ağızdan: “Elbette evlasın!” dediler. Aleyhissalatu vesselam tekrar: “Ben her mü'mine, kendi nefsinden evla değil miyim?” buyurdular. Ashab yine hep bir ağızdan: “Evet evlasınız!” dediler. Bunun üzerine (Ali'yi göstererek): “İşte bu, ben kimin dostu isem, onun dostudur! Allah'ım, sen buna dost olana dost, düşman olana düşman ol!” buyurdular.”"

    5985 "Hz. Ali radıyallahu anh buyurdular ki: “Ben Allah'ın kulu, Resülü'nün kardeşiyim ve ben Sıddik-ı Ekber'im. Benden sonra sıddik-ı ekber olduğunu söyleyen yalancıdan başkası değildir. İnsanlardan önce yedi yıl Namaz kıldım.”"

    6003 "Ebu Sa'idi'I-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah üç şeye güler (rahmetiyle yönelir): Namaz için teşkil edilen saf, geceleyin Namaz kılan adam ve orduda cihad eden adam.”"

    6011 "Ebu Zerr radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, bana dediler ki: “Ey Ebu Zerr! Senin evden çıkıp Allah'ın kitabından bir ayet öğrenmen, senin için yüz rek'at Namaz kılmandan daha hayırlıdır. Keza gidip ilimden bir bab (mevzu) öğrenmen -ki bu babla amel edilsin veya edilmesin- senin için bin rek'at Namaz kılmandan daha hayırlıdır.”"

    6038 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı şöyle derken işittim: “Allah, temizlik olmadan Namazı, çalınan maldan da sadakayı kabul etmez.”"

    6039 "Hz. Sevban radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Her hususta dosdoğru istikamet üzere olun; meyletmeyin. Ama buna güç yetiremezsiniz. Öyleyse bilin ki, en hayırlı ameliniz Namazdır. Kamil mü'minden başkası abdesti (hakkı ile) muhafaza edemez.”"

    6040 "Ebu Ümame radıyallahu anh, Resûlullah'tan naklen anlatmıştır: “İstikamet üzere olun! İstikamet üzere olsanız, bu ne iyidir! Amellerinizin en hayırlısı Namazdır. Abdesti ancak kamil mü'minler (hakkıyla) muhafaza ederler.”"

    6057 "Hz. Cabir İbnu Abdillah radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Geceleyin yolların üzerine yatmaktan, oralarda Namaz kılmaktan sakının. Çünkü yolların üstü yılanların ve vahşi havvanların sığınağıdır. Yolların üzerine abdest bozmaktan da sakının. Çünkü bu, lanet vesilesidir.”"

    6058 "Salim radıyallahu anh babasından naklen anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam yol ortasında Namaz kılmayı, oralarda büyük veya küçük abdest bozmayı yasakladı.”"

    6066 "Ebu Süfyan radıyallahu anh anlatıyor: “Bana Ebu Eyyûb el-Ensari, Cabir İbnu Abdillah, Enes İbnu Malik haber verdiler ki, Tevbe sûresinin 108. ayeti -ki meal-i şerifi şöyledir: “Orada maddi ve manevi pisliklerden temizlenmeyi seven kimseler vardır. Allah da çokca temizlenenleri sever”- nazil olduğu vakit Resûlullah: “Ey Ensar cemaati! Allah sizi temizlik hususunda övmektedir, (bu övgüye sebep olan) temizliğiniz nedir?” diye sordular. Onlar da: “Biz Namaz için abdest alırız, cünüblüğe karşı yıkanırız, su ile de istinca yaparız!” dediler. Aleyhissalatu vesselam: “Övgü işte bunun için! Buna devam edin!” buyurdular.”"

    6071 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “(Namaz kılanın önünden geçmekle) kedi Namazı bozmaz. Çünkü o, evin (demirbaş) eşyasındandır.”"

    6080 "Sehl İbnu Sa'd es Saidi radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Abdesti almayanın Namazı yoktur. Abdest alırken Allah'ın ismini zikretmeyenin de abdesti yoktur. Resûlullah'a salat (u selam) okumayanın da Namazı yoktur. Keza Ensarı sevmeyenin de Namazı yoktur.”"

    6085 "Abdullah İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam (bir defasında abdest uzuvlarını) birer kere yıkayarak abdest aldı ve: “Bu abdest, Allah'ın bunsuz hiçbir Namazını kabul etmeyeceği kimsenin abdestidir!” buyurdu. Sonra abdest uzuvlarını ikişer sefer yıkayarak aldı ve: “Bu abdestlerin kıymetlisidir!” buyurdu. Sonra üçer sefer yıkayarak abdest aldı ve: “Bu, abdestin en mükemmel olanıdır. Ayrıca bu, hem benim, hem de Halilullah olan Hz. İbrahim aleyhisselam'ın abdestidir. Kim bu şekilde abdest alır, tamamlayınca da eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden Abduhu ve Resulühü “Şehadet ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur ve şehadet ederim ki Muhammed Allah'ın kulu ve elçisidir” derse kendisine cennetin sekiz kapısı birden açılır, hangi kapısından dilerse ondan içeri girer!” buyurdular.”"

    6086 "Übey İbnu Ka'b radıyallahu anh anlatıyor “Resûlullah aleyhissalatu vesselam su getirtip (uzuvlarını) birer birer yıkayarak abdest aldı. “İşte bu abdest vazifesidir!” buyurdu. Yahut da: “İşte bu, yapmadığı taktirde, Allah'ın Namazını kabul etmeyeceği, kişinin (yapması gereken asgari) abdestidir!” buyurdu. Sonra ikşer ikişer yıkayarak abdest aldı. Sonra: “Bu da, Allah'ın ücretini iki hisse verdiği kişinin abdestidir!” buyurdu. Üçer sefer yıkayarak abdest aldı ve: “İşte bu benim ve benden önceki peygamberlerin abdestidir!” buyurdu.”"

    6089 "Ebu Saidi'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle söylediğini işittim: “Yaptığınız taktirde AIlah'ın günahlarınızı affedip, sevabınızı artırdığı ameli size söyleyeyim mi?” “Evet ey Allah'ın Resülü, söyleyin!” dediler. “Sıkıntıya rağmen abdesti mükemmel yapmak, mescidlere çok yürümek, bir Namazdan sonra müteakip Namazı beklemek.”"

    6095 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Namaza kalktığın vakit abdesti mükemmel yap. (Bu cümleden olarak) suyu ayak ve el parmaklarının arasına iyice ulaştır.”"

    6106 "Abdullah İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam (bir gün) horlayıncaya kadar uyudu. Sonra kalkıp Namaz kıldı.''"

    6113 "Süveyd İbnu Nu'man el-Ensari”nin anlattığına göre, “Ashabtan bir grup Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile birlikte Hayber'e hareket ederler. Yolda Sahba nam mevkiye gelince ikindi kılınır. Aleyhissalatu vesselam yiyecek talep eder. Sadece kavud çıkarılır. Onlar yenilir, içilir. Sonra su talep eden Resûlullah ağzını çalkayıp cemaate akşam Namazı kıldırır.”"

    6115 "Abdullah İbnu Amr anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Devenin etini yeyince abdest alın, koyunun etini yeyince abdest almayın. Deve sütü içince de abdest alın, koyun sütü içince abdest almayın; koyun ağılında Namaz kılın, deve ağıllarında Namaz kılmayın” buyurdular.”"

    6117 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam hanımlarından birini öptü, sonra çıkıp Namaza gitti, abdest almadı.” (Ravi Urve der ki): “O mutlaka sendin!” dedim, Aişe güldü.”"

    6118 "Yine Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam abdest alır, sonra (zevcesini) öper ve abdest almadan Namaz kılardı. Bunu bana yaptığı da olurdu.”"

    6119 "Ebu Gutayf el-Huzeli anlatıyor: “Abdullah İbnu Ömer'i mesciddeki ders halkasında dinlemiştim. Namaz vakti girince, kalkıp abdest aldı ve Namaz kıldı, sonra tekrar tedris halkasına döndü. İkindi vakti olunca, yine kalkıp abdest aldı, Namaz kıldı, tekrar yerine geldi. Akşam vakti girince, kalkıp abdest aldı ve Namaz kıldı sonra yerine geldi. Ben: “Allah seni ıslah buyursun her Namaz girince abdest almak farz mı sünnet mi?” dedim. “Sen hep beni ve yaptığımı mı gözetledin?” dedi. “Evet!” dedim. Bunun üzerine: “Hayır” dedi ve açıkladı: “Eğer sabah Namazı için abdest alsam onunla bütün Namazları kılabilirim, (bu caizdir), yeter ki abdestimi bozmamış olayım. Ancak Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın: “Kim abdest üzerine abdest alırsa ona on hasenat vardır” dediğini işittim de bu hasenelere talip oldum.”"

    6120 "Ebu Saidi'I-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a Namazda abdestin bozulduğuna dair düşülecek şüpheden sorulmuştu, şöyle cevap verdi: “Kulağına bir ses, burnuna bir koku gelinceye kadar Namazdan ayrılmasın.”"

    6129 "Cabir İbnu Semüre radıyallahu anh anlatıyor: “Bir adam hanımına temas ederken giydiği elbisesinin içerisinde (elbiseyi yıkamadan) Namaz kılıp kılamayacağını sordu. Aleyhissalatu vesselam: “Kılabilir. Ancak herhangi bir bulaşık görürse onu yıkaması gerekir” dedi.”"

    6132 "Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Ben, bir sefer sırasında Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile beraberdim. Bir ara “su var mı?” diyerek abdest suyu getirtti. Abdest alıp mestleri üzerine meshetti. Sonra orduya yetişerek askerlere Namaz kıldırdı.”"

    6137 "Hz. Ebu Eyyub radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Beş vakit Namaz, cuma Namazına kadar cuma Namazı, emanetin edası, arada cereyan eden (küçük günahlara kefarettir.” Ben: “Emanetin edası nedir?” dedim. “Cenabetten gusuldür. Zira her kılın dibinde (yıkanması gereken) cenabetlik vardır” buyurdular.”"

    6141 "Ebu Ümame radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam abdest bozma hususunda darlanan kimseye (abdestini bozmadan) Namaz kılmayı yasakladı.”"

    6142 "Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sizden kimse (abdest bozma) sıkıntısı varken Namaza durmasın.”"

    6156 "Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Bir adam, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a gelerek: “Ben cenabetten yıkanmış, sonra da sabah Namazını kılmıştım, sonradan, bedenimde tırnak kadar bir yere suyun değmemiş olduğunu farkettim (ne yapayım?)” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Eğer, orayı (ıslak) elinle meshetseydin bu sana yeterliydi” buyurdular.”"

    6158 "Muğire İbnu Ş'u'be radıyallahu anh anlatıyor: “Biz Resûlullah aleyhissalatu vesselam ile birlikte öğleyi gün ortası sıcaklığında kılardık. (Bir ara) bize: “Öğle Namazını serinliğe bırakın. Zira hararetin iddeti cehennemin kabarmasındandır” buyurdular.”"

    6159 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Öğle Namazını serinliğe bırakın.”"

    6160 "Abbas İbnu Abdi'l-Muttalib radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ümmetim, akşam Namazını yıldızlar cıvıldaşıncaya kadar tehir etmedikçe fıtrat üzerine devam eder.” Ebu Abdillah İbnu Mace der ki: “Muhammed İbnu Yahya'nın şöyle dediğini işittim: “Bu hadis hakkında alimler Bağdat'ta anlaşmazlığa düştüler. Ben ve Ebu Bekr el-A'yan, Avvam İbnu Abbad İbni'l-Avvam'a kadar gidip sorduk. Bize, babasına ait asıl nüshayı çıkardı, araştırdı, hadisi orada buldu.”"

    6161 "Abdullah İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, bize, yatsı Namazından sonra gece sohbetini kıtmıştır, yani bize bunu yasaklamıştır.”"

    6162 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Bedeviler, (yatsı) Namazı meselesinde size galebe çalmasınlar.” İbnu Harmele şu ilavede bulundu:- Bu Namazın adı işa (=yatsı)dır.- Bedeviler ona, develeri sebebiyle geciktirip tehir ettikleri için “ateme” derler.”"

    6163 "Salim, babası Abdullah İbnu Ömer radıyallahu anhüma'dan anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, Namazları (duyurup toplanmayı sağlama) vasıtası üzerine halkla istişare etti. Boru öttürmeyi teklif ettiler. Yahudiler(in usulü olması) sebebiyle bunu hoş karşılamadı. Bunun üzerine halk çan çalınabileceğini hatırlattı. Aleyhissalatu vesselam, hıristiyanlara benzeme) endişesiyle bunu da hoş karşılamadı. Aynı gece, Ensardan Abdullah İbnu Zeyd denen bir zata ve Ömer İbnu'I-Hattab'a rüyalarında ezan öğretildi. Ensari, geceleyin Resûlullah aleyhissalatu vesselam'in kapısını çaldı. Resûlullah aleyhissalatu vesselam onu (öğrenip okumasını) Bilal'e emretti. Bilal da ezan olarak okudu.” Zühri diyor ki: “Bilal radıyallahu anh hazretleri sabah ezanına şu ibareyi ilave etti: “Essalatu hayrun mine'n-nevm (=Namaz uykudan hayırlıdır).” Resûlullah bu ilaveyi teyid etti.” Hz. Ömer radıyallahu anh: “Ey Allah'ın Resulü, Abdullah İbnu Zeyd'in gördüğünü rüyamda ben de görmüştüm (ancak o, size duyurmakta benden önce davrandı)” dedi.”"

    6164 "Ebu Mahzura İbnu Mi'yer radıyallahu anh'ın terbiyesinde yetim olarak yetişen Abdullah İbnu Muhayrız'dan rivayet edildiğine göre, “Ebu Mahzure, kendisini Suriye'ye göndermek üzere hazırlarken, Abdullah, Ebu Mahzure'ye şöyle dediğini anlatıyor: “Ey amcacığım! Ben Suriye'ye gidiyorum ve senin ezan okuyuşunun (hikayesini) soruyorum.” Ravi, bunun üzerine Ebu Mahzure'nin şunu anlattığını belirtir: “Ben bir grupla birlikte yola çıkmıştım. Epey bir yol almıştık. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın müezzini Aleyhissalatu vesselam'ın yanında Namaz için ezan okudu. Biz de müezzinin sesini Aleyhissalatu vesselam'a arkamız dönük olarak işittik. Biz onun sesini alaylı alaylı tekrar edip yansıladık. (Bu yaptığımızı) Resûlullah aleyhissalatu vesselam işitti. Bize bazı kimseler yollayarak yanına çağırttı önüne oturttu ve: “Kulağıma kadar gelen ses hanginizin?” dedi. Arkadaşlarım beni işaretlediler. Doğru da söylediler. Resûlullah, onları geri çevirdi, beni alıkoydu. Sonra bana: “Kalk ezan oku!” dedi. Doğruldum. (Ezanı bilmediğimden) öyle mahçup olmuştum ki, o anda nazarımda Resûlullah'tan ve yapmamı emrettiği şeyden daha menfur bir şey yoktu. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın önünde doğrulmuş, öyle kalmıştım. Bunun üzerine Resûlullah aleyhissalatu vesselam, ezanı kendisi bana okudu. Arkadan: “Haydi söyle!” dedi. Allahuekber, Allahuekber, Allahuekber, Allahuekber, Eşhedü en Ia ilahe illallah, eşhedu en la ilahe illallah, Eşhedü enne Muhammede'r-Resûlullah, eşhedü enne Muhammede'r-Resûlullah!” Sonra bana şunu söyledi: “Sesini yükselt. Eşhedü en la ilahe illallah, eşhedu enlailahe illallah, eşhedü enne Muhammede'r-Resûlullah, eşhedu enne Muhammede'r-Resûlullah, Hayye ala's-salati, hayye ala's-salah, Hayye ala'l-Felahi hayye ala'l-felah. Allahuekber Allahuekber, la-ilahe illallah!” Sonra, ezanı bitirince beni çağırdı ve bana içerisinde gümüş para bulunan bir çıkın verdi. Sonra elini Ebu Mahzûra'nın alnına koydu, arkadan yüzüne kaydırdı, sonra göğsü üzerine götürdü, sonra ciğerinin üzerine kaydırdı. Sonra Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın mübarek eli, Ebu Mahzûra'nın göbeği üzerine ulaştı. Sonra Aleyhissalatu vesselam: “Allah seni mübarek kılsın, Allah sana bereket yağdırsın” dedi. Ben de: “Ey Allah'ın Resûlü! Bana Mekke'de ezan okumamı emir buyursanız?” dedim.” “Haydi emrettim!” buyurdular. Derken içimde Resûlullah'a karşı duyduğum bütün kötü hisler kayboldu. Yerine Resûlullah aleyhissalatu vesselam sevgisi doldu. Hemen Resûlullah'ın Mekke'deki valisi Attab İbnu Esid'in yanına geldim. Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın emri sebebiyle Attab'ın yanında Namaz için ezanı ben okudum.” Ravi der ki: “Ebu Mahzura'ya yetişenler bu hadiseyi, Abdullah İbnu Muhayriz'in bana anlattığı şekil üzere bana tahdis ettiler.”"

    6167 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Müezzinlerin boyunlarına, müslümanların iki hasletleri takılmıştır: Namazları ve oruçları. (Bunların vakitlerini müslümanlara müezzinler ilan eder.)”"

    6168 "Hz. Bilal radıyallahu anh'ın anlattığına göre: “(Bir gün) sabah Namazını haber vermek üzere Aleyhissalatu vesselam'ın yanına gelmiş, ancak kendisine “uyuyor” denilmiş. Bunun üzerine: “Essalatu hayrun mine'n-Nevm, essalatu hayrun mine'n-nevm (Namaz uykudan daha hayırlıdır)!” demiştir. Bundan böyle bu ibarenin sabah ezanına dahil edilmesi kabul görmüş ve ezan bu minval üzere kesinlik kazanmıştır.”"

    6180 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma'dan anlatıldığına göre, “Kendisine, insan tersinin atıldığı bahçelerde Namaz kılmanın hükmünden sorulduğu zaman, Resulullah'a refederek, şu cevabı vermiştir: “Eğer bahçe birçok defalar sulanmış (pislik eseri kalmamış) ise orada Namaz kılabilirsiniz.”"

    6183 "Hz. Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Amcalarımdan biri, Resulullah aleyhissalatu vesselam için yemek hazırladı. Gelip Resulullah aleyhissalatu vesselam'a: “Evimde yemek yemenizi ve orada bir Namaz kılmanızı arzu ediyorum” dedi. (Aleyhissalatu vesselam davete icabet ederek) evine geldi. Evinde şu hasırlardan biri vardı. Hasırın bir köşesinin Namaz için hazırlanmasını emir buyurdu. Bunun üzerine üzeri süprüldü ve (yumuşaması için) üzerine su serpildi. Sonra Aleyhissalatu vesselam Namaz kıldı. Biz de ona uyarak Namaz kıldık.” Ebu Abdillah İbnu Mace der ki: “Hadiste geçen fahl kelimesi siyahlaşmış hasır manasına gelir.”"

    6187 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Eğer siz, Namaz kılmak için koyun ağılı ve deve damından başka bir yer bulamadı iseniz, koyun ağılında Namazınızı kılın, fakat deve damında kılmayın.”"

    6188 "Abdullah İbnu Muğaffel el-Müzeni radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Koyun ağıllarında Namaz kılın, deve damlarında kılmayın. Çünkü develer, şeytanlardan yaratılmıştır.”"

    6189 "Sebre İbnu Ma'bed el-Cüheni radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Deve damlarında Namaz kılınmaz, fakat koyun ağıllarında Namaz kılınır.”"

    6192 "Ebu Saidi 'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam (bir defasında yanındakilere): “Allah'ın kendisiyle hataları örtüp, sevapları artırdığı şeyi size göstereyim mi?” demişti. Ashab: “Evet söyleyin ey Allah'ın Resulü!” dediler. Bunun üzerine: “O şey, zahmetli durumlarda bile abdesti tam almak, mescidlere çok adım atmak, Namazdan sonra müteakip Namazı beklemek!” buyurdular.”"

    6193 "Ebu Saidi'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim evinden Namaz kılmak üzere çıkar ve: “Ey Allahım! Senden isteyenlerin senin katındaki hakkı için ve şu yürüyüşümün hakkı için senden istiyorum. Ben kibirlenmek, böbürlenmek veya görsünler, desinler gibi adi maksadlarla evden çıkmış değilim. Senin gazabından sakınmak, rızanı kazanmak için evden çıktım. Öyleyse beni ateşten korumanı istiyorum, günahlarımı bağışlamanı talep ediyorum. Çünkü senden başka günahları affeden yoktur” diye dua eder, (yalvar yakar olursa) Allah Teala hazretleri, ona (rahmet) yüzüyle teveccüh eder ve yetmişbin melek de kendisi için istiğfar eder.”"

    6197 "Ömer İbnu'l-Hattab radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim bir mescidde cemaatle yatsının ilk rek'atini kaçırmadan kırk gece Namaz kılarsa Allah Teala hazretleri, bu Namazlar vesilesiyle onun için ateşten bir azadlık yazar.”"

    6198 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Müslüman bir kimse, Namaz ve zikir için mescidi vatan edindiği (çokca gitmeyi alışkanlık haline getirdiği) zaman Allah'ın onun bu halinden duyduğu sevinç, tıpkı gurbette adamı olan kimselerin onun yanlarına dönmesiyle (kavuşmaktan) duydukları sevinç gibidir.”"

    6199 "Abdullah İbnu Amr radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam ile birlikte akşam Namazını kılmıştık.. Namazdan sonra dileyenler evlerine döndü, dileyenler de yerinde kaldı. (Çok geçmeden) Resulullah aleyhissalatu vesselam koşarcasına ve hızlı hızlı nefes alarak, diz kapakları da açılmış bir halde geldi. Bize dediler ki: “Müjdeler olsun! İşte Rabbiniz! Sema kapılarından bir kapı açmış, meleklere karşı sizlerle iftihar ediyor ve diyor ki: “Kullarıma bakın! Farzlarını eda ettiler. Şimdi de diğer Namazı beklemekteler!”"

    6201 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Namazın kıraatini “Elhamdulillahi Rabbi'l-alemin...” ile başlatırdı.”"

    6202 "Mus'ab İbnu Sa'd'ın babası Sa'd İbnu Ebi Vakkas ve İbnu Mes'ud radıyallahu anhüm'ün anlattıklarma göre: “Resulullah aleyhissalatu vesselam cuma günü sabah Namazında “Elif-lam-mim tenzil ve Hel eta a'le'l-İnsan” surelerini okurdu.”"

    6203 "Ebu Sa'idi'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın ashabından Bedir savaşına katılanlardan otuz tanesi toplanarak aralarında: “Gelin, Resulullah'ın Namazda sessiz okuduğu kıraatın kaç ayet olduğunu kıyaslayarak tesbit edelim” dediler. Bu hususta iki kişi bile ihtilaf etmedi. Aleyhissalatu vesselam'ın öğle Namazında okuduğu ayetin miktarını kıyas suretiyle hesaplayıp otuz ayet kadar olduğunu tesbit ettiler. İkinci rekatte okuduğu bunun yarısı kadardı. Aynı ölçümü ikindi Namazı için de yaptılar. İkindinin kıraati öğlenin son iki rekatındaki kıraatin yarısı kadardı.”"

    6204 "İbnu Ömer radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam akşam Namazında “Kul ya eyyühe'l-kafirün” ve “kul hüvallahu ahad” surelerini okurdu.”"

    6205 "Ebu Said radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “İster farz ister nafilelerde olsun her rekatte “elhamdulillahi Rabbi'l-alemin” suresi ile bir başka sure okumayanın Namazı Namaz değildir.”"

    6206 "Amr İbnu Şu'ayb an ebihi an ceddihi radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “İçinde Fatiha suresi okunmayan her Namaz noksandır, noksandır.”"

    6207 "Ebu'd-Derda radıyallahu anh'ın anlattığına göre: “Bir adam kendisine: “Namazda imam okurken ona uyan kimse de Kur'an'dan okur mu?” diye sormuş, o da şu cevabı vermiştir: “Bir adam, Aleyhissalatu vesselam'a her Namazda kıraat var mı ?” diye sormuştu da Aleyhissalatu vesselam'dan: “Evet!” cevabını almıştı. Bunun üzerine cemaatten biri de: “Bu vacip oldu” demişti.”"

    6209 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “İnsanlar amin demeyi terkettiler. Halbuki Resulullah aleyhissalatu vesselam, Namazda “gayri'l mağdubu aleyhim ve la'd-dallin” deyince amin derdi, bunu ön saftakiler işitirdi, sonra mescid amin sesiyle dalgalanırdı.”"

    6213 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın, Namazda, iftitah tekbiri sırasında ellerini omuzlarının hizasına kadar kaldırdığını gördüm. Rüku sırasında da, (rükudan) secdeye gitme) sırasında da aynı şekilde kaldırıyordu.”"

    6214 "Umayr İbnu Habib radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam farz Namazda, her tekbir ile beraber ellerini kaldırırdı.”"

    6216 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, Namaza girdiği vakit ve rükuya giderken ellerini kaldırırdı.”"

    6217 "Hz. Cabir İbnu Abdillah radıyallahu anhüma, Namaza başlarken ellerini kaldırırdı. Rükuya gidince, rükudan başını kaldırınca aynı şekilde ellerini kaldırırdı ve derdi ki: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı bu şekilde yapıyor gördüm.” İbrahim İbnu Tahman ellerini kulaklarına kadar kaldırırdı."

    6218 "Ali İbnu Şeyban radıyallahu anh anlatıyor: “Kavmimizin heyetiyle Resulullah aleyhissalatu vesselam'a geldik. Ona biat ettik ve arkasında Namaz kıldık. Aleyhissalatu vesselam Namazını tam yapmayan yani rüku ve secdede belini düzgün tutmayan bir adama gözünün ucuyla baktı. Resulullah Namazı kılınca: “Ey müslümanlar, rüku ve secdede belini düzgün tutmayan kimsenin Namazı Namaz değildir” dedi.”"

    6219 "Vabısa İbnu Ma'bed radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı Namaz kılarken gördüm, rüku yapınca sırtını (başını) dümdüz yapıyordu. Öyle ki üzerine su dökülecek olsa öyle sabit kalacaktı.”"

    6221 "Ebu Cuheyfe anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Namazdayken, yanında nasiblerden bahis açıldı. Bir adam: “Falanın nasibi atlardadır” dedi. Bir diğeri: “Falanın nasibi de develerdedir” dedi. Bir başkası da: “Falanın nasibi koyunlardadır” dedi. Bir diğeri “Falanın nasibi kölededir” dedi. Aleyhissalatu vesselam Namazını kılıp son rek'at(ın rükuun)dan başını kaldırınca: “Ey Rabbimiz! Semavat ve arz dolusu, daha başka dileyeceğin şeyler dolusu hamdimiz sanadır. Ey Rabbimiz! Senin verdiğine mani olacak yoktur. Men ettiğin şeyi de verecek yoktur. Nasib sahibinin de bir faydası yoktur. Nasibi veren de sensin” dedi ve Aleyhissalatu vesselam onlara, dediklerinin doğru olmadığını duyurmak için sesini nasib kelimesinde uzattı.”"

    6223 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam gece Namazında, iki secde arasında: “Rabbi'ğ-fir li ver'hamni vecburni ve'rzukni verfa'ni (Rabbim! Beni mağfiret et, bana rahmet buyur, kırıklarımı iyileştir hana rızık ver derecemi yükselt)” diye dua ederdi.”"

    6227 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bir adama: “Namazda (oturunca) ne diyorsun?” diye sordu. Adam: “Ben teşehhüdü okurum, sonra Allah'tan cenneti isterim, ateşe karşı O'na sığınırım. Ama vallahi, ben ne senin mırıldanmalarını ne de Muaz'ın mırıldanmalarını (sessizce yapılan dualar) bilmiyorum” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Biz de aynı şeyler etrafında mırıldanıyoruz” buyurdu.”"

    6229 "Ammar İbnu Yasir radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam (Namazın sonunda) sağına ve soluna selam veriyor, bu sırada yanağının beyazı görülecek kadar başını çeviriyordu. Selamda: “Esselamu aleyküm ve rahmetullahi, essalamu aleyküm ve rahmetullahi” diyordu.”"

    6230 "Ebu Musa radıyallahu anh anlatıyor: “Bize Hz. Ali Cemel günü, öyle bir Namaz kıldırdı ki, bu bize Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın Namazını hatırlattı. Biz o Namazı ya unutmuştuk yahut da tamamen terketmiştik. Zira Ali, sağına da soluna da selam verdi.”"

    6231 "Sehl İbnu Sa'd es-Saidi radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam (Namazın sonunda) bir kere önüne selam verdi.”"

    6232 "Seleme İbnu'l-Ekva' radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı Namaz kılarken gördüm. (Namazdan çıkarken) bir kere selam vermişti.”"

    6233 "Ümmü Seleme radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, sabah Namazını kılınca, selam verirken şöyle derdi: “Allahümme es'elüke ilmen nafi'an ve rızken tayyiben ve amelen mütekabbelen. (Ey Rabbim! Senden faydalı ilim, temiz rızık ve makbul amel talep ediyorum.”"

    6234 "Amr İbnu Şu'ayb an ebihi an ceddihi radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın (Namazdan çıkınca bazan) sağından, (bazan) solundan dönüp gittiğini gördüm.”"

    6235 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Biriniz, Namaz kılan kardeşinin önünden geçmesinde nasıl bir günah bulunduğunu bilseydi, o adımı atmaktansa yüz yıl yerinde kalmak(nazarında) daha hayırlı olurdu.”"

    6236 "Ummü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam ümmü Seleme'nin hücresinde Namaz kılıyordu, önünden, Ebu Seleme'nin oğlu Ömer veya Abdullah geçmek istedi. Resulullah aleyhissalatu vesselam eliyle işaret etti. Çocuk geri döndü. Derken Zeyneb Bintu Ümmü Seleme geçmek istedi. Resulullah eliyle ona da işaret etti. Ama kızcağız geçti. Aleyhissalatu vesselam Namazı kılınca: “Kadınlar (muhalefette ve istediklerini yapmada erkeklerden) baskındırlar” buyurdular.”"

    6237 "Hz. Ebu Hureyre ve Abdullah İbnu Muğaffel radıyallahu anhuma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam “(Namaz kılanın önünden geçen) kadın, köpek ve eşek, Namazı keser” buyurdular.”"

    6238 "Hasen el-Urani anlatıyor: “Hz. İbnu Abbas radıyallahu anhüma'nın yanında Namazı kesen şeyler mevzubahis edilmiş, bu meyanda köpek, eşek ve kadın da sayılmıştı. Şunu söyledi: “Oğlak hakkında ne dersiniz? Aleyhissalatu vesselam, bir gün Namaz kılıyordu, önünden bir oğlak geçecekti, Reslullah ondan evvel davranarak ileri geçip kıble duvarı ile arasını kapattı ve geçmesine mani oldu.”"

    6240 "Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kişinin Namazda iken (yapışan öteberiyi gidermek için) alnını silme işini çok yapması Namazın edebine aykırıdır.”"

    6241 "Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Namazda iken sakın parmaklarını çıtlatma!”"

    6243 "Adiyy İbnu Sabit, babası kanalıyla dedesinden, Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın şu sözünü rivayet etmiştir: “Namazda tükürmek, sümkürmek, hayız haline girmek ve uyuklamak şeytandandır.”"

    6244 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Üç kişi vardır ki bunların kıldıkları Namaz, başlarından bir karış öte yükselmez: Kendisini sevmeyen kimselere Namaz kıldıran kimse, kendisine kocası küs olarak geceyi geçiren kadın, birbirine küs iki kardeş.”"

    6246 "Hz. Cabir İbnu Abdillah anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam akşam Namazını kılıyordu, gelip hemen sol tarafına durdum, beni tutup sağına durdurdu.”"

    6247 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, muhacirlerin ve ensarların, (Namaz adabını) kendisinden almaları için, hemen peşine durmalarından hoşlanırdı.”"

    6248 "Ebu Hazım anlatıyor: “Yüce sahabi Sehl İbnu Sa'd es-Saidi kavminin gençlerini Namaz kıldırmak için öne geçirirdi. Kendisine: “Senin İslamiyet'te hatırı sayılır bir önceliğin (kıdem) olduğu halde niye böyle yapıyorsun?” diye soruldu. Şu cevabı verdi: “Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle söylediğini işittim:”İmam zamin (kefil)dir. Eğer Namazı iyi kıldırırsa sevap hem onadır, hem cemaatedir. Şayet fena kıldırırsa vebali kendinedir, cemaate değildir.”"

    6249 "Osman İbnu Ebi'l-as radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ben Namazda çocuk ağlaması işitir, bunun üzerine kıraatimi kısa tutarım.”"

    6250 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Şurası muhakkak ki, (Namazda) safları dolduranlara Allah rahmet kılar, melekler de günahlarının örtülmesi için dua ederler. Kim de safdaki bir gediği doldurursa, bu ameli sebebiyle Allah onun cennetteki makamını bir derece yükseltir.”"

    6251 "Bera İbnu Azib ve Abdurrahman İbnu Avf radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle söylediğini işittim: “Allah ve melekleri ilk safta Namaz kılanlara salat ederler.”"

    6254 "Ali İbnu Şeyban anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'a gitmek üzere kavmimizin yola çıkardığı heyet olarak yola çıkıp Resulullah'ın yanına geldik. Ona biat ettik, arkasında Namaz kıldık. Sonra arkasında bir başka Namaz daha kıldık. Namaz bitmişti. Safın gerisinde tek başına Namaz kılan birini gördü. Aleyhissalatu vesselam, adam gideceği zaman yanında durarak: “Namazına (yeniden) yönel! Çünkü safın gerisinde tek başına kılanın Namazı yoktur!” buyurdu.”"

    6256 "el-Bera radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'la birlikte Beytu'l Makdis'e doğru onsekiz ay Namaz kıldık. Medine'ye girişinden iki ay sonra kıble istikameti Ka'be'ye çevrildi. Resulullah aleyhissalatu vesselam, Beytu'l Makdis'e müteveccihen Namaz kılarken yüzünü çokça semaya çeviriyordu: Allah Teala hazretleri, Peygamberinin kalbinden geçeni yani, Ka'be'ye yönelme arzusunu bildi. Bir gün Cebrail aleyhisselam (göğe doğru) yükseldi. Resulullah aleyhisalatu vesselam, o yerle gök arasında yükselirken onu gözüyle takip etmeye başladı, onun nasıl bir vahiy getireceğini gözetliyordu. Derken aziz ve celil olan Allah “Biz senin yüzünün göğe doğru çevrilip durduğunu görüyoruz...” (Bakara 144) ayetini indirdi. Biz, Beytu'l-Makdis'e doğru farzın iki rek'atini kılmış tam rükuda iken, bir adam gelip: “Kıble, Ka'be'ye doğru çevrilmiştir!” haberini getirdi. Derhal yönlerimizi çevirdik. Namazımızı yenilemeyip kıldığımız kısmın devamını tamamladık. Resulullah aleyhissalatu vesselam: “Ey Cibril! Beytul-Makdise doğru kıldığımız Namazlarımızın hali ne olacak?” diye sordu. Bunun üzerine de, Allah Teala hazretleri: “Allah sizin (daha önce Beytu'l-Makdis'e doğru kıldığınız) Namazları zayi etmeyecektir” (Bakara 143) ayetini inzal buyurdu.”"

    6257 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Biriniz mescide girince iki rek'at Namaz kılmadan oturmasın.”"

    6258 "Hz. Huzeyfe radıyallahu anh'ın anlattığına göre, Şebese İbnu'r-Rıb'iyy'in önüne tükürdüğünü görmüş ve: “Ey Şebese! önüne tükürme, zira Resulullah, aleyhissalatu vesselam bundan yasaklamış ve: “Kişi Namaza durduğu vakit Allah Teala hazretleri ona veçhinden yönelir” buyurmuştur dedi.”"

    6259 "Amr İbnu Dinar rahimehullah anlatıyor: “İbnu Abbas radıyallahu anhüma Basra'da halısı üzerinde Namaz kıldı, sonra arkadaşlarına Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın, halısı üzerinde Namaz kıldığını söyledi.”"

    6260 "Abdullah İbnu Abdirrahman radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bize geldi ve Beni Abdileşhel mescidinde bize Namaz kıldırdı. Secde edince ellerini elbisesinin üzerine koyduğunu gördüm."

    6261 "Sabit İbnu Samit radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, bir elbiseye bürünmüş olarak Beni Abdileşhel kabilesinde Namaz kıldı. (Secdede) çakılların soğukluğundan korunmak maksadıyla ellerini elbisesinin üzerine koymuştu.”"

    6262 "İbnu Ömer radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Namazda, (ihtiyaç halinde), kadınların ellerini çırpmasına, erkeklerin de “sühanallah!” demesine ruhsat tanıdı.”"

    6263 "İbnu Ebi Evs radıyallahu anh anlatıyor: “Dedem Evs es-Sakafi, Namaz kılarken bazan bana işarette bulunurdu. Ben de ayakkabılarını kendisine verirdim. Şöyle demişti: “Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam 'ı ayakkabıları ile Namaz kılarken gördüm.”"

    6264 "Abdullah İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: “Biz Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı ayakkabıları ve mestleri ile Namaz kılarken gördük.”"

    6265 "İbnu Ömer radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Gözlerinizin hızla kör olmaması için, Namazdayken onları semaya kaldırmayın.”"

    6267 "Kaysan radıyallahu anh : “Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı öğle ve ikindi Namazlarını, (mübarek göğsü üzerinde) topladığı tek parçalık bir giysi içerisinde kılarken gördüm” demiştir."

    6270 "İbnu Abbas radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam hazar Namazını ve sefer Namazını farz kılmıştır. Biz hazarda farzdan önce ve sonra sünnet kılardık. Seferde de farzdan önce ve sonra sünnet kılardık.”"

    6271 "Hz. Enes İbnu Malik radıyallahu anh'ın anlattığına göre: “Resulullah aleyhissalatu vesselam şöyle buyurmuşlardır: “Kulla şirk arasında sadece Namazın terki vardır. Onu terketti mi şirke düşmüş demektir.”"

    6272 "Hz. Cabir İbnu Abdillah radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam (bir gün) bize hitap etti ve dedi ki: “Ey insanlar! Ölmezden önce Allah'a tevbe edin. (Musibet hastalık, yaşlılık gibi) ağır meşguliyetlere düşmezden önce salih ameller işlemede acele edin. Çok zikir ederek, gizli ve açık çok sadaka vererek Allah'a karşı üzerinizdeki borcu ödeyin ki bol rızka, ilahi nusrete ve ıslah-ı hale mazhar olasınız. Bilesiniz Allah, benim içinde bulunduğum şu makamda, şu günde, şu ayda, bu yıldan Kıyamet'e kadar devam etmek üzere Cum'a Namazını farz kıldı. Kim bunu, benim sağlığımda veya ölümümden sonra adil veya zalim bir imam oldukça, istihfaf ederek veya inkar ederek terkedecek olursa Allah onun iki yakasını biraraya getirmesin, işine bereket vermesin. Haberiniz olsun! O kimsenin tevbe etmedikçe ne Namazı, ne zekatı, ne haccı, ne orucu, ne de makbul bir iyiliği vardır. Kim de tevbe ederse Allah onun tevbesini kabul eder. Haberiniz olsun! Bir kadın bir erkeğe imamlık yapamaz. Bir bedevi de muhacire imamlık yapamaz. Facir de mü'mine imamlık yapamaz. Ancak fasık zor kullanır mü'min de onun kılıncından ve kamçısından korkarsa bu durumda imama uyar.”"

    6275 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Cuma günü gelince, mescidin her bir kapısı üzerinde melekler yer alır. İnsanları mertebelerine göre yazarlar. Bu mertebeler önce geliş sırasına göredir. İmam minbere çıktımı defteri kapatırlar, hutbeyi dinlerler. Namaza erken gelen, bir deve tasadduk etmiş gibidir. Ondan sonra gelenler bir sığır tasadduk etmiş gibidir. Onu takiben gelenler bir koyun tasadduk etmiş gibidir.” (Resulullah saymaya devam ederek tavuğu ve yumurtayı da saydı. Selh hadisinde şu ziyadede bulundu:) “Bundan da sonra gelen kimse, artık yalnız Namaz sevabını almak için gelmiş olur.”"

    6276 "Semüre İbnu Cündeb radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, Cuma Namazına erken gelmenin ehemmiyetini deve kurban edene, sığır kurban edene, davar kurban edene ve hatta tavuk tasadduk edene benzetti.”"

    6277 "Alkame rahimehullah anlatıyor: “Abdullah İbnu Mes'ud radıyallahu anh ile birlikte cuma Namazına gittik. Mescidde kendinden önce üç kişinin geldiğini gördü: “Ben dört kişinin dördüncüsüyüm, dördüncü de (rahmet-i ilahiyeden) uzak değildir” dedi ve açıkladı: “Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle buyurduğunu işittim: “Kıyamet günü insanlar, cuma Namazlarına geliş sıralarına göre Allah'a yakınlık kazanacaklardır. Birinci, ikinci, üçüncü... şeklinde.” Abdullah sonra: “Ben dördün dördüncüsüyüm, dördüncü olan da (Allah'ın rahmetinden) uzak değildir” dedi.”"

    6279 "Ebu Zerr radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Cuma günü, kim güzelce yıkanır, mükemmelce temizliğini yapar, iyi elbiselerini giyer, ailesinin kokusundan Allah'ın takdir ettiğini sürünür, sonra da cuma Namazına gider; camide boş söz etmez, oturan iki kişinin arasına girmezse, o cuma ile önceki cuma arasındaki (küçük günahları) affedilir.”"

    6282 "Hz. Enes anlatıyor: “Biz cum Namazını kılar, sonra (evlerimize) döner ve kaylule (öğle uykusu) yapardık.”"

    6286 "Übey İbnu Ka'b radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Cum'a günü, ayakta Tebareke'yi okudu. Bize Allah'ın günlerini (Kıyamet'i) hatırlattı. Bu sırada Ebu'd-Derda -veya Ebu Zerr bana dürttü ve: “Bu sure ne zaman indirildi? Ben, onu şu ana kadar işitmedim” dedi. Ubey ona: “Sus!” diye işaret etti. Namazdan çıkınca: “Ben sana bu surenin ne zaman indirildiğini sordum, sen bana söylemedin!” dedi. Ubey de: “Bugünkü Namazından, bu lakırdıdan başka bir nasibin yok!” diye cevap verdi. Soru sahibi (koşarak) Resulullah aleyhissalatu vesselam'a gitti ve hadiseyi anlatarak Ubey'in kendisine söylediğini haber verdi. Resulullah da ona: “Übey doğru s¢ylemiş” cevabında bulundu.”"

    6287 "Ebu İnebe el Havlani anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam cuma Namazında Sebbihisme Rabbike'l Ala ve Hel etake hadisu'l-Gaşiye surelerini okurdu.”"

    6289 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Kuba ehli, cuma günü, Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın mescidine gelerek cuma Namazı kılarlardı.”"

    6291 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Farzedelim ki sizden birinin, şehirden bir-iki mil uzakta davar sürüsü olsun da, orada ot bulmak zorlaşsın ve daha uzaklara gitsin, sonra. cuma gelsin, fakat o cuma Namazına gelmesin, bir cuma daha gelsin, o yine cuma Namazına katılmasın, üçüncü cuma gelsin, o yine de cuma Namazına gelmesin. İşte Allah böyle birinin kalbini mühürler.”"

    6292 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam cuma Namazından önce dört rek'at (nafile) kılardı. Bu dört rek'atın arasında selam vermezdi.”"

    6295 "Abdullah İbnu Selam radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam oturuyordu. Ben: “Allah'ın kitabında (Tevrat'ta) şu ifadeyi buluyoruz: “Cuma gününde öyle bir saat vardır ki, mü'min kul o saati denk getirerek Namaz kılıp Allah'a dua ettiği taktirde isteği mutlaka yerine getirilir” dedim. Abdullah devamla dedi ki: “Benim bu sözüm üzerine Resulullah aleyhissalatu vesselam: “Yahut bir saatin bir kısmı” diye bana işaret buyurdu. Ben de: “Doğru söylediniz veya bir saatin bir kısmı” diyerek sözümü düzelttim. Sonra sordum: “Bu vakit (cumanın) hangi vaktidir?” Bana: “O, gündüzün saatlerinin sonudur” diye cevap verdi. Ben dedim ki: “Bu saat Namaz vakti değildir.” Şu cevabı verdi: “Evet, mü'min kul Namaz kılar, sonra müteakip Namazı beklemek maksadıyla oturursa o, sevap yönüyle aynen Namaz kılıyor gibidir.”"

    6296 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim, bir günde (farzlar dışında) oniki rekatlik Namaz kılarsa, cennette onun için bir köşk kurulur. Bunun iki rek'ati sabahın farzından önce, iki rek'ati öğleden önce, iki rek'ati öğle Namazından sonra, iki rek'at zannediyorum dedi ki- ikindi farzından önce, iki rek'at akşam farzından sonra ve iki rek'at -zannediyorum dedi ki- yatsı farzından sonra.”"

    6297 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam abdest alınca, iki rek'at Namaz kılar sonra (mescide) giderdi.”"

    6298 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam fecirden önce iki rek'at Namaz kılardı ve: “Şu iki sure ne kadar iyidir, sabahın o iki rekatinde bunlar okunur: Kulhü vallahu ahad” ve “Kul ya eyyühe'l-kafirün”."

    6300 "Kabus İbnu Ebi'l-Muharık babası Ebu'l Muharık radıyallahu anh'tan naklen anlatıyor: “Babam beni Hz. Aişe'ye göndererek, Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın (farz dışında) hangi Namaza ısrarla devam etmeyi sevdiğini sordu. Hz. Aişe: “Aleyhissalatu vesselam, öğleden önce dört rek'at kılar ve bunlarda kıyamı uzatır, rûkü ve secdeyi de güzel yapardı” dedi.”"

    6301 "Abdullah İbnu'l-Haris anlatıyor: “Hz. Muaviye (bir gün Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın muhterem zevceleri Ümmü Seleme radıyallahu anha'ya bir elçi gönderdi. Elçinin yanında ben de vardım. Elçi Ümmü Seleme'ye sordu. O da şöyle cevap verdi: “(Zekat toplamak üzere) bir memur göndermiş olan Resulullah aleyhissalatu vesselam bir gün benim odamda öğle Namazı için abdest aldığı sırada yanında çokça muhacir vardı. Resulullah muhacirlerin meseleleriyle yakinen ilgileniyor idi. Derken kapı vuruldu. Kapıya çıktı (tahsildar gelmişti). Önce öğle Namazı (nın farzını) kıldı; sonra, tahsildarın getirdiğini taksim etmek üzere oturdu. Bu taksim işi ikindi vakti girinceye kadar devam etti. Sonra odama girdi, iki rekat Namaz kıldı ve arkadan şu açıklamayı yaptı: “Tahsildarla olan meşguliyetim, bu iki rek'ati öğlenin peşinden kılmama mani oldu. Bu sebeple onları ikindiden sonra kıldım.”"

    6302 "Rafi İbnu Hadic radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Beni Abdi'l-Eşhel kabilesinde yanımıza geldi. Mescidimizde bize akşam Namazı kıldırdı. Sonra da: “Şu iki rek'at (sünneti de) evlerinizde kılın” buyurdu.”"

    6303 "el-Mutallibu'bnu Abdillah anlatıyor: “Bir adam İbnu Ömer radıyallahu anhüma'ya: “Vitri nasıl kılayım?” diye sordu. O da: “Bir rek'atle vitir kıl!” dedi. Öbürü: “İyi ama halkın “Büteyra(=güdük)!” demesinden korkarım” dedi. İbnu Ömer “(tek rekatli bu Namaz, Allah ve Resulü'nün sünnetidir!” dedi. Bu ifadesiyle: “(Tek rekatlı bu Namaz), Allah ve Resulü'nün sünnetidir” demek istemiştir.”"

    6304 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam nafile Namazların her iki rek'atinde selam verir, bir rek'atla da vitir Namazı kılardı.”"

    6306 "Enes İbnu Malik radıyallahu anh'a sabah Namazındaki kunut hakkında sorulmuş, o da şu cevabı vermiştir: “Biz rükudan önce de sonra da kunut okurduk.”"

    6307 "Salim babası Abdullah İbnu Ömer radıyallahu anhüma'dan anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam sefer sırasında iki rek'at kılardı, buna ilavede bulunmazdı. Geceleyin de teheccüd Namazı kılardı.” Ben babama: “Aleyhissalatu vesselam sefer sırasında vitir de kılar mıydı?” diye sordum, “evet!” cevabını verdi.”"

    6308 "Ümmü Seleme radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam vitir Namazından sonra oturduğu yerden iki hafif rekat daha kılardı.”"

    6309 "Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, vitirden sonra kısa iki rekatlik bir Namaz kılardı. Bunu oturarak kılardı.”"

    6311 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam vitir Namazını bineği üzerinde de kılardı.”"

    6313 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Namaz için evinden çıkıp (Namaz mahalline gelerek) tekbir getirdi, sonra ashaba (bekleyin diye) işaret buyurdu. Hemen gidip gusletti geldi. Saçlarından su damlıyordu. Onlara Namaz kıldırdı. Namazdan çıkıca: “Yanınıza cünüb olarak gelmişim. Namaza duruncaya kadar da durumumu hatırlayamadım. (Tam kılacağım anda hatırladım)” buyurdular.”"

    6314 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselm buyurdular ki: “Kime Namazda iken kusma veya burun kanaması veya bulantılı kusma veya mezi akması hallerinden biri isabet ederse, hemen gidip abdest alsın. Sonra gelip Namazının üzerine (kılamadığı kısmı) bina etsin. İşte bu sırada (dünyevi kelamla) konuşmasın.”"

    6315 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Biriniz Namaz kılarken hadesi vaki olsa, burnunu tutup Namazdan çıksın.”"

    6316 "Vail İbnu Hucr radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'a hasta iken oturduğu yerde sağ tarafı üzerine (yaslanmış vaziyette) Namaz kılarken gördüm.”"

    6317 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın gece Namazını hep ayakta kıldığını gördüm, başka şekilde kıldığını hiç görmedim. Bu hal yaşlanıncaya kadar devam etti. Yaşlanınca oturarak kılmaya başladı. Okumakta olduğu kıraatından otuz-kırk ayet kalınca, kalkar onları ayakta okuyup secdeye giderdi.”"

    6318 "Hz. Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bir gün evinden çıkınca, mescidde oturarak (nafile) Namaz kılanları gördü, şöyle buyurdu: “Oturanın kıldığı Namaz, sevaben ayakta kılanın Namazının yarısına denktir.”"

    6319 "Salim İbnu Ubeyd anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam hastalığı sırasında bir ara bayılmıştı. Sonra ayıldı ve: “Namaz vakti girdi mi?” diye sordu. “Evet!” dediler. “Bilal'e söyleyin ezan okusun! Ebu Bekr'e söyleyin o da halka imamlık etsin!” buyurdular. Üzerine yine baygınlık geldi, az sonra ayıldı. Yine: “Namaz vakti girdi mi?” diye sordu. “Evet!” dediler. “Öyleyse Bilal'e söyleyin ezan okusun ve Ebu Bekr'e söyleyin o da halka imamlık etsin!” buyurdular. Sonra tekrar bayıldı. Az sonra ayıldı. Ayılır ayılmaz: “Namaz vakti girdi mi?” dediler. “Evet!” denildi. “Öyleyse Bilal'e söyleyin ezan okusun ve Ebu Bekr'e söyleyin o da halka imamlık etsin!” buyurdular. Hz. Aişe radıyallahu anha: “Babam Ebu Bekr yufka yürekli bir kimsedir. (Size mahsus) bu makama geçerse dayaNamaz ağlar, (sizin yerinize) imamlığa tahammül edemez! Bu işi bir başkasına söyleseniz!” dedi. Derken Resulullah aleyhissalatu vesselam bir kere daha bayıldı. Az sonra ayıldı. Yine: “Bilal'e söyleyin ezan okusun, Ebu Bekr'e söyleyin o da halkın Namazını kıldırsın” buyurdular. Sonra: “Siz kadınlar Hz. Yusuf'un (kıssasında zikri geçen fettan) kadınlar gibisiniz” buyurdular.” Ravi der ki: “Bilal'e emredildi, ezan okudu. Hz. Ebu Bekr'e emredildi o da Namaz kıldırdı. Sonra Resulullah aleyhissalatu vesselam bir hafiflik hissedip: “ Kendisine dayanacağım birini çağırın!” buyurdular. Berire ve bir de erkek geldi. Onlara dayanarak mescide gitti. Hz. Ebu Bekr onu görünce geri çekilmek istedi. Ancak Aleyhissalatu vesselam ona: “Yerinden ayrılma!” diye işaret buyurdu. Sonra Resulullah aleyhissalatu vesselam gelip Hz. Ebu Bekr'in yanına oturdu. Ebu Bekr böylece Namazı kıldırdı. Bilahare Aleyhissalatu, vesselam ruhunu teslim etti.”"

    6320 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, kendisini ölüme götüren hastalığa yakalandığı vakit Hz. Aişe'nin evinde idi. “Bana Ali'yi çağırın!” buyurdular. Hz. Aişe radıyallahu anha: “Ey Allah'ın Resulü! Sana Ebu Bekr'i çağırsak olmaz mı?” dedi. “Onu çağırın!” buyurdular. Hafsa radıyallahu anha: “Sana Ömer'i çağırsak olmaz mı?” dedi. “Onu çağırın!” buyurdular. Ümmü'l-Fadl: “Ey Allah'ın Resulü! Sana Abbas'ı çağırsak olmaz mı?” dedi. “Evet!” buyurdular. (Adı geçenler) toplanınca Resulullah aleyhissalatu vesselam mübarek başlarını kaldırarak (etrafa bir) bakıp sükut ettiler. Hz. Ömer: “Kalkın! Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı yalnız bırakın!” dedi. Az sonra Bilal geldi. Resulullah'a Namazı haber verdi. Aleyhissalatu vesselam: “Ebu Bekr'e söyleyin halka Namaz kıldırsın!” buyurdular. Hz. Aişe “Ey Allah'ın Resulü! Muhakkak ki Ebu Bekr, yumuşak kalpdi, tutuk bir kimsedir. (Makamınızda) sizi göremezse ağlar, insanlar da (ona katılıp) ağlarlar. Emretseniz de halka Namazı Ömer kıldırsa!” dedi. (Resulullah aleyhissalatu vesselam Namazu Ebu Bekr'in kıldırması için ısrar edince) Hz. Ebu Bekr, halka Namaz kıldırmak üzere öne geçti. Bu sırada Resulullah aleyhissalatu vesselam kendinde bir hafiflik hissetti. İki kişinin arasında dayanarak mescide geçti, ayakları yerde sürünüyordu. Halk Aleyhissalatu vesselam'ı mescidde görünce Ebu Bekr'i “sübhanallah!” diyerek ikaz ettiler. O geri çekilmek istedi. Ama Aleyhissalatu vesselam: “Yerinde kal” diye işaret etti. Resulullah gelip Ebu Bekrin sağına oturdu. Ebu Bekr kalktı.. Hz. Ebu Bekr Resulullah'ı imam kıldı, halk da Ebu Bekr'i imam kıldı. İbnu Abbas radıyallahu anhüma der ki: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, kıraati, Hz. Ebu Bekr'in kıldığı yerden aldı.” Veki der ki: “Sünnet böyledir (ikinci imam, kıraati birincinin kaldığı yerden devam ettirir)”"

    6321 "ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam sabah Namazında kunut yapmaktan nehyolundu.”"

    6322 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Namazda iken, onu bir akreb sokmuştu. “Allah akrebe lanet etsin! dedi. Namaza duranı da başkasını da bırakmıyor. Onu Harem bölgesinde de, dışında da öldürün!” buyurdular.”"

    6323 "Rafi radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Namazda iken bir akreb öldürdü.”"

    6324 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Saffan İbnu'l-Muattal, Resulullah aleyhissalatu vesselam'a bir husus sorarak: “Ey Allah'ın Resulü! Ben size sizin bildiğiniz, benim bilmediğim bir şey soracağım” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Nedir o?” deyince: “Gece ve gündüzlerin saatleri içerisinde Namaz kılmanın mekruh olduğu bir saat var mı?” dedi. Resulullah şu cevabı verdi: “Evet! Sabah Namazını kıldın mı, artık güneş doğuncaya kadar Namazı terket. Çünkü güneş şeytanın iki boynuzu arasından doğar. Doğduktan sonra, güneş başın üzerinde ok gibi dik oluncaya kadar (geçen zaman içinde) Namaz kıl. Çünkü bu esnada kılınan Namazlara melekler hazır bulunurlar ve Namazlar makbuldür. Güneş ne zaman ki başın üstünde ok gibi dik durur, Namazı terket. Çünkü tam o sırada cehennem tutuşturulur ve kapıları açılır. Bu hal, güneş senin sağ kaşından kayıncaya kadar devam eder. Güneş kaydı mı, artık, ikindi Namazı kılıncaya kadarki zaman içinde kılınan Namazlarda melekler hazır olur ve o Namazlar makbuldür. İkindi Namazını kıldın mı artık güneş batıncaya kadar Namaz kılmayı terket.”"

    6325 "Ebu Abdillah es-Sunabihi radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Güneş şeytanın iki boynuzu arasında doğar -veya güneşle birlikte şeytanın iki boynuzu doğar dedi.- Güneş yükselince şeytan ondan ayrılır. Güneş semanın ortasına gelince şeytan güneşe yaklaşır. Güneş batıya yönelince -veya ayrılınca dedi- şeytan güneşten ayrılır. Güneş batmaya yaklaşınca, şeytan güneşe yaklaşır. Güneş batınca şeytan ondan ayrılır. Öyleyse bu üç saatte Namaz kılmayın.”"

    6326 "Hz. Cabir İbnu Abdillah radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam ashabına havf (korku) Namazı kıldırdı. Resulullah, bütün cemaatle birlikte rüku yaptı, sonra da Resulullah ve hemen arkasındaki saf secde ettiler, diğerleri ise ayakta (kıyam halinde) beklediler. Resulullah (ikinci rek'ate) kalkınca beklemekte olanlar kendi kendilerine iki secdede bulundular. Sonra öndeki saf gerileyerek ikinci safın yerinde durdu ve ikinci saftakiler ilerleyerek ön safın yerinde durdu. Sonra Resulullah aleyhissalatu vesselam hepsiyle birlikte rüku yaptı. Sonra Resulullah aleyhissalatu vesselam hemen arkasındaki safla birlikte secde etti. Bunlar başlarını secdeden kaldırınca, diğerleri de secde ettiler. Böylece cemaatin tamamı Aleyhissalatu vesselam ile birlikte rüku etmiş oldu. Her grup bir rek'atin secdelerini kendi kendilerine yapmış oldular. Bu esnada, düşman kıble cihetindeydi.”"

    6327 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bir gün yağmur duasına çıkmıştı. Ezan ve ikamet olmaksızın bize iki rek'at Namaz kıldırdı. Sonra bize hutbe okudu. Yüzünü, elleri kaldırılmış olarak kıbleye çevirdi. Ayrıca ridasını ters çevirdi: sağ yanını solu, sol yanını da sağı üzerine aldı.”"

    6329 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam ve ondan sonra gelen iki halife radıyallahu anhüma hazretleri Hz. Ebu Bekr, Hz. Ömer İbnu'l-Hattb, bayram Namazını hutbeden önce kılarlardı.”"

    6332 "Amr İbnu Şu'ayb an ebihi an ceddihi radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam hiçbir bayramda bayram Namazından önce ve sonra (nafile) Namaz kılmamıştır (bayram Namazıyla kılınan sünnet Namaz yoktur.)”"

    6333 "Ebu Saidi'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bayram Namazından önce hiçbir Namaz kılmazdı. Evine dönünce iki rek'at Namaz kılardı.”"

    6334 "Sa'd el-Karaz ve İbnu Ömer radıyallahu anhüm anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bayram Namazına yürüyerek gider, yürüyerek dönerdi.”"

    6335 "Sa'd el-Karaz radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bayram Namazlarına giderken Sa'id İbnu Ebi'l-As'ın mahallesinden geçer, sonra çadırların bulunduğu yerden geçer, Namaz dönüşünü başka bir yoldan yapar, Beni Zürayh'ten Ammar İbnu Yasir'in evine, oradan Ebu Hureyre'nin mahallesine, oradan Balat'a geçerek (evine gelirdi).”"

    6336 "Ebu Rafi'radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bayram Namazına yaya olarak gider, dönüşü de, gittiğinden başka bir yolla yapardı.”"

    6337 "Amir rahimehullah anlatıyor: “İyaz el-Eş'ari, Enbar'da bir bayram Namazında hazır bulunmuştu. Şöyle dedi: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın yanında taklis yapıldığı gibi sizi niye taklis yapar görmüyorum?”"

    6339 "Hz. Enes anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam, Musalla'da bir harbeyi sütre yaparak bayram Namazı kıldı.”"

    6341 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sizin şu gününüzde iki bayram bir araya gelmiştir: Dileyene, bayram Namazı cuma Namazının da yerini tutar. (Ancak) biz, cum'a Namazını da kılacağız.”"

    6353 "Ümmü Hani Bintu Ebi Talib radıyallahu anha anlatıyor: “Ben evimin damında iken, Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın geceleyin (Namazda) okuduğu Kur'an'ı işitirdim.”"

    6354 "Ebu Zerr radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam sabah oluncaya kadar Namazda bir ayeti tekrarlayıp durdu. O ayet şudur: “Eğer sen onlara azab edersen onlar senin kullarındır. Eğer onları affedersen muhakkak ki sen azizsin, hakimsin” (Maide 118)."

    6355 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam yatsı Namazından boşaldığı vakitten fecr vaktine kadar onbir rek'at Namaz kılardı, her iki rek'atta bir selam verirdi, bir rek'atle de vitirde bulunurdu (yani tek kılardı). Bütün rek'atler sırasında, secdeleri öyle uzun tutardı ki, siz bir secde esnasında, daha başını kaldırmadan elli ayet okuyabilirdiniz. Müezzin sabah Namazının birinci ezanını tamamlayınca kalkar, hafif iki rek'at Namaz kılardı.”"

    6359 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim akşamla yatsı arasında yirmi rek'at Namaz kılarsa Allah ona cennette bir köşk yapar.”"

    6360 "Asım İbnu Amr anlatıyor: “Irak ahalisinden bir grup, Hz. Ömer'e gitmek üzere yola çıktı. Yanına geldikleri vakit Hz. Ömer onlara: “Siz kimlerdensiniz!? diye sordu. Onlar: “Biz Irak ahalisindeniz!” dediler. “İzinli olarak mı geldiniz?” dedi. Onlar: “Evet!” dediler. Onlar Hz. Ömer radıyallahu anh'tan kişinin evde kıldığı Namazın hükmünü sordular. Hz. Ömer: “Ben Resulullah'a bu hususta sormuştum da: “Kişinin evinde kıldığı Namazı nurdur, öyleyse evlerinizi nurlandırın” buyurdu” dedi.”"

    6361 "Ebu Saidi'l-Hudri anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sizdenbiri Namazını kılınca, ondan evi için de bir nasib ayırsın. Zira Allah Teala hazretleri, onun evine, Namazından bir hayır bırakır.”"

    6362 "Abdullah İbnu Sad radıyallahu anh anlatıyor: “Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam'a: “Evdeki Namaz mı, mesciddeki Namaz mı daha efdal?” diye sordum. Şu cevabı verdi: “Evime bakmıyor musun, mescide ne kadar yakın! Farzlar hariç, evimde kılmam, benim nazarımda mescidde kılmamdan daha makbuldür.”"

    6363 "Abdullah İbnu Ebi Evfa el-Eslemi radıyallahu anh anlatıyor: “(Bir gün) Resulullah aleyhissalatu vesselam yanımıza geldi ve: “Kimin Allah'a veya mahlukatından birine bir haceti varsa abdest alsın, iki rek'at Namaz kılsın, sonra şu duayı okusun: Lailahe illallahu'l-Halimu'l-Kerim. Subhanallahi Rabbi'l-Arşi'l-azim. Elhamdulillahi Rabbi'l-Alemin. Allahümme inni eselüke mucibatı rahmetike ve azaime mağfiretike ve'l-ganimete min külli birrin Vesselamete min külli ismin, Es'elüke ella teda'a li zenben illa ğafartehü. Ve la hemmen illa ferrectehu vela haceten hiye leke rıdan illa kaday teha li (Halim ve kerim olan Allah'tan başka ilah yoktur. Büyük Arşın Rabbi noksan sıfatlardan mukaddestir. Hamd alemlerin Rabbine aittir. Allah'ım, şüphesiz ben, senin rahmetine vesile olan sebepleri, mağfretini gerektiren hasletleri, her hayrın ganimetlerini ve her günahtan selamette olmayı senden dilerim. Allahım! Her günahımı bağışlamanı, her kederimi gidermeni, rızana uyan her dileğimigörmeni senden talep ediyorum).” Sonra Allah'tan dünya ve ahiretle ilgili ne dilerse ister, çünkü şüphesiz (o dilek) takdir edilir.”"

    6364 "Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Şaban ayının onbeşinci gecesi olduğu zaman gecesinde Namaz kılın, gündüzünde de oruç tutun. Çünkü Allah Teala hazretleri o gün, güneşin batmasıyla, dünya semasına iner ve şöyle der: “Bana istiğfar eden yok mu mağfiret etsem! Benden rızık isteyen yok mu rızık versem, belaya maruz kalan yok mu afiyet versem... Şöyle olan yok mu, böyle olan yok mu?” Bu hal fecrin sökmesine kadar devam eder.”"

    6366 "Abdullah İbnu Ebi Evfa radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Ebu Cehl'in başının kesildiği müjdelendiği gün, iki rek'at şükür Namazı kıldı.”"

    6369 "Osman İbnu Affan radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın şöyle söylediğini isittim: “Birinizin evinin avlusunda bir nehir aksa da bunun içinde günde beş sefer yıkansa acaba bedeninde hiç kir kalır mı?” Aleyhisalatu vesselam'ın muhatabı: “Hiçbir şey kalmaz!” dedi. Resulullah da: İşte Namaz da böyledir, suyun kiri, pası giderdiği gibi o da günahları giderir.”"

    6370 "İbnnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Peygamberiniz (Mirac gecesinde) elli vakit Namazla emrolundu. Sonra bunu beşe indirinceye kadar Rabbinize müracaatta bulundu.”"

    6371 "Ebu Katade İbnu Rıb'i anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah-u Zülcelal hazretleri buyurdu ki: “Senin ümmetine beş vakit Namazı farz kıldım ve kim bunu vaktinde kılmaya devam ederse onu cennete koyacağım diye katımda ahidde bulundum. Kim de bunu vaktinde kılmaya devam etmezse katımda onun için hiçbir ahid yoktur.”"

    6372 "Hz. Cabir anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Benim mescidimde kılınacak bir Namaz, onun dışındaki mescidlerde kılınan bin Namazdan efdaldir. Ancak Mescid-i Haram hariç. Zira Mescid-i Haram'da kılınan bir Namaz, diğer mescidlerde kılınan yüzbin Namazdan efdaldir.”"

    6373 "Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın azadlısı Meymune radıyallahu anha anlatıyor: “Ey Allah'ın Resulu! Biz Beytu'l Makdis hakkında fetva ver!” demiştim. Şöyle buyurdular: “Orası mahşer (yani Kıyamet günü insanların toplanacağı) ve menşer (herkesin defterlerinin neşredileceği) yeridir. Oraya gidin ve içinde Namaz kılın. Çünkü orada kılınacak tek Namaz kendi dışındaki yerlerde kılacağınız bin Namaz gibidir.” Ben tekrar sordum: “Ben oraya gitmeye muktedir olamazsam ne yapmalıyım?” Şu cevabı verdi: “Ona kandil yağı bağışlarsın, aydınlatılmasında kullanılır. Böyle yapan da oraya varan gibidir.”"

    6374 "Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kişinin evinde kıldığı Namazı bir Namazdır, ama mahallesinin mescidinde kıldığı Namazı yirmibeş Namazdır. İçerisinde cum'a kılınan mescidde kıldığı Namazı beşyüz Namazdır. Mescid-i Aksa'da kıldığı Namazı ellibin Namazdır. Benim mescidimde kıldığı Namazı da ellibin Namazdır. Mescid-i Haram'da kıldığı Namazı yüzbin Namazdır.”"

    6377 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anla yor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam çok Namaz kılardı. Öyle ki ayakları kabarmıştı. Kendisine “Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını affetmiştir (kendini niye bu kadar yıpratıyorsun?)” denildi. O bunlara şu cevabı verdi: “çok şükreden bir kul olmayayım mı?”"

    6392 "Hz. Ali radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim bir ölüyü yıkar, kefenler, kefenini güzel kokulu maddelerle kokulandırır, taşır ve Namazını kılar, cenazeyle ilgili olarak gördüğü (kötü alametleri ölü) aleyhine yaymazsa, (bu yaptığına mükafaat olarak) günahlarından ternizlenir ve annesinden doğduğu gün gibi (tertemiz) olur.”"

    6393 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Baki'den dönmüştü. Beni, başımdaki bir ağrıdan hastalanmış ve “vay başım” çekerken buldu. “Ey Aişe, asıl hasta benim, vay başım!” dedi ve sonra ilave etti: “Benden önce ölsen de senin başında durup seni (kendi elimle) yıkasam, kefenlesem, Namazını kıldırsam ve defnetsem, senin için daha iyidir.”"

    6404 "Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kimin cenazesine yüz müslüman Namaz kılarsa, ona mağfiret olunur.”"

    6406 "Ümmü Şerik el-Ensariyye radıyallahu anha: “Resulullah bize, cenazeye (Namaz kıldığımızda) Fatiha-ı, Serifeyi okumamızı emretti” demiştir.”"

    6407 "Hz. Cabir radıyallahu anh demiştir ki: “Ne Hz. Peygamber aleyhissalatu vesselam, ne Ebu Bekir, ne de Ömer radıyallahu anhüma, cenaze Namazı hakkında cevaz verdikleri kadar hiçbir şey hakkında cevaz vermediler. Yani (cenaze Namazını) bir vakte bağlamadılar.”"

    6408 "Hz. Osman İbnu Affan radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Osman İbnu Maz'ün üzerine cenaze Namazı kıldırdı. Namazda dört kere tekbir getirdi.”"

    6409 "El-Heceri rahimehullah anlatıyor: “Resulullah'ın sahabisi olan Abdullah İbnu Ebi Evfa ile birlikte, onun bir kızının cenaze Namazını kıldım. Abdullah dört kere tekbir getirdi. Dördüncüden sonra (selam vermeyip) biraz durdu. Ben safların muhtelif yerlerinden cemaatin onu uyarmak üzere “sübhanallah” dediklerini işittim. Sonra selam verdi ve dedi ki: “Siz benim beş kere tekbir getireceğimi mi zannediyordunuz?” Cemaat: “Evet bundan korktuk” dediler. Bunun üzerine: “Hayır bunu yapmayacağım. Ancak Resulullah aleyhissalatu vesselam dört kere tekbir getirir, sonra bir müddet durup Allah'ın söylemesini dilediği bir şeyler söyler, sonra da selam verirdi” dedi.”"

    6410 "Kesir İbnu Abdillah'ın dedesi, “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın (cenaze Namazında) beş kere tekbir getirdiğini söylemiştir.”"

    6411 "Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “(Ölen) çocuklarınız için cenaze Namazı kılın. Çünkü onlar (cennete girmede sizin öncülerinizdendir.”"

    6412 "İbnu Abbas radıyallahu anhuma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın oğlu İbrahim ölünce, Resulullah cenaze Namazı kıldı ve: “Onun cennette bir süt annesi olacaktır. Eğer yaşasaydı sıddık bir nebi olacaktı. Eğer yaşamış olsaydı kıbti dayıları azad olacaktı ve hiçbir kıbti köleleştirilmeyecekti” buyurdu.”"

    6414 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Uhud günü, şehidlerin cenazeleri Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın yanına getirildiler. Aleyhissalatu vesselam onar onar gruplar halinde Namazlarını kıldırdı. Her grup değiştikçe, Hamza yerinde sabit kalıyor (böylece her grupla birlikte ona Namaz kılınıyordu).”"

    6415 "Hz. Cabir İbnu Abdillah radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam: “ölüleriniz üzerine gece ve gündüz (cenaze) Namazı kılınız (kılabilirsiniz)” buyurmuştur.”"

    6416 "Vasile İbnu'l-Eska' radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Her ölü üzerine Namaz kılın, her emirin komutası altında cihad edin.”"

    6417 "Amir İbnu Rebia radıyallahu anh anlatıyor: “Siyahi bir kadın ölmüştü. Resulullah aleyhissalatu vesselam'a duyurulmadan defnedildi. Sonra haberdar olunca “Bunu bana niye haber vermediniz?” dedi ve ashabına: “Kadının kabri üzerinde saf tutunuz!” emrederek kadına cenaze Namazı kıldırdı.”"

    6418 "Büreyde radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam bir ölü üzerine, gömüldükten sonra Namaz kıldı.”"

    6419 "Ebu Said radıyallahu anh anlatıyor: “Mescidi temizleyen bir siyahi kadın vardı. Bir gece öldü. (Hemen defnedildi). Sabah olunca vefatı Resulullah'a haber verildi. “Bana niye zamanında duyurmadınız?” deyip kalktı. Ashabıyla (kabristana gitti), kadının kabri üzerinde durup, halk arkasında, tekbir getirip Namaz kıldı. Sonra oradan ayrıldı.”"

    6420 "Mücemmi' İbnu Cariye el-Ensari radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam (bir gün) buyurdular ki: “Kardeşiniz Necaşi ölmüştür, kalkın üzerine cenaze Namazı kılın!” Biz de kalktık, Aleyhissalatu vesselam'ın arkasında iki saf yaptık (Namazını kıldık).”"

    6421 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Necaşi üzerine (gıyabında cenaze) Namazı kıldı ve dört kere tekbir aldı.”"

    6422 "Ubey İbnu Ka'b radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim bir cenaze üzerine Namaz kılarsa ona bir kıratlık sevab vardır, kim de defnedilinceye kadar cenazeye iştirak ederse ona iki kıratlık sevab vardır. Muhammed'in nefsi elinde olan Zat-ı Zülcelal'e yemin olsun.. Kırat, şu gördüğünüz Uhud dağından daha büyüktür.”"

    6453 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam kendisi ile halk arasında bulunan bir kapıyı açtı -veya perdeyi kaldırdı- halkın Hz. Ebu Bekir'in arkasında Namaz kıldığını gördü. Onların bu iyi hali sebebiyle ve onlarda bu gördüğünü, kendinden sonra Allah'ın devam ettireceği ümidiyle Allah'a hamd etti ve dedi ki: “Ey insanlar! İnsanlardan veya mü'minlerden her kim bir musibete düçar olursa, başına gelen musibetin şiddetini benim sebebimle maruz kaldığı musibetle hafifletsin. Çünkü, benden sonra, ümmetimden hiç kimse, benim musibetimden daha şiddetli bir musibetle karşılaşmayacaktır.”"

    6464 "Ümmü Seleme radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ı ölüme götüren hastalığı sırasında “Namaza ve sağellerinizin malik olduğu şeylere dikkat edin” diyordu. Mübarek lisanları bunu söylemeyecek hale gelinceye kadar tekrara devam ettiler.”"

    6465 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam için mezar kazmaya azmettikleri vakit Ebu Ubeyde İbnu'l Cerrah'a adam gönderdiler. O, Mekke halkının mezarı gibi şak şeklinde mezar kazıyordu. Ebu Talha'ya da adam gönderdiler. O da Medine ahalisinin mezarı gibi, lahid tarzında mezar kazıyordu. İşte bu iki zata iki ayrı elçi yola çıkarıldı. Ashab dedi ki: “Allahım, Resulün için sen tercih et” Ebu Talha'yı yerinde buldular ve (kazı yerine) getirdiler. Ebu Ubeyde (yerinde) bulunamadı. Böylece Resulullah aleyhissalatu vesselam için lahid tarzında mezar hazırlandı.” İbnu Abbas radıyallahu anhüma demiştir ki: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın teçhizi salı günü tamamlanınca, evindeki karyolası üzerine konuldu. Sonra erkekler, gruplar halinde yanına girerek cenaze Namazı kıldılar. Erkeklerin Namazı bitince kadınlar gruplar halinde girip Namaz kıldılar. Onlar da Namazlarını tamamlayınca çocukları gruplar halinde odaya koydular. “Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın Namazına kimse imamlık yapmadı (herkes müstakil kıldı). Müslümanlar, kabrin kazılacağı yer hususunda ihtilaf etti. Bir kısmı: “Mescidine gömülsün” dedi. “Ashabıyla birlikte (Baki'e) defnedilsin” dedi. Hz. Ebu Bekir radıyallahu anh: “Ben Resulullah'ın: “Her peygamber öldüğü yere defnedilmiştir” dediğini işittim” dedi. İbnu Abbas dedi ki : “Bunun üzerine Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın, üzerinde ruh-u şerifelerini teslim ettikleri yatağını kaldırdılar ve (o yerde) mezar kazdılar. Sonra Aleyhissalatu vesselam çarşamba gününün gece yarısında defnedildi. Resulullah'ın kabrine Hz. Ali, Fazl İbnu Abbas, kardeşi Kusam, Şükran Mevla Resulullah aleyhissalatu vesselam inmişlerdi. Evs İbnu Havli ki bu, Ebu Leyla'dır Ali İbnu Ebi Talib'e dedi ki: “Allah aşkına, Resulullah aleyhissalatu vesselam'dan bizim de hissemizi verin.” Bunun üzerine Hz. Ali, ona: “(Kabre) sen de in!” dedi. Şükran, Aleyhissalatu vesselam'ın azadlısı idi. Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın giymekte olduğu bir kadife parçasını aldı, kabre yaydı ve: “Allah'a yemin olsun senden sonra kimse bunu giymeyecek!” dedi. Böylece o da Aleyhissalatu vesselam'la birlikte gömüldü.”"

    6469 "Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın zevce-i paklerinden Ümme Seleme Bintu Ebi Ümeyye radıyallahu anha anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam zamanında insanlar Namaza durdukları vakit hiçkimsenin nazarı ayaklarını bastığı yerden ileri geçmezdi. Resulullah aleyhissalatu vesselam vefat edince insanlar Namaza durunca hiçbirisinin nazarı alnını koyduğu yerden ileri geçmezdi. Sonra Hz. Ebu Bekr vefat etti, Hz. Ömer devri geldi. Bu devirde insanların nazarı kıbleden dışarı çıkmadı. Hz. Osman halife olunca fitne başladı, insanlar da sağa sola bakmaya başladı.”"

    6487 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Nice oruçlular vardır ki, tuttuğu oruçtan yanına sadece çektiği açlık kar kalır. Nice gece Namazı kılanlar vardır ki, onların da karı gece uykusuz kalmaktan ibarettir.”"

    6488 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Gündüz orucuna sahur yemeği ile yardımcı olun, kaylüle (öğle uykusu) ile de gece Namazına yardımcı olun!”"

    6505 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam ashabına fıtır sadakasından yedirmedikçe Ramazan bayramı günü bayram Namazına çıkmazdı.”"

    6561 "Ebu Musa radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kadın, halası veya teyzesi üzerine nikahlaNamaz.”"

    6586 "Ebu Ümame radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam'a bir kadın geldi, yanında iki de çocuğu vardı. Kadın bunlardan birini sırtına almış, diğerini de yediyordu. Aleyhissalatu vesselam onu görünce (takdirlerini) şöyle ifade buyurdular: “(Kadınlar çocuklarını karınlarında) taşırlar, doğururlar ve onlara merhamet beslerler. Bunlar bir de kocalarına eziyet vermeseler, Namazlarını kılanlar cennete girerler!”"

    6589 "Zübeyr İbnu'l-Avvam radıyallahu anh'ın anlattığına göre: “Ümmü Külsüm Bintu Ukbe nikahı altında idi. Hanım, hamile olduğu halde kendisine: “Bir talakla nefsimi boş kıl!” diye talepte bulundu. Bunun üzerine o da hanımını bir talakla boşadı. Sonra Namaza gitti. Döndüğünde hanımını doğum yapmış buldu. Zübeyr: “Bu kadına ne oluyor? O, beni aldattı, Allah da onu aldatsın!” dedi. Sonra Resulullah aleyhissalatu vesselam'a gidip durumu anlattı. Aleyhissalatu vesselam: “İddet süresi, beklenmedik bir anda sona ermiştir. Sen ona yeniden talip ol!” demiştir.”"

    6646 "Selman radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam: “Kim sabah Namazına giderse, iman bayrağıyla gitmiş olur. Kim de çarşıya giderse o da iblis bayrağıyla gitmiş olur” buyurdular."

    6734 "Hz. Ebu Hureyre radiyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam taksim edilemeyen malda suf'a hakkı tanıdı. Eğer (taşıNamaz mal taksim edilip) hududlar belli olursa artık suf'a hakkı yoktur.”"

    6755 "Said İbnu Sa'd İbnu Ubade radıyallahu anhüma anlatıyor: “Evlerimiz arasında vücut yapısı noksan ve zayıf bir adam vardı. (Bir gün) mahallenin cariyelerinden biriyle kötü vaziyette aniden yakalandı. Bunun üzerine (babam) Sa'd İbnu Ubade durumunu Aleyhissalatu vesselam'a duyurdu. “Yüz sopa vurun!” emrettiler. Halk: “Ey Allah'ın Resulü! 0 buna zayıftır, buna dayaNamaz, yüz sopa vurursak ölür!” dediler. Efendimiz: “Öyleyse, onun için yüz saçaklı bir hurma dalı alın ve ona o dal ile bir kere vurun!” buyurdular.”"

    6790 "Hz. Enes anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a ölüm vakti geldiği vakit, Aleyhissalatu vesselam'ın can çekişirken yaptığı vasiyetin hepsi: “Namaz(ı ihmal etmeyin) ve sağ ellerinizin sahip oldukları(nın yani kölelerinizin hukukuna riayet edin)” demek olmuştur.”"

    6797 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ey Ademoğlu! İki şey vardır ki, hiçbirisi senin hakkın değildir ve ben onları rahmetimle sana bağışladım: 1) (Canını almak üzere) gırtlağından tuttuğum anda malından sana (vasiyette bulunman için üçte bir nisbetinde) bir pay ayırdım, ta ki onunla seni temizleyeyim, günahlarından arındırayım. 2) Ecelin sona erdikten sonra kullarımın sana (kılacakları cenaze) Namazı.”"

    6807 "Ebu Sa'idi'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah yolunda cihad eden kimse Allah'ın şu garantisi altındadır: “Allah onu ya mağfiret ve rahmetine dahil eder (şehit olur), yahud sevap ve ganimetle sağ salim geri çevirir. Allah yolunda cihad eden kimsenin misali, hiç ara vermeden geceleri hep Namaz kılan, gündüzleri de hep oruç tutan kimse gibidir. Bu hal evine dönünceye kadar böyledir.”"

    6810 "Abdullah İbnu'z-Zübeyr radıyallahu anh anlatıyor: “Osman İbnu Affan radıyallahu anh bir hitabesinde şöyle dediler: “Ey insanlar! Ben Resûlullah aleyhissalatu vesselam'dan bir hadis işitmiştim. Size ve arkadaşlığınıza olan düşkünlüğüm (yani bu hadisi duyunca beni terkederek hep cephelere koşacağınız endişem) bunu şimdiye kadar rivayetime mani oldu. (Şimdi rivayet ediyorum. Artık) dileyen kendisine ribatı (Allah yoluna bezli) seçsin, dileyen de bıraksın. Efendimiz buyurmuştu ki: “Kim Allah Subhanehu yolunda bir gece ribat (yani hududda ve tehlikeli yerde düşmana karşı bekleme)de bulunursa, o tek gecesi bin günlük gece Namazına ve bin günlük gündüz orucuna bedel olur.”"

    6812 "Übey İbnu Ka'b radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah rızası için Ramazan ayı dışında müslümanların avreti gerisinde (yani düşmanların gelmesinden korkulan tehlikeli cephede), sevap umuduyla bir günlük ribat, sevap yönüyle yüz yıllık oruçlu, Namazlı ibadetten hayırlıdır. Müslümanların avreti gerisinde, ramazan ayında Allah rızası için bir günlük ribat Allah indinde, orucuyla Namazıyla bin yıllık ibadetten daha hayırlı, sevabca daha büyüktür. Eğer Allah onu sağ-salim ailesine kavuşturursa, bin yıl ona bir tek günah yazılmaz, sadece haseneleri yazılır ve kendisine Kıyamete kadar ribat sevabı akıtılır.”"

    6814 "Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Allah yolunda bir gece nöbetcilik, bir adamın ailesi içinde bin yılda kılacağı Namaz ve tutacağı oruçtan daha hayırlıdır, (bu zikredilen) yıl üçyüzaltmış gündür ve bir gün bin yıl gibidir.”"

    6833 "Ubade İbnu's-Samit radıyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam Huneyn günü bize, ganimet malından bir devenin yanında Namaz kıldırdı. Namazdan sonra deveden bir parça yün alıp onu iki parmağı arasına koydu sonra: “Ey insanlar! buyurdu. Şu yün parçası bile sizin ganimetlerinizdendir. Bir iplik, bir iğne, bundan daha değerli, daha değersiz bile olsa buraya getirin. Zira (getirmemek gulüldür yani hırsızlık); gulül ise, Kıyamet günü yapan için ardır, ayıptır, ateştir.”"

    6862 "İbnu Ömer radıyallahu anhüma'nın anlattığına göre: “Kendini (hacc sırasında) beş vakti (yani Zilhicce'nin sekizinci günü öğle, ikindi, akşam, yatsı ve Arefe günü sabah Namazlarını) Mina'da kılardı. Sonra Resûlullah aleyhissalatu vesselam'ın da böyle yaptığını arkadaşlarına haber verdi.”"

    6863 "Abbas İbnu Mirdas es-Sülemi radıyallahu anh'ın anlattığına göre: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, Arafe günü akşamı ümmeti için mağfiret duasında bulunmuştur. Rabb Teala, duasına: “Ben, zalimler hariç ümmetini mağfiret buyurdum. Zira ben zalimden mazlumun intikamını alacağım” diye icabette bulunmuştur. Resûlullah: “Ey Rabbim! Dilersen mazluma (kendi katından bir lütuf olarak) cenneti verir, zalimi de affedersin!” dedi. O akşam Rabb Teala bu duasına icabet etmedi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam Müzdelife'de sabah Namazını kılınca, önceki (cevapsız kalan) duasını tekrar etti. Duasına, arzusu istikametinde cevap verildi. Ravi devamla der ki: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bunun üzerine (memnuniyetinden) güldü -veya “tebessüm etti” demiştir.- Hz. Ebu Bekr ve Ömer radıyallahu anhüma: “Annem babam sana kurban olsunlar! Şimdiye kadar bu saatlerde hiç gülmemiştiniz. Sizi güldüren şey nedir? Allah seni sevindirsin!” dediler. Aleyhissalatu vesselam: “Allah'ın düşmanı İblis, Rab Teala hazretlerinin, ümmetimin hepsini mağfiret buyurduğunu öğrenince, yerden toprak alıp kendi yüzüne saçtı ve “Yazıklar olsun bana! Helak oldum, her emeğim boşa gitti!” diye bağırıp çağırmaya başladı. Onun bu korku ve üzüntüsünü görmek beni güldürdü” buyurdular.”"

    6885 "Davud İbnu Aclan radıyallahu anh anlatıyor: “Babam İkal ile birlikte yağmurlu bir günde tavafta bulunduk. Tavafımız bitince Makam(-ı İbrahim)in arka kısmına geldik. Babam orada dedi ki: “Enes İbnu Malik radıyallahu anh ile birlikte yağmur altında tavaf yaptım. Tavafı bitirdiğimizde, buraya geldik, iki rek'at Namaz kıldık. O zaman Enes radıyallahu anh bize: “Tavafa yeniden başlayın. Zira mağfiret olundunuz. Biz Resûlullah aleyhissalatu vesselam'la birlikte yağmur altında tavaf etmiştik de bize böyle buyurmuştu” dedi.”"

    6888 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Maddi imkanı olup da kurban kesmeyen Namazgahımıza sakın yaklaşmasın.”"

    6896 "Uveymir İbnu Eşkar radıyallahu anh'ın anlattığına göre, “Kurbanını bayram Namazından önce kesmiş, sonra da durumu Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a açmıştır. Aleyhissalatu vesselam da kendisine: “Kurbanını iade et (yeniden kes, o kurban yerine geçmez)” cevabında bulunmuştur.”"

    6920 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam heladan çıkmışlardı. Bu esnada bir yemek getirildi. Bir adam: “Ey Allah'ın Resulü! Size abdest suyu getirmeyeyim mi?” dedi. Efendimiz: “Namaz mı kılacağım ki, (şimdilik gerek yok)” buyurdular.”"

    6937 "Abdullah İbnu'l-Haris İbnu'l-Cez'ez-Zübeydi radıyallahu anh anlatıyor: “(Bir gün) biz, Resûlullah aleyhissalatu vesselam'la birlikte mescidde kızartılmış bir parça et yedik. Sonra ellerimizi çakıllarla silip abdest almadan Namaza durduk.”"

    6992 "Hz. Ebu Hureyre radiyallahu anh anlatıyor: “(Bir keresinde) Resulullah aleyhissalatu vesselam erken Namaza kalktı. Ben de erken kalktım ve biraz Namaz kıldıktan sonra oturdum. “Resulullah aleyhissalatu vesselam bana dönüp baktı ve (Farsça): “Karnın mı ağrıyor?” buyurdu. Ben: “Evet! Ey Allah 'ın Resulu!” dedim. “Öyleyse kalk! Namaz kıl! Çünkü Namazda şifa var!” buyurdular.”"

    7017 "Osman İbnu Ebi'I-As radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam beni, Taif'e vali tayin edince, Namazda bana bir şey arız olmaya başladı. Öyle ki, kıldığımı bilemez hale geldim. Bu durumu kendimde görünce, hemen Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a gittim. (Beni görünce: “Bu gelen İbnu Ebi'l-As değil mi?” buyurdular. Ben: “Evet! Ey Allah'ın Resulü!” dedim. “Niye geldin?” buyurdular. “Ey Allah'ın Resûlü! Bana Namazda bir hal arız oldu, ne kıldığımı bilmez, anlamaz hale geldim” dedim. “Anlattığın şey şeytandır, onu bana yaklaştır!” buyurdular. Bunun üzerine Resulullah'a yaklaştım. (Diz çöküp) ayaklarımın üstüne oturdum. Aleyhissalatu vesselam mübarek elleriyle göğsüme vurup ağzımın içine tükürdüler. Sonra: “Çık ey Allah'ın düşmanı!” dediler. Bu muameleyi bana üç kere tekrar ettiler. Sonunda: “Haydi işinin başına git!” buyurdular.” Ravi der ki: “Osman kasem ederek dedi ki: “Ömrüme yemin olsun ki ondan sonra şeytanın bana sokulduğunu hiç sanmam.”"

    7019 "Ubade İbnu's-Samit radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir şemle (car) içerisinde Namaz kıldı. Car, (bedeninden düşmesin diye) onu bağlamıştı.”"

    7024 "Ubade İbnu's-Samit radıyallahu anh anlatıyor: “Bir gün Resûlullah aleyhissalatu vesselam yanımıza geldi. Üzerinde kolları dar, yün, rumi bir cübbe vardı. Bize onun içerisinde Namaz kıldırdı. Aleyhissalatu vesselam'ın üzerinde bundan başka bir giyecek yoktu.”"

    7057 "İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim üç yetimi yetiştirir, nafakasını temin ederse, sanki ömrü boyu geceleri Namaz kılmış, gündüzleri oruç tutmuş ve sabahtan akşama yalın kılıç Allah yolunda cihad etmiş gibi sevap alır. Keza, ben ve o, şu iki kardeş (parmak) gibi cennette kardeş oluruz” buyurdu ve şehadet parmağı ile orta parmağını birbirine yapıştırdı.”"

    7060 "Hz. Ebu Bekr radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam (bir defasında): “Mülkiyeti altında bulunan (köle ve cariye)lere kötü muamele eden kimse cennete girmeyecektir” demişti. “Ey Allah'ın Resûlü! Siz bize: “Bu ümmet, köle ve yetimi en çok olan ümmettir” diye haber vermediniz mi” dediler. Aleyhissalatu vesselam: “Evet! Öyleyse onlara çocuklarınıza verdiğiniz değer gibi değer verin ve yediklerinizden yedirin!” buyurdu.” Ashab bu defa: “Köle ve cariyeler bize dünyada ne gibi faide sağlar?” diye sordu. Aleyhissalatu vesselam: “Savaş için beslediğin bir at üstünde Allah yolunda cihad edersin. Senin kölen de senin ihtiyacını giderir. Namaz kıldığı zaman artık o senin kardeşindir” açıklamasını yaptılar.”"

    7093 "Ebu Sa'id radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim, sabah Namazının peşinden La ilahe illallahu vahdehu la şerike leh, lehü'l-mülkü ve lehü'l-hamdü bi-yedihi'l-hayr ve hüve ala külli şey'in kadir (Allah'tan başka ilah yoktur. O birdir, ortağı yoktur mülk ona aittir, hamdler de ona layıktır, her çeşit hayır O'nun elindedir. O her şeye kadirdir)” derse kendisine, Hz. İsmail evlatlarından bir köleyi azad etmiş gibi sevap yazılır.”"

    7113 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam bir adama: “Namazda ne diyorsun?” diye sordu. Adam: “Teşehhüdü (Ettahiyyatu, Allahümme salli, Allahümme barik...) okuyorum. Sonra Allah'tan cennet diliyor ve cehennem ateşinden O'na sığınıyorum. Ama vallahi ben, ne senin okuduğunu ne de Muaz'ın okuduğunu bilmiyorum” dedi. Resûlullah aleyhissalatu vesselam (adama): “Biz de senin okuduğun şeyler çerçevesinde okuyoruz” buyurdu.”"

    7118 "Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam şöyle yalvardılar: “Allahım! Ben, senin pak, güzel, mübarek ve yüce nezdinde en sevimli olan, onunla dua edildiği taktirde hemen icabet ettiğin, onunla senden istenince hemen verdiğin, onunla rahmetin talep edilince rahmetini esirgemediğin, onunla kurtuluş talep edilince kurtuluş verdiğin isminle senden istiyorum.” Hz. Aişe'nin belirttiğine göre, bir başka gün Aleyhissalatu vesselam'ın, kendisine “Ey Aişe! Kendisiyle dua edildiği taktirde icabet ettiği ismi, Allah'ın bana gösterdiğini sen biliyor musun?” diye sormuştu. Hz. Aişe der ki: “Ben: “Ey AIlah'ın Resülü! Annem babam sana feda olsun, onu bana da öğret!” dedim. “Ey Aişe onu sana öğretmem uygun düşmez!” buyurdu. Bu cevap üzerine ben de oradan uzaklaşıp bir müddet tek başıma oturdum. Sonra kalkıp, başını öptüm ve: “Ey Allah'ın Resülü! Onu bana öğret” diye ricada bulundum. O yine: “Onu sana öğretmem uygun olmaz, ey Aişe! Onunla senin dünyevi bir şey talep etmen uygunsuz olur” buyurdu.” Hz. Aişe devamla der ki: “Ben de kalkıp abdest aldım, sonra iki rekat Namaz kıldım, sonra: “Allahım! Sana Allah isminle dua ediyorum. Sana Rahman isminle dua ediyorum.Sana Birrurrahim isminle dua ediyorum. Sana bildiğim ve bilmediğim güzel isimlerinin hepsiyle dua ediyorum. Bana mağfiret et, rahmet eyle” diye dua ettim.” Aişe devamla der ki: “Bu duam üzerine Resûlullah aleyhissalatu vesselam güldü ve: “İsm-i azam, senin yaptığın şu duanın içinde geçti” buyurdu.”"

    7129 "Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Rü'ya üç kısımdır: Biri Allah'tan bir müjdedir. Biri nefsin konuşmasıdır. Biri de şeytanın korkutmasıdır. Biriniz hoşuna giden bir rü'ya görecek olursa, dilerse onu anlatsın. Eğer hoşuna gitmeyen bir şey görürse onu kimseye anlatmasın, kalkıp Namaz kılsın.”"

    7135 "Talha İbnu Ubeydillah radıyallahu anh anlatıyor: “Beli (kabilesinden) iki kişi Aleyhissalatu vesselam'ın yanına geldiler. İkisi beraber müslüman olmuştu. Biri gayret yönüyle diğerinden fazlaydı. Bu gayretli olanı, bir gazveye iştirak etti ve şehit oldu. Öbürü, ondan sonra bir yıl daha yaşadı. Sonra o da öldü.” Talha (devamla) der ki: “Ben rüyamda gördüm ki: “Ben cennetin kapısının yanındayım. Bir de baktım ki yanımda o iki zat var. Cennetten biri çıktı ve o iki kişiden sonradan ölene (cennete girmesi için) izin verdi. Aynı vazifeli zat, bir müddet sonra yine çıktı, şehit olana da (içeri girme) izni verdi. Sonra, adam benim için geri geldi ve: “Sen dön, senin cennete girme vaktin henüz gelmedi!” dedi. Sabah olunca Talha bu rüyayı halka anlattı. Herkes bu rüya(da şehid olan zatın sonradan cennete girmesine) şaştı. Bu, Resûlullah'a kadar ulaştı, rüyayı ona anlattılar. (Dinledikten sonra) Aleyhissalatu vesselam: “Burada şaşacak ne var?” buyurdular. Halk: “Ey Allah'ın Resülü! Bu zat (din için) çalışmada öbüründen daha gayretli idi ve şehit! de oldu. Ama cennete öbürü ondan evvel girdi” dediler. Bunun üzerine Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Berikisi ondan sonra bir yıl hayatta kalmadı mı?” dedi. “Evet!” dediler. Aleyhissalatu vesselam: “Ve o ramazan idrak edip oruç tutmadı mı, bir yıl boyu şu şu kadar Namaz kılmadı mı?” Halk yine: “Evet!” deyince, Resûlullah aleyhissalatu vesselam: “Şu halde ikisinin arasında bulunan mesafe gök ile yer arasındaki mesafeden fazladır!” buyurdular.”"

    7144 "Ebu Bekrı's-Sıddık radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Sabah Namazını kim kılarsa, o Allah'ın zimmetindedir. Allah'ın bu garantisini ihlal etmeyin. Kim onu öldürürse, Allah, yüzüstü cehenneme atıncaya kadar öldürenin peşini bırakmaz.”"

    7145 "Semüre İbnu Cündeb radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Kim sabah Namazını kılarsa, Allah'ın garantisi altındadır.”"

    7149 "Hz. Mu'az İbnu Cebel radıyallahu anh anlatıyor: “Bir gün, Resûlullah aleyhissalatu vesselam, bir Namaz kılmış ve Namazı çok uzatmıştı. Namazdan çıkınca biz: “Ey Allah'ın Resülü! Bugün Namazı çok uzattınız!” dedik. Şu açıklamayı yaptılar: “Ben bugün, bir ümit ve korku Namazı kıldım. Ben (Namazda) aziz ve celil olan Allah'tan ümmetim için üç şey talep ettim. Allah bunlardan ikisini verdi, birini vermedi. Ben Allah'tan ümmetime, kendileri dışında bir düşman musallat etmemesini talep ettim, bu talebimi kabul etti. Allah'tan ümmetimi (eski ümmetler gibi) toptan suda boğarak helak etmemesini talep ettim. Allah bunu da kabul etti. Allah'tan ümmetimin kendi aralarında savaşmamalarını talep ettim, Allah bunu reddetti.”"

    7177 "Ebu'd-Derda radıyallahu anh anlatıyor: “Halilim Aleyhissalatu vesselam bana şu vasiyette bulundu: “Hiçbir şeyi Allah'a ortak kılma, hatta param parça edilsen, ateşlerde yakılsan da; bile bile hiçbir Namazını terketme; kim Namazı bile bile terkederse ondan Allah'ın zimmeti (garantisi) kalkar; içki içme, çünkü o, bütün kötülüklerin anahtarıdır.”"

    7185 "Huzeyfe İbnu'I-Yeman radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: Elbisenin nakşı silinip gittiği gibi İslam da silinip gidecek. Öyle ki oruç nedir, Namaz nedir, hacc nedir, sadaka nedir? bilinemeyecek. Bir gecede AIlah'ın kitabı götürülecek, ondan yeryüzünde hiçbir şey kalmayacak. Çok yaşlı ihtiyar erkek ve kadınlardan birkısım insanlar sağ kalıp: “Biz babalarımıza la ilahe illallah kelimesi üzerine yetiştiğimiz için bu kelimeyi söyleriz” diyecekler.” Huzeyfe bu hadisi anlatınca orada bulunan Sıla radıyallahu anh kendisine: “O yaşlılar Namaz nedir, oruç nedir, hacc nedir, sadaka nedir bilmezken “La ilahe illallah” kelimesi onlara bir fayda sağlar mı?” dedi. Huzeyfe (bu söze) cevap vermedi. Ama Sıla bu sorusunu üç kere tekrarladı.. Her seferinde Huzeyfe onun sorusuna cevaptan kaçındı. Sonunda üçüncü tekrar üzerine Sıla'ya yönelerek: “Ey Sıla kelime-i tevhid onları (hiç olsun ebedi) cehennemden kurtarır” dedi ve bunu üç kere tekrar etti.”"

    7210 "Ebu Umame radiyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Benim nazarımda en ziyade gıbta etmeye değer kimse şu evsafı taşıyan kimsedir: (Dünyevi yükü ve) hali hafif, Namazdan nasibi fazla, insanlar içinde (adem-i şöhretle) gizli kalmış ve kendisine (cemiyette) iltifat edilmemiş mü'mindir. Onun rızkı (zaruri ihtiyaçlarına) yetecek kadardı, o buna sabretti, ölümü de çabuk geldi, az miras bıraktı, kendisi için matem tutan kadın da az oldu."

    7232 "Hz. Ebu Eyyub radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam'a bir adam gelerek: “Ey Allah'ın Resülü! Bana (dini) öğret ve fakat çok özlü olsun!” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Namazına kalktığın vakit (dünyaya) veda edenin (Namazı gibi) Namaz kıl. Sonradan (pişman olup) özür dileyeceğin söz söyleme. İnsanların elinde bulunan (dünyalık şeylerden) ümidini kesmeye azmet!” buyurdular.”"

    7247 "Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Eğer kişi Namazını herkesin gözü önünde kılınca (edebine uygun kılar) güzel yapar, tek başına kimsenin görmediği durumda kılınca da (edebine uygun kılar) güzel yaparsa, Allah Teala hazretleri (onun ibadetinden memnun kalır ve:) “Bu (kulluğunu riyasız yapan) gerçek bir kulumdur” der.”"

    7250 "Ebu Said radiyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam (bir gün) yanimiza geldi. Biz o sırada Mesih Deccal'i müzakere ediyorduk. Dediler ki: “Ben size, nazarımda sizin için Mesih Deccal'den daha ürkütücü bir şeyi haber vereyim mi?” “Evet! Ey Allah'ın Resulu! söyleyin!” dedik. “Şirk-i hafidir (gizli şirk). Mesela, kişi kalkar, Namaz kılar, bu Namazını, kendisine bakanlar sebebiyle güzel kılar, (işte bu, gizli şirke bir örnektir) buyurdular."

    7251 "Seddad İbnu Evs radiyallahu anh anlatıyor: “Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Ümmetim hakkında en ziyade korktuğum şey, Allah'a şirktir. Bu sözümle, ümmetimin dönüp de tekrar güneşe veya kamere veya puta tapacaklarını demek istemiyorum. Fakat beni korkutan şey, Allah'tan başkası için yapacakları ameller ve (spor maksadıyla kılınan Namazda, sıhhat niyetiyle tutulan oruçta olduğu üzere, amellerde Allah rızasından başka maksatları ön plana getirme gibi) gizli arzulardır.”"

    7253 "Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Hased (çekememezlik) hayırları yer bitirir, tıpkı ateşin odunu yeyip tükettiği gibi. Sadaka hataları söndürür, tıpkı suyun ateşi söndürmesi gibi. Namaz, mü'minin nürudur. Oruç ateşe karşı perdedir.”"

    7267 "Hz. Cabir İbnu Abdillah radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam, bir taşın üzerinde Namaz kılmakta olan bir adamın yanından geçip Mekke'nin kenarına geldi. Orada bir müddet durdu. Sonra ayrıldı. Adamı aynı vaziyette Namaz kılıyor buldu. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam ayağa kalktı, ellerini birleştirdi, sonra şöyle hitap etti: “Ey insanlar! Mutedil olun!” ve bu sözünü üç kere tekrarlayıp, sonunda: “Siz ibadetten usanmadıkça, Allah da size ihsan etmekten usanmaz!” buyurdular.”"

    7278 "Hz. Cabir radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “(Mü'min) ölü, kabre girdimi, güneş batışındaki haliyle ona temsil edilir. Bunun üzerine ölü oturup ellerini gözlerine sürer ve: “Beni bırakınız Namaz kılayım” der.”"

    7291 "Enes İbnu Malik radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: “Şu dünya ateşiniz var ya! Bu, cehennem ateşinin yetmiş cüzünden bir cüzdür. Eğer o, su ile iki kere söndürülmemiş (harareti giderilmemiş) olsaydı, ondan faydalaNamazdınız. Şurası muhakkak ki, bu dünya ateşi, aziz ve celil olan Allah'a, bir daha eski hararetine döndürmemesi için dua eder.”"
     
    Son düzenleme: 11 Aralık 2014
    1 kişi bunu beğeniyor.
  2. Sponsorlu bağlantılar
  3. sultan_mehmet © ◄ كُن فَيَكُونُ ► Yönetici Forum Administrator

    konu düzenlenecek
     
    kurtuluş bunu beğendi.
  4. kurtuluş KF Ailesinden Özel Üye

    Konu düzeltildi.
     

Sayfayı Paylaş