Duâ Etmenin Adâbı

Ze'Mahşer · 19.12.08 21:35

1- Abdest alıp

diz üstüne

kıbleye karşı oturup

elleri göğüs hizâsında ileri uzatıp

avuçları semaya karşı açıp

Peygamberlere ve Evliyâya tevessül ederek

Onların hatırları ve hurmetleri için istemeli

sonunda “Âmîn” demelidir. Herşeyden önce

af ve mağfiret ve âfiyet için duâ etmelidir. Bunların hepsini ihtivâ eden çok kıymetli duâ

“Allahümme rabbenâ âti-nâ fiddünyâ haseneten ve fil-âhıreti haseneten ve kı-nâ azâbennâr”dır.
Kendisi

hanımı ve evladı için zararlı duâ yapmamalı. Hacetlere

dileklere kavuşmak için

iki rekat namaz kılıp

sevabını din büyüklerinin ruhlarına göndermeli

silsile-i aliyye denilen büyük âlimlerin ruhlarına hediye etmeli

bunların hürmeti için diyerek duâ etmelidir!
2- Önce günahlara tevbe etmeli

istigfar okumalı

sadaka vermeli

hamd ve salevat okumalı

duâyı üçten fazla söylemeli! İbni Mes’ud hazretleri

“ Resûlullah duâ ettiği zaman üç defa tekrarlardı.” buyurmuştur. Kabul olmadı diyerek ümit kesmemeli

kabul olana kadar uzun zaman tekrar etmelidir!
3- Duâya

euzü besmele

Allahü teâlâya hamdü sena ve Resûlüne salâtü selam ile başlamalıdır! Peygamber efendimiz

duâya başlarken

“Sübhane Rabbiyel aliyyil alel vehhab” derdi. Allahü teâlâ

salevat-ı şerifeyi kabul eder. Duânın sonunu da Allahü teâlâya hamdü sena ve Resûlüne salâtü selam ile bitirmelidir. Duânın başı ve sonu kabul olunca ortasının kabul olmaması düşünülmez.Hadis-i şerifte

“Duâ ederken önce Allahü teâlâya hamd et

sonra bana salevat getir

sonra duâ et!” buyuruldu.
4- Duâyı yalnız namazlardan sonra ve belli zamanlarda yapmamalı. Her fırsatta duâ etmelidir! Bilhassa şerefli vakitleri ve şerefli halleri kaçırmamalıdır!
5 -Huzuru kalb ile duâ etmeli. Duâ ederken Allahü teâlâya sığınmalı yalnız ona güvenmelidir.
6- Yalvararak korku ve ümit ile duâ etmelidir.Allahü teâlâ Kur’an-ı kerimde

“Rabbinize gönülden ve gizlice yalvarın. Doğrusu O aşırı gidenleri sevmez. Allah’a korkarak ve umutla yalvarın. Doğrusu Allah’ın rahmeti iyilik edenlere yakındır” buyurdu.(Araf 55-56)
“Onlar

hayır işlerinde koşuşurlar

umarak ve korkarak bize yalvarırlardı.” (Enbiya 90) buyurulmaktadır. Hadîs-i şerîfte buyuruldu ki: “Gâfil olan kalb ile yapılan duâ makbûl değildir.”
Duâ

uyanık kalb ile ve sessiz yapılmalıdır. Duâyı belli şeyleri ezberleyip

şiir okur gibi duâ etmek

uygun değildir

mekrûhdur.
Kalbim gâfil diyerek

duâyı terk de etmemelidir. Kalbine geleni duâ etmek

ezberlediği duâyı okumakdan efdaldir. Yalnız

namazda okunacak duâları ezberlemelidir. Vâ’ız

imâm

cemâ’ate öğretmek için

mesnûn olan duâları

sesle okur. Cemâ’at de

sessiz tekrâr eder. Cemâ’at öğrenince

imâm da sessiz okumalıdır. Sesle okuması bid’at olur.

Herkese hayır duâ etmelidir

Ma'rûf-i Kerhî hazretleri

birgün talebeleriyle hurmalıkta oturuyordu. Bu esnada Dicle nehrinden bir kayık geliyordu. Kayıktaki birkaç genç

içip içip nârâlar atıyorlardı. Bu hoş olmayan manzara karşısında talebeleri dediler ki:
- Efendim

duâ edin de Allahü teâlâ bu kendini bilmezleri nehrinde boğsun

insanlar da böyle zararlı kimselerden kurtulsunlar.
Bunun üzerine kayıktakilere şöyle duâ etti:
- Yâ Rabbî! Sen bu kullarını dünyada neş'elendirdiğin gibi âhırette de neş'elendir.
Talebeler bu duâya bir ma'nâ veremediler. Kendisine sordular:
- Efendim

böyle duâ etmenizin hikmetini anlayamadık. İzâh eder misiniz?
- Bekleyiniz! Söylediklerimin sırrı şimdi ortaya çıkar.
Talebeler dikkatle kayıktakileri takip etmeye başladılar. Kayıktakiler

kıyıya çıkınca

Ma'rûf-i Kerhî hazretlerini gördüler. Birden ne yapacaklarını şaşırdılar. Daha o

kendilerine birşey söylemeden

ellerindeki sazı kırdılar

içkileri attılar. Huzûruna gelip tevbe ettiler.
Ma'rûf-i Kerhî hazretleri talebelerine dönüp buyurdu ki:
- Gördüğünüz gibi

herkesin istediği oldu. Ne onlar boğuldu

ne de kimse onlardan rahatsız oldu?
Gıyabından yapılan duâ kıymetlidir Çünkü

Mü'minin

görmeden bir kardeşine yaptığı duâda riyâ ve menfaat yoktur. Fakat hazır olan kimseye yapılan duâda

gösteriş ve çıkar söz konusu olabilir. Bir arada olmayanların birbirlerine yaptıkları duâda yalnız Allah rızâsı gözetildiği için duâları makbûl olur.
Bir hadîs-i şerîfte

“Bir Müslümanın

din kardeşine gıyâbında yaptığı duâ kabûl olunur. Başucunda bir melek vardır. Kardeşine duâ yaptıkça

sana da o kadar der. O meleğin görevi budur” buyurulmuştur.
Misâfirin duâsı evine

gâzînin duâsı vatanına dönünceye kadar makbûldür. Çünkü âilesinden uzak olduğu ve çeşitli zorluklarla karşılaştığı için kalbi kırıktır. Allahü teâlâya bütün kalbi ile yönelir ve duâsı da Hak teâlânın lûtuf ve ihsânı ile kabûl olur.
Herhangi bir kâfire

Allah ömür versin demek

câiz değildir. Müslüman olması için böyle duâ etmek

câiz olur. Kâfire saygı ile selâm veren

kâfir olur. Kâfire saygı bildiren bir söz söylemek

meselâ hürmet için üstâdım demek

ölünce

“Allah rahmet etsin” demek küfür olur.