el-Mümît

[sahasan]

el-Mümît



el-Mümît ölümü yaratan ecelleri geldiğinde canlıları öldüren mahlûkuna bağışlamış olduğu his ve hareket enerjisini zamanı gelince

kesen demektir.
En’âm sûresi (6) 61: “O kulları üzerinde hükümranlığı sürdürür ve size koruyucular gönderir sonunda sizden birinize ölüm geldiği vakit elçilerimiz hiç

eksiklik yapmadan onun canını alırlar.”
Bilir misiniz? Her gün ölümü yaşarız da bunun hiç farkında olmayız!
Her gece yatağa girerken aslında bir anlamda ölüme yattığımızı hiç düşünmeyiz! Uyku ölümün küçük kardeşi değil midir?
İslâm ahlâkında sabaha hiç çıkmayacakmışçasına bilinçli yatmamız istenir... Hatta mü’min “vasiyeti yastığının altında olan kişi” olarak da tanımlanır.
İbn-i Ömer’den (ra) rivayet edilen bir hadiste şöyle buyrulmaktadır: “Bir Müslüman’ın vasiyet etmek istediği bir şey olup da vasiyeti yanında (yastığının

altında) yazılı olmadan iki gece geçirmesi doğru değildir.” (Buharî Vesâyâ 1; Müslim Vasiyyet1-4; İbn Mâce Vesâyâ 2.)
Pek çok dostumuzu uykusundan uyanmadan ebedi âleme yolcularız gene de unutur gafletimize döneriz farkında olmadan.
En’âm sûresi (6) 60: “Sizi geceleyin ölü gibi uyutan gündüzün ne yaptıklarınızı bilen sonra ölüm ânı gelinceye kadar gündüzleri sizi uyandırıp kaldıran

O’dur. Sonunda da dönüşünüz ancak O’nadır. Sonra bütün yaptıklarınızı size O haber verecektir.”
Zümer sûresi (39) 42: “Allah o canları öldükleri zaman ölmeyenleri de uyuduklarında alır. Sonra haklarında ölüm hükmü verdiklerini alıkor diğerlerini de

takdir edilmiş bir süreye kadar salıverir. Şüphesiz ki bunda düşünecek bir kavim için nice ibretler vardır.”
Yûnûs sûresi (10) 56: “O hem can veren hem can alandır. Ve hepiniz O’na döndürülüp götürüleceksiniz.”
Câsiye sûresi (45) 26: “(Ey Muhammed!) De ki: “Allah sizi diriltir. Sonra sizi o öldürür sonra da geleceğinde şüphe olmayan kıyamet gününde (diriltip) bir

araya toplar. Fakat insanların çoğu bilmezler.”
Kıyâme sûresi (75) 3-4: “İnsan kendisinin kemiklerini bir araya toplayamayacağımızı mı sanıyor? Evet bizim onun parmak uçlarını bile aynen eski haline

getirmeye gücümüz yeter.”
Ey Rabbim! Sana bütün kalbimle inanıyor ve şahadet ediyorum ki; Varsın Birsin!
Ey Rabbim! Ölüyü diriltmeye diriyi öldürmeye Sen kâdirsin!
Ey Rabbim! Mahşer gününde bizleri toplayıp hesaba çekeceksin.
Ne cennet ne cehennem gayem değil Allah’ım! Dileyene ver onu! Benim isteğim Sensin! Mahrum koma kulunu! Bir kez gülümse yeter! “Kulum” diye bak bana!
Ey Rabbim! İster cennetine al istersen at narına! Ben Seni “dostum” bildim! Dost kahreder mi dostuna!
Tevbe sûresi (9) 116: “Hiç şüphesiz göklerin ve yerin mülkü Allah’ındır. O diriltir de öldürür de. Size O’ndan başka ne bir dost vardır ne de bir

yardımcı.”
Ben Seni tek dost bildim!
Dostum Sensin Allah’ım!
Muîd ve Mümit’sin Sen!
Tek kapım sığınağım!

[zamannamaz]

gel elini kalbinin üzerine koy
kötü nefsin ıslah olması niyetiyle 100 defa " ya mümit " ism-i şerifini elini kalbi üzerinde koyarak okuyanın nefsi ibadete yönelir.hakka yakınlaşır.

[FERASETLİ]

yardımcı.”
Ben Seni tek dost bildim!
Dostum Sensin Allah’ım!
Muîd ve Mümit’sin Sen!
Tek kapım sığınağım